• WAR ANGELS:
    thank you, for your service.

    September 1945 — De Tweede Wereldoorlog is afgelopen, het is weer vrede in Europa. Vanuit de Verenigde Naties wordt er een soort kamp geopend als vredesproject. Het kamp is een statement voor de rest van de wereld dat vrede bewaakt moet worden. Camp de la Paix is gelegen in het zuiden van Frankrijk, hoewel het een kamp genoemd wordt is het niet echt een kamp, want het zit gevestigd in een grote villa aan de middellandse kust. In het kamp komen tien jongeren bij elkaar vanuit heel Europa — en Japan en Amerika — die gevochten hebben in de wereld. Hun samenkomst staat als symbool voor vrede. Echter, de enige die het einde van de oorlog daadwerkelijk meemaken zijn de gesneuvelden. Deze jongeren hebben de vreselijkste dingen gezien en meegemaakt en hoewel het op papier een mooi idee is, werkt het kamp heel wat anders. De jongeren worden geteisterd door nachtmerries. De geesten van de oorlog zitten ze op de hielen. Voor hen is er geen vrede, in hun hoofd zal het altijd oorlog blijven.

    Disclaimer: in dit RPG kunnen zowel mannen als vrouwen gevochten hebben in het leger.

    "Only the dead have seen the end of war."


    ROLLEN mannen zijn vol
    naam • herkomst — rol {FC} || ? [?]
    Alessia Montanari • Italië — Combat Medic {Victoria Bronova} || Gadot [1.3]
    Susanne Cooper • Verenigde Staten — Soldaat {Kassi Smith} || Gareth [1.1]
    Dagmar Emmeke Prins • Nederland — Zuster {Marnie Harris} || Ziegler [1.1]
    Lumi Taika Linna • Finland — Infanterie {Jenna Thaim} || SebastianVerlac [1.3]

    Reigan Taras Mikhailov • Sovjet Unie — Infanterie {Robert Laby} || Bathsheba [1.1]
    Beaumond Carstairs • Frankrijk — Scherpschutter {Florian Neuville} || Kaur [1.3]
    Matteo Moretti • Italië — Paratrooper {Arthur Gosse} || Entropy [1.4]
    Vincent Jospeh Smith • Verenigd Koninkrijk — Mineur {Jacob Hankin} || Sappho [1.6]
    Berlyn Emil Schulze • Duitsland — Spion {Volker Bruch} || Micaela [1.5]



    INVULLEN
    ◇ Naam
    ◇ Leeftijd 17-25
    ◇ Herkomst max een man en vrouw van elk land
    ◇ Rol in de oorlog soldaat, officier, zuster etc.
    ◇ Innerlijk
    ◇ Uiterlijk + FC
    ◇ Relaties & indrukken geen toekomstige relaties
    ◇ Geschiedenis
    ◇ Trauma(s)
    ◇ Extra


    HET KAMP
    Het landhuis waarin Camp de la Paix is gevestigd ligt aan de kust in de buurt van Arles. Het kijkt uit over de zee en is omringd door bos, om de kampgangers compleet over te laten aan de rust en de natuur. Er is enkel cameratoezicht, maar er zijn geen begeleiders in het huis. De kampgangers worden in de gaten gehouden via de camera’s en als er moet worden ingegrepen, staat er een team klaar om dit te doen.

    KAMP REGELS
    ◇ Elke kampganger moet van tien uur ‘s avonds tot acht uur ‘s ochtends verplicht binnen zijn.
    ◇ Elke dag om vijf uur is er een radio uitzending vanuit Camp de la Paix door de kampgangers. Deze uitzending draagt nog meer bij aan het idee dat de tien jongeren een symbool voor vrede zijn.
    ◇ Alcohol en sigaretten zijn niet verboden in het huis, maar de kampgangers worden verwacht om vijf uur sober genoeg te zijn om de radio uitzending te hosten.
    ◇ Het avondeten wordt door een kok geserveerd om zeven uur, ontbijt staat elke ochtend klaar om negen uur en de lunch staat klaar om twaalf uur.
    ◇ Iedere kampganger heeft zijn eigen kamer, als hij of zij zich hierin bevindt, moet deze met rust gelaten worden. Respecteer elkaars privacy.
    ◇ Geweld is niet toegestaan.
    ◇ De kampgangers zijn uitgekozen door de Verenigde Naties en dienen zich aan het contract te houden dat ze ondertekend hebben. Dit houdt in dat de kampgangers zich respectvol moeten gedragen tijdens de uitzending en wat ze zeggen mag enkel overeenkomen met de doelen van de Verenigde Naties: een symbool voor wereldwijde vrede zijn.
    LANDEN
    Dit zijn een aantal van de landen landen die deelnamen aan de Tweede Wereldoorlog. Doe alsjeblieft wel een beetje research, want niet alle landen hebben soldaten naar het front gestuurd en in elk land zijn de rangen van het leger anders.
    Australia
    Belgium
    Brazil
    Canada
    China
    Czechoslovakia
    Denmark
    Estonia
    France
    German
    Greece
    India
    Italy
    Japan
    Latvia
    Lithuania
    Malta
    The Netherlands
    New Zealand
    Norway
    Poland
    South Africa
    United Kingdom
    United States
    USSR
    Yugoslavia
    REGELS
    ◇ Reserveringen blijven vier dagen staan.
    ◇ Maximaal één personage.
    ◇ Alleen ik maak topics aan.
    ◇ Posts van minimaal 300 woorden.
    ◇ Geen ruzie, behalve in de RPG zelf.
    ◇ Off topic in het speeltopic graag in het praattopic.
    ◇ 16+ is toegestaan.
    ◇ Zonder toestemming mag je de personages van anderen niet besturen.
    ◇ Probeer je rol zo realistisch mogelijk te maken, ik accepteer geen Mary Sue’s of Gary Stue’s en zal redelijk streng zijn met het goedkeuren van personages.
    ◇ Gesprekken zijn in het engels, omdat dat hun voertaal wordt. Let wel op: niet ieder personage kan even goed engels spreken.



    ©Lizor
    Mag niet gekopieerd worden tenzij specifiek gevraagd.

    [ bericht aangepast door Arcturus op 11 juli 2017 - 10:50 ]


    My fake plants died, because I did not pretend to water them.

    yasshh, mag ik een vrouwelijke rol? Waarschijnlijk uit Italië c: Ik twijfel alleen nog tussen pilote en combat medic.


    To the stars who listen — and the dreams that are answered

    Can I has a girl c:


    No, Eleanor. Once again, none of these philosophers is ever talking about masturbation.

    Damn – I love this idea.

    Ik zou graag een mannelijke rol willen reserveren – scherpschutter, Franse leger.


    •

    Gareth schreef:
    Can I has a girl c:


    no(cat).


    To the stars who listen — and the dreams that are answered

    Jullie staan erbij (:


    My fake plants died, because I did not pretend to water them.

    Omfg, this idea. Mag ik een vrouw? c (zuster)

    [ bericht aangepast door Ziegler op 26 juni 2017 - 15:36 ]


    Big girls cry when their hearts are breaking

    Ziegler schreef:
    Omfg, this idea. Mag ik een vrouw? c:

    Thanks! Natuurlijk c:


    My fake plants died, because I did not pretend to water them.

    Can I have a Finnish female soldier?


    Bowties were never Cooler

    SebastianVerlac schreef:
    Can I have a Finnish female soldier?

    Of course c:


    My fake plants died, because I did not pretend to water them.

    Reigan "Rei" Taras Mikhailov


    NAAM
    Reigan is een vervorming van de naam Reegan wat "little king" betekent. De naam Taras heeft Reigan van zijn grootvader aan zijn moeders kant. Zijn achternaam Mikhailov is niet heel bijzonder voor Russische begrippen. Deze naam is vergelijkbaar met "Smith" in Engeland. Over het algemeen noemt iedereen Reigan "Rei", behalve zijn ouders. Zijn oudere broer sprak hem vaak aan met "broertje", maar verder heeft hij geen bijzondere bijnamen.

    LEEFTIJD
    Reigan is 19 jaar oud, hij is opgeroepen voor het leger toen hij 17 was. Reigan is geboren op drie oktober en wordt dus bijna twintig, dit maakt hem een weegschaal als sterrenbeeld.

    HERKOMST
    Sovjet Unie. Reigan heeft altijd in Leningrad gewoond (wat net voor hij geboren werd nog Petrograd heette). Hij komt uit een van de armere delen van Leningrad, maar niet uit de onderste laag. Hoewel hij en zijn familie het nooit breed gehad hebben, heeft hij altijd een dak boven zijn hoofd gehad. Tijdens de Russische Revolutie stonden zijn ouders aan de kant van de Bolsjewieken oftewel de Communisten. Reigan komt dus uit een communistisch gezin en voor hem is het een hele cultuurshock om naar Frankrijk toe te gaan.

    GESLACHT
    Mannelijk. Hij heeft wel een klein beetje wat vrouwelijks, vooral in hoe hij beweegt, maar dit komt voornamelijk omdat hij altijd meer een "moeders kind" is geweest. Toen hij hier door zijn klasgenoten op aangesproken werd, is hij zich meer gaan gedragen naar het evenbeeld van zijn vader. Hij heeft echter altijd wat vrouwelijks gehad en als hij zich wil gedragen als een stereotype, stoere man, komt het vaak eerder wat klunzig en lomp over.

    "It is a serious thing...—"




    ROL IN DE OORLOG
    Reigan was een voetsoldaat in het Rode Leger. Hij werd vanaf zijn zeventiende opgeroepen wegens dienstplicht en is na een aantal weken training naar het front gestuurd. Het front bevond zich op dat moment in Stalingrad, waar Duitsland de stad over probeerde te nemen. De Russen kregen het voor elkaar om Stalingrad te behouden en het Rode Leger trok verder. Reigan kwam in Stalingrad een oude bekende van hem tegen die net zoals hem dienstplichtig was. De twee trokken erg naar elkaar toe, omdat ze beide angstig waren en werden snel weer goede vrienden. In de zomer van 1944 heeft deze jongen zichzelf om het leven gebracht. Reigan heeft nog lang doorgevochten, omdat de oorlog voor Rusland nog verder ging aan de Oostelijke kant (Japan/China), maar Reigan was uitgeschakeld door zijn blindheid en is toen volledig uit het leger gehaald door de Verenigde Naties om deel te nemen aan Camp de la Paix.

    UITERLIJK
    Face Claim; Robert Laby.
    Reigan is een lange, maar redelijk slungelige jongen. In tegenstelling tot zijn vader en zijn broer is hij redelijk mager, lang en heeft hij niet heel erg veel spiermassa. Zijn vader en broer zijn korter, maar steviger gebouwd. Reigan is één meter vijfentachtig en is hiermee de langste uit zijn gezin. Hij heeft gedurende de oorlog meer uithoudingsvermogen en spieren gekregen, maar hij zal er nooit stevig en doorvoed uitzien, omdat dat gewoon niet is hoe zijn lichaam gemaakt is. Dit ziet hij als een tekortkoming, omdat dit niet is waar hij aan zou moeten voldoen als een typische, stevige, Russische man. Reigan heeft een hele bleke, bijna witte huid en kleurt bijna niet door de zon. Dit heeft veel te maken met dat hij niet veel van de zon ziet. In Leningrad wordt het niet snel warmer dan twintig graden en als hij de zon ziet, wordt hij eerder rood dan bruin.
          Reigan heeft een ovaal gezicht, met een redelijk aanwezige kaaklijn. Zijn kleine neus staat een beetje scheef, wat enkel opvalt als je hem recht van voren ziet en zijn jukbeenderen zitten hoog en zijn scherp. Hij heeft dikke, donkerbruine wenkbrauwen en zijn haar is een mengelmoes van donkerbruin, lichtbruin en op de top af en toe wat plukjes donkerblond. Reigans ogen zijn een combinatie van verschillende kleuren. Het is voor hem altijd lastig te bepalen welke kleur zijn ogen daadwerkelijk zijn, want de ene keer lijken ze blauw, maar soms neigen ze meer naar groen, bruin of zelfs grijs. Hij houdt het maar op bruin-blauw en hoopt dat andere mensen daar ook genoegen mee nemen, omdat hij het een beetje zat is die discussie te voeren. Na het ongeluk met de bom is zijn gezicht behoorlijk wat verminkt geraakt. Hij heeft nu een grote snee die over zijn gezicht loopt van net boven zijn oog tot halverwege zijn wang aan de andere kant van zijn gezicht. Verder heeft hij nog veel kleinere littekens rondom zijn ogen. Aan zijn ogen zelf kan je niet goed zien dat hij blind is, behalve dat ze scheel kijken. De huid rondom zijn ogen is nog steeds gevoelig, maar voor het grootste deel genezen. Reigan heeft behoorlijk volle, donkerrode lippen en als hij probeert engels te praten, is dit met een dik Russisch accent. Hij heeft nooit Engels op school geleerd, maar hij heeft een paar woorden Engels opgepikt toen hij gerecruteerd werd door de Verenigde Naties. Verder dan de basis zal hij echter niet komen, wat nogal lastig is, omdat hij ook geen gebaren kan zien, wegens zijn blindheid.
          Reigan is niet perse een heel modebewust persoon. Hij draagt graag wat donkere kleuren, maar na de oorlog maakt het hem al helemaal niet meer uit hoe hij er uit ziet. Hij is toch blind, dus hij kleedt zich niet voor zichzelf. Echt iemand anders om zich voor te kleden is er niet, daar is hij tenminste van overtuigd. Verder heeft Reigan niet veel littekens op zijn lichaam, de meeste littekens zitten op zijn gezicht of zijn onzichtbaar, omdat ze binnenin hem zitten.

    INNERLIJK
    Laf, intelligent, kalm, nieuwsgierig, gedisciplineerd, onafhankelijk, trots, pessimistisch, kritisch, sarcastisch, gesloten, afstandelijk, sceptisch, humeurig, gebroken, verloren, brutaal, impulsief.

    Reigan is flink veranderd tijdens de oorlog. Voor de oorlog was hij een enthousiaste jongen met veel ambitie. Hij keek enorm op tegen zijn vader en wilde graag een stoere, volwassen man worden met een gezin en een mooie vrouw. De oorlog heeft zijn dromen veranderd of misschien zelfs compleet weggevaagd. Hij is een groot deel van zijn familie kwijt geraakt en daarmee ook zijn steun en hetgeen waar hij tegenop keek. De oude Reigan zit ergens diep verstopt onder de traumas en angsten die de oorlog hem bezorgd hebben. Hij is nu veranderd in een pessimistische jongen. Hij kijkt overal kritisch naar en geeft iedereen en alles het nadeel van de twijfel. Hij houdt een figuurlijk ijzeren gordijn op, om iedereen op afstand te houden zodat niemand ziet hoe gebroken hij daadwerkelijk is.
          Reigan is een intelligente jongen en als hij de kans zou krijgen om zijn hersenen te gebruiken, zou hij heel ver kunnen komen. Nu hij blind is, echter, heeft hij weinig kans op een hoge opleiding, iets waar hij sowieso al weinig kans op had, vanwege het lagere milieu waar hij vandaan komt. Reigans droom was ooit om een dokter te worden, maar aan een blinde dokter heb je vrij weinig. Hij zit nu nogal in de put als het gaat om zijn toekomst. Hij weet niet hoe hij met zijn handicap om moet gaan en een toekomst op moet bouwen. Dit laat hem nogal verloren en gebroken achter. Hij is sceptisch over zijn toekomst, voornamelijk omdat hij niet durft te geloven dat het beter wordt. Hij is bang om teleurgesteld te worden. Dit heeft ook te maken met zijn trots. Als hij besluit voor zijn toekomst te gaan, wil hij niet afgaan. Dit is nogal laf en dat weet hij zelf ook, maar hij durft de gok niet te nemen tot hij er zeker van is dat hij een kans heeft om te slagen.
          Hij is nooit echt de rustigste jongen geweest, maar ook niet perse de hardste schreeuwer. Reigan heeft altijd een beetje behoord tot de middenmoot. Hij is geen leider, maar ook niet honderd procent een volger. Hij volgt misschien wel, maar blijft nog wel zelf nadenken, tenminste, over het algemeen. Brutaliteit heeft altijd wel een beetje in hem gezeten, maar dit komt nu meer dan ooit naar voren. Als Reigan toch niks meer heeft om voor te leven, kan hij het maar beter helemaal overhoop schoppen. Hij is impulsief en denkt eigenlijk bijna niet meer na over zijn acties. Ergens weet hij dat hij zich gedraagt als een idioot, maar hij kan niet meer helder nadenken na alles wat er gebeurt is. Het liefst zou hij compleet in elkaar storten, maar in plaats daarvan is hij humeurig en lomp tegen alles en iedereen dat hem dwars zit. De enige reden waarom hij nog geen einde gemaakt heeft aan zijn eigen leven, is omdat hij weet dat zijn moeder op hem staat te wachten als hij thuis komt en hij wil haar niet nog een zoon ontnemen.
          Reigan valt zowel op mannen als op vrouwen, maar zijn voorkeur gaat naar mannen. Dit is echter iets wat hij nooit hardop, of ook maar in zijn hoofd, heeft uitgesproken, omdat dit absoluut niet geaccepteerd wordt, vooral niet in Rusland. Voor hem bestaat er enkel heteroseksueel en zo heeft hij het ook altijd geleerd, dus zijn verlangen naar mannen probeert hij zo goed als kwaad te onderdrukken. Reigan heeft één keer gezoend met een meisje, maar verder heeft hij nooit echt relaties gehad, gezien zijn tienerjaren verloren zijn gegaan in de oorlog. Hij heeft op het kampement tijdens de oorlog ook niet echt veel gedaan. Er is wel een keer een meisje geweest die toegaf dat zij hem leuk vond, maar verder dan een paar gesprekken zijn ze niet gekomen. Uiteindelijk kwam zij om het leven op het slagveld. Hoewel Reigan dit niet aan zichzelf heeft willen toegeven, was hij verliefd op een van zijn beste vrienden. Deze jongen heeft zichzelf echter om het leven gebracht en door zijn gevoelens heeft deze ervaring Reigan dubbel zo hard getroffen.


    "—...just to be alive...—"




    TRAUMAS
    Reigan is blind geworden door bomscherven die in zijn gezicht vlogen. Hij ziet met zijn linker oog nog een heel klein beetje en met het rechter oog ziet hij helemaal niks meer. Hij vertelt nooit iemand het hele verhaal van hoe hij blind is geworden, want in werkelijkheid probeerde hij weg te rennen van het front toen de bom ontplofte. Hij schaamt zich ervoor en als de bom niet ontploft was, was hij doodgeschoten door zijn korporaal. Je zou kunnen zeggen dat het geluk is dat hij blind is en niet dood, maar in Reigan's opzicht was hij liever dood geweest. Hij moet dag en nacht opnieuw beleven hoe het was in de oorlog en zijn blindheid maakt hem enkel angstiger, omdat hij zichzelf minder goed kan beschermen. Voor hem is zijn leven nu een levende hel en hij ziet niet hoe hij het beter kan maken.
          Reigan heeft een terugkerende nachtmerrie van iets wat daadwerkelijk gebeurt is. Een vriend van hem waar hij mee in het leger zat heeft Reigan gesmeekt om hem neer te schieten, omdat hij het niet meer aan kon. Reigan heeft dit geweigerd en toen heeft zijn vriend zichzelf voor Reigan's gezicht neergeschoten. Reigan voelt alsof hij hetzelfde heeft gedaan als bij de bom, teruggekrabbeld. Hij ziet zichzelf als een lafaard en is ervan overtuigd dat iedereen zo ook naar hem kijkt.

    GESCHIEDENIS
    Reigan is geboren in een gezin van vier, later kwam zijn broertje Emiel hier nog bij. Zijn gezin is nooit heel rijk geweest, maar er is altijd eten geweest. Van jongs af aan heeft Reigan zijn vader, Boris, geholpen in de fabriek en zijn eigen loontje voor zijn gezin bij elkaar gescharreld. Hij heeft op een basisschool gezeten, voornamelijk omdat zijn ouders onderwijs belangrijk vonden en dit de derde prioriteit was na onderdak en eten. Het was echter al voor hem uitgestippeld dat hij zou gaan werken na school en dat gebeurde ook. Hij heeft tot zijn zeventiende gewerkt bij een smederij voor ijzerwaren. Dit werk was voor hem niet al te pleasant, omdat hij er vrij weinig van kon en de spieren er niet voor had, maar omdat zowel zijn vader als broer in het leger zaten, moest hij wel. Toen hij zelf ook werd opgeroepen voor de oorlog was dit bijna een opluchting.
          De oorlog werd, waar Reigan vandaan kwam, nogal geromantiseerd. Voor hem betekende dit vechten voor zijn vaderland. Het maakte hem een ware man. De oorlog bleek een stuk minder stoer dan hij verwacht was. Al snel kwam het nieuws dat zijn vader was gestorven in een Duits gevangenkamp en tegen het einde van de oorlog werd Reigans broer ook gevangen genomen. Het was een tijd onbekend wat er met hem gebeurd was, maar nu is het zo goed als bevestigd dat Boris jr. ook overleden of vermoord is in een van de kampementen. Reigan heeft zijn moeder en broertje al niet meer gezien sinds zijn zeventiende, maar hij weet niet goed of hij erna uitkijkt om terug te keren. Hij heeft zijn familie gemist, maar er is niet echt meer een familie over om naar terug te keren. Reigan had altijd een erg goede band met zijn oudere broer en toen zijn vader overleed, werd zijn broer zijn nieuwe voorbeeld. Nu deze twee mannen omgekomen zijn, zal Reigan het voorbeeld moeten zijn voor zijn broertje, Emiel, maar hij ziet zichzelf niet als een voorbeeld. Hij wil niet terugkomen naar zijn familie om enkel een teleurstelling te zijn voor zowel zijn moeder als zijn jongere broer. Hij schaamt zich te veel voor wat hij gedaan, of juist niet gedaan, heeft in de oorlog.

    FAMILIE
          • Boris Mikhailov: vader. †
          • Anya Mikhailov: moeder.
          • Boris Mikhailov jr.: broer (22). †
          • Emiel Mikhailov: broertje (12).

    "—...on this fresh morning...—"



    RELATIES
          • Alessia Montanari:
          • Beaumond Carstairs: Reigan weet niet zo goed wat hij moet vinden van deze jongen. De oude Reigan zou hem leuk gevonden hebben, maar de na-oorlogse Reigan blijft het liefste bij hem uit de buurt, voornamelijk om te voorkomen dat er homoseksuele gevoelens op komen borrelen. Deze houdt hij liever onder de oppervlakte.
          • Dagmar Emmeke Prins: bang is niet het goede woord, maar Reigan blijft liever uit de buurt van Dagmar. Na zijn verblijf in de ziekenboeg heeft hij nogal een afkeer gekregen tegen zusters en dokters. Hij ontwijkt ze het liefste en het helpt ook niet dat hij bang is dat ze uit hem los weet te peuteren hoe hij zich daadwerkelijk voelt. Ergens neemt hij het haar ook kwalijk dat zij niet zoveel heeft meegemaakt als hij, maar dat komt voornamelijk omdat hij weet dat zij waarschijnlijk wel een toekomst heeft en hij niet. Wel vind hij het fijn om naar haar stem te luisteren, omdat deze kalmerend werkt, maar dit heeft hij wel vaker bij vrouwelijke stemmen.
          • Susanne Cooper: ?
          • Rol SebastianVerlac: ?
          • Rol Marlow: ?
          • Rol M0NA: ?


    "—... in this broken world."




    EXTRA
          • Guilty pleasures: hij luistert graag naar stemmen en klanken.
          • Mistalenten: hij is fysiek niet sterk.
          • Geheimen: hoe hij blind werd & zijn geaardheid.
          • Verslavingen: alcohol.
          • Likes: goed eten, muziek ontdekken
          • Tics: lange stukken lopen om alles even te vergeten.
          • Angsten: terug moeten naar het front, verlies.
          • Dislikes: gezien worden als hulpeloos.
          • Talenten: hij is medisch sterk aangelegd, zijn moeder was een zuster.
          • Moedertaal: Russisch.
          • Gesproken talen: Russisch en heel gebrekkig engels.
          • Geaardheid: bisexueel, maar hij valt voornamelijk op mannen.
          • Geloof: geen.
          • Themesong:
          • Muzieksmaak: niet echt een, hij is niet opgevoed met muziek.
          • Allergieën: geen.
          • Voorkeurhand: links, maar is aangeleerd om rechts te schrijven.
          • Intr. Extr. Ambi.: ambivert.

    ©Lizor
    Mag niet gekopieerd worden tenzij specifiek gevraagd.

    [ bericht aangepast door Arcturus op 27 juni 2017 - 18:20 ]


    My fake plants died, because I did not pretend to water them.

    Mag ik een vrouw?


    The quickest way to a man's heart is through the fourth and fifth ribs.

    Sure, dan zitten de vrouwen vol! c:


    My fake plants died, because I did not pretend to water them.

    DAGMAR EMMEKE PRINS


    ◆◆◆


    TO BE TRUSTED IS GREATER COMPLIMENT THAN BEING LOVED


    NAAM
    Dagmar: From the Old Norse name Dagmær, derived from the elements dagr "day" and mær "maid".
    Emmeke: Unknown
    Prins: Unknown


    Dagmar ken eigenlijk weinig bijnamen, ze wordt altijd aangesproken met haar voornaam. Haar tweede naam heeft ze gekregen om haar oma te eren: Emmeke Prins. Ze is op jonge leeftijd gestorven. Dagmar heeft er geen problemen mee als iemand uit het buitenland haar naam verkeerd uitspreekt.



    LEEFTIJD
    Dagmar is twintig jaar oud. Ze verjaart op 15 augustus.



    LAND VAN HERKOMST
    Dagmar is geboren en getogen in Nederland om precies te zijn in Nijmegen.



    ROL
    Dagmar is een zuster. Tijdens de oorlog heeft ze voornamelijk geholpen aan het oostfront in Nederland.



    LET IT HURT, THEN LET IT GO



    KARAKTER

    Dagmar is een rustig en teruggetrokken type. Ze houdt er niet van om in het middelpunt van de belangstelling te staan en is sowieso niet echt een mensenmens. Ze houdt van tijd voor zichzelf en trekt zich ook het liefste na een drukke dag terug. Verder wordt Dagmar gekarakteriseerd door de eigenschap angstig. Dit is ze heel haar leven al geweest. Ze is totaal niet dapper te noemen, iemand die eerder wegloopt van een confrontatie dan het echt aangaat. Dagmar vindt zichzelf niet bepaald sterk, in welk opzicht dan ook, en neemt voor de zekerheid dan meestal ook geen risico.
          Dagmar is zeer beleefd. Ze heeft een goede opvoeding gehad en kent goede manieren. Ze is vriendelijk tegen iedereen en probeert altijd te glimlachen naar vreemden. Ze is een onzeker meisje. Ze is altijd bang om iets fout te doen en houdt zich daardoor meestal gedeisd. Dagmar praat niet al te veel. Verder is ze ontzettend wantrouwend. Ze durft niemand te vertrouwen en heeft daardoor een soort muur om zich heen. Dit heeft dan ook weer te maken met haar angst naar alles toe.
          Ze is een lief en loyaal persoon. Ze heeft het beste met anderen voor en is niet iemand die achter de rug van een ander om zal gaan roddelen (tenminste dat probeert ze zoveel mogelijk te beperken). Ze is positief en optimistisch en zo staat ze ook in het leven. Toch is het niet allemaal rozengeur en maneschijn bij deze jongedame. Ze is bijvoorbeeld erg jaloers ingesteld. Ze misgunt niemand iets, maar kan zeker jaloers raken op bepaalde dingen en dan is ze zeker niet op haar best. Ze heeft er moeite mee om zichzelf te uiten waardoor ze al haar negatieve gevoelens opkropt en deze nooit vrijlaat.
          Ondanks dat Dagmar een lieve, zorgzame jongedame is, kan ze nog weleens egoïstisch zijn. Ze zal altijd proberen om dingen voor haarzelf zo gemakkelijk en fijn mogelijk te maken en daarbij houdt ze lang niet altijd rekening met anderen. Ze is erg trouw en loyaal, maar zou qua veiligheid altijd kiezen voor de beste kant. Ze leeft door de oorlog namelijk erg op het iedereen voor zichzelf instinct.
          Dagmar is een zorgzaam persoon, iemand die ervan houdt om de zorg op zich te nemen. Ze is dan ook niet voor niets zuster. Ze is behulpzaam en kalm, iets wat die functie ten goede komt. Daarnaast is ze erg geduldig en afwachtend.
          Dagmar is iemand die verlangt naar romantiek. Ze is vreselijk slecht in flirten en wordt dan eerder ongemakkelijk dan echt charmant. Ze is op zoek naar echte liefde en doet niet aan betekenisloze avontuurtjes.
          Ten slotte is Dagmar meer een volger dan een leider. Ze strest als bij het idee van het feit dat ze iemand zou moeten leiden. Volgen kan ze erg goed. Ze is goed in het luisteren naar anderen, maar minder goed in zelf vertellen. Dagmar is niet echt zelf redzaam. Ze bouwt bijna altijd op anderen, ondanks dat ze liever wat meer op zichzelf zou kunnen leven.


    ◆◆◆



    GESCHIEDENIS
    Vader: Peter Antonius Prins | 46
    Moeder: Cornelia Jacoba Prins (Née de Witt) | 45
    Zus: Anna Liesbeth Prins | 25
    Zus: Nycke Cornelia Prins | 23


    Peter en Cornelia Prins kregen in totaal drie kinderen: drie dochters. Dagmar is de jongste van hen. Ten eerste heeft ze een oudere zus: Anna van vijfentwintig en daarna komt er Nycke van drieëntwintig. Alle drie de meiden zijn zusters geworden, Dagmar is haar grote zussen voornamelijk opgevolgd.


    TRAUMA
    Dagmar heeft niet zo erg lastig van trauma's als anderen. Ze heeft de oorlog uiteraard meegemaakt als zuster, maar omdat ze nog jong en onervaren was, heeft ze weer niet extreem veel mogen doen. Ze heeft veel soldaten geholpen, maar ze heeft gelukkig weinig mannen of vrouwen meegemaakt die er heel ernstig aan toe waren. Haar leidinggevende heeft haar namelijk meer neer gezet bij de revalidatie. Toch heeft ze wel nare beelden gezien. Toch heeft Dagmar dit goed van haar af kunnen zetten. Ze heeft dus geluk dat ze er niet minder mee kampt dan anderen, maar dat komt voornamelijk omdat ze minder heeft gezien dan anderen.

    [ bericht aangepast door Ziegler op 27 juni 2017 - 17:03 ]


    Big girls cry when their hearts are breaking

    Okay, ik doe combat medic voor mijn char:Y)


    To the stars who listen — and the dreams that are answered

    SUSANNE "SUZY" COOPER
    "There is no greater agony than bearing an untold story inside you."

    NAME
    Susanne is als enige en oudste dochter vernoemd naar de grootmoeder aan haar moeders kant.


    AGE
    21 — Suzy is geboren op 3 oktober 1923 en wordt dus bijna 22.


    HERITAGE
    Suzy is een geboren en getogen Amerikaanse. Ze groeide op in het strenggelovige Texas en merkte tot ze uitgezonden werd relatief weinig van de oorlog.


    ROLE
    In 1943, toen ze net 19 was, werd Suzy uitgezonden naar Italië, om daar gezamenlijk met de Britten te vechten (Italian Campaign). Ze was een soldaat en haar taak was vooral om de kampen van de Amerikanen als de Britten te verdedigen. Zij hoefde dus niet (per se) naar de frontlinies, maar ontkwam hier uiteindelijk ook niet aan. Ze heeft heel veel mensen zien sneuvelen en de lichamen die ze heeft geborgen, waren soms onherkenbaar verminkt.



    CHARACTER
    almost mute • anxious • brittle • cautious • contemplative • dependent • desperate • destructive • dutiful • earnest • empathic • erratic • godless • hardly speaks of what she has been through • has learned not to trust people easily • honourable • kind of difficult to get through to her • loyal • paranoid • preoccupied • repentant • resentful • responsible • screams in her sleep at night • trustworthy • unstable • vulnerable

    De oorlog heeft Suzy veranderd in een letterlijk doodstille jonge vrouw. De dingen die zij heeft gezien en meegemaakt op het slagveld gunt zij helemaal niemand. Ze is haar stem bijna helemaal verloren en communiceert vrijwel alleen door oog- en lichaamscontact. De enige woorden die ze in staat is uit te brengen zijn 'Yes', 'No' en 'Suzy'. Soms flapt er nog wat uit, maar dat komt heel zelden voor. Hierdoor draagt ze een notitieblokje bij zich om te communiceren met anderen en is ze wat meer lichamelijk ingesteld dan de meesten zullen zijn.
          Hoewel ze dus aan muteness lijdt, haar stem is niet helemaal weg. 's Nachts ligt ze schreeuwend en gillend en zwetend in bed door de vele nachtmerries die haar teisteren (zie trauma's). Ze is emotioneel onstabiel en heel kwetsbaar, net als een heleboel oorlogsveteranen, en weet niet hoe ze ermee om moet gaan. Toch kan ze een steun in de rug of een helpende hand zijn voor anderen. Ze kan goed luisteren, maar zal weinig terugzeggen, behalve op papier. Ze heeft goed geleerd mensen niet zomaar meer te vertrouwen, omdat ze meermalen in de val zijn gelokt in Italië, toen ze daar vocht. Hierdoor gaat ze nooit meer af op iemands mooie praatjes en kleding, omdat het zomaar een wolf in schaapskleren kan zijn.
          Net als veel anderen in de oorlog, heeft ook Suzy veel mensen verloren. Familieleden en vrienden die uitgezonden werden zijn als dieren behandeld en afgeslacht en sommige lichamen zijn nog niet eens gevonden. Hierdoor weet ze niet goed wat ze wel en niet kan doen, omdat andere mensen ook dierbaren zijn verloren.


    TRAUMAS
    Suzy heeft (heel veel) last van Post Traumatic Stress Disorder (PTSD) en ervaart hierdoor ontzettend veel nachtmerries. Ze kan op sommige momenten heel afstandelijk zijn van andere mensen, maar dit symptoom valt bij haar in het niet in vergelijking met het herleven van alle verschrikkelijke dingen aan het front en de nachtmerries die ze 's nachts heeft. Hierdoor wordt ze vaak gillend wakker en komt ze het uur erna onmogelijk meer in slaap.
          Qua lichamelijk trauma is Suzy er redelijk goed vanaf gekomen. Ze kan dan nog amper praten, maar behalve littekens is er verder weinig aan te merken. Ze heeft wat dat betreft erg veel geluk gehad.


    HISTORY & FAMILY
    Moeder: Judith Cooper (née Morgan) (43) — eerst huisvrouw, zocht een baantje als schoonmaakster
    Vader: Alexander Cooper (49) — hoefde niet in dienstplicht; werkt bij een bank
    Broer: Alexander Cooper Jr. (†) — overleden op 21-jarige leeftijd in mei 1943
    Broertje: James Cooper (†) — overleden op 17-jarige leeftijd in februari 1945
    Broertje: John Cooper (17) — heeft de oorlog overleefd
    Broertje: Edward Cooper (12) — was te jong om te vechten

    Tot de oorlog kende Suzy een prettige jeugd, omringd door haar hechte familie, waaronder vier broers. Hoewel ze de een na oudste is, waren al haar broers beschermend over haar en lieten haar niet zomaar gaan. Dit vond ze alleen maar leuk en ze vermaakte zich er prima mee. Toen de oorlog uitbrak aan het eind van de jaren dertig, maakte haar familie zich er niet zo veel zorgen over. Het zou wel meevallen, dachten ze. Het viel echter zwaar tegen. In 1941 was de oorlog alleen maar erger geworden en werden er meer en meer mensen bij betrokken. Ook haar eigen familie moest eraan geloven: haar oudste broer Alexander Jr. werd in 1942 uitgezonden. Later kreeg ook Suzy de opdracht om zich te melden en werd naar Italië gevlogen. Slechts enkele maanden later werd ook de tweeling verzocht te gaan. Edward was nog veel te jong en zag hoe zijn oudere broers en zus het pand verlieten om voor het vaderland te vechten. Nog voor Suzy naar het front vertrok, kreeg de familie in de Verenigde Staten een telegram thuisgestuurd, met de boodschap dat Alexander gedood was. Met lood in haar schoenen vloog ze even later naar Italië om hier te vechten. De overwinning op de Duitsers was niet ver weg toen er bericht kwam over James, die gedood was in een vuurgevecht nadat ze in de val waren gelokt. De derde telg van de familie Cooper was ook vermoord. Suzy wilde blijven leven, koste wat het kost, en dit lukte haar met veel moeite. Ze mist haar broers elke dag.
          Suzy keerde terug naar huis en ook John keerde gehavend maar levend — hij heeft zijn voet verloren toen hij op een mijn trapte, deze werd geamputeerd — terug naar Amerika. De weken erna leek alles goed, maar toen pas kwamen de emoties. John mist zijn tweelingbroer ontzettend veel en lag de hele dag op bed. Suzy wandelde vaak in de bossen achter het huis en voelde zichzelf steeds dieper wegzakken in de put vol met verdriet, woede en frustratie. Ze verachtte zichzelf voor het vermoorden van zoveel soldaten, maar verachtte de anderen ook voor het vermoorden van haar broers en de honderdduizend andere onschuldigen.
          In haar tijd aan het front is ze alle geloof in God verloren. Ze snapte maar niet dat hij zoveel onschuldige mensen zulke verschrikkelijke dingen aandeed, zonder er een goede reden voor te hebben. Naderhand botste dit met haar ouders, maar ze snapt het wel. Zij zijn hun geloof niet verloren, maar Suzy wil er niks meer mee te maken hebben.
    Toen ze de brief kreeg om bij het kamp te zijn, heeft ze eerst geaarzeld. Ze wilde niet zijn waar haar twee broers waren vermoord en ze wilde al helemaal niet herinnerd worden aan wat zijzelf had meegemaakt. De plaats van het kamp ligt namelijk relatief dicht in de buurt bij de plek waar zij gevochten heeft. De terugkeer naar Europa valt haar zwaar. Ze had gedacht daar nooit meer voet te zetten, maar uiteindelijk heeft ze geaccepteerd en is ze weer teruggegaan. Het kost haar moeite, maar ze kan het. Ze wil streng zijn voor zichzelf en haar grootste angst weer onder ogen komen.



    LOOKS      FC = Kassi Smith
    Suzy is een bovengemiddeld lang meisje met lange benen en een heel slank postuur. Ze heeft een erg dikke bos met donker, stijl haar. Haar ogen zijn donkerblauw en kunnen af en toe wat van kleur veranderen. Ze heeft volle lippen en donkere, vrij dikke wenkbrauwen. Haar lichaam zit vol met kleine en grote littekens van (kleine) verwondingen die ze heeft opgelopen aan het front, maar dit alles valt in het niet bij wat haar broertje heeft meegemaakt.


    EXTRAS
    — Likes — wandelen
    — Dislikes — de geur van rottende lijken
    — Angsten — haar nachtmerries, oog in oog staan met de loop van een geweer, nog een oorlog
    — Hobby's — lezen, tekenen
    — Seksualiteit — heteroseksueel, neemt ze aan
    — Talenten — ze heeft een sierlijk handschrift en kan goed tekenen
    — Mistalenten — spreken
    — Talen — Engels, ze heeft enkele woorden Frans, Italiaans en Duits opgepikt toen ze aan het front was, maar deze wil ze het liefst vergeten


    RELATIONSHIPS
    Zeker na de oorlog heeft Suzy amper nieuwe mensen leren kennen. Aan het front praatte ze wel met anderen, maar ze bond zich totaal niet aan mensen om niet enorm gekwetst te worden. Dat doet ze nog steeds niet. Ze vertrouwt mensen niet snel en houdt de boot altijd een beetje af.

    [ bericht aangepast door Chidi op 28 juni 2017 - 14:56 ]


    No, Eleanor. Once again, none of these philosophers is ever talking about masturbation.