• Hallo iedereen.


    Ik heb een hoop dingen meegemaakt. Allereerst hoop ik dat jullie mij, ondanks alle dingen die ik hieronder neerzet, niet als een ander mens gaan zien, want dat zou ik zonde vinden. Maar ja, ik moet even kwijt wat ik de afgelopen dagen/weken heb meegemaakt.

    Long story short, hoop ik. Ik hoop niet teveel in details op te gaan, waardoor het onduidelijk zou kunnen voor jullie. Ik zit al een tijdje in een groepje met een spel: Dungeons and Dragons. Dit doe ik met een aantal jongens en een meisje. Met twee van die jongens trek ik heel veel op. Ik zal ze voor het gemaak J en T noemen.

    Op een avond, na Dungeons and Dragons, had J het over een spel en of ik daar geïnteresseerd in was. Ik heb 'ja' gezegd, want het was toch gratis en dan had ik ook weer iets leuks. We zijn dagenlang, al ik niet op school/stage zat, dat spel gaan spelen en er kwam een klik tussen ons. Ik begon J leuk te vinden en werd verliefd op hem, begon hem als meer dan gewoon vrienden te zien. Toen hebben we op een dag heel sneaky afgesproken, mijn ouders mochten er namelijk niets van af weten, en dat werd een gezellige dag.

    Eerst zijn we ergens wat gaan drinken en toen zijn we naar zijn appartement gegaan waar dingen zijn gebeurt die niet hadden moeten gebeuren (achteraf gezien). Toen bleek het dat J mij ook wel zag zitten, maar hij wilde zich nog niet binden. Ik heb drie weken lang in onzekerheid gezeten, omdat hij maar bleef zeggen dat hij zich niet wilde binden.

    In die tijd hebben we drie keer seks gehad en ik schaam me er gewoon enorm voor. Op donderdag zei hij ineens dat hij gewoon vrienden wilde blijven en nu voelt het alsof ik een soort van Fuck Buddy voor hem ben geweest, friends with benefits of zo, terwijl ik echt graag een relatie had gewild. Het voelt echt alsof J enorm met mijn gevoelens heeft gespeeld.

    Donderdagnacht liep het helemaal stuk en toen kwam ik zo ver dat ik helemaal krankzinnig werd. Ik was zo verdrietig, omdat hij maar niet op zijn whatsappjes reageerde en me gewoon keihard liet zitten. Daarna zei hij dus dat hij vrienden wilde blijven. Ik heb de halve nacht met m'n beste vriend T gepraat. Hij steunde me heel erg en dat waardeer ik enorm. Ik ben toen echter wel enorm stom geweest. Ik heb die nacht namelijk een mes gepakt en mezelf gesneden. Ook werd ik zo gek van mijn emoties dat ik direct mijn medicijnen (die eigenlijk bij het ontbijt moesten) heb ingenomen.

    De rest van de nacht heb ik in bed liggen huilen, want ik kan van m'n beste vriend T (die de volgende dag gewoon moet werken) ook niet verwachten dat 'ie de hele nacht kan praten. Ik heb, toen de medicijnen in begonnen te werken, anderhalf uur kunnen slapen. Ik heb me die dag ziek gemeld van school. En 's ochtends gewoon mijn normale medicijndosis ingenomen. Toen het aan het eind van de middag beter ging, ben ik met vrienden naar de Ikea in Zwolle geweest, want die is net open. Het was leuk en aardig, maar die vrienden zijn een koppel en daardoor voelde ik me nog eenzamer.

    Aan het eind van de dag heb ik aan m'n beste vriendin, de wonden laten zien, omdat ik het gewoon aan iemand kwijt moest. Ze zei dat ik hulp moest zoeken. Ook vroeg J aan het eind van de dag hoe het met me ging en toen heb ik met mijn stomme kop verteld dat ik dubbele medicijndosis ophad en mezelf had gesneden. Ik ben gewoon te eerlijk en te open. Hij zei dat ik hulp moest gaan zoeken. Oké, prima.

    Zaterdag ben ik naar T gegaan, mijn beste vriend, en toen hebben we een gezellige dag gehad. We hebben de Matrix gekeken, League of Legends gespeeld, zijn samen naar de stad geweest om een nieuwe muis te kopen en we hebben samen gegeten. De hele dag stond ik strak van de stress, want ik moest de hele tijd aan J denken, terwijl ik dat niet eens wil. Aan het eind van de dag heeft T me naar huis gebracht en heeft hij bij mij thuis koffie gedronken.

    Nu weet ik niet meer wat ik moet. J zei net weer dat ik morgen de dokter moet bellen voor hulp, maar ik ben zijn gezeur een beetje zat. Ik weet zo langzamerhand wel dat ik hulp nodig heb en dat ik dat moet aanvaarden. Ik krijg het idee dat ik een stomme idioot ben die maar een beetje met haar gevoelens laat spelen.

    Ik moet voor mezelf op leren komen, maar hoe? ):


    Update:

    Zo, heb net mijn gesprek met de psycholoog gehad. We zijn samen tot de conclusie gekomen dat het voor een deel aan de medicijnen te verwijten is dat ik me zo slecht voel en dat het een goede keuze is dat ik het afbouwen even stopzet. Verder ga ik meer met vrienden ondernemen, ga ik vaker het huis uit en hopelijk minder binnen zitten. Verder zal ik het sporten oppakken (skeeleren in dit geval) met vrienden en kijken hoe dat loopt.

    Volgens de psycholoog werkt het voor mij goed als ik een drukke planning maak met leuke dingen, zodat ik geen tijd heb om bij de negatieve dingen stil te staan. Ikzelf denk dat dit wel klopt. Voor komende zaterdag heb ik al dingen gepland, maar mochten er ooit nog meetings komen die redelijk in de buurt zijn, ben ik van plan om die uitdagingen aan te gaan en gewoon heen te gaan. Ik ga me niet uit het veld laten slaan en ik ga ervoor om die moodswings de baas te zijn, zodat dit soort uitspattingen nooit meer hoeven voor te komen! (:

    [ bericht aangepast door takiwatanga op 23 feb 2015 - 12:21 ]


    26 - 02 - '16

    Volgens mij is het geen probleem dat je niet voor jezelf op kan komen, maar dat je te snel verliefd wordt op personen.


    Sand schreef:
    Volgens mij is het geen probleem dat je niet voor jezelf op kan komen, maar dat je te snel verliefd wordt op personen.


    but do you feel held by him? — does he feel like home to you? ( Anatomy » Midsommar )

    Sand schreef:
    Volgens mij is het geen probleem dat je niet voor jezelf op kan komen, maar dat je te snel verliefd wordt op personen.


    Is daar iets tegen te doen?


    26 - 02 - '16

    Ik denk dat je sowieso eens goed bij jezelf na moet gaan denken over die relaties waarin je je zo snel (wilt) stoerten. De een is nog niet voorbij, of je bent alweer verliefd op een ander en wilt daar een relatie mee. Ben je dan wel verliefd op die jongens, of gewoon op het idee van verliefd zijn, een relatie hebben. Het lijkt af en toe een beetje alsof je eigenwaarde afhangt op het hebben van een relatie, maar je bent meer dan dat. Het is denk ik tijd dat je de Erieka gaat zoeken die jij bent zonder anderen en enkel met jezelf. Je moest die jongen niet voor niets stiekem ontmoeten, je weet dat je ouders dat ook vinden. Volgens mij hebben ze op dat gebied gewoon het beste met je voor.

    Om terug te komen op het verhaal, het is natuurlijk een rotstreek van iemand om zo gebruik te maken van je, of hij het nou zelf nog niet wist of hij iets met je wilde of niet, zoiets doe je niet tot je het zeker weet. Maar jij gaf hem daarentegen ook de mogelijkheid om het te doen. Toch had hij de volwassene moeten zijn en je niet moeten negeren erin.
    Ze hebben gelijk, je moet hulp zoeken en ik denk vooral dat ze dat zeggen omdat ze bang zijn dat alles erger wordt, niet omdat ze je gek vinden of je niet willen kennen omdat je gek bent. Ze maken zich zorgen om je, je bent doorgeslagen in het moment, en dat is dus geheel logisch. Ze geven gewoon om je. Ik denk ook dat je hulp moet zoeken, maar daarvoor moet je wel eerst helemaal eerlijk tegen jezelf zijn en het ook toestaan.


    Your make-up is terrible

    Wauw, das best heftig en kut voor je. Sterkte(flower)
    ik heb geen idee hoe je kan leren voor jezelf op te komen, aangezien ik dat vaak ook niet kan.

    Heimerdinger schreef:
    (...)

    Is daar iets tegen te doen?


    Precies wat Nikki hierboven schrijft: niet constant zoeken naar een vriendje of denken dat je een vriendje nodig hebt. Van wat ik lees uit je topics ga je van de ene naar de andere relatie en ben je steeds binnen een minimale periode 'verliefd'. Dat is eigenlijk al een teken dat het niet altijd goed kan zitte.


    Eerst en vooral. D&D is super leuk. Wij spelen het ook. Ik ging gisteren wel bijna twee keer dood, dus ik zat echt met de stress en ik zou zo huilen als mn karakter dood zou gaan, want ik heb er net zo'n goede band mee.

    En pff wat een enorme eikel. Ik vind het jammer dat hij je een beetje heeft gebruikt om vervolgens te zeggen dat je maar hulp moet zoeken. Maar Erieka, als nog eens zo iets met je gebeurt, heb ik toch wel liever dat jij mij lastig valt om met je te praten dan jezelf te snijden. Dat is namelijk de oplossing niet. Ik ben misschien wel niet beschikbaar tot in de late uurtjes, maar ik sta altijd open om met je te praten als je eens tegen iemand wilt lullen over een probleem. Soms wou ik toch dat je wat dichter bij me woonde. Dan zou ik echt een antiboyfriend keur met je houden. :p


    Mirror, mirror on the wall, will there be glory if I fall?

    Sand schreef:
    Volgens mij is het geen probleem dat je niet voor jezelf op kan komen, maar dat je te snel verliefd wordt op personen.


    To the stars who listen — and the dreams that are answered

    Michonne schreef:
    Ik denk dat je sowieso eens goed bij jezelf na moet gaan denken over die relaties waarin je je zo snel (wilt) stoerten. De een is nog niet voorbij, of je bent alweer verliefd op een ander en wilt daar een relatie mee. Ben je dan wel verliefd op die jongens, of gewoon op het idee van verliefd zijn, een relatie hebben. Het lijkt af en toe een beetje alsof je eigenwaarde afhangt op het hebben van een relatie, maar je bent meer dan dat. Het is denk ik tijd dat je de Erieka gaat zoeken die jij bent zonder anderen en enkel met jezelf. Je moest die jongen niet voor niets stiekem ontmoeten, je weet dat je ouders dat ook vinden. Volgens mij hebben ze op dat gebied gewoon het beste met je voor.

    Om terug te komen op het verhaal, het is natuurlijk een rotstreek van iemand om zo gebruik te maken van je, of hij het nou zelf nog niet wist of hij iets met je wilde of niet, zoiets doe je niet tot je het zeker weet. Maar jij gaf hem daarentegen ook de mogelijkheid om het te doen. Toch had hij de volwassene moeten zijn en je niet moeten negeren erin.
    Ze hebben gelijk, je moet hulp zoeken en ik denk vooral dat ze dat zeggen omdat ze bang zijn dat alles erger wordt, niet omdat ze je gek vinden of je niet willen kennen omdat je gek bent. Ze maken zich zorgen om je, je bent doorgeslagen in het moment, en dat is dus geheel logisch. Ze geven gewoon om je. Ik denk ook dat je hulp moet zoeken, maar daarvoor moet je wel eerst helemaal eerlijk tegen jezelf zijn en het ook toestaan.


    Je slaat de spijker op z'n kop. Ik heb heb veel rottigheid meegemaakt en vroeger is mij wijsgemaakt dat ik nooit een leuke jongen zou vinden. Daarna heb ik vervolgens heel veel teleurstellende relaties gehad. Ik wil gewoon graag een goede relatie waar ik verder mee kan en iemand die me niet naar beneden haalt. Ik probeer er niet naar op zoek te gaan, maar dan tref ik weer iemand die mij veel aandacht geeft en zegt dat 'ie me leuk vindt. Ik ben daar zeer vatbaar voor en ga daar dan in mee, hoe stom dat ook klinkt. Ik wil er echt graag van af, maar ik zou niet weten hoe :C

    En ik ben stom geweest. Ik had hem die mogelijkheden niet mogen bieden, maar is het dan rechtvaardig om daar zo voor afgestraft te worden? :c


    26 - 02 - '16

    Ah je kan daar volgens mij ook niet aan doen hoor Erieka. Je bent op een bepaalde leeftijd gekomen dat je seks ook gewoon leuk vindt en als je je dan aangetrokken tot iemand voelt ga je het ook gewoon doen voor je plezier ipv weer braaf te wachten zoals de eerste keer. Misschien had je het niet moeten doen achteraf gezien, maar niemand neemt het je kwalijk dat je het wel deed. Dat gebeurt nu eenmaal.


    Mirror, mirror on the wall, will there be glory if I fall?

    Avarosa schreef:
    Ah je kan daar volgens mij ook niet aan doen hoor Erieka. Je bent op een bepaalde leeftijd gekomen dat je seks ook gewoon leuk vindt en als je je dan aangetrokken tot iemand voelt ga je het ook gewoon doen voor je plezier ipv weer braaf te wachten zoals de eerste keer. Misschien had je het niet moeten doen achteraf gezien, maar niemand neemt het je kwalijk dat je het wel deed. Dat gebeurt nu eenmaal.


    :c
    Ik moet echt veranderen. Dat is duidelijk. Ik heb ook maar het contact tussen mij en J verbroken voor onbepaalde tijd. Ik zie wel weer wanneer ik dat weer oppak.


    26 - 02 - '16

    Sand schreef:
    Volgens mij is het geen probleem dat je niet voor jezelf op kan komen, maar dat je te snel verliefd wordt op personen.


    Om heel eerlijk te zijn.. denk ik dat dat het niet eens is... Erika was je toch topicstarter? Degene met de strenge ouders?
    Ik denk (dus ik weet het niet zeker x]) dat je liefde en affectie probeert te krijgen die je hebt misgelopen, naar een manier probeert te zoeken om die shit van je af te zetten. Da's niet meer dan normaal. Iedereen doet dat, alleen de uitkomst van hoe mensen dat doen kan verschillen.
    Ik vraag me dan ook af of je echt verliefd was op die jongeman of dat je jezelf probeerde te overtuigen dat het verliefdheid was. Maar goed, da's niet aan mij.
    Als je je trouwens niet meer goed voelt bij die J zou ik het contact met hem verbreken. Want het klinkt alsof je op dit moment niet meer zeker bent van welke rol hij in jouw leven neemt. En dat zorgt voor enorm veel verwarring en geestelijke onrust. Dan zit je te zweven tussen hoop en vrees in, wat niemand goed doet. Misschien is het een idee om precies op te schrijven wat er allemaal is gebeurd, inderdaad een dokter opzoeken en hem/haar vragen wat voor hulp hier het beste bij past. Butyea, dat kan alleen als je er zelf aan toe bent :].


    I will beat your ass like a Cherokee drum

    Heimerdinger schreef:
    (...)

    :c
    Ik moet echt veranderen. Dat is duidelijk. Ik heb ook maar het contact tussen mij en J verbroken voor onbepaalde tijd. Ik zie wel weer wanneer ik dat weer oppak.

    Oh x]
    Ja.. gezien mijn post hierboven.. denk ik dat dat het beste besluit is geweest hoor!


    I will beat your ass like a Cherokee drum

    Niet lullig bedoeld, maar waarom ga je dan eigenlijk met hem naar bed, als hij zelfs gezegd heeft dat hij zich (nog) niet wilt binden? Je kan natuurlijk casual seks hebben, maar als je enkel seks wilt met iemand met wie je in een relatie bent en dus niet iemands fuckbuddy wilt zijn, dan snap ik niet waarom je met hem naar bed gaat...


    To the stars who listen — and the dreams that are answered

    Tokugawa schreef:
    (...)
    Oh x]
    Ja.. gezien mijn post hierboven.. denk ik dat dat het beste besluit is geweest hoor!


    Dat denk ik ook. Ik heb het net naar hem toe gestuurd, aangezien hij ook zo laf was om via whatsapp door te geven dat hij niet verder met me wilde. Ik ben dan geen haar beter, dat weet ik. Maar ik heb geen zin om mijn belbundel nog verder op te maken aan deze shit.


    26 - 02 - '16