• Do you know this little feeling jumping in your stomach.
    This little jumpscare, this heavy stone.
    It always telss me when somebody betrayed me.
    The problem is, I never listen.
    I trust too much and so.
    Every time I see you it cracks again.
    Every time I want to trust again and have fun.
    If it is just to see your smile shining bright.
    But every time I see you I turn away.
    Because I know I'll hurt myself again.
    Because I know you don't deserve my forgiveness anymore.
    And still, I looked you in the eyes and smiled, like nothing happend.
    The thing is, you don't tear my heart in pieces, I do.
    You won't know how much I needed your arms.
    So when I could, I took them, again.
    Knowing you would break my heart again.



    Dit schreef ik gisteravond in mijn bed en ik twijfelde heel erg. Want ik heb haar nog niet vergeven, maar toch ook weer wel. Toch ben ik heel erg aan het twijfelen of ik daarmee nu echt het juiste doe, vooral niet na wat ik gisteravond heb geschreven. Dus heb ik besloten even alles van me af te schrijven en jullie advies te vragen.

    Ik heb dus een goede vriendin(Of nou ja daar twijfel ik dus aan :')), laten we haar even Dora noemen voor haar privacy. Ze is echt een heel lief meisje en ik ken haar nu al vier jaar, maar ze kan nogal claimerig zijn. Dit werd me in de 2e al gauw duidelijk. Ze was niet echt iemand die het goed vond als je met anderen om ging en kon je dus nogal claimen. Dit was echter geen probleem want ik mocht haar graag in tegenstelling tot eigenlijk de rest van mijn klas, toch begon ik steeds beter bevriend te worden met een ander meisje (we noemen haar even Kira). Dora vond dit in het begin niet zo erg omdat zij ook wel bevriend was met Kira, maar zodra wij meer samen begonnen te doen zonder Dora begon ze jaloers te doen en voor dat ik het echt wist liet ze me vallen en gewoon keihard zitten. Hier heb ik toen best wel lang mee gezeten en heb ik me best wat avonden in slaap heb moeten huilen. Toch kwam ik er wel overheen en nu ben ik zit ik in de 4e weer bij haar in de klas.
    We zijn weer best close geworden, maar nu kreeg ze eerst ruzie met een andere goede vriendin van me (niet Kira we waren ondertussen ook uitelkaar gegroeid). Daarmee zette ze mij al in een vrij lastige positie omdat ze vrij duidelijk maakte dat ze vond dat er partijen gekozen moesten worden en ik niet bereid was een van hen twee in de steek te laten. Ik besloot ze dan ook beide uit te nodigen 8 juli op mijn verjaardag. Hier ging het eigenlijk voornamelijk mis, want ze zei dat ze naar haar vader toe moest en daar niet weg zou mogen. Dit is niet echt een groot probleem en ik nam haar dan ook niets kwalijk, maar toen kreeg ik om elf uur 's avonds een snapchat van haar waarin ze zei dat ze bij haar vriendje. Nou dat vond ik niet echt leuk om te horen en ik was dan ook echt boos op haar en dat heb ik duidelijk gemaakt. [Ik zal later het whats app gesprek hier ook nog even neer zetten]. Nu doet ze erg haar best om het weer goed te maken en ik ben iemand die dat eigenlijk altijd meteen doet, ik heb een bloedhekel aan ruzies en vergeef daarom altijd iedereen meteen, iets wat velen zien als een goede eigenschap maar er wordt echt heel veel misbruik van gemaakt. Ik twijfel dus erg of ik haar wel moet vergeven.
    Wat zouden jullie doen?

    P.S. Ik hoop dat jullie het een beetje kunnen volgen want ik snap het als het allemaal een beetje vaag is ^^


    "The stars replaced the emptiness of my heart."

    Ik vind zulke dingen altijd heel lastig. Het is in ieder geval goed om te weten van jezelf dat je iedereen meteen vergeeft, maar ook dat je weet dat er veel misbruik van wordt gemaakt. Na zo'n lange tijd denk ik dat Dora dat ook weet en hier op in wilt spelen om het weer goed te krijgen.

    Persoonlijk zou ik het haar niet meer vergeven. Mensen zoals Dora vind ik persoonlijk ontzettend irritant. Alsof je alles met haar moet doen en niets met anderen mag doen, terwijl ze dat zelf wel mag doen. Ik zou haar gewoon zeggen dat het zich eigenlijk allemaal herhaalt en dat ze gewoon eerlijk moet zijn. Zij heeft haar boodschap duidelijk gemaakt door tegen jou te liegen. Persoonlijk ben ik niet iemand die wakker ligt van een ruzie en daarmee een vriendschap te beëindigen, dus ik zou hebben gezegd dat ze het kan uitzoeken en maar lekker naar haar vriend moet gaan.

    Ik vind dat je ook het recht hebt om boos te zijn over wat ze zei en deed; iedereen zou daarom boos worden. Ik zou haar gewoon niet meer vergeven, ze heeft onder meer gelogen en (ik weet niet welk niveau je doet) de kans is groot dat je haar over een jaar nooit meer spreekt en het is zonde om in zo iemand tijd en energie te steken.

    [ bericht aangepast door Standal op 12 juli 2017 - 13:08 ]


    "One has to learn to read, as one has to learn to see and learn to live," - Vincent van Gogh

    Ik vind zelf dat je de vrijheid moet kunnen hebben om om te gaan met wie jij wilt, zonder dat daar consequenties voor moeten komen in de vriendschap met Dora. Het feit dat ze een smoes verzon om niet te komen naar je verjaardag, zegt ook al iets over haar bereidwilligheid om het probleem op te lossen. Als jij vind dat je meer kosten dan baten hebt in jouw relatie met Dora, en als dat jou belemmert, dan zou ik zeker iets veranderen aan de situatie. Het kan zo niet verder gaan. Volgens mij hang je heel erg af van wat zij wilt en zij vind. Natuurlijk ken ik niet de gehele situatie, maar dit is wat ik ervan afleid.

    Denk je dat ze werkelijk iets wilt veranderen met die nieuwe kans die je haar zou aanbieden? Want als zij echt de moeite wilt doen om iets aan te passen in de manier waarop ze handelt, kan je het wel overwegen om het te proberen.

    [ bericht aangepast door Evaethas op 12 juli 2017 - 13:25 ]


    Geloof niet alles wat je denkt

    Standal schreef:
    Ik vind zulke dingen altijd heel lastig. Het is in ieder geval goed om te weten van jezelf dat je iedereen meteen vergeeft, maar ook dat je weet dat er veel misbruik van wordt gemaakt. Na zo'n lange tijd denk ik dat Dora dat ook weet en hier op in wilt spelen om het weer goed te krijgen.

    Persoonlijk zou ik het haar niet meer vergeven. Mensen zoals Dora vind ik persoonlijk ontzettend irritant. Alsof je alles met haar moet doen en niets met anderen mag doen, terwijl ze dat zelf wel mag doen. Ik zou haar gewoon zeggen dat het zich eigenlijk allemaal herhaalt en dat ze gewoon eerlijk moet zijn. Zij heeft haar boodschap duidelijk gemaakt door tegen jou te liegen. Persoonlijk ben ik niet iemand die wakker ligt van een ruzie en daarmee een vriendschap te beëindigen, dus ik zou hebben gezegd dat ze het kan uitzoeken en maar lekker naar haar vriend moet gaan.

    Ik vind dat je ook het recht hebt om boos te zijn over wat ze zei en deed; iedereen zou daarom boos worden. Ik zou haar gewoon niet meer vergeven, ze heeft onder meer gelogen en (ik weet niet welk niveau je doet) de kans is groot dat je haar over een jaar nooit meer spreekt en het is zonde om in zo iemand tijd en energie te steken.


    Ik doe havo, dus ik zal het zeker nog een jaartje met haar moeten volhouden en mijn andere vriendin reageerde ook meteen heel boos (die waar ze al ruzie meehad) en zegt eigenlijk een beetje hetzelfde als jij nu doet, maar ik denk dat ik dit lastiger vind. Want ik heb er best veel moeite mee als ik mensen moet achterlaten, als je een beetje snapt wat ik bedoel. Dus ik vind het zo lastig haar gewoon te laten gaan, klinkt heel stom want ik ben zeker niet claimerig, het is meer dat ik een soort van verlatingsangst heb denk ik. Al denk ik wel dat je inderdaad een punt hebt, over een paar jaar zal ik haar waarschijnlijk nooit meer zien.


    "The stars replaced the emptiness of my heart."

    Evaethas schreef:
    Ik vind zelf dat je de vrijheid moet kunnen hebben om om te gaan met wie jij wilt, zonder dat daar consequenties voor moeten komen in de vriendschap met Dora. Het feit dat ze een smoes verzon om niet te komen naar je verjaardag, zegt ook al iets over haar bereidwilligheid om het probleem op te lossen. Als jij vind dat je meer kosten dan baten hebt in jouw relatie met Dora, en als dat jou belemmert, dan zou ik zeker iets veranderen aan de situatie. Het kan zo niet verder gaan. Volgens mij hang je heel erg af van wat zij wilt en zij vind. Natuurlijk ken ik niet de gehele situatie, maar dit is wat ik ervan afleid.

    Denk je dat ze werkelijk iets wilt veranderen met die nieuwe kans die je haar zou aanbieden? Want als zij echt de moeite wilt doen om iets aan te passen in de manier waarop ze handelt, kan je het wel overwegen om het te proberen.


    Ja ze zegt wel dat het haar heel erg veel spijt en dat ze wel een geweldig verjaardagscadeau voor me heeft gekocht, zelf heb ik alleen zoiets van ja het gaat me helemaal niet om cadeautjes, ik had veel liever gehad dat je gewoon op mijn verjaardag was gekomen dan had ik veel meer aan je gehad dan dat je met een geweldig cadeau aankomt zetten. Maar daarvan krijg ik dan wel weer het idee dat ze het graag goed wil maken, de situatie voelt dus nogal dubbel naar mijn idee.


    "The stars replaced the emptiness of my heart."

    Ikzelf denk daar meestal zo over: echte liefde en echte vriendschap zijn één van de moeilijkste dingen in het leven om te vinden en dit zijn dan ook de soort mensen die ik altijd een tweede kans zou geven. Geen enkel mens is perfect en iedereen kan wel een keer iets zeggen of doen wat een persoon kwetst, maar als je weet dat het verder een goed meisje is en echt een goede vriendin en ze beseft het, voelt zich schuldig en ze zal het daardoor nooit meer dan, dan vind ik dat je je er over heen moet zetten en het haar vergeven moet. Maar als het bij mensen een patroon begint te worden, dan is het geen éénmalige fout meer maar een gewoonte in haar karakter en is het dus toch maar een fake - vriendschap en wat ben je daarmee? Niets, vaarwel zou ik dan zeggen. Als iemand altijd goed is voor je en ze doen één keer iets mis en ze beseffen het en doen het daarna nooit meer en zijn nog altijd een positieve invloed in je leven zoals voorheen, dan moet je het hen vergeven dan is het een foutje. Maar als iemands aanwezigheid constant voor drama en slechte gevoelens zorgt, dan moet je het stopzetten dan is het gewoon wie ze zijn en zijn het fake - vrienden. Als ik continu zou ruzie maken met een vriendin, zou het niet meer hoeven voor mij. Er zijn voldoende eerlijke, loyale, respectvolle mensen op de aarde die geen ruzie zullen zoeken met je. Waarom zou je dan je energie aan de rotte appels hangen? Moest ik van jou zijn, zou ik het niet meer vergeven. Eén keer: oké, maar een patroon: uitkijken of je brengt op de lange termijn leed in je leven. Je gaat haar namelijk niet veranderen. Je bent dus absoluut niet verplicht om haar excuses te aanvaarden: ik heb spijt en ik ben veranderd zijn twee andere dingen en ik denk niet dat ze veranderd zal zijn.

    [ bericht aangepast door Histoire op 15 juli 2017 - 10:59 ]


    Don't tell me the sky is the limit when there are footprints on the moon.

    Atarangie schreef:
    (...)

    Ja ze zegt wel dat het haar heel erg veel spijt en dat ze wel een geweldig verjaardagscadeau voor me heeft gekocht, zelf heb ik alleen zoiets van ja het gaat me helemaal niet om cadeautjes, ik had veel liever gehad dat je gewoon op mijn verjaardag was gekomen dan had ik veel meer aan je gehad dan dat je met een geweldig cadeau aankomt zetten. Maar daarvan krijg ik dan wel weer het idee dat ze het graag goed wil maken, de situatie voelt dus nogal dubbel naar mijn idee.


    Ik vind net zoals Histoire tweede kansen heel belangrijk. Daarom zou ik het er met haar eens over hebben om te polsen wat haar bedoelingen zijn en of ze het echt beter wilt maken.


    Geloof niet alles wat je denkt

    Je weet mijn mening al, maar ik heb ook drie keer in zo'n vriendschap gezeten. Dit soort vriendschappen zijn heel erg slecht voor je, en ondanks dat je het niet doorhebt, ook totaal niet eerlijk. Dit zou zo te horen geen tweede kans zijn, maar een vierde. Het is niet oké dat jij steeds moet blijven geven Isa, zonder mentaal iets terug te krijgen. (Een cadeau is ontzettend lief natuurlijk, maar het is maar een voorwerp. Contact, je verhaal kwijt kunnen, vergeven worden en vooral dat ze je niet laat vallen zijn veel belangrijker dan dat.)
    Ik zou deze vriendschap langzaam maar zeker af proberen te breken. Of in elk geval flink afstand nemen, want ze is niet goed voor je zo te horen. Tweede kansen zijn belangrijk, maar dit is haar tweede allang niet meer. Dit is een "toxic friendship", ze doet het misschien niet expres, maar ze toont een hoop onrecht naar je, en je verdient zoveel beter dan dat. Ik ken je al een tijd, en ik weet dat je beter verdient, kan krijgen en zou moeten hebben dan iemand aan wie jij alles moet geven maar niks terug krijgt. Dus laat haar gaan, al is het zo moeilijk, ik weet hoe moeilijk het is want ik heb er zelf zo vaak gezeten. Maar daarna voel je je een stuk lichter.


    " i reign supreme in my own backyard "