• Lee keek schichtig om zich heen. Hij schaamde zich en wilde eigenlijk niet dat anderen hem zo zouden zien. ‘Ik – ik denk dat ik terugga naar de tent.’
    Bobbi gleed met haar lippen langs zijn nek. Haar handen streelden zijn heupen en billen.
    ‘Waarom?’ vroeg ze zachtjes. ‘Vind je het spannend? Wil je liever met zijn tweetjes?’
    Lee’s mond zakte open toen Helens vingers over zijn geslachtsdeel kropen. Zijn hoofd voelde alsof het gevuld was met watten. ‘Ik… ik weet het niet meer.’
    Het huilen stond hem nader dan het lachen.


    Every villain is a hero in his own mind.

    ‘Ja ja, je hebt eerlijk gewonnen.’ Mosh grijnsde. Erg vond hij het niet, want Ellie zag er prachtig uit, zo in het maanlicht. Hij kwam het water uit. ‘Nou, vertel op. Wat wilt u voor prijs?’


    Every villain is a hero in his own mind.

    Starr haalde diep adem en probeerde haar ademhaling weer onder controle te krijgen. Hij vond vast dat ze zich aanstelde. 'Je liet me niet schrikken,' bromde ze. 'Het was gewoon een kutactie van je.' Ze rukte haar arm weer los. 'Ga maar naar Slater om je kutgeintjes mee uit te halen.'


    Every villain is a hero in his own mind.

    'Wil je niet?' vroeg Helen met een pruillip. 'Zo voelt het anders niet.' Ze wist niet of hij ooit wel eens goed onder handen was genomen door een vrouw en ze was er zeker van dat Bobbi en zij hem een onvergetelijke nacht konden bezorgen.
    'Helen Beekman!' Een luide stem deed haar opschrikken. 'Waar ben jij in vredesnaam mee bezig?' Gail kwam aangezwommen en trok haar weg bij Lee. 'Bob! Laat hem los!' zei ze met grote ogen. 'Het lijkt wel een of andere orgie hier! Zijn jullie gek geworden of zo? Als iemand je ziet wordt je van de camping af geflikkerd!'
    'Gail, je knijpt mijn arm fijn!' protesteerde Helen, die Gail wegduwde.
    'Doe normaal jullie twee,' siste Gail. 'Als jullie zo nodig een man lastig willen vallen met dat hoge libido van jullie, neem er dan op zijn minst een die het wil!'
    Haar blik gleed naar Lee, die er erg verward uitzag en zich geen houding wist te geven.
    'Nee zeggen als je niet wilt, Lee. Die twee hier gaan anders gewoon door.'


    You were born with wings. Why prefer to crawl through life?

    'Prima, zoek het dan maar uit,' zei Raine bot. 'Jij kunt gewoon niet tegen geintjes, dat is het. En als er wel wat is, zeg het dan gewoon,' bromde hij. Hij draaide zich om en liep terug naar het meer, voordat Starr nog meer beledigingen in het rond zou strooien over hem.

    --

    'Hmm,' zei Ellie bedenkelijk. 'Ik heb geen idee eigenlijk. Ik zou zeggen, trakteer me op een drankje, maar dat gaat nogal moeilijk hier,' grinnikte ze. 'Kom maar met wat leuks zou ik zeggen.' Ze liet haar blik ongegeneerd over zijn lichaam glijden. Ze had er nooit echt bij stilgestaan hoe goed Mosh eruit zag.


    You were born with wings. Why prefer to crawl through life?

    James had zich teruggetrokken bij zijn tent en schreef zijn bevindingen van vandaag op. Er waren bizarre dingen gebeurd. Iemand die een paniekaanval had gekregen, geheimen waren gedeeld (waar nota bene onbekenden als hij bij zaten) en een stel van de jongeren was gaan naaktzwemmen. Hij dacht even terug aan het meisje dat vaak zijn aandacht had getrokken en vroeg zich af of zij nog op het strand was – en met wie. Hij schudde zijn hoofd in een fysieke poging om het beeld van haar prachtige gezicht van zich af te schudden. Hij was hier niet om verliefd te worden.
    Hij borg zijn notitieblok op toen er steeds meer mensen terugkeerden naar de tenten. Misschien moest hij ook gaan slapen, maar hij voelde zich nog niet echt moe en in de verte hoorde hij de beat van een of ander feestje.


    Every villain is a hero in his own mind.

    ‘Maar hij wil wel,’ hield Bobbi vol. ‘Hij durft gewoon niet goed. Het is goed voor hem als hij zich wat vrijer openstelt.’
    Lee sloeg zijn ogen neer. Hij schaamde zich nog meer dan hij net had gedaan.
    Je bent echt een mietje. Hij hoorde de stem van zijn broer in zijn hoofd. Je verandert ook nooit.
    Ja, Ace had geweten wat hij met deze meiden had moeten doen. Hij niet. Hij wilde niets liever dan zijn tent in vluchten. Het kostte hem een paar seconden om moet te verzamelen en toen keerde hij zich om en zwom naar de kant.


    Every villain is a hero in his own mind.

    ‘Lul,’ bromde Starr. Ze liep naar de tent toe en kleedde zich om. Ze had geen zin om terug naar het toilethok te gaan en poetste haar tanden niet. Gelukkig had ze haar luchtbed al wel opgepompt. Even staarde ze naar de ingang van de tent, toen ging ze op zoek naar het slotje en deed hem op slot. Raine zocht het maar uit vanavond. Straks kreeg ze net zo’n idiote paniekaanval als Cyrith had gehad.


    Every villain is a hero in his own mind.

    'Dit lijkt gewoon op aanranding, beheers je eens! Hij wilde niet Bobbi, heb je wel goed naar dat gezicht gekeken?'
    'Ah, wat schattig. Gailtje beschermt haar ex.' Helen spatte Gail nat in haar gezicht. 'Ik krijg bijna medelijden.'
    'Ga een vent zoeken die wel wil, niet onschuldige jongens als Lee!' Gail spatte op haar beurt terug en keek de meiden hoofdschuddend aan.
    'Misschien wil Slater nog wel?' grijnsde Helen. Ze wist dat ze een stap te ver was gegaan toen ze Gails gezicht zag en stak onschuldig haar handen op. 'Oké. Oké. Ik zal me beheersen.' Voor nu, dacht ze.


    You were born with wings. Why prefer to crawl through life?

    Mosh keek om zich heen, op zoek naar iets wat hij haar kon geven. Er stond een struik met wat bloemen en hij trok er een paar af. Hij ging voor haar staan en stopte ze in haar haren.
    ‘Zie zo. Het is dan wel geen medaille, maar het is iets.’
    Ze grinnikte zachtjes. Mosh was zich ervan bewust dat ze erg dicht bij hem stond. Haar warme adem streek langs zijn nek. Zijn hand bevond zich nog steeds bij haar haren en hij streek erdoorheen.
    ‘Je bent eigenlijk best leuk, El,’ realiseerde hij zich, zonder zijn blik van haar weg te nemen. Hij liet zijn hand naar nek glijden en kuste haar.


    Every villain is a hero in his own mind.

    ‘Je stelt je aan,’ vond Bobbi. ‘Er zijn meer lichaamsdelen die kunnen spreken.’
    Ze keek even naar de waterkant, waar ze nog net een glimp van zijn billen kon opvangen. Best zonde…
    ‘Maar goed, hij is weg. Jij je zin.’
    Voor vanavond.


    Every villain is a hero in his own mind.

    'Voor jullie spreken alle lichaamsdelen ja. Laat die arme jongen met rust. Hij heeft al genoeg aan al die gekke fans.'
    'Gekke fans zoals jij bedoel je?' zei Helen fronsend.
    'Zegt de grootste stalker die er rondloopt,' antwoordde Gail, die met haar ogen rolde. 'Het verbaast me dat je hem niet aangerand hebt vanavond.'
    'Hij was er niet,' antwoordde Helen teleurgesteld.
    'O, hij was er wel hoor. Alleen niet hier.'
    Helen keek met een ruk op. 'Hoe weet jij dat?'
    'Ze liepen die kant op.' Gail wees in de verte. 'Die gingen echt niet alleen een strandwandelingetje maken hoor.' Ze zag Helens verontwaardigde gezicht en sloeg breed grijnzend een arm om haar heen. 'Nog genoeg vissen in de zee schat. Deal ermee.'

    --

    Ellie was in haar aangeschoten staat totaal niet overrompeld door die plotselinge kus en zoende hem gewillig terug. Ze ging automatisch wat dichter tegen hem aan staan en liet haar handen door zijn haren glijden.
    'Je mag er zelf ook wel wezen,' zei ze grijnzend tussen hun kus door en ze merkte dat haar hoofd en haar lichaam snakten naar meer. Hoelang was het geleden dat ze ook maar enige vorm van intimiteit met een jongen had gehad? Te lang, maalde het door haar hoofd. 'Ik heb me nooit zo gerealiseerd dat je zo... sexy bent,' fluisterde ze in zijn oor.


    You were born with wings. Why prefer to crawl through life?

    Toen Ellie en Mosh uit haar zicht waren verdwenen, voelde Marije zich plotseling heel alleen en naakt, zowel in letterlijke als figuurlijke zin. Ze sloeg haar armen om haar lichaam en voelde een rilling langs haar ruggengraat glijden, waarvan ze niet wist of dat kwam doordat het water toch wel fris was of door de situatie waarin ze zich bevond. Waarom was ze in hemelsnaam gaan naaktzwemmen? Wat had ze gedacht? Ze was in haar leven niet vaak aangeschoten of dronken geweest, maar blijkbaar liet alcohol haar maar gekke dingen doen waar ze later spijt van kreeg. Ze wist nu dat Mosh haar naakt had gezien, al leek hij geen interesse in haar te tonen - logisch, want Ellie's lichaam was veel mooier dan het hare. Ellie had geen rare vetkwabben op haar buik en net boven haar heup; Ellie was hartstikke slank en daardoor veel mooier dan Marije.
    Ze dacht niet vaak over haar lichaam na, maar in dit soort situaties - al had ze natuurlijk nog nooit in een vergelijkbare situatie gezeten - voelde ze zich nooit op haar gemak. Ze had er niet over nagedacht toen ze haar kleding nog aanhad, maar nu haar buik - en haar borsten - zichtbaar waren voor alle anderen, werd ze er weer mee geconfronteerd, zeker als ze zichzelf vergeleek met de meeste mensen om haar heen. Niet dat er mensen naar haar keken. Het voelde een beetje dubbel: aan de ene kant wilde ze absoluut niet dat iemand haar lichaam nu zou bekijken, maar aan de andere kant werd haar zelfvertrouwen gekrenkt dat er wel naar de andere lichamen gekeken werd.
    Ze keek naar het strand en zag dat er nog genoeg mensen daar zaten. Toch voelde ze er niks voor om daar nog bij te gaan zitten, nadat ze half dronken had aangekondigd hoe graag ze wilde skinnydippen. Ze liep daarom vlug maar onopvallend het water uit, kleedde zich snel aan en liep met een grote boog om de rest heen het strand af. Uit haar tent haalde ze een handdoek, haar nachthemd en haar toilettas en daarna liep ze naar het toiletgebouw, waar ze onder een douche stapte. Pas na een paar minuten merkte ze dat haar tranen over het gezicht liepen, al kon ze niet uitleggen waarom. Ze had het allemaal best wel goed voor elkaar, ze was nu op vakantie met haar vrienden én haar familie en eigenlijk kon ze niet bedenken waar ze over kon klagen. Haar imperfecte lichaam? Mocht ze daar over klagen? Nee. Ilse had nog altijd littekens op haar gezicht en lichaam van de brand van zoveel jaren geleden; haar andere vriendinnen waren er nog veel erger aan toe. Laat staan Cyrith, die mentaal volledig gebroken was. Ze stelde zich aan en ze voelde zich schuldig tegenover de rest dat zij zo weinig had om zich druk over te maken, en zich toch druk maakte. Het was de alcohol; die maakte haar nu emotioneel. Ze zette de douche uit, droogde zich af met haar handdoek en deed haar pyjama aan. Daarna liep ze terug naar haar tent. Volledig in gedachten had ze niet door dat één van de tenten vlakbij de hare vastgemaakt was met scheerlijnen en ze wist zich, door haar trage reactievermogen, nog maar net op te vangen met haar armen, maar daarbij liet ze wel haar toilettas en handdoek vallen. De hele inhoud van haar toilettas lag verspreid over het gras. Ze zuchtte diep en zakte door haar knieën om haar spullen op te rapen.

    [ bericht aangepast door Catan op 26 aug 2016 - 15:00 ]


    Those who mind don't matter and those who matter don't mind.

    ‘Je neemt me de woorden uit de mond,’ fluisterde Mosh. De streling van haar tong wond hem op. Voorzichtig legde hij een hand tegen haar onderrug en trok haar iets naar zich toe. Hij verkende haar lippen, en daarna haar hals. Zijn handen tintelen en hij wilde ze naar haar borsten laten afdwalen, maar hij wist niet zeker of ze dat wilde. Het ging bijna automatisch, maar ergens was er nog een stemmetje van zijn geweten dat fluisterde dat ze een vriendin van hem was.
    Hij keek weer naar haar op, probeerde iets uit haar ogen af te lezen.


    Every villain is a hero in his own mind.

    James zag een schaduw struikelen. Hij stond op van zijn stoel toen diegene niet direct overeind kwam. ‘Hé? Alles goed?’ vroeg hij toen hij een meisje in het oog kreeg. Haar toiletspullen lagen over de grond verspreid. Hij zakte naast haar in het gras en ze keek hem aan. Er ging een schok door hem heen toen hij zag dat zij het was.


    Every villain is a hero in his own mind.