• Door mijn vriendelijke vriend Ads ben ik geïnteresseerd geraakt in gedichten.
    Ik was al geïnteresseerd, maar nu extra.
    Al een tijdje wil ik gedichten kunnen schrijven, maar hoe.

    Is er iemand die me meesterlijke tips kan geven zodat ik m'n gedachten in gedichten kan verwoorden?

    Ik vind gedichten altijd zo mooi en interessant, maar ik snap er werkelijk waar geen reet van.

    Groetjes van jullie persoonlijke poetry nitwit


    look at the stars, look how they shine for you;

    Eh, ik denk dat het vooral belangrijk is welke stijl je mooi vind!
    Je hebt gedichten die rijmen, maar poëzie hoeft niet per definitie te rijmen. Verdiep je bijvoorbeeld in de verschillende soorten rijmsoorten die je hebt, bevalt je daar iets? Wat vind je lekker lopen als je het leest? Of ben je wellicht toch meer aangetrokken tot de niet rijmende poëzie?


    everything, in time

    WAT LEUK!

    Poëzie is echt wel tof. Ik zou je vooral aanraden om gewoon te beginnen met zoveel mogelijk lezen. Dan denk ik dat je vanzelf wel manieren vindt om ook je eigen stijl te creëren! Zelf vind ik bijvoorbeeld Hannah Van Binsbergen super goed, die schrijft o.a dit soort dingen:

    je doet wat dichters doen
    verpleegt een kleinverdrietplantage
    wat je hebt aan wereld is perfect
    het respecteert je

    en als er dan een honderdste oneigen als een kogel
    maar een splijtsel van je zegt
    dit is de wereld niet

    geloof het niet en vind het dan
    alleen maar heel erg grappig


    Of deze;

    Kwaad gesternte

    Het is woensdag en ik mag een harnas kiezen dat geweld
    op afstand houdt, in alliantie met de Vijanden van Vernedering.
    Als ik mijn benen weer bij elkaar doe, word ik moeier en moeier;
    ik kan wachten in mijn wapenrusting of het rokje dat hij mooi vond, hij
    zal niet komen. Ik bijt hem, hij moet het afleren.
    Als ik mijn ogen open is alles verloren, dan moet ik meegaan
    naar het gat in de geschiedenis. Van alle marsen die jullie kunnen
    lopen, jullie die ik mijn broeders noem, waarom is er niet één
    die niet vooruitgaat?

    Ik kan niet kiezen. Mijn vrienden willen mij niet helpen en mijn vijand
    die een vaste vorm begint te krijgen aan de randen van mijn angsten
    spreekt bemoedigende woorden.
    Hebben jullie wel eens aan het kwaad gedacht dat in de situatie schuilt?
    Het harnas dat ik kies zal hopelijk mijn geur verhullen.
    Als ik mijn benen bij elkaar doe, is alles verloren.
    Mijn harnas klinkt me vast aan dit moment, waar iets herinnerd
    en iets beloofd wordt en dit gesternte staat boven mijn hele generatie.

    Ik heb weinig hoop zonder jullie, maar jullie geven me niets
    wat ik niet snel en zo vernederend zacht moet laten gaan,
    jullie die ik mijn broeders noem, een droom
    die het dagelijks leven stuk kan slaan, is dat
    waarom we vooruitgaan?
    Zolang ik niet mijn ogen open, lig ik in zijn armen.


    Ze is niet altijd even toegankelijk, maar misschien helpt het je wel bij poëzie leren kennen.

    Van Nijhoff heb ik nog niet veel gelezen, maar wat ik lees, vind ik tot nu toe best tof. Dit is een sonnet uit een reeks van hem:

    Terwijl de kam het goud schraapt bij elkaar
    waar de ongezeggelijke zon mee speelt,
    al knetterend, vertelt het meisje haar
    kleine verhaaltjes aan haar spiegelbeeld,

    verhaaltjes, die de pop waarschijnlijk waar
    zij nog in bed mee slaapt heeft meegedeeld,
    of die, als men het haar voor t vlechten deelt,
    t oor ingefluisterd worden door het haar.

    Leg ze niet uit, die woorden; sta niet stil,
    het haarlint strikkend, bij wat zeggen wil,
    trouwen, geld, reizen, kinderen; t is taal

    van kaartlegsters; t zijn woorden waar eenmaal
    een verre wanhoop in is vastgelegd,
    maar vol van diepe vreugde als men ze zegt.



    Maar ik raad je niet aan te beginnen met rijm. Natuurlijk heb ik er vertrouwen in dat je het kunt en het kan super mooi zijn, maar vaak gaat rijm een beetje klinken als een Sinterklaasgedicht, dus het is denk ik beter om te kijken naar de bovenstaande! Als ik meer vind, post ik het:Y)

    [ bericht aangepast door Later op 26 juni 2017 - 0:43 ]


    Cappuccino en/of bier.

    een paar tips van mij: dichten is als schrijven, laat eerst de gedachten los en corrigeer dan pas oh en GEEN DWANGRIJM I REPEAT. wat sophie zei, zijn trouwens ook al heel goede voorbeelden. en belangrijkste, doe gewoon wat je leuk vindt. als je je teveel druk maakt om de look die het bij anderen opwekt, kom je nergens. iedereen maakt fouten in het begin, thats normal you see.


    heartbreak boy

    Dankjewel, ik zal me er in gaan verdiepen.

    Iemand nog meer tips?


    look at the stars, look how they shine for you;

    Begin met wat makkelijks dus bijvoorbeeld een gedicht over je lievelingseten, over je kat, over je buurman met die gekke snor etc


    And as we fall, time is frozen I know we break, but we're not broken (Aedion -> YoungbIood)