• Volgens mij is hier nog geen topic over. Misschien ben ik één van de weinigen, maar ik vroeg mij af of hier nog meer mensen zijn die chronisch ziek zijn.

    Welk van de zoveel diagnoses het ook is, mijn geheugen is aangetast. Mijn oude leven lijkt een vorig leven, en zo lang ik mij kan herinneren ben ik al ziek. Velen dokters konden mij niet verder helpen, waardoor ik tot op de dag van vandaag nog steeds (regelmatig bedlegerig) thuiszit.

    Zojuist zag ik de documentaire film Unrest. Het doet pijn, het stelt mij gerust, maar het breekt mijn hart.
    Ik ben niet alleen.
    De documentaire Unrest is te zien op Netflix. Kijk deze wel met een positieve mindset, ik vond zelf de feiten en herkenning heel choquerend, en heb eindeloos gehuild.







    Kort mijn verhaal. Sinds mijn jongere jaren was ik al veel allergisch en ziek. Tijdens de middelbare school werd het op het psychische gegooid, en heb ik zelfs traumatherapie gekregen.
          Het ging steeds slechter en ik heb na twee "burn-outs", wederom hebben moeten stoppen met mijn opleiding, en een gemeente-traject (waarbij ik in een groep sportte en vrijwillig werkte), gesmeekt mij te laten opnemen in een kliniek, omdat ik kennelijk psychisch niet in orde was. Daar kreeg ik nog meer mentale diagnoses. Na jaren aandringen werd ik doorgestuurd naar verschillende ziekenhuizen waar veelal geen antwoorden waren, ben ik overgestapt van huisarts die wel achter mij staat, maar is de situatie nog steeds "onverklaarbaar en uitzichtloos".

    Meer informatie op mijn blog: klik.
    Hiermee ben ik voorlopig gestopt, omdat ik niet meer kon relativeren.

    De belangrijkste diagnoses die gesteld zijn, zijn Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS) en Vitamine B12-tekort. Hoewel de vraag natuurlijk altijd blijft, welk van deze twee kwam eerder?

    Zelf vond ik deze verwoording heftig, maar wel passend:
    Het voelt alsof ik al dood ben, maar verplicht ben toe te kijken hoe de wereld verdergaat zonder mij.

    [ bericht aangepast door Seasons op 24 mei 2018 - 21:30 ]


    To love another person is to see the face of God. - Victor Hugo

    Ik worstel al zo'n 10 jaar met een depressie. Dat is uiteraard geen officiële chronische ziekte, maar voor de afgelopen 10 jaar is het wel een constant aanwezige factor die mijn leven meerendeels overheerst. Ik kan me dus heel goed voorstellen hoe vermoeiend, uitputtend en demotiverend een chronische ziekte is. Ik moet dan ook bekennen dat het bovenste plaatje met de tekst "but you don't look sick" me erg raakt. De onwetendheid of het onvermogen tot inleven in andermans situatie van onze medemens is iets waar ik me vandaag de dag nog steeds over verbaas. Tegen iemand met depressie zeggen: "Hoezo ben je depressief? Kijk toch hoe geweldig jouw leven is!" Is hetzelfde als tegen iemand met astma zeggen: "Hoezo kun je niet ademhalen? Kijk naar al die lucht!" #Don'tJudgeWhatYouDon'tUnderstand


    I'll lick the poison from right off your kiss

    Dreadful schreef:
    Ik worstel al zo'n 10 jaar met een depressie. Dat is uiteraard geen officiële chronische ziekte, maar voor de afgelopen 10 jaar is het wel een constant aanwezige factor die mijn leven meerendeels overheerst. Ik kan me dus heel goed voorstellen hoe vermoeiend, uitputtend en demotiverend een chronische ziekte is. Ik moet dan ook bekennen dat het bovenste plaatje met de tekst "but you don't look sick" me erg raakt. De onwetendheid of het onvermogen tot inleven in andermans situatie van onze medemens is iets waar ik me vandaag de dag nog steeds over verbaas. Tegen iemand met depressie zeggen: "Hoezo ben je depressief? Kijk toch hoe geweldig jouw leven is!" Is hetzelfde als tegen iemand met astma zeggen: "Hoezo kun je niet ademhalen? Kijk naar al die lucht!" #Don'tJudgeWhatYouDon'tUnderstand

    Precies daarom heb ik het plaatje hierboven geplaatst. Zoveel ziekten zijn niet te zien, en mensen realiseren niet hoe pijnlijk hun opmerkingen kunnen zijn.
    Net zoals iemand die chronisch ziek is, kan ook jij niet zeggen, "vandaag besluit ik niet ziek te zijn" bij het opstaan. Was het maar zo gemakkelijk.
    Hopelijk voel jij je vrij genoeg om zo nu en dan op een zeer slechte dag ook af te bellen, want ziek zijn is ziek zijn. Mentaal of fysiek, het is allebei loodzwaar en maakt wat dat betreft geen verschil, kan ik helaas uit ervaring zeggen. Ziek-zijn discrimineert niet, wat dat betreft, het kan iedereen overkomen.


    To love another person is to see the face of God. - Victor Hugo

    Dreadful schreef:
    Ik worstel al zo'n 10 jaar met een depressie. Dat is uiteraard geen officiële chronische ziekte, maar voor de afgelopen 10 jaar is het wel een constant aanwezige factor die mijn leven meerendeels overheerst. Ik kan me dus heel goed voorstellen hoe vermoeiend, uitputtend en demotiverend een chronische ziekte is. Ik moet dan ook bekennen dat het bovenste plaatje met de tekst "but you don't look sick" me erg raakt. De onwetendheid of het onvermogen tot inleven in andermans situatie van onze medemens is iets waar ik me vandaag de dag nog steeds over verbaas. Tegen iemand met depressie zeggen: "Hoezo ben je depressief? Kijk toch hoe geweldig jouw leven is!" Is hetzelfde als tegen iemand met astma zeggen: "Hoezo kun je niet ademhalen? Kijk naar al die lucht!" #Don'tJudgeWhatYouDon'tUnderstand

    Mooi gezegd!


    And then we'll see it.

    Omdat ik zag dat deze hier nog niet gedeeld was, Avril Lavigne - Head Above Water.
    Hoe vaker ik het luister, hoe mooier ik het nummer vind.


    To love another person is to see the face of God. - Victor Hugo