• Goed, dus ik werk op dit moment in een drogist dat 100% draait om winst maken en je moet voor 200% aan bijverkoop denken en ik kan gewoon mensen niet meer geld aftroggelen dan de dingen die ze willen. Anders gezegd: dit is niets voor mij en ik heb het niet naar mijn zin. Collega's zijn oké, maar niet optimaal, en mijn baas die zei letterlijk tegen me dat ze hoopte dat "[een collega] van de kruk afvalt zodat ze ook haar been breekt", terwijl zij haar arm ook al had gebroken en daardoor langzamer werkte. Mijn baas is overigens altijd van 'je doet dit fout', 'werk je hier net?', 'het lijkt wel de eerste dag dat je hier werkt' en zegt amper 'je doet het goed'.

    In ieder geval, ik ga aankomend schooljaar aan de universiteit studeren en ik mag op een sollicitatiedag komen om bij een bijles-bedrijf bijles te gaan geven in precies hetzelfde vak wat ik ga studeren aankomend schooljaar. Dit is echter op zaterdag, de dag dat ik normaal gesproken werk, en ik had 2 dagen terug (dus een goede drie weken van te voren, wat normaal geen enkel probleem is) vrij gevraagd voor die dag. Ik had niet specifiek vrij gevraagd, maar simpelweg of ik kon wisselen met een andere collega op een andere dag.

    Mijn baas vertelde dat een andere college 'al 3 maanden geleden vrij had gevraagd' (totaal irrelevant) en dat ze af moest wachten op wat andere filialen zouden brengen, omdat zij op dat moment op vakantie is, en of ik vrij kon vragen hierdoor. Ik heb haar niet vertelt dat het voor een sollicitatie is, want dat zou niet uit moeten maken en wie weet denkt ze dan juist van 'oh nee haar laat ik geen vrij nemen'.

    Nu heb ik mijn moeder gesproken en mijn moeder was al vrij snel van 'je moet gewoon gaan, je moet gewoon zeggen dat je er die dag gewoon niet bent'. Persoonlijk vind ik dit vrij extreem, maar ik weet dat m'n moeder gelijk heeft en dat ik me al gauw laat intimideren door nogal intimiderende personen (zoals m'n baas). Maar dit is het werk waar ik al langer mee wilde stoppen en al helemaal voor het nieuwe schooljaar begint.
          M'n moeder zei dat ik dan maar het risico moest nemen dat m'n baas boos zou worden en me zou ontslaan als ik zou zeggen dat ik dan gewoon écht niet kan komen en er gewoon niet ben. Ook zou dit een stap voor mij zijn (zei m'n moeders vriend) om niet iedereen over me heen te laten lopen en omhoog te stappen voor intimiderende personen.

    Zelf dacht ik dat ik misschien dat ik me ziek kon melden, ook al zou het opvallen als ik niet vrij krijg dat ik dan maar 'ziek' ben.

    Wat zouden jullie doen? Ziek melden, gewoon zeggen dat je niet komt, of helemaal niets? Ik wil écht graag die nieuwe baan, ook al zit er geen garantie op dat ik die ga krijgen natuurlijk, maar ik weet niet hoe ver ik kan gaan op dit gebied, omdat ik hier nog geen ervaring mee heb.


    "One has to learn to read, as one has to learn to see and learn to live," - Vincent van Gogh

    Ik geef je moeder wel gelijk, ergens. Als je het niet durft om gewoon niet te gaan werken die dag, zou ik me gewoon ziek melden, als ik jou was ^^
    En veel succes op de sollicitatie!


    But I still have this faith in the truth of my dreams.

    Ik ben eens met je moeder. Gewoon duidelijk laten maken dat je er niet ben.
    Zoiets heb ik ook mee gemaakt. Ik studeer, dus mijn vakanties staan niet gelijk aan die van de middelbare, dus ik was ingeroosterd in een schoolweek (en drukke ook nog). Mijn baas was overtuigd dat ik vakantie had, terwijl zij niet de gene is die studeerd. Ik zat gewoon 9-4/6 op school. Ik heb gewoon duidelijk gemaakt dat ik niet, maar dan ook niet kan. Pech voor hun. Simpel. Ik ben niet moeilijk.
    Dit is helaas vaker op mijn werk gebeurt, dat ik werd ingeroosterd op dagen waarop ik school had. Heb de baan ook niet meer. Ze vonden mij niet flexibel genoeg, maar hun waren de houten plank. Ik bood genoeg aan om aantal uren of dagen te werken, maar dat 'wilde' mijn baas niet(cat).

    Trouwens succes met de sollicitatie!!

    [ bericht aangepast door KimTaehyung op 28 juli 2017 - 18:24 ]


    Shoganai i ne~

    Ik zou ook gewoon zeggen dat ik er niet ben. Punt uit. Dit klinkt sowieso niet als een echt fijne werkplek.


    Maar allemaal dragen we in ons hart een inwendig Ithaka.

    Gewoon duidelijk zeggen dat je die dag niet kan komen werken. Als je baas vraagt waarom dan kun je altijd zeggen dat het privé is of dat je al op die dag hebt afgesproken en het niet kan afzeggen.

    Ik vind het mooi dat je zo loyaal bent aan je werkgever, maar het is geven en nemen. Het lijkt mij dat je collega's ook wel eens een dag vrij nemen.


    Physics is awesome

    MacGyver schreef:
    Gewoon duidelijk zeggen dat je die dag niet kan komen werken. Als je baas vraagt waarom dan kun je altijd zeggen dat het privé is of dat je al op die dag hebt afgesproken en het niet kan afzeggen.

    Ik vind het mooi dat je zo loyaal bent aan je werkgever, maar het is geven en nemen. Het lijkt mij dat je collega's ook wel eens een dag vrij nemen.


    Wie durft te verdwalen, zal nieuwe wegen vinden!

    Ik heb dit ook zo vaak meegemaakt met miin voormalige chef bij de jumbo. Ik vroeg vrij, omdat ik moest optreden met ballet en een concert had, en absoluut niet kon, heb de reden gegeven. Geen vrij. Dus ik regelde het altijd zelf met anderen of liet de eerste medewerker - iemand waar ik mee bevriend was - het regelen.

    Ik weet niet of je je baan wilt houden, maar dan zou ik me ziek melden. Als je niet komt ben je waarschijnlijk je baan kwijt, dus dat is maar net hoe graag je dat zakcentje extra wil hebben. (Dit is een gedachte, ik ben niet helderziend, dus ja)
    Dat is mijn tip, haha.

    Succes met de sollicitatie!


    It finally happened - I'm slightly mad! ~ Queen

    Ik zou naar die sollicitatie gaan. Het klinkt namelijk niet echt alsof je het naar je zin hebt bij dit baantje, dus ik zou alle kansen aanpakken om een nieuw baantje te vinden! Al zou je je daarvoor ziek moeten melden


    so if you care to find me, look to the western sky, as someone told me lately: everyone deserves a chance to fly