Home > Forum > Speeltopics > [RPG | 2OO] Little Pink Lady's — War of Love | Speeltopic 1

[RPG | 2OO] Little Pink Lady's — War of Love | Speeltopic 1

index RPG actieve topics zoeken


LITTLE PINK LADY'S — WAR OF LOVE


Speeltopic
Praattopic
Rollentopic
THE STORY
Princeton South-East High — Californië 2003 — Een middelbare school in Amerika, een school zoals ieder ander. Een school met zijn eigen leerlingen en hun eigen schooldrama's. Zo bedachten de laatste jaars jongeren van 2003 een plan. Ze kochten een dik, groot schoolschrift en net voor de laatste maand dat ze naar school gaan bedachten ze een soort wedstrijd. Voor de laatste schooldag moesten de jongens een meisje uit de klas verliefd op hen laten worden, en degene die het niet lukte of degene die als laatste was moest iets vreemds doen. In 2003 was dat nog spring in de sloot, maar jaren later?
      2017 — In de jaren daarna werd het feit van ''verliefd worden'' over gebracht naar ''kussen'' en uit eindelijk zelfs ''krijgt het meisje in bed.'' Ook werden de opdrachten voor de verliezer steeds pijnlijker, van spring in de sloot tot steeds iets idioter. Zo kozen de jongens hun meid voor dit jaar uit, alleen leek het ineens alles dit tegen te werken. Een homo die nog niet uit de kast is gekomen die moet vallen op een meisje? Wat nou als het meisje die verliefd op je moet worden een oogje heeft op een ander? Of wanneer juist je vriendin/vriend het meisje/de jongen krijgt die jij juist wil? Er is één ding zeker, dit jaar gaat lastiger worden dan voorheen.

PRINCETON SOUTH-EAST
Stad: Princeton Hall Fictie
Staat: Californië
Grades: Freshmen (14-15 jaar), sophomores (15-16 jaar), juniors (16-17 jaar) en seniors (17-18 jaar)
Schoolkleuren: Blauw, rood en wit.
Sportteams:
— Football: The Hawks | Hier heb je eens in het jaar try-outs voor.
— Cheerleaders: The Winter Wings | Ook hier heb je eens in het jaar try-outs voor.
— Overige sporten: Zwemteam, dansteam, atletiek, cricketteam en basketbal
Schoolclubs: Dramaclub, schoolband, feestcommissie en schaakclub

Princeton South-Easth is gebouwd in het stadje Princeton Hall. Het is geen groot stadje, maar ook niet klein. Het is zo dat iedereen hier elkaar wel kent, en zo is het dat nieuws zich als een lopend vuurtje verspreid. In deze stad heb je een pizzeria (Montenegro's Pizza's) en een normale snackbar (Crumbs). Als je verder de stad in rijdt krijg je de normale dingen. Een klein winkelstraatje, de supermarkt, bed&breakfest, de autowasserij, maar ook kan je er een drive-in vinden waar één keer in de week rond 20:00 een film wordt gedraaid, meestal kan je op donderdagavond hiervan genieten. Verder vind je vele huizen en gebouwen en het bos van Princeton. Een dansclub kan niet missen, en deze wordt meestal afgehuurd voor feesten. Vrijdag heb je meestal hun eigen standaard avonden. Het theater (The Canvas) wordt voornamelijk gebruikt door de school en hun dramaclub of theater voorstellingen, maar ook wordt hij gebruikt voor andere dorpse shows.


CHARACTERS
VROUWEN 1 MEISJE NODIG
Naam • Status • Faceclaim • User • Pagina
Chardonnay Parker Sweetwather • The ''One'' Person • Madelaine Petsch • Windvlaag • 1.3
Celeste Dariya Maksimov • Cheercaptain • Idk. • Greenlight • 1.2
Peaches Riddle • Status • Jessie Paige • Herfst • 1.5
Rosa Thomason • The Life of The Party • Faceclaim • Phortos • 1.2
Malin Gracie Newton • None • Scarlett Leithold • Virago • 1.3
Emily Eva Vanderbilt • The Quiet One • Lauren de Graaf • Sombre • 1.6
Ertha Latisha Green • The Newby • Bee Melvinn Windvlaag • 1,6
Lichelle ”Elle” Feyre Cohen • The Princess • Miranda Kerr • Aniketos • 1,6

MANNEN VOL
Naam • Status • Faceclaim • User • Pagina
Noah Christopher Andrews • The Hyper • Cole Sprouse • Windvlaag • 1.3
Roman Damario Montana • Latino Fuckboy • Maluma • Maluma • 1.1
Naam • Status • Faceclaim • philocaly • Pagina
Parker Thomas Smith • The Jock • Idk • Obeah • 1.2
Tanner Jacob Smith • Potterhead • Idk • Obeah • 1.2
Naam • Status • Faceclaim • Epine • Pagina
Jackson 'Jake' Beau Aguillard • The Charming Dickhead • Lauren de Graaf • Sombre • 1.6
Valentine Cooper Anderson • Prine Charming • Pierson Fodé • Vaiana • 1.5

LIST
Naam
Leeftijd
Reputatie
Geheim? Sommigen van deze high school zouden misschien bijvoorbeeld een geheim hebben waardoor ze niet meteen mee kunnen doen aan het geheime project van de jongens, of iets wat hun reputatie in de stad of school in gevaar zou kunnen brengen.
Innerlijk
Uiterlijk
Geschiedenis
Relaties
Overig


THE ''RELETIONSHIPS''
Chardonnay — Roman
Celeste — Parker
Malin — Tanner
Rosa — Noah
Peaches —
Ertha —
Lichelle — Valentine
Emily —

RULES
De huisregels van Quizlet gelden hier.
Houd dames en heren gelijk.
Niet meer dan twee personages per persoon, en dan zowel een jongedame als een heer.
Schrijf 200 woorden per post.
16+ is toegestaan, wel graag aangeven.
Ruzies alleen in de RPG alsjeblieft.
Alleen ik, [url=]Amber[/url], maakt de topics aan, mits aangegeven van niet.

Be the voice, be the cause, be the change, be yourself. That's the best you can be. - Camilla Cabello [H0pe - CabeIlo]



Celeste Dariya Maksimov

'Her attitude kinda savage
But her heart is gold'


Cheer captain | 18 years | At the party | With Roman | Outfit

'Twee weken lang hebben we die nummers nog gezongen in de auto.' zei Roman, iets wat Celeste opnieuw hard deed lachen, want ja ze had Roman inderdaad een hele tijd gedwongen de muziek van Frozen in de auto op te zetten. Ze had hem zelf gedwongen 'Love is an open door' uit zijn hoofd te leren zodat ze dit als een echt duet met elkaar konden zingen. Niet dat Celeste dit ooit in het openbaar zou doen, dat zou ze veel te cringy vinden, maar in de auto zong ze zo hard ze maar kon mee met het liedje en had het op een gegeven moment echt gezien als hun liedje. Hoewel Celeste wel dacht dat ze zo niet het enige koppel waren die dit liedje keer op keer bleven zingen. 'Ik vind twee weken eigenlijk nog maar mild uitgedrukt,' zei Celeste lachend, de meeste liedjes waren ze na twee weken inderdaad wel mee opgehouden, maar 'Love is an open door' was toch een hele poos in de afspeellijst blijven staan. 'Ken je het nog?' vroeg Celeste Roman vervolgens enthousiast, waarna ze zijn laptop toch weer pakte om het liedje te googlen.
'Maar je bent een wifey, ultiem wifey material,' legde Roman zijn keuze voor het woord wifey uit, waarna Celeste als nog lichtjes haar hoofd schudde. 'Could be, maar ik ben je wifey nog helemaal niet,' zei ze waarna ze naar hem glimlachte en haar hoofd weer op Roman zijn schouder neer legde. Enkele seconden sloot ze haar ogen genietend van het moment, maar toen hoorde ze Roman zijn stem weer en keek ze de jongen weer aan. 'Maar oké goed, wat kan ik voor jou verzinnen...' zei hij, waarna hij duidelijk toch even na moest denken. 'I got it,' zei Roman uiteindelijk. 'Mi corazón..' Hierna duwde gaf Roman Celeste weer een kleine kus, terwijl Celeste in haar geheugen aan het graven was wat Roman zijn woorden ook alweer moesten te betekenen. Zou ze dit moeten weten? 'Het is perfect voor jou.' zei Roman ook nog, wat Celeste enkel maar meer deed denken dat ze de woorden zou moeten weten of nou ja, 'mi' kon ze nog vertalen, maar zijn andere woord... daar kwam ze niet heel erg ver. 'Roman, je kan me geen namen geven waarvan ik niet eens weet wat het betekend,' verzuchtte ze uiteindelijk, want het had ook helemaal geen zin om te doen als of ze wel wist waar hij over sprak. 'Ik bedoel hoe weet ik nou, dat je me geen rare naam hebt gegeven.'
I could be your perfect disaster, you could be my ever after.

Roman Damario Montana
Latino Fuckboy ~ 19 Jaar ~ @Home ~ Outfit



'Could be, maar ik ben je wifey nog helemaal niet,' had ze gezegd. Ik lach zachtjes en schud mijn hoofd. 'Geloof me darling, als ik een ring op zak had nu zou ik je zeker proberen te overtuigen.' zeg ik plagend, alhoewel.. Ik zal niet klagen. Over mijn kleine naampje leek ze niet meteen tevreden. 'Roman, je kan me geen namen geven waarvan ik niet eens weet wat het betekend,' verzuchtte ze uiteindelijk en ik haal geamuseerd mijn wenkbrauw wat op. 'Ik bedoel hoe weet ik nou, dat je me geen rare naam hebt gegeven.' Ik lach even en schud mijn hoofd. Mijn handen laat ik langzaam naar haar zij glijden onder haar shirtje, al ga ik niet verder. Ik streel enkel over het stukje huid met mijn duim en voor een paar seconden ben ik stil.
'Ik zou niet durven darling,' grijns ik speels en kijk weer op naar haar. 'No worries.' knipoog ik snel. 'Mi corazon... My heart,' prevel ik dan zachter en glimlach lichtjes. 'Of my love, het kan beide, really..' vervolg ik. Ik kijk op naar haar. 'Maar alles klinkt beter in het Spaans, no?' Ik werp een korte blik op mijn laptop en dan vormt er weer een grijns op mijn lippen. 'Ons nummer eh?'

These hoes couldn't test me even if their name was pop quiz †

——————————————————————————

——————————————————————————

——————————————————————————

——————————————————————————

Malin Gracie Newton

”I want a person who comes into my life by accident, but stays on purpose.”

• Eighteen • Swimmer • Outside, with Tanner • Outfit •

”Alles wat je maar wilt.”
Nadat hij zijn mobieltje had gepakt om vermoedelijk onze taxi naar huis te regelen, borg Tanner hem weer op zonder mij ook maar één seconde los te laten. Ik was hem dankbaar, meer dan dat zelfs, en weigerde ook nog maar een minuut om hem los te laten. Op dit moment was zijn troost, zijn aanwezigheid en zijn nabijheid precies wat ik nodig had en waar ik nu niet zonder kon — waar ik niet meer zonder wilde. “Zolang ik maar niet mee hoef te zingen. Dat wil je echt niet horen,” voegt hij er vervolgens aan toe. Met een schuine blik kijk ik iets naar hem op en voor even weten mijn mondhoeken vederlicht iets omhoog te komen. “En dat wilde ik je juist nog vragen,” breng ik uit en weet mijn woorden een klein beetje plagend over te brengen.
      Zonder tegen te stribbelen laat ik Tanner me vervolgens weghalen uit de tuin, en leidt hij me zo door het huis heen en naar de overkant van de straat. Heel even — echt voor maar een paar luttele seconden — kijk ik nog éénmaal om naar de plek waar een paar minuten eerder mijn hart aan diggelen was geslaan, alvorens de deur achter ons dicht gaat en ik in ieder geval het feestgedruis achter me laat; tezamen met wat eens mijn relatie was. Ik bijt hard op mijn lip als een nieuwe stroom aan tranen dreigt op te komen en wend pijnlijk mijn blik af, terug naar voren. Stilletjes volg ik Tanner en blijf stilstaan als deze het jack over mijn schouders goed dicht trek.
      ”Heb je het niet koud?”
Ik ril lichtjes, maar voor ik echt kan antwoorden dat ik het inderdaad koud had wrijft Tanner me alweer warm. Hij kende me veels te goed en wist zonder te vragen al wat ik nodig had. “Dankjewel,” fluister ik zacht en sla mijn armen over elkaar in de hoop zo de warmte vast te houden die hij me geeft. “Je kan straks wel een hoodie van me lenen,” zegt Tanner vervolgens terwijl ik onbewust wat meer naar hem toe besluit te leunen. Ik was blij dat hij niet vroeg naar mijn gesprek met Parker en dat hij me de afleiding bood waar ik in stilte om gevraagd zou hebben. Ik hoefde Tanner sowieso niet gauw om iets te vragen, hij en ik leken haast probleemloos op elkaar afgestemd en hadden elkaar van meet af aan al goed aan weten te vullen. Als ik plots Parker zijn woorden van eerder hoor — en dan niet degene waarmee hij een punt achter ons zetten — verschijnt er onbewust een frons op mijn hoofd, waarna ik ze vermoeid weer van me afduw. Helder denken stond nu even niet meer bovenaan.
      “En je kan gewoon in mijn bed vanavond, dan slaap ik wel op de bank.”
Vrij direct schud ik met mijn hoofd. Ik had allesbehalve zin om naar huis te gaan, wetende dat ik dan een stroom aan vragen van mijn ouders over me heen ging krijgen bij de eerste glimp die ze van me zouden zien, maar ik wilde niet dat Tanner zijn bed zou afstaan. “Ik kan je onmogelijk op de bank laten slapen, niet na alles wat je al voor me doet,” voeg ik dan aan mijn reactie toe en kijk omhoog naar Tanner op. Ergens verbaasde het me niet dat zijn gezicht geen pijnlijke herinnering vormde. Hij leek twee druppels op zijn broer, maar ik zag de verschillen luid en duidelijk. “Maar die hoodie neem ik met alle liefde van je aan,” vervolgde ik en huiverde nog een keer als een frisse bries langs mijn benen glijdt.
      ”Als ik geweten had dat het zo fris zou zijn dan had ik een broek aan gedaan,” mompelde ik. Een sombere trek gleed over mijn gezicht heen als ik richting de straat kijk. Waarschijnlijk was ik niet eens gekomen als ik geweten had welke verrassing me te wachten had gestaan.


"Though I may kneel before you, I will never be below you.."

Celeste Dariya Maksimov

'Her attitude kinda savage
But her heart is gold'


Cheer captain | 18 years | At the party | With Roman | Outfit

'Geloof me darling, als ik een ring op zak had nu zou ik je zeker proberen te overtuigen.' zei Roman toen Celeste de jongen er op wees dat ze nog lang niet zijn wifey was. Celeste schudde haar hoofd kort. 'Oh, Roman, mijn vader zal je nooit laten,' zei Celeste terwijl ze weer door Roman zijn haar streek. Hoewel Celeste de woorden plagend had gezegd, was het ergens wel waar. Nooit was een groot woord, maar toen Celeste nog samen was geweest met Roman was haar vader al niet helemaal zijn fan geweest. Hoewel dit gedurende hun relatie steeds beter was gegaan, maar ja... nadat het uit gegaan waren de verhoudingen toch wel weer lichtjes geschoven. Valentine zou zo niet de enige zijn die niet blij was dat Celeste weer iets begon met Roman.
'Ik zou niet durven darling,' zei Roman. 'No worries.' Opnieuw verscheen er een kleine glimlach op Celeste haar lippen. Natuurlijk ging ze er ergens ook wel vanuit dat Roman haar niet ineens een vreemde naam zou geven, maar je wist het maar nooit. Het was niet alsof ze er ooit achter zou komen als hij haar iets vreemds noemde. Alleen als ze er zelf verder naar ging kijken natuurlijk, maar Celeste was meestal niet bepaald de persoon die extra research deed naar dingen zoals dat. 'Mi corazon... My heart. Of my love, het kan beide, really..' legde Roman zijn woorden vervolgens aan Celeste uit, waarna Celeste haar kleine glimlach nog net weer iets groter werd. 'Maar alles klinkt beter in het Spaans, no?' voegde Roman nog aan zijn woorden toe. 'Het klinkt sowieso geweldig,' zei Celeste tegen Roman, waarna ze haar vingers kort over Roman zijn wang liet glijden. 'Moet ik nu ook iets voor jou verzinnen?' vroeg Celeste vervolgens. 'Want ik ben niet zo geweldig met koosnaampjes verzinnen, ik kom niet veel verder dan Roro, maar dat klinkt ook niet echt als iets,' zei Celeste lachend.
Hierna viel Roman zijn oog weer terug op zijn laptop waar Celeste inmiddels hun liedje had gevonden. 'Ons nummer eh?' merkte Roman dan ook op, waarna Celeste hem grijnzend aan keek. 'Ik weet dat je diep van binnen nu ook het brandende verlangen voelt om dit te gaan zingen,' zei Celeste waarna ze recht overeind ging zitten. 'Ik bedoel als je wilt kunnen we zelf kijken of we het daar binnen aan kunnen zetten en het karaoke kunnen zingen,' zei Celeste doelend op het feestje, hoewel ze niet dacht dat Roman daar ooit mee in zou stemmen en zelf al zou hij het wel doen, Celeste ging zich echt niet zo voor schut zetten voor de halve school.

I could be your perfect disaster, you could be my ever after.

Roman Damario Montana
Latino Fuckboy ~ 19 Jaar ~ @Home ~ Outfit



'Het klinkt sowieso geweldig,' had Celeste gezegd. 'Moet ik nu ook iets voor jou verzinnen? Want ik ben niet zo geweldig met koosnaampjes verzinnen, ik kom niet veel verder dan Roro, maar dat klinkt ook niet echt als iets,' Ik lach en schud mijn hoofd, waarna ik lichtjes grijns. 'Alles op zijn tijd..' zeg ik rustig. 'Ik weet dat je diep van binnen nu ook het brandende verlangen voelt om dit te gaan zingen,' zei Celeste en ik lach weer. 'Ik bedoel als je wilt kunnen we zelf kijken of we het daar binnen aan kunnen zetten en het karaoke kunnen zingen,' Ik kijk haar aan en knik. 'Oké, let's go,' zeg ik, net alsof ik het echt meen. Voor een kort moment doe ik dan ook alsof ik ga opstaan maar kijk haar dan weer grijnzend aan.
'Just kidding, ik vind het hier veel te leuk met jou alleen,' zeg ik en knipoog, waarna ik een snelle kus op haar wang druk. Ik kijk even naar mijn rugtas en grijns als ik iets perfects zie, maar kijk al snel weer haar kant op. 'Máár, ik kan natuurlijk niet deze kans laten lopen.. Dus kom maar op corazon,' zeg ik en start het nummer, waarna ik wacht tot zij begint.

These hoes couldn't test me even if their name was pop quiz †

𝓔𝓶𝓲𝓵𝔂 𝓔𝓿𝓪 𝓥𝓪𝓷𝓭𝒆𝓻𝓫𝓲𝓵𝓽
"𝒯𝒽𝑒 𝓆𝓊𝒾𝑒𝓉 𝑜𝓃𝑒"

Emily Vanderbilt - the old gym - With Valentine
OUTFIT

Met grote ogen keek ik rond in het gebouw. Het was dicht gegroeid met planten, onkruid en een paar bloemen, prachtig was het. Mijn ogen vielen weer op Valentine en ik zag dat hij me met een glimlach aan keek.
      'Ik koop je wel een nieuwe rok als je dat wil? Maar eerst moet je dit zien.' vertelde hij terwijl hij mijn hand vast pakte. Een gevoel schoot door mijn buik zodra zijn hand de mijne aanraakte en ik beet even op mijn lip terwijl ik Valentine braaf achterna liep.
      'Ik heb genoeg rokjes,' zei ik zacht met een zachte grinnik tussendoor. Na een paar meter lopen drukte Valentine op een lichtknop, waardoor er een aantal lampen aan sprongen. Verderop hoorde ik wat geknetter, waarschijnlijk de oude bedrading waar stroom doorheen ging. Nu de zaal beter verlicht was zag ik hoe prachtig het echt was. Een tevreden glimlach verscheen op mijn gezicht en ik kneep zacht in Valentine's hand van enthousiasme.
      'Ik kom hier vaak als ik een slechte dag heb gehad, even stoom afblazen in alle rust.' vertelde Valentine waarna hij mijn hand losliet. 'Heb je ooit al eens op een zandzak geslagen?' vroeg Valentine terwijl hij zijn tas op een bankje neer zette. Mijn wenkbrauwen gingen omhoog en ik keek hem verbaasd aan. Zag ik er uit alsof ik ooit iets had geslagen? Mijn blik viel op mijn handen, die klein, zacht en heel egaal waren, waarna ik Valentine weer aan keek.
      'Nee...' mompelde ik, 'Moet dat?' mijn wangen begonnen te gloeien en ik probeerde het te verbergen, maar ik had echt kriebels in mijn buik. Valentine ritste zijn sporttas open en trok zijn shirt uit, waardoor mijn wangen nog erger begonnen te gloeien. Hij had echt een prachtig lichaam en ik had geen idee hoe ik hier op moest reageren. Charles had ik met zwemmen vaak genoeg zonder shirt gezien, maar dat is compleet anders.
      'Oh en ik heb nog een extra joggingsbroek voor je als je wil?' Valentine's woorden trokken me uit mijn gedachten en ik keek hem een beetje twijfelend aan. 'Ik overleef het wel denk ik, dank je wel' kwam er met een glimlachje uit mijn mond. Ik kon me absoluut niet uitkleden waar hij bij was... en dan ook nog rondlopen in zijn joggingsbroek? Wat zal mijn vader wel niet denken als ik thuis kom.
      'Als je wil kan ik je zelf enkele kickbox moves leren?' kwam er met een lachje uit Valentine's mond. Heftig schudde ik mijn hoofd terwijl ik moest lachen, ik zie mezelf niet boksen.
      'Ik denk niet dat dat verstandig is, ik heb het nog nooit gedaan.' giechelde ik met mijn nogsteeds rode wangen. Hij had ondertussen nogsteeds niet zijn shirt aan getrokken en ik begon zenuwachtig te worden, als hij ging boxen zonder shirt dan weet ik niet wat ik in hemelsnaam moet doen. Een zucht verliet mijn lippen en ik keek Valentine even twijfelend aan.
      'Ik wil je wel aanmoedigen?' glimlachte ik twijfelend zijn kant op.





"I can be fun, sometimes."


[ bericht gewijzigd door Sombre op 21 feb 2018 - 21:08 ]


Never limit yourself.

PARKER THOMAS SMITH
18 || The Jock || @ the party --> Roadtrip || Malin --> Newt

"Sure, ik heb wel nood aan dit. Ik wil je niet alleen laten vannacht." Hoewel ik me allesbehalve blij voel op dit ogenblik trekken mijn mondhoeken toch kort omhoog in een glimlach. Ik weet niet waar de belofte aan elkaar om niet sentimenteel te gaan doen verloren gegaan was, maar op nu ben ik er helemaal niet rouwig om. Zonder mijn ogen van de weg af te halen leg ik één hand op de knie van Newt. Het is een stil gebaar, waarmee ik hoop uit te drukken wat ik nu niet over mijn lippen krijg; dat ik zo dankbaar ben dat hij er is nu, en niet alleen fysiek, dat ik inderdaad niet alleen hoef te zijn vannacht.
"Waar gaan we eigenlijk heen?" Zijn nieuwsgierigheid maakt de kleine glimlach iets groter en ik kijk hem kort even aan alvorens terug naar de weg voor ons te kijken. Ik kan het niet helpen dan de vraag meer figuurlijk op te vatten dan Newt ze waarschijnlijk bedoelde, en had ik er de energie voor gehad om er over na te denken dat had ik dit ook daadwerkelijk gedaan en hem er een antwoord op te geven waar hij wat aan had, waar hij iets mee kon.
"Dat zie je straks wel," zeg ik dan maar. "Het is niet ver meer nu." Ik haal even mijn hand weg om de versnellingspook te verhogen, zodat ik wat meer gas kan geven, om die vervolgens zo snel mogelijk terug te leggen. Zonder dat ik het echt in de gaten heb cirkelen mijn vingers wat rondjes.
"Wil je mijn telefoon nemen een een smsje naar Tanner sturen dat ik niet thuis kom vanavond?" vraag ik na enkele minuten wikken en wegen. Ik kan natuurlijk niet met zekerheid weten of hij en Malin thuis zullen zijn, maar het minste dat ik kan doen is hem even laten weten dat ik hen niet in de weg zal komen lopen, dat ik hun avond niet nog verder kan vernietigen dan ik al gedaan heb. Ik haal mijn mobiel uit mijn broekzak en geef hem door aan de jongeman naast me.
Heel even gaat het door me heen dat ik geen pyjama voor Newt heb, om dan te beseffen dat ik zelf ook al geen jaren een pyjama heb aan gehad en dat dat ook niet echt een probleem zou mogen zijn tussen ons, toch? Het is niet alles er dingen zijn die ik nog niet gezien heb... Maar waarom voelt het dan alsnog vreemd?

[ bericht gewijzigd door Taeralsahfer op 21 feb 2018 - 21:19 ]


TANNER JACOB SMITH

18 || The Pothead || outside | Gracie


Ik trek een wenkbrauw op en kijk Malin wat vragend aan als ze hevig haar hoofd begint te schudden. Ik kan niet zeggen dat ik in de gaten heb waar het probleem precies zit, maar blijkbaar moet ik toch iets gezegd hebben dat haar niet zint want normaal is ze vrij meegaand.
“Ik kan je onmogelijk op de bank laten slapen, niet na alles wat je al voor me doet." In plaats dat dit mijn verwarring oplost versterkt het alleen maar. Ik val vaak zat in slaap op de bank, zou niet de eerste keer zijn dat ze me al snurkend aantrof toen ze bij Parker op bezoek kwam, dus ik snap het probleem hiermee niet. Die bank ligt wat mij betreft heel lekker en ik zou niet weten waar ik anders gaan slapen moet. Het bad lijkt me namelijk niet echt een comfortabele oplossing. “Maar die hoodie neem ik met alle liefde van je aan," gaat ze verder. Ondanks mijn poging van net op haar warm te houden zie ik haar alsnog rillen. Enkele seconden later wordt wat ik zag bevestigd door wat Malin zelf oppert. ”Als ik geweten had dat het zo fris zou zijn dan had ik een broek aan gedaan."
"Maar dat jurkje staat je zo leuk," flap ik er uit voor ik het zelf besef. Om de blossen op mijn wangen te verbergen, net zo goed als om haar opnieuw warm te proberen krijgen sluit ik het kleine beetje afstand dat nog tussen ons in zit en sla mijn armen om haar heen, waarna ik met mijn handen als een gek over haar rug begin te wrijven. Het is het beste dat ik op dit moment kan doen, gezien het nogal vreemd zou zijn mocht ik plots op de grond gaan zitten om over haar benen te gaan wrijven.
"Weet je al welke film je wilt gaan kijken?" vraag ik, in de hoop haar van de koude een beetje af te kunnen leiden tot de auto aangekomen is. Alsof mijn gebed verhoord wordt komt er net op het moment dat ik uitgesproken ben een auto vlak voor ons tot stilstand. Met tegenzin laat ik het blondje uit mijn armen glijden, waarna ik me naar het portier toe haast om het te kunnen openen voor haar. Zodra ze ingestapt is hobbel ik naar de andere kant toe en stap zelf ook in.
"Kan de verwarming misschien iets hoger?" vraag ik de chauffeur, die me vriendelijk bevestigt dat dat geen enkel probleem is. Het adres heeft ze daarna via de app reeds doorgekregen, dus dat hoeft ze gelukkig niet meer te vragen.
Nu ik neer zit voelt het plots alsof ik al twee weken wakker ben en ik krijg het gevoel dat ik het einde van die film niet ga halen. Ik sla een hand voor mijn mond als ik een geeuw niet kan onderdrukken en kruip wat dichter tegen Gracie aan.
"Kippenbil," grinnik ik, als ik de bultjes op de huid van haar bovenbeen zie staan. Ik zet mijn wijsvinger tegen mijn duim aan en laat deze dan tegen haar dij schieten, alsof dat wat helpen zou.

Celeste Dariya Maksimov

'Her attitude kinda savage
But her heart is gold'


Cheer captain | 18 years | At the party | With Roman | Outfit

Toen Celeste voorstelde om het liedje zelf maar binnen voor de rest te zingen was er een kort moment waarop Roman dit ook echt leek te willen doen. Hij kwam al bijna omhoog van het matras. 'Nee, nee, nee,' riep Celeste al protesterend uit en Roman zat alweer terug op zijn plek, hoewel Celeste vermoedde dat dit niet kwam omdat zij had geprotesteerd. Aan de grijns op zijn gezicht te zien, was Roman helemaal niet van plan geweest zich zelf voor schut te zetten voor al zijn feestgasten. Of nou ja, voor Roman zou het waarschijnlijk niet eens echt voor schut zetten zijn, Roman kon zingen. Celeste daarin tegen... ze vond zich zelf niet al te best klinken. Misschien nog wel iets beter dan valse kat niveau, maar nog steeds niet goed genoeg om á la Troy en Gabriella op een feestje te gaan karaoken. Dat liet Celeste liever over aan de mensen met een echt goede stem of de stom dronken mensen.
'Just kidding, ik vind het hier veel te leuk met jou alleen,' zei Roman nog om Celeste haar vermoedens te bevestigen. 'Gelukkig maar, want ik zing alleen voor jou,' zei Celeste lachend, ja Roman mocht zich maar vereerd gaan voelen, want er waren niet veel mensen die haar zang stem mochten horen. Dan moest Celeste je echt wel een beetje vertrouwen en zo vertrouwde ze Roman dus ook genoeg. 'Máár, ik kan natuurlijk niet deze kans laten lopen.. Dus kom maar op corazon,' zei Roman vervolgens waarna hij het liedje startte. Een licht zenuwachtige lach rolde over Celeste haar lippen, waarna ze toch de tekst begon te zingen. 'Can i just say something crazy,' begon Celeste terwijl ze zich weer naast Roman liet vallen .


I could be your perfect disaster, you could be my ever after.

Roman Damario Montana
Latino Fuckboy ~ 19 Jaar ~ @Home ~ Outfit



Zoals verwacht leek ze te protesteren toen ik zogenaamd opstond om te gaan, maar zoals ik al zei.. Ik heb het hier veel te goed. 'Gelukkig maar, want ik zing alleen voor jou,' Ik grijns. 'Ik voel me heel erg vereerd.' knipoog ik. Een licht zenuwachtige lach rolde over haar lippen maar het duurt niet lang voor de tekst . 'Can i just say something crazy,' begon ze terwijl ze zich weer naast mij liet vallen. Ik streel zachtjes over haar wang maar kan toch mijn grijns niet tegenhouden. 'I love crazy!' val ik dan ook in. Zo gaat het nummer verder en richting het einde duw ik mezelf wat omhoog om mijn rugzak te pakken. Zoals ik dacht zie ik de verdwaalde ringpop liggen en ik lach zachtjes.
'Can I say something crazy?' eindig ik dan en pak de ringpop, waarna ik weer naar haar toe keer. Ik hou de ringpop voor en kijk met een speelse grijns op mijn lippen op naar haar. 'Will you marry me?' Eindig ik en kan het niet laten weer zacht te lachen. Dit is niet hoe ik de grote vraag had voorgesteld. Oké, dit was niet serieus natuurlijk. Maar als het ooit zo ver gaat komen wordt het groots, and very extra.

These hoes couldn't test me even if their name was pop quiz †



VALENTINE COOPER ANDERSON

Prince Charming, party, With Emily




'Ik heb genoeg rokjes,' Grinnikte Emily zacht op mijn opmerking dat ik het haar terug zou gaan betalen. Echter was ik een man van mijn woord en zou ik mijn best doen om toch iets terug te geven aan de jonge dame. Echter zoals ik wel had verwacht was de jongedame sprakeloos bij het bijna sprookjesachtige van dit gebouw. Ik was wat in mijn sporttas aan het rommelen toen ik haar uit interesse vroeg of ze ooit al gebokst had waardoor haar blik van mij naar haar handen gleedn en daarna weer terug naar mij. 'Nee...Moet dat?' haar wangen kleurden rood wat haar een schattig snoetje haf, iets wat me lachend mijn hoofd deed schudden. "Nee natuurlijk niet, ik vroeg het me gewoon af. Ik onderschat niemand zelf geen leuke meiden." knipoogde ik naar haar waarna ik mijn gymshirt aandeed. Bij mijn vraag of ze een jogging nodig had, wist ze zich wel te kunnen redden. 'Ik overleef het wel denk ik, dank je wel' glimlachte ze waarna ik mijn schouders ophaalde "Okey," kwam er gemakkelijk over mijn lippen waarna ik mijn riem opendeed. Echter besefte ik dat dit misschien nogal erg ongemakkelijk was voor Emily. "Ik eh ga me vlug omkleden , ben zo terug." ik nam mijn jogging waarna ik naar de oude kleedkamers ging om daar vlug van broek te wisselen. Ik was het gewoon om me bij Cel om te kleden, dus het was wel even wannen dat dit voor andere misschien nogal ongepast was. Eens omgekleed kwam ik terug waarna ik haar vroeg of ze wilde leren kickboksen, hierbij krijg ik echter een duidelijk antwoord gezien de blondine wild haar hoofd schudde terwijl ze lachte. Het was erg merkwaardig hoe Emily zo onschuldig kon lijken, ze leek me merkwaardig en zou haar wel uren kunnen bekijken. 'Ik denk niet dat dat verstandig is, ik heb het nog nooit gedaan.' giechelde ze waarna ze me toch even twijfelend aan keek. 'Ik wil je wel aanmoedigen?' glimlachte ze waardoor ik terug glimlachte naar haar. "Dat is wel leuk, een persoonlijke chearleader." grinnikte, maar goed da Cel hier niet was, ze zou me vermoorden. "Maar het is infeite echt niet moeilijk." vertelde ik haar waarna ik naar de zandzak toeliep en me ook zo draaide dat ik Emily nog gemakkelijk kon aankijken. "Kijk het belangrijkste is eigenlijk evenwicht. Als je verkeerd staat en iemand heeft je een duw, dan val je zo om. Maar als je je voeten iets verder uit elkaar zet, ben je een stuk stabieler en kun je-" terwijl ik sprak klopte ik hard op de zandzak. "Harder slaan, stel dat iemand je bijvoorbeeld aanvalt op straat ofzo, het is wel belangrijk." vertelde ik haar waarna ik nog enkele klappen uitdeelde tegen de zak. "Zeker dat je het niet wilt proberen? "













DAVID 'NEWT' NEWTON CHAMBERLAIN

at the party with Parker




Ik schrok licht op toen Parker plots zijn hand op mijn knie liet rusten. Het is een klein gebaar dat ik nooit van mijn leven had gedacht dat iemand me zou gunnen. Althans ik had ook nooit gedacht gevoelens te kunnen hebben. Mijn lippen krulden lichtjes op en ik liet zijn hand rustig zitten, af en toe zelf mijn hand op zijn hand laten rusten. zijn vinger cirkelde zachtjes op mijn knie wat erg aangenaam, haast rustgevend was te noemen. "Dat zie je straks wel," Wist de jongen me enkel te antwoorden. "Het is niet ver meer nu." ik knikte in stilte gezien ik niet echt wist wat te zeggen waarna ik mijn hoofd even liet rusten tegen de ruit en wat naar de voorbijsnellende bomen keek die langs ons heen flitsten. Ik had mijn ogen dan ook kort gesloten gezien ik erg uitgeput was van dit alles. "Wil je mijn telefoon nemen en een smsje naar Tanner sturen dat ik niet thuis kom vanavond?" ik opende mijn ogen weer en keek kort naar Parker. "Sure, waar ligt je mobiel?" vroeg ik de jongen, ik kwam weer wat overeind en vond na even dan zijn mobiel waarna ik met gemak zijn code intypte. Parker was op sommige vlakken erg voorspelbaar, so was zijn vergrendeling van zijn mobiel voor bij dan ook een eitje. Deel ook omdat ik hem het te vaak zag intypen, hij was nogal onsubtiel daarmee. Echter eens ik op de mobiel zat wist ik absoluut niet wat te typen. Zou ik zeggen dat ik diegene ben die het stuur... Nee wat als Malin het leest... Of Tanner denkt dat ik van hun break meteen misbruik maakte. Oh nee dat zou ik absoluut niet willen.
Ik besloot om het dan maar erg simpel en misschien wat kort te houden.

To Tanner: Ik ben niet thuis vannacht, jullie hebben geen last meer van mij

Echter voordat ik het verstuurde fronste ik toch even, oh gosh dit leek haast een suicide note. Ik wiste het bericht dan ook en typte opnieuw.

To Tanner: Hé, ik slaap ergens anders vannacht

Het was nogal droog en ik had absoluut geen idee of dit wel goed overkwam. "Gewoon dat je ergens anders slaapt?" vroeg ik Parker , waarna ik toch nog iets verder typte.

To Tanner, Hé ik slaap ergens anders vannacht, sorry voor alles.


Het laatste was ook eerder voor mezelf, gezien ik niet echt de kans heb gehad om mezelf te verklaren tegenover Tanner laat staan Malin en ik me natuurlijk wel schuldig voelde. Als Parker dan ook instemde duwde ik op verzenden, waarna ik alsnog besloot mijn mobiel boven te halen en mijn mobeder toch een bericht te sturen dat ik bij een vriend bleef slapen en ze dus niet op mij moest wachten.

De stilte kilde me toch een beetje in de auto waardoor ik mijn keel schraapte. "Weet je..." begon ik waarna ik mijn hoofd weer tegen de ruit liet leunen. "Mijn echte naam is David." het was nogal een random moment om dit te verklaren, al hoopte ik wel dat Parker snapte dat ik dit tegen NIEMAND op school had gezegd, zelfs de leraren niet. Ik wilde me open stellen voor Parker en hoopte dat dit de stilte wat zou killen.

I find myself pretty funny, so if i say something witty you can be sure i'm crying of laugter... Yeaaaah that me -Saa






index actieve topics zoeken

Home > Forum > Speeltopics > [RPG | 2OO] Little Pink Lady's — War of Love | Speeltopic 1