• Hee jullie weten wel dat ik nu in groep 8 zit, en eerlijk gezegt heb ik wel zin in de middelbareschool, alleen je moet weer helemaal op nieuw beginnen met vriende maken! En he kant daar helemaal niks! Nu vraag ik aan jullie:
    Hoe deden jullie dat en hebben jullie tips??

    X Lente


    Treat People With Kindness

    Pfft dat is alweer een tijdje geleden.
    Maar bijna iedereen in je nieuwe klas heeft niemand om mee om te gaan. Dus ze moeten allemaal nieuwe vrienden gaan maken. Ik denk dat het wel goed komt.


    "Ignite, my love. Ignite."

    Het ging vanzelf, geloof ik. Ik ben er ook niet zo goed in, dus ik was wel blij dat er wat mensen in mijn klas zaten die er wel goed in waren, haha. Het komt vanzelf wel als je je eerste lessen krijgt en naast iemand gaat zitten.


    Your make-up is terrible

    Ikzelf was blij dat ik totaal.niemand zou kennen. Gewoon open staan voor andere en niet te snel oordelen


    Change is for weirdos ~ Niall Horan

    Ga bij de mensen zitten die je aardig lijken, niet bij de mensen die """populair""" lijken (!!!)


    "One has to learn to read, as one has to learn to see and learn to live," - Vincent van Gogh

    Ik ging naar dezelfde middelbare school als (een groot deel van) mijn klasgenoten. In het begin bleef ik veel bij hen staan, maar toen leerde ik iemand kennen die ik wel mocht en begon ik me in de groep te werken. Als ik je één tip mag geven: wees niet bang om met nieuwe mensen te praten en zorg dat je aardig bent tegen iedereen, ook tegen mensen met wie je niet echt omgaat.


    Am I in love with you or am I in love with the feeling?

    De enige tip die ik je mee kan/wil geven is dat je jezelf moet blijven. Je houdt het namelijk geen paar jaar vol om je anders voor te doen en alleen dan zul je mensen vinden waar je het wel goed mee kan vinden. Iedereen zit in hetzelfde schuitje als jij, dus maak je niet al te druk c:


    "A good book is always good, no matter how many times you've read it."

    IrishNialler schreef:
    Ikzelf was blij dat ik totaal.niemand zou kennen. Gewoon open staan voor andere en niet te snel oordelen


    You may not like her, but you can't deny, Rowling has got style.

    Ik kende al iemand die ik op de open dag had ontmoet en heel toevallig kwam ik die de eerste schooldag in de fietsenstalling tegen x].
    Was kei nerveus. Als je net zoals ik niet echt goed bent in vrienden maken, zou ik op de buitenbeentjes af gaan. Die voelen zich waarschijnlijk net zo verloren als jij.


    I will beat your ass like a Cherokee drum

    Standal schreef:
    Ga bij de mensen zitten die je aardig lijken, niet bij de mensen die """populair""" lijken (!!!)

    Dit. Maar ik had het misfortuin dat die mensen uiteindelijk de 'populaire' groep gingen zijn.
    En daardoor had ik de eerste maanden het moeilijk in het middelbaar. :3 Lang geleden. Ben blij dat ik daar weg ben.


    There's faith and there's sleep - we need to pick one - please

    Ik vond het wel lastig, ik kende niemand en de meesten hadden allemaal al een kliekje van op de lagere school. Ik was ook erg verlegen en stil vroeger. Maar uiteindelijk ben ik wel heel snel bij een groepje aangesloten. Ik zou zeggen, praat met meisjes die je aardig lijken, en vraag of ze het goed vinden dat je bij hen kan aansluiten om te eten, zeg dat je nog niemand kent. Hoewel dat meestal niet nodig is, de meeste mensen stellen dat zelf voor als je zegt dat je niemand kent: kom maar bij ons staan, of eet maar bij ons. En anders kun je het gewoon vragen of je meekan. Niemand ziet graag mensen moederziel alleen eten of staan op de speelplaats. Dus je kunt het gewoon vragen/uitleggen (:
    Of zoek andere mensen op, die ook alleen lijken, en stel hen voor om samen te eten, of samen te werken... Zo begin je te praten, en leer je elkaar kennen, en zo krijg je dan nieuwe vrienden. (:

    [ bericht aangepast door Histoire op 6 nov 2015 - 19:16 ]


    Don't tell me the sky is the limit when there are footprints on the moon.

    Ik vond het lastig. Ik was heel blij om van mijn basisschool klas af te zijn, sinds ze me behoorlijk hadden gepest. Uiteindelijk bleek ik weer bij hem terecht te komen en was ik van klas gewisseld. Ik vond het fijn dat niemand mij kende, ik kon overnieuw beginnen. Helaas werd mijn stille verlegenheid niet gewaardeerd en heel het pest probleem begon overnieuw. Maar ik heb in die klas mijn 2 beste vrienden ontmoet en we zijn nu nog vrienden c:. Vrienden maken gaat vaak een beetje vanzelf. Sta open voor nieuwe mensen, ga bijvoorbeeld in de pauzes bij nieuwe mensen zitten ^^.


    Seasons will change, but I shall remain

    Goh, dat is al redelijk lang geleden... Ik zat met oude klasgenoten op school, maar niet in dezelfde klas, dus het was wel even aanpassen om nieuwe mensen te leren kennen. Ik had dan wel het geluk dat we maar met drie een klas vormden, waardoor de kennismaking vlotter liep. Blijf jezelf gewoon, wees niet bang en spreek wat mensen aan die je aardig lijken. Je bent niet de enige die dit meemaakt. Het komt allemaal wel goed, maak je er maar niet druk om.


    16 - 09 - '17

    Het was erg moeilijk voor me, omdat op dat moment al erg veel shit gebeurd was en mijn ouders op dat moment gingen scheiden. Ik ben zelf altijd een persoon die het liefst alleen is en geen zin in sociaal gedoe, dus het maakte me ook niet veel uit of ik alleen zat of niet, maar ik was wel blij dat ik samen met mijn zus naar de middelbare ging (we zaten weliswaar niet bij elkaar in de klas, maar we hadden elkaar wel op dat moment nodig ivm alles wat er gebeurd was). Zelf is het wel een hele tijd geleden dat ik die overstap naar de middelbare school deed, maar het is ook weer zo snel voorbij gegaan dat ik er geen erg in had.


    Don't walk. Run, you sheep, run.

    Ik ging met negen mensen uit mijn oude klas naar de middelbare school waarvan vier in mijn klas kwamen. In het begin van het eerste jaar had ik vooral dat ik een tijdje goede vrienden met die was en dan weer met die en ik was gewoon een beetje met iedereen aan het omgaan. In het midden van het jaar had ik een hele goede vriendin maar alles draaide om haar naar mijn idee. Uiteindelijk werd ik hele goede vriendinnen met drie andere meiden waarvan een op mijn oude school zat die ik eerst totaal niet mocht. We zijn nu nog steeds net zo goed bevriend als in mijn eerste jaar :-)

    Sta open en wees vriendelijk, dat doet echt wonderen, geloof me. Oh, en als je komt bij iemand uit je oude klas waar je eigenlijk totaal niks mee hebt, veel mensen op de middelbare school veranderen en zullen totaal anders zijn dan op de basisschool, in mijn ervaring dan. Ik heb geen idee waarom, misschien gebeurt het onbewust ook bij jezelf, maar probeer om dan ook anders naar ze te gaan kijken. Misschien zijn ze ineens wel heel aardig :-)


    "I would have followed you, my brother... my captain... my king."

    In ieder geval niet denken dat je je nu helemaal "stoer" moet gaan gedragen en blijf jezelf. Maak je niet te veel zorgen, en wees niet bang om eens op iemand af te stappen.


    Het duurde nog even voordat ik echt een soort vriendengroep had gevonden. Uiteindelijk heeft dat best goed uitgepakt, maar ik had wel wat tijd nodig. Hier dump ik maar eens een beknopte versie het hele verhaal:


    Eerst maakte ik een vriendin, die na de herfstvakantie plotseling minder met me om wilde gaan omdat ze het gevoel had dat ik haar te veel "claimde" (ze noemde dit niet, maar deed gewaoon meer afstand). Punt was dat ik juist het gevoel had dat zij mij meer claimde, waardoor ik dacht niet de kans te hebben gekregen meer nieuwe vrienden te maken. Beetje miscommunicatie, misschien. :')
    Toen probeerde ik me bij een ander groepje aan te sluiten, geen populaire mensen, maar werd toch buitengesloten (op een wat letterlijke manier, haha).
    Toen probeerde ik me aan te sluiten bij een populair groepje meiden. Aanleiding was een beetje dat ik naast één van hen in de klas kwam te zitten en zij wel aardig tegen me was. Al snel kwam de brugklasdisco van school. Die eerste vriendin (het was immers niet alsof onze vriendschap helemaal verdwenen was, maar gewoon iets minder) kon niet komen, en een meisje dat ik vlak daarvoor nog had ontmoet en me wel leuk leek (ze was nieuw in onze klas gekomen, kwam van de ‘plusklas’, en ik zag haar als een weg om met meer mensen van die klas in contact te komen, omdat die me erg leuk leken ook al kende ik ze niet echt) konden allebei niet. Ik was dus "alleen" naar die disco gegaan, want het leek me wel leuk. Ik probeerde me aan te sluiten bij die populaire meiden, maar zij sloten mij buiten. Toen kende ik dus niemand en ging maar gewoon wat rondlopen en dansen. Toen kwam ik mijn godsdienstdocente tegen. Nadat ik had verteld dat mijn twee vriendinnen niet hadden kunnen komen en ik dus alleen was, stelde zij voor dat ik maar eens kennis ging maken met vier meiden uit haar mentorklas. Eén van hen kende ik al wel en was erg aardig en leuk, en ik wist ook wel dat ze die vriendengroep had. In plaats van me direct voor te stellen, ging ik maar een beetje bij hen in de buurt rondhangen. Op een gegeven moment, toen ik een beetje in een hoekje stond, kwamen zij zelf op mij af (geen idee of ze dat zelf hadden besloten of dat hun mentrix dat als idee had gegeven, zou allebei best kunnen). We maakten kennis, en het werd een heel leuke avond. Geweldige disco.
    Die meiden waren heel populair (in meerdere klassen bekend), en heel aardig. Toch bleek al gauw dat we geen aansluiting konden vinden. Zij waren telkens bezig met de mensen van hun klas, sociale contacten, mobiele telefoons, een beetje lachen, er goed uitzien... Je snapt wel, populair zijn. :') Ik zat daar dan bij als persoontje zonder veel sociaal gedoe, andere gedachtegang en ander soort leven. Ik zocht ze in de pauzes op, en het was dan wel gezellig, maar al snel was bijna het enige dat ik nog kon zeggen "hoi". Zelfs één keer een knuffel met een van die mensen. En ze waren heel leuk, maar ik leek gewoon niet genoeg op hen en was wat dat betreft ook gewoon niet erg interessant. Uiteindelijk groeiden we uit elkaar.
    Nou ja, toen had ik wel nog dat meisje dat nieuw in onze klas was gekomen. Onze vriendschap groeide, en ik leerde al snel weer andere mensen kennen via haar. Zo heb ik steeds nog meer mensen leren kennen, en met een deel daarvan ben ik nu nog dik bevriend! (:

    Zo zie je maar, het is niet altijd makkelijk, maar als je gewoon blijft proberen en zoeken, kan het best goed komen. Ik moet toegeven dat het vast niet overal zo werkt als bij mij en mijn brugklasjaar, maar toch wel mooi om te delen, misschien. (; Ik denk toch dat overal wel enigszins leuke mensen te vinden zijn, en soms duurt het even of je ze ziet. Je moet maar durven. Mensen die stom reageren als jij probeert kennis te maken, zijn toch stomme mensen. :’)
    En, zoals hierboven al iemand zijn, wees aardig tegen iedereen. Niet zomaar gaan bitchen, ook niet tegen mensen die je niet mag. Dat zorgt alleen maar voor problemen. :')


    Nou, dat was dan weer een klein deel van mij levensverhaal. Pfoe. ;p
    Wel leuk dat ik het nu helemaal heb uitgetypt, vanwege dit topic. Leuk en misschien handig voor mij om zo'n verhaal op te schrijven en te bewaren. (:

    [ bericht aangepast door Jouska op 6 nov 2015 - 21:59 ]


    Let's go outside and all join hands, but until then you'll never understand…