• (Het Engelse woord is misschien bekender, blijkbaar is het angststoornis op z'n Nederlands).
    In ieder geval. Dit is iets wat mij al heel lang bezig houdt. Ik ben niet de meest extroverte persoon of iets, maar ik kan me wel redelijk redden met mensen. Als het moet kan ik wel een gesprek aanknopen, ik kan me amuseren met "vrienden" die ik een keer per week in de trein zie, ik kan gewoon met mensen om gaan, maar ik vind het een ongure gedachte om een gesprek te moeten voeren als ik bij de kapper zit. Ik kan prima met mijn vrienden omgaan, en ik voel gewoon, en ik weet dat ze me aardig vinden, maar toch krijg ik een grootste paniekaanval voordat ik met hen ergens naar toe ga.
    Als ik aan het leren ben, en ik denk aan het examen, krijg ik opeens een ontzettend benauwd gevoel. Ben ik wel goed genoeg bezig? Leer ik wel hard genoeg?
    Mijn beide horloges doen het niet meer (ik bedoel, wat verwacht je van de HEMA en de Kruidvat), maar ik raak helemaal in paniek als ik besef dat ik helemaal alleen naar een juwelier moet gaan waar ik nog niet alleen ben geweest, of althans, dat was ongeveer iets van tien jaar terug ofzo. En ik ken die mensen niet, etc.
    Ik raak niet in paniek als de telefoon gaat om tegen mensen te spreken. Ik raak in paniek dat ik op tijd de telefoon moet oppakken, zodat mensen aan de andere lijn niet ophangen voordat ik daar ben.
    Ik heb moeite met koken als er twee dingen op het zelfde tijdstip gaar zijn, bijvoorbeeld pasta en saus. Ik raak dan niet in paniek, maar het is dan wel chaos en dan is het ineens teveel op hetzelfde moment. Het is overweldigend.

    Heb ik general anxiety disorder? Heb ik social anxiety? Nee, althans, ik ben niet gediagnoseerd door een specialist, maar ik denk ook niet dat mijn paniek daar erg genoeg voor is. Ben ik dan oké, en overdrijf ik? Nee, want iedere situatie die ik hier heb opgenoemd laat zien dat dat niet zo is, en dit zijn enkel algemene situaties die ik mij nu voor de geest kan halen. Ga alsjeblieft niet zeggen dat het niets is, want bij ieder van die situaties voel ik die paniek, of die chaos, wetende dat dit niet normaal is. En toch is het niet genoeg paniek voor een angststoornis.
    Wat ik met dit topic wil zeggen is dat ik genoeg heb van die paniek. En ik twijfel of ik ermee naar een specialist zal gaan, want ik kom er gewoon mee door het leven, ik kan gewoon door met mijn leven. Ik word niet gevloerd door paniek. Maar het knaagt toch ergens weer. Het is er zo tussenin, niet erg genoeg om te laten helpen, wel erg genoeg om te storen. Meh.
    Dus, hoe gaat het met jullie?


    You could be great, you know, it’s all here in your head, and Slytherin will help you on the way to greatness, no doubt

    Same! Ik herken me hier wel min of meer in. Ik haat nieuwe plaatsen en nieuwe mensen.
    Ik ben echt zo'n huismus en ga niet graag naar iets nieuws. Als ik reis met iemamd, no problem, maar zodra ik alleen ben, ben ik de hele weg lang in paniek tot ik eindelijk op mijn bestemming aan kom. Heel lastig om mee om te gaan want ik weet niet hoe ik uit die comfort zone zou kunnen stappen haha Zelf geloofik niet dat ik een of andere anxiety heb ofzo, maar gewoon een kleine comfort zone. Iets dat ik maar moet overwinnen.
    Ik zeg dus niet dat het niets is, want ik weet zelf hoe het voelt, maar ik wil je wel laten weten dat je niet de enige bent ^^ misschien dat dit je wat goed doet!

    [ bericht aangepast door Laleah op 5 aug 2016 - 9:30 ]


    Hard Work. Good-hearted. Loyalty. And Fair Play: I'm a Hufflepuff In Every Single Way.

    Waarom zou je paniek niet erg genoeg zijn? Want wanneer is het dan wel erg? Als het je belemmert in je dagelijks leven dan lijkt het me toch al verontrustend genoeg...
    Ik denk dat er heel veel mensen zijn met een angststoornis die ''gewoon'' doorgaan met het dagelijks leven. Maar als je het onbehandeld laat is denk ik wel de vraag voor hoelang. Voor heel veel dingen geldt, hoe eerder je erbij bent, hoe beter. En zelf denk ik dat dat ook net zo goed telt voor mentale problemen.


    It took me four years to paint like Raphael, but a lifetime to paint like a child - Pablo Picasso

    Een diagnose moet aan bepaalde eisen voldoen, zoals dat de klachten je dagelijks leven ontwrichten, elke dag aanwezig zijn voor minimaal een jaar.
    Toch is het vervelend te horen dat je zoveel last van angst en paniek hebt. Misschien heb je op dit moment veel stress of hoort het ook een beetje bij je karakter.
    Je mag me altijd een pb sturen als je nog vragen hebt.


    I was an angel living in the garden of evil

    Dit is te snel om te zeggen. Een zelfanalyse is mooi en goed dat je daarover nadenkt, maar een diagnose kan niemand je hier geven, dat kan alleen een psycholoog. En dan vooralsnog moet je zelf blijven nadenken of die diagnose uberhaupt klopt.

    Als ik naar je verhaal kijk denk ik persoonlijk aan iets van faalangst en onzekerheid, wellicht eerder nog neiging naar ADD dan een anxiety disorder.

    Maar he, niet alleen mensen die een diagnose hebben gaan naar de psycholoog, ze zijn er ook gewoon voor 'lichtere gevallen' / als je erover wilt praten.

    [ bericht aangepast door Innsaei op 4 aug 2016 - 23:25 ]


    Aan niets denken is ook denken.

    Westwick schreef:
    Een diagnose moet aan bepaalde eisen voldoen, zoals dat de klachten je dagelijks leven ontwrichten, elke dag aanwezig zijn voor minimaal een jaar..


    Uh, sorry maar dat van een jaar klopt volgens mij niet helemaal. En bepaalde klachten hoeven ook niet elke dag aanwezig te zijn.
    Even als voorbeeld, en even wat zwart wit gesteld, maar stel iemand maakt een auto ongeluk mee:
    Heeft diegene daarna direct klachten spreek je soms al van een acute stresstoornis
    Houden de klachten langer dan volgens mij drie maanden aan spreek je van een PTSS.
    Heb je langer dan een jaar klachten kan je spreken van een chronische PTSS.

    Elke diagnose is weer anders en ja, bij sommige diagnoses heb je inderdaad meer criteria dan bij een ander.
    Ik bedoel dit niet als aanval hoor! Maar ik vind het soms zo jammer dat best wat mensen heel lang wachten met hulp zoeken terwijl het wel nodig is...

    Maar goed, ik zelf zou zeggen, maak een afspraak met je huisarts. Het is echt niet zo dat je pas hulp mag hebben als je helemaal vastloopt. Ook met kleinere dingen (waarbij ik niet wil zeggen dat waar je last van hebt klein oid is!!) kan iemand gewoon hulp krijgen. En soms is het gebruikelijk gezien je situatie waar je last van hebt en is er niet meteen iets nodig, en soms heb je met 10 sessies voldoende vaardigheden en inzichten geleerd om zelf weer verder te kunnen. Soms blijkt er onderliggend veel meer te spelen en heb je intensievere hulp nodig.

    Maar het lijkt me niet goed om er maar alleen mee te blijven lopen en aan te modderen. Een deskundige kan je hierin denk ik het beste adviseren/geruststellen/helpen. (:


    It took me four years to paint like Raphael, but a lifetime to paint like a child - Pablo Picasso

    Ik denk dat de meeste mensen wel zoiets hebben. Het is gewoon niet iets waar je snel over praat.

    Ik kan je gerust stellen; mijn broertje heeft een angststoornis en dat is nog net een toontje erger dan dit (hij durft mensen niet te begroeten, zelfs als hij ze al kent).


    in love with the fictional characters, I'm sorry

    Ik heb wel een angststoornis, en ik herken dit wel, van voor het zo erg was dat ik ermee naar de psycholoog ging - waar ik, just my luck, toch al elke week zat - dus ja, als je twijfelt om ermee naar een specialist te gaan, ik zeg doen. Je kan het beter eerder de kop in drukken dan het laten ontwikkelen en er nog meer last van krijgen. Sterkte in ieder geval(flower)


    Spinning around, I'm weightless.

    Westwick schreef:
    Een diagnose moet aan bepaalde eisen voldoen, zoals dat de klachten je dagelijks leven ontwrichten, elke dag aanwezig zijn voor minimaal een jaar.
    Toch is het vervelend te horen dat je zoveel last van angst en paniek hebt. Misschien heb je op dit moment veel stress of hoort het ook een beetje bij je karakter.
    Je mag me altijd een pb sturen als je nog vragen hebt.


    Dat is niet waar. Toen ik mijn test maakte voor depressie ging het over half jaar/3 maanden, en toen ze vragen ging stellen over mijn angststoornis vroeg ze naar "de afgelopen maanden"


    Spinning around, I'm weightless.

    De meeste mensen kunnen zich in heel veel diagnoses herkennen omdat je altijd wel enkele eigenschappen herkennen. Ik heb vroeger op de middelbare school les gekregen over sociale angststoornissen, mijn lerares was psychologe van opleiding. Om echt van een mentale stoornis (sociale angststoornis) te mogen spreken, zoals in de DSM staat, moet je aan de volgende soort eisen voldoen: echt bang zijn van de simpelste dingen, mensen begroeten, een broodje eten buiten in het park, omdat er daar mensen naar je kijken, het niet aandurven om bij een vriendin te gaan zitten als je haar tegenkomt op de bus, geen gesprek kunnen houden met haar van de stress. Anders is er geen sprake van een sociale angststoornis. Wat jij beschrijft is gewoon wat alle mensen die de eigenschap verlegenheid bezitten ervaren en dat zijn er heel wat. Als tienermeisje had ik ook de dingen die jij nu beschrijft, maar met de jaren is dat langzaamaan verdwenen. Het is gewoon een vorm van sociale onzekerheid en niets anders, denk ik. Onzekerheid is sowieso altijd een bepaalde vorm van angst.

    [ bericht aangepast door Histoire op 5 aug 2016 - 9:37 ]


    Don't tell me the sky is the limit when there are footprints on the moon.

    Ik begrijp je best wel dat je dit naar vind. Maar ik ben niet zo zeker van een Anxiety disorder? Ik ga niet zeggen dat je niks hebt, want voor iedereen is het anders (plz don't attack me ;_;)

    Ik heb MCDD, dat samen gaat met woedeaanvallen en angst. En die angsten zijn niet ´´Oh ik durf de telefoon niet op te pakken´´ maar eerder wat heftiger dingen. (ik ga ze niet hier allemaal opnoemen)

    Meestal eindigt dat met duizeligheid, hyperventileren, een hart dat heel snel gaat kloppen, heel wat tranen, tegenvechten en flauwvallen. Heb je hier zelf ook last van? Dan zit je echt in een nare situatie ;_;

    Ik wens je veel succes!

    PecuIiar schreef:
    (...)

    Dat is niet waar. Toen ik mijn test maakte voor depressie ging het over half jaar/3 maanden, en toen ze vragen ging stellen over mijn angststoornis vroeg ze naar "de afgelopen maanden"


    Volgens mij gaat het over een tijdspanne van 6 maanden en je moet aan nog een hoop andere dingen voldoen. Zo staat het nou eenmaal in het DSM handboek (volgens mij zijn we bij versie IV of V tegenwoordig).

    Maar anyway, dit klinkt meer als karaktereigenschappen, denk ik, of gewoon omdat je verlegen bent/introvert. Maar dat veel mensen er last van hebben, betekent niet dat je er maar mee rond moet lopen als je het vervelend vind. Er zijn tegenwoordig genoeg therapieën die je kan volgen om er beter mee om te gaan/het te verminderen.

    [ bericht aangepast door Thunderfvck op 5 aug 2016 - 10:38 ]


    Your make-up is terrible

    Assassin schreef:
    (...)

    Volgens mij gaat het over een tijdspanne van 6 maanden en je moet aan nog een hoop andere dingen voldoen. Zo staat het nou eenmaal in het DSM handboek (volgens mij zijn we bij versie IV of V tegenwoordig).

    Maar anyway, dit klinkt meer als karaktereigenschappen, denk ik, of gewoon omdat je verlegen bent/introvert. Maar dat veel mensen er last van hebben, betekent niet dat je er maar mee rond moet lopen als je het vervelend vind. Er zijn tegenwoordig genoeg therapieën die je kan volgen om er beter mee om te gaan/het te verminderen.

    Mijn opmerking was alles behalve vervelend bedoeld, sorry als dat zo overkwam.
    Ik heb een gegeneraliseerde angststoornis en bij mijn test werd er uit gegaan van een jaar waarin er meer slechte dan goede dagen zijn.
    Verder sluit ik me bij assassin aan, al is het natuurlijk nooit verkeerd om even langs de huisarts te gaan. Hij/zij kan je situatie inschatten en je mogelijk doorverwijzen.


    I was an angel living in the garden of evil

    Westwick schreef:
    (...)
    Mijn opmerking was alles behalve vervelend bedoeld, sorry als dat zo overkwam.
    Ik heb een gegeneraliseerde angststoornis en bij mijn test werd er uit gegaan van een jaar waarin er meer slechte dan goede dagen zijn.
    Verder sluit ik me bij assassin aan, al is het natuurlijk nooit verkeerd om even langs de huisarts te gaan. Hij/zij kan je situatie inschatten en je mogelijk doorverwijzen.


    Nee, ik vond het niet vervelend overkomen. Het is juist logisch dat ze kijken naar een bepaalde tijdspanne om een goede diagnose te kunnen geven. 6 maanden klinkt mij zelfs een beetje kort in de oren, omdat het nogal dichtbij een acute angststoornis kan vallen.


    Your make-up is terrible

    Westwick schreef:
    (...)
    Mijn opmerking was alles behalve vervelend bedoeld, sorry als dat zo overkwam.
    Ik heb een gegeneraliseerde angststoornis en bij mijn test werd er uit gegaan van een jaar waarin er meer slechte dan goede dagen zijn.
    Verder sluit ik me bij assassin aan, al is het natuurlijk nooit verkeerd om even langs de huisarts te gaan. Hij/zij kan je situatie inschatten en je mogelijk doorverwijzen.

    Kwam ook niet vervelend over, maar het is dus niet altijd een jaar (: een half jaar is inderdaad wel lastig, omdat je zoals Nikki zei ook te dicht op een acute angststoornis kan zitten, maar toen ik het vertelde zei ik "een tijdje" en vroeg ze naar het afgelopen half jaar (: mijn ervaring, niet per se altijd goed!


    Spinning around, I'm weightless.

    Ik heb een angststoornis, maar ik heb verschillende angsten op verschillende niveaus. Zo vind het ik het op het ene moment wel bizar eng om mensen te ontmoeten en op het andere moment minder of helemaal niet. Waar mijn angsten zitten is vooral het ding van 'wat vinden anderen van mij' en 'straks vinden ze me niet aardig of vinden ze me zelfs stom/raar/vervelend'. Bij mij is het zo erg dat ik in het piekeren vastloop wat kan eindigen in huilbuien met benauwdheid en in het ergste geval hyperventileren.

    Ik kan merken dat ik angstig word, wanneer ik me zenuwachtig begin te voelen en wanneer mijn handen heel erg gaan beven. Mijn handen beven altijd wel iets, maar echt oncontroleerbaar erg als ik angst heb. Verder merk ik het ook aan mijn darmen. Die gaan ook raar/spastisch doen als ik angsten heb, spanningen of stress. (Ik heb tevens ook pds)


    26 - 02 - '16