• Hooi,


    Jup, zoveelste zeiktopic van mij. Ik vind mezelf niet eens meer leuk erdoor. Maar het lucht wel op om het aan iemand te vertellen. Of nouja, schrijven. Ik vind het moeilijk om het te vertellen. Maar opschrijven kan ik het wel. En aangezien ik hier niet de grond in geboord wordt, maak ik er hier een topic over aan in plaats van ergens anders.

    Het gaat over het gewoonlijke gedoe, maar het lucht me gewoon op om het van me af te schrijven.


    Wat is er aan de hand? Ik weet het niet joh. Ik weet het allemaal helemaal niet meer. Ik ben ten einde raad. Eigenlijk nu al bijna een jaar. Sinds het moment dat ik wegens lichamelijke klachten met papa naar de huisarts ging en papa toen vanuit het niets opperde dat ik misschien depressief aan het raken kon zijn en de huisarts dat beaamde. Maar ik weigerde het om naar een psycholoog te gaan, want ''Ik kan mijn ouders vertrouwen en een psycholoog kan toch mijn problemen niet oplossen.'' Nog steeds ben ik wel van die mening, maar ergens twijfel ik toch of het niet misschien verstandiger is om een psycholoog te bezoeken. Hoewel ik nog steeds niet weet óf die me wel helpen kan. Plus een psycholoog is vast niet gratis en ik ben nogal blut op het moment.

    Mijn ouders een mail sturen met tekst en uitleg? Heb ik een tijd geleden al gedaan. Ze vonden me een kanjer omdat ik mijn gevoelens goed wist te beschrijven maar me tegelijkertijd een spiegel voorhield.
    Dit is iets waar ik het momenteel ook nogal heel erg moeilijk mee heb. Ik voel vanalles maar dat is emotioneel. En verstandelijk gezien weet ik dat mijn gevoelens bullshit zijn en dat ik ze van me af moet zetten. Maar ging dat maar zo makkelijk. Hoe ik me emotioneel voel en hoe ik rationeel denk is totaal verschillend. Toch ben ik het met beide partijen eens. En dat is echt zwaar vervelend.

    Komt er mijn onzekerheid ook nog bij. Ik voel me waardeloos. En natuurlijk ben ik op de leeftijd dat ik een vriendje wil. Maar aan de andere kant; Ik wil niet écht per se een vriendje. Ik wil gewoon iemand (die in de buurt woont en) me laat merken dat ik ook belangrijk ben. Iemand anders dan mijn ouders though.
    En já, ik heb hier op Q al een aantal geweldige mensen leren kennen waarvan ik weet dat ze er voor me zijn. En dat waardeer ik écht enorm! Maar toch is het ook wel fijn als dr iemand is op bijvoorbeeld 10 minuten afstand.

    Verder weet ik wel dat ik moet sporten. Maar ik heb echt een hekel aan sporten. Toch is het niet gezond wat ik nu doe, want ik beweeg eigenlijk gewoon helemaal niet. Maar de sportschool vind ik maar niets. Met schoolgym werd ik altijd uitgelachen doordat ik gewoon geen conditie heb. En een sportschool is duur plus ook daar zullen mensen me vast wel veroordelen. I mean, ik weet dat ik af en toe zo'n vreselijk dom wicht kan zijn door mensen te veroordelen, dus waarom zou men het niet bij mij doen?
    Maar wat moet ik dan aan sporten doen? Het is momenteel niet lekker buiten te gaan joggen en voetbal en handbal vind ik maar niets. Ik vind basketbal of hockey wel leuk, maar dat is dan weer in Emmen. Dan zou ik met de auto gaan maar dat is ook totaal niet sportief en kost benzinegeld.

    Oh en dan was er laatst nog. Er was een oude saxofoonleerling van mijn vader op visite. En mijn vader ging doodleuk vertellen dat ik van het accordeonspelen niet zal kunnen leven en er een baantje naast zal moeten zoeken.
    Bedankt voor het vertrouwen. Een starterskwalificatie heb ik niet en dit is ook voor het eerst dat me pa dit zei. Niet eens recht in mijn gezicht, maar hij wist wel dat ik vanachter de tafel meeluisterde. Maar 20 euro per uur verdienen vind ik toch nog best goed. Mjah, we zullen wel zien hoe dat gaan zal. Momenteel is de accordeon waar ik van leef en ik kan alles betalen wat ik betalen moet. Helaas was er de laatste 3tal weken veel gepland op de dagen dat ik normaal gesproken buiten accordeon speel, waardoor ik niet veel heb verdient. Maar dat hoort er ook bij en gelukkig had ik nog wat gespaard en kan ik mijn accordeonlessen en de benzine gewoon betalen.

    Ik heb sinds kort ook een kachel op mijn kamer, en maak daar echt teveel gebruik van. Ik ben tegenwoordig dan ook veel op mijn kamer te vinden. Om daar iets nuttigs te doen? Nee. Ik lig op bed en ga slapen of lezen. Alles om maar niet in de ''echte wereld'' te hoeven zijn. Ik voel me er momenteel gewoon niet thuis. Ik heb echt het gevoel dat ik de meest waardeloze en stomme persoon op aarde ben. In mijn fantasiewereld is alles tenminste perfect. Ben ík perfect.
    Maar als je de hele dag door alleen maar in bed wil liggen en verder niets wilt doen, omdat je je dan gewoon niet goed voelt, dan is er toch wel iets mis. Gok ik zo.

    Verder is er ook nog dat stomme gedoe met mijn zus. Dat we nu al meer dan een jaar geen contact meer met haar hebben omdat ze stomme en gelogen dingen op facebook zette en mijn vader daar woest om werd. Mijn ouders hebben tigduizend keer geprobeerd om toch weer contact met me zus te krijgen, maar dat wil ze niet. Verder verteld ze ook de hele wereld dat mijn ouders niets doen om haar terug in de familie te hebben. The hell, moeten ze op hun knieën voor haar gaan en haar voeten kussen terwijl ze smeken of ze terug wil komen? Dat is gewoon belachelijk!
    Mama en papa hebben het er nog steeds moeilijk mee dat me zus geen contact meer wil. Mama is in de periode meerdere malen in huilen uitgebarsten. Het is echt vreselijk om aan te zien.
    Ik zelf vind het heerlijk om geen contact meer te hebben met mijn zus. Al sinds dat ik me kan heugen hebben we alleen maar ruzie zodra we elkaar zagen en de laatste aantal jaren zag ik haar niet eens meer als een zus. Maar dan nog is ze een onwijze bitch en is het onacceptabel wat ze mama en papa aandoet. Ik ben dr echt zwaar pissed om en het zit me toch meer dwars dan dat ik dacht dat het me dwars zou gaan zitten. Het liefst sla ik haar helemaal in elkaar, maar ze is veel sterker en het is altijd zo dat ik dichtsla wanneer zij boos. Ze is echt een bom die dan ontploft. Dus ik confronteer haar er maar niet mee. Sowieso zou dat de situatie geen goed doen. Toch is het allemaal niet leuk.

    Mjah, ik denk dat dit mijn gezeik wel was. I dunno.
    Geen idee wat ik precies wil, maar het lucht op om het van me af te schrijven. Al heb ik dat al tig keer gedaan. Maar de problemen zijn nu eenmaal niet 1-2-3 opgelost en ik merk gewoon dat het steeds slechter met me gaat en ik wil niet weer de kant op gaan met dat ik zelfmoord gedachtes heb. Die heb ik een aantal jaar geleden al gehad en ik ben juist blij dat ik er vanaf ben. Maar als ik alles opkrop weet ik zeker dat ze weer komen. Vandaar dat ik het toch opschrijf/typ.

    x.

    [ bericht aangepast door TimothyMcGee op 30 jan 2015 - 18:47 ]


    • It is often the biggest smile, that is hiding the saddest heart. •

    Maar volgens mij kan je via de huisarts een psycholoog krijgen en zijn de eerste 5 gesprekken kosteloos. Probeer dat eens (:

    En vind je zwemmen bijvoorbeeld leuk? Dan zou je dat eens in de week kunnen doen, gewoon baantjes zwemmen. Daar val je ook wel van af (als het daar om gaat).

    Als jij vindt dat je genoeg verdiend door 20 euro per uur te verdienen, moet je dat zeggen. Het is namelijk veeeel meer dan een gemiddeld persoon van jouw leeftijd verdiend (:

    Voor de andere dingen vind ik het zelf een beetje moeilijk om over te oordelen. Het op je kamer zitten en dat met je zus, sorry (no_chears). Ik hoop wel dat je je beter gaat voelen.


    • May we meet again •

    Jonty schreef:
    Maar volgens mij kan je via de huisarts een psycholoog krijgen en zijn de eerste 5 gesprekken kosteloos. Probeer dat eens (:

    En vind je zwemmen bijvoorbeeld leuk? Dan zou je dat eens in de week kunnen doen, gewoon baantjes zwemmen. Daar val je ook wel van af (als het daar om gaat).

    Als jij vindt dat je genoeg verdiend door 20 euro per uur te verdienen, moet je dat zeggen. Het is namelijk veeeel meer dan een gemiddeld persoon van jouw leeftijd verdiend (:

    Voor de andere dingen vind ik het zelf een beetje moeilijk om over te oordelen. Het op je kamer zitten en dat met je zus, sorry (no_chears). Ik hoop wel dat je je beter gaat voelen.


    Hmm oke, dankjewel. Maarja, dan moet ik wel eerst mijn ouders vertellen dat ik misschien toch naar een psycholoog wil... Terwijl ik nog niet écht zeker ben dat dat is wat ik wil. En een gesprekje met de huisarts om dan te vragen om een psycholoog kost ook al geld. :/

    Neeeee, hahaha! Ik heb áltijd al een hekel gehad aan zwemmen. Juist omdat je dan badkleding aan moest en ik heb me altijd al onzeker gevoeld over mezelf. Want ik heb nu eenmaal geen modellenfiguur. Ik heb ook alleen zwemdiploma A. :')
    Het sporten gaat idd ook wel om het afvallen. Maar ook om gewoon gezond te doen. Beiden dus.

    Nouja 20 euro is inderdaad best veel. Maar ik wordt wel ouder eh. Dus ik hoop maar dat ik over een paar in zalen sta te spelen en daardoor meer verdien. Hoe ouder je wordt, hoe meer kosten je krijgt.
    Maar mijn docent gaat me leren lesgeven en ik weet dat dat ook best goed betaald. Dusja, het is eens zien hoe het gaat. Ik heb er zelf voor gekozen.

    Dankjewel. <3


    • It is often the biggest smile, that is hiding the saddest heart. •

    Ik heb voor geen van je problemen een (perfecte) oplossing, maar ugh wat vervelend zeg...
    Ik moet wel zeggen dat het echt helpt om met een psycholoog te praten. Misschien zijn je ouders zelfs wel bereid om mee te betalen?

    Heel veel sterkte en geluk Yolanda!

    Holder schreef:
    Ik heb voor geen van je problemen een (perfecte) oplossing, maar ugh wat vervelend zeg...
    Ik moet wel zeggen dat het echt helpt om met een psycholoog te praten. Misschien zijn je ouders zelfs wel bereid om mee te betalen?

    Heel veel sterkte en geluk Yolanda!


    Heb je ervaring met een psycholoog dan? If so, zou je me kunnen vertellen in hoeverre een psycholoog helpt behalve door een luisterend oor te bieden?

    Dankjewel. <3


    • It is often the biggest smile, that is hiding the saddest heart. •

    Zweinstein schreef:
    (...)

    Heb je ervaring met een psycholoog dan? If so, zou je me kunnen vertellen in hoeverre een psycholoog helpt behalve door een luisterend oor te bieden?

    Dankjewel. <3


    Yep, daar ben ik een paar keer geweest en daarna werd ik doorverwezen naar een orthopedagoog of hoe dat ook heet - die zich iets meer specialiseerde voor jongeren.
    Een psycholoog/orthopedagoog helpt heel erg met het invullen van je dagen. Ik ken het probleem met in bed liggen omdat dat gewoon en fijnst voelt en mijn therapeut helpt mij met het verzinnen van alternatieven en zo. Het is gewoon heel fijn om iemand te hebben die overduidelijk aan jouw kant staat en je echt graag wil helpen (op een andere manier dan je ouders dat soms proberen te doen). Ik heb wel echt een heel aardige vrouw 'gekregen' en dat is natuurlijk ook heel belangrijk wil je je op je gemak voelen.
    Je mag me natuurlijk ook altijd een berichtje sturen als je nog wat meer details wilt (:

    Awh Yolanda, wat jammer allemaal. Als ik je kon helpen deed ik dat graag, maar helaas. Sterkte ermee en hopelijk gaat het weer snel beter!


    16 - 09 - '17

    Wat hulpverlening betreft.. Een psycholoog is inderdaad erg duur. Daarbij kan een huisarts ook verwijzen naar maatschappelijk werk (wat naast praten ook helpt in de praktijk), niet alleen naar psychologen. Psychologen zitten inderdaad meer in het praten. Maatschappelijk werk is in ieder geval ook iets wat je kunt overwegen. Als je meer wilt weten kun je het aan me vragen.

    Verder hoop ik dat het binnenkort beter met je gaat. Ik zou hoe dan ook hulp zoeken en jezelf hierin serieus nemen!

    [ bericht aangepast door Maleficia op 30 jan 2015 - 19:48 ]


    Whatever you do in life will be insignificant, but it's very important that you do it because nobody else will.

    Jeetje, wat vervelend allemaal! ;/

    Wat Jonty al zegt, vaak kun je via de huisarts naar een psycholoog. Je zou eens kunnen informeren bij je huisarts (hoewel ik t raar zou vinden als de huisarts daar kosten voor rekent, een doktersafspraak kun je toch gewoon zo maken?) om te kijken wat bij jou in de buurt de mogelijkheden zijn. Bij mij bijvoorbeeld, is er een psycholoog die ondergebracht is bij de huisarts. Dan krijg je wel maar de helft van het normale aantal minuten dat je bij een psycholoog zit (dit zijn sessies van 2 doktersafspraken, dus 20 minuten per psycholoogbezoek) maar dan kun je wel gratis naar een psycholoog, omdat het onder de doktersafspraken valt. Hier heb ik vorig jaar zelf gebruik van gemaakt, en ik vond het ontzettend prettig om met iemand te praten die wat verder van mij af staat! Met mijn huisarts had ik toen ook nadrukkelijk besproken dat ik geen psycholoog wilde die mijn hele jeugd ging omspitten, ik was meer opzoek naar een soort coach om me sturing en tips te geven. En -voor mij iniedergeval- was het achteraf allemaal niet zo spannend. Het enige wat ik met die goeie man deed, is bespreken hoe het met me ging, waar ik tegenaan liep, en hij gaf zijn mening daarover, complimenteerde en stimuleerde me, en gaf me tips. Dat was het(:

    Daarnaast geef je aan dat je aan de ene kant graag een vriend wilt, maar aan de andere kant ook niet perse. Ik weet niet of het zo is, dus correct me if i'm wrong(; maar het komt eerder over alsof je gewoon iemand wilt hebben die er voor je is en die je het gevoel van waardering geeft. Dat hoeft niet perse een vriend te zijn waar je een liefdesrelatie mee aan gaat, maar dat zou ook een gewone vriend, of vriendin kunnen zijn, waar je je prettig bij voelt, waar je leuke dingen mee kunt doen, maar ook de minder leuke dingen kunt delen en gewoon het gevoel te hebben dat je door hem/haar gewaardeerd wordt.

    Op de rest van je verhaal kan ik moeilijk wat zeggen, aangezien ik zelf geen ervaring heb met vervelende broertjes of zusjes enzo, behalve dat ik het erg vind voor je dat het allemaal zo loopt.

    Ik hoop iniedergeval dat je steun kunt halen uit Quizlet en alle Quizletters hier, en als je vragen hebt of gewoon wilt kletsen, mijn inbox staat altijd open!(flower)


    Inspiration can hit you any time

    @Evi
    Thanks voor je uitleg. Ik denk dat ik je inderdaad eens een berichtje zal sturen om wat meer uitleg. Want dat zul je vast niet allemaal in het topic willen dumpen. (:

    @Sylvie
    Thank you too. <3

    @Maleficia
    Een maatschappelijk hulpverlener, wat doet die dan zoal? Want als die over de vloer komt, weet ik niet of dat zo handig is. :/
    En ik weet dat ik mezelf serieus moet nemen en misschien wel hulp moet zoeken, maar ik twijfel toch best erg. Want kan die hulp me wel genoeg helpen? Mijn problemen zullen er vast niet door verdwijnen, grotendeels tenminste niet. En heb ik er dan wat aan als dat inderdaad het geval is?
    Jij ook heel erg bedankt! c:

    @Constantine
    Haha ja, leuk is anders. x)
    Maar die psycholoog praatte dus alleen met je en luisterde? Of gaf hij/zij ook gewoon echt goede tips waar je wat aan had?

    Ja ik geloof dat ik dat ook wel in de beginpost geschreven had (if not, dan bij deze ;p), ik wil inderdaad gewoon een echte vriend of vriendin waar ik bij terecht kan en waar ik leuke dingen mee kan doen etc. Niet per se een vriendje, hoewel ik natuurlijk wel interesse heb gekregen in jongens. Maar het is meer het gevoel dat ik een échte vriend of vriendin heb die in de buurt woont en waar ik gemakkelijk heen kan wanneer er iets aan de hand is.

    Dankje. <3

    [ bericht aangepast door TimothyMcGee op 30 jan 2015 - 21:17 ]


    • It is often the biggest smile, that is hiding the saddest heart. •

    Hij gaf me soms ook echt goede tips en één keer heeft hij me een oefening mee gegeven (die ik na een paar dagen al niet meer zo intensief deed, maargoed :x ). T was trouwens niet zo dat, wanneer hij alleen maar luisterde en praatte, ik daar niks aan had. Vaak was het een bevestiging van hetgeen waar ik mee bezig ben en even iemand anders die zegt dat ik op de goede weg zit of beaamd waar ik mee zit. Dat heeft mij wel goed gedaan(:

    Wat misschien bij andere psychologen anders is, maar bij mij is het erg laagdrempelig. Zo heb ik nu geen gesprekken meer, maar omdat het via de dokter gaat, mag ik, zodra ik graag een gesprek wil, er gewoon een aanvragen. Nogmaals, ik weet niet of dat bij jou in de buurt ook kan, zij zullen allemaal wel anders werken, maar mocht je zo iets vinden, of al vind je alleen maar iets wat weinig of geen geld kost, maakt dat de drempel al een stuk lager. Al is een klik met de persoon waarmee je praat, ook belangrijk offcause (;

    Oh nogmaals, niet elke psycholoog zal hetzelfde zijn. Ik ken bijvoorbeeld ook mensen die veel langer en intensiever contact hebben gehad met een psycholoog, waarbij weer op een andere manier werd behandeld, gepraat etc. Als je beslist om dit toch te doen, kijk gewoon eens wat bij je past, zou ik zeggen(:

    Mij heeft het trouwens ook geholpen door in het begin te zeggen dat ik naar mijn coach ging, dat vond ik een fijner woord dan psycholoog. Daardoor wende ik er -met name voor mezelf- ook sneller aan om er vrede mee te hebben dat ik naar hem toe ging en dat daar niks ergs aan is(:


    Inspiration can hit you any time

    Constantine schreef:
    Hij gaf me soms ook echt goede tips en één keer heeft hij me een oefening mee gegeven (die ik na een paar dagen al niet meer zo intensief deed, maargoed :x ). T was trouwens niet zo dat, wanneer hij alleen maar luisterde en praatte, ik daar niks aan had. Vaak was het een bevestiging van hetgeen waar ik mee bezig ben en even iemand anders die zegt dat ik op de goede weg zit of beaamd waar ik mee zit. Dat heeft mij wel goed gedaan(:

    Wat misschien bij andere psychologen anders is, maar bij mij is het erg laagdrempelig. Zo heb ik nu geen gesprekken meer, maar omdat het via de dokter gaat, mag ik, zodra ik graag een gesprek wil, er gewoon een aanvragen. Nogmaals, ik weet niet of dat bij jou in de buurt ook kan, zij zullen allemaal wel anders werken, maar mocht je zo iets vinden, of al vind je alleen maar iets wat weinig of geen geld kost, maakt dat de drempel al een stuk lager. Al is een klik met de persoon waarmee je praat, ook belangrijk offcause (;

    Oh nogmaals, niet elke psycholoog zal hetzelfde zijn. Ik ken bijvoorbeeld ook mensen die veel langer en intensiever contact hebben gehad met een psycholoog, waarbij weer op een andere manier werd behandeld, gepraat etc. Als je beslist om dit toch te doen, kijk gewoon eens wat bij je past, zou ik zeggen(:

    Mij heeft het trouwens ook geholpen door in het begin te zeggen dat ik naar mijn coach ging, dat vond ik een fijner woord dan psycholoog. Daardoor wende ik er -met name voor mezelf- ook sneller aan om er vrede mee te hebben dat ik naar hem toe ging en dat daar niks ergs aan is(:


    Hmm jaa dat is ook wel weer zo. Maar toch. Ik twijfel gewoon heel erg, eigenlijk ook wegens het financiele deel plus omdat mijn ouders zeggen dat een psycholoog niet kan helpen. :/
    Maar als het wel helpt zou het wel fijn zijn.

    Ik heb ook geen flauw idee hoe het hier gaat. De huisarts had me wel een psycholoog aangeraadde en een afspraak voor me gemaakt, maar die heb ik op de dag zelf dus afgezegd. Op dat moment leek het me namelijk toch geen goed idee.

    En inderdaad, daar heb je wel een punt. Iedere psycholoog is anders. Ieder mens is anders. En een klik is ook belangrijk.
    Hmm, ik weet het nog steeds niet. Beter stuur ik denk ik mijn ouders toch maar een mailtje met wat er allemaal nog steeds in mijn hoofd rondspookt en ga ik denk ik maar met ze om de tafel zitten. Ik vind het heel moeilijk om een beslissing te maken, want aan de ene kant bevestig ik dan dat er toch iets mis is met me/dat er problemen zijn, en zal het me vast en zeker geld kosten denk ik. Plus ik heb natuurlijk geen garantie dat het me helpt. Maar aan de andere kant denk ik dat het misschien toch wel handig is als ik het een kans geef. Misschien pakt het beter uit dan verwacht.

    Dankje in ieder geval voor je uitleg hoe het bij jouw psycholoog gaat en dat je me er een wat beter beeld van wilt geven. (:


    • It is often the biggest smile, that is hiding the saddest heart. •

    Tja, dat is inderdaad, je hebt geen garantie dat het helpt, maar dat heb je met niks in het leven. Alles blijft een gok (;

    Iniedergeval heel veel succes met je keuzes verder!(: You can do it!


    Inspiration can hit you any time

    Constantine schreef:
    Tja, dat is inderdaad, je hebt geen garantie dat het helpt, maar dat heb je met niks in het leven. Alles blijft een gok (;

    Iniedergeval heel veel succes met je keuzes verder!(: You can do it!


    Jup, daar sla je de spijker op z'n kop. Niets is gegarandeerd. Behalve dat je leeft totdat je dood gaat. ;P Flauw, sorry. Ghehe


    Thank you! (:


    • It is often the biggest smile, that is hiding the saddest heart. •

    Maar wat moet ik dan aan sporten doen? Het is momenteel niet lekker buiten te gaan joggen en voetbal en handbal vind ik maar niets. Ik vind basketbal of hockey wel leuk, maar dat is dan weer in Emmen. Dan zou ik met de auto gaan maar dat is ook totaal niet sportief en kost benzinegeld.


    Buiten is het juist fijn om te joggen/hardlopen nu. Je moet je gewoon warm aankleden in lagen, zodat je bijvoorbeeld je (sport)jasje uit kan trekken.
    Waarschijnlijk als je gaat joggen dan wil je gelijk 30 minuten bijvoorbeeld. Maar als je geen conditie hebt, houd je het niet zo lang vol, kijk je naar de volgende keer op om te gaan en krijg je blessures. En dan wil je al helemaal niet meer lopen.
    Dus wat ik heb gedaan; Ik heb me bij een atletiekvereniging ingeschreven voor de beginnersgroep/startersgroep. Dan wordt het hardlopen opgebouwd en loopt er een coach/trainer bij. (2x in de week hardlopen op vaste tijden). In september liepen we 10 minuten en dat kon ik niet goed volhouden. Nu, nu lopen we al 50 minuten en dat gaat super makkelijk. En doordat je in een groep loopt, kun je ook praten ondertussen en word je gemotiveerd om door te gaan.

    Dit kun je dus ook doen (:

    iCalum schreef:
    (...)

    Buiten is het juist fijn om te joggen/hardlopen nu. Je moet je gewoon warm aankleden in lagen, zodat je bijvoorbeeld je (sport)jasje uit kan trekken.
    Waarschijnlijk als je gaat joggen dan wil je gelijk 30 minuten bijvoorbeeld. Maar als je geen conditie hebt, houd je het niet zo lang vol, kijk je naar de volgende keer op om te gaan en krijg je blessures. En dan wil je al helemaal niet meer lopen.
    Dus wat ik heb gedaan; Ik heb me bij een atletiekvereniging ingeschreven voor de beginnersgroep/startersgroep. Dan wordt het hardlopen opgebouwd en loopt er een coach/trainer bij. (2x in de week hardlopen op vaste tijden). In september liepen we 10 minuten en dat kon ik niet goed volhouden. Nu, nu lopen we al 50 minuten en dat gaat super makkelijk. En doordat je in een groep loopt, kun je ook praten ondertussen en word je gemotiveerd om door te gaan.

    Dit kun je dus ook doen (:


    Nou het is niet alleen wegens de kou dat ik niet wil. maar er is echt een heel mooi pad om te joggen maar het is een grote blubberzooi na een regenbui en op het moment is het zo dat het behoorlijk veel heeft gesneeuwd. En Na 3 dagen ligt er nu nog steeds een pak sneeuw. Dus dat is niet zo prettig.

    Maar ik moet zeggen dat ik je atletiektip eigenlijk wel heel goed vind. Ik ga morgen eens op het internet rondneuzen of er een atletiekvereniging hier in de buurt is. Vanavond heb ik het er iets te druk voor.

    Bedankt!


    • It is often the biggest smile, that is hiding the saddest heart. •




Add Your Banner Here