• SIOUX FALLS HIGH SCHOOL


    BEGINNING
    Het is vrijdag 21 september en tijd voor het jaarlijkse bonfirefeest. Dit feest wordt georganiseerd om alle sportteams een goed sportteams te wensen. Zit je niet in een sportteam? Dan ben je van harte welkom om alle sporters te steunen. Tijdens het feest wordt een groot kampvuur aangestoken als traditie. Het is absoluut niet toegestaan om alcohol of drugs te gebruiken. Er staat lekker een muziekje aan en het buitenplein stroomt binnen met enthousiaste leerlingen. Have fun!
    Temperatuur 10 graden Celsius (het feest is buiten, dus let erop dat je arme meisje geen shorts en een crop top aangeeft, because that's cold af)
    Tijd 20u

    [ bericht aangepast door Ziegler op 16 april 2018 - 21:42 ]


    Big girls cry when their hearts are breaking

    Inez Viveca Carrington
    ‘The Wild One’

    Inez Carrington – On her way to the bonfire – OutfiWith Jasmine, Kellin, Asher & Cassius

          De por in mijn zijde herinnerde me er weer aan waarom Jasmine en ik zo goed bevriend waren. We konden elkaar af en toe wel achter het behang plakken, we waren er altijd voor elkaar. Ik rolde met mijn ogen alvorens ze haar arm door de mijne haakte en me meetroonde naar het kampvuur. De warmte was al van veraf te voelen en ik voelde mijn vingers tintelen.
          “BABE!” schreeuwde Jas naast me – zo plotseling dat ik mijn trommelvliezen luid protesteerden door hun felle gepiep te laten horen. “Zo, wat een volume,” klonk mijn stem sarcastisch. Ze vloog Kellin om zijn hals en liet hem alleen weer even los om zijn make-up te inspecteren. Zodra ik mijn broertje zag staan, besloot ik om Jas haar manier van groeten overdreven na te doen – puur om haar te plagen.
          “ASH!” Op een maffe manier rende ik naar Asher toe en spreidde mijn armen. Na hem even geknuffeld en door zijn haar gekroeld te hebben, zeg ik met een grijns: “Sorry, deze kans om Jas belachelijk te maken, liet ik niet graag aan me voorbij glippen.” Ik prikte Jasmine plagend in haar zij zoals ze ook bij mij gedaan had.
          Zodra ik mijn tweelingbroertje los liet, keek ik automatisch om me heen om te zien of hij er ook was. In eerste instantie zag ik hem niet, waardoor mijn mondhoeken naar beneden hingen. Ik haalde even diep adem en riep mezelf streng tot de orde. Mijn handen omklemde steviger de tas waarin mijn schetsboek en grafietstift zaten. Ik ging nooit ergens heen zonder die twee.
          “Als je het niet erg vind, ga ik zitten.” Zonder pardon plofte ik neer en genoot van de warmte die het haardvuur bracht. Teder haalde ik mijn schetsboek uit mijn tas en sloeg deze open op een leeg vel. Net op het moment dat ik de punt van de grafietstift op het papier zetten, kreeg ik de jongen in het oog naar wie ik de hele dag al naar uit zat te kijken. Cassius.
          Hij zag er ietwat verloren uit en ik kon het niet laten om voorzichtig mijn hand op te steken – in de hoop dat hij naast me zou komen zitten. Nog steeds kreeg ik zo’n weeïg gevoel in mijn onderbuik als ik hem zag – al was het naarmate het jaar vorderde steeds meer afgenomen. “Hey, Cas! Leef je nog een beetje?” vroeg ik hem met een glimlach.


    "Weird is a side effect of awesome"

    [ bericht aangepast door Evren op 3 mei 2018 - 15:48 ]


    With every sunset, a new hope is born, an old expectation dies

    J A C K I E D E L E N A Y

    The Quiet One
    17 ✦ The bonfireparty ✦ Outfit ✦ w/ Dex

          Lachend keek Jackie toe hoe Dex met een betrokken gezicht de plak van zijn wang weg probeerde te vegen. Al dimde haar lach langzaam weg toen de jongeman met een glinsterende ogen naar haar keek. Oh God, wat was hij nu weer van plan?
          “Die krijg je terug,” zei hij met een grijns. Het duurde maar paar seconde voordat Jackies lampje brandde, maar zelfs die paar seconden waren niet genoeg om weg te rennen.
          “Oh fuck,” mompelde Jackie toen ze Dex’s handen op haar wangen voelde. Ze kon nu geen kant meer op. Jackie raakte kort in paniek toen Dex’s de afstand tussen hen maar steeds vernauwde. Haar hart kon elk moment ontploffen van de zenuwen. Jackie kon het niet laten om haar gezicht te betrekken toen ze zijn lippen op haar wang voelde, samen met de plak.
          “Deexx,” mompelde Jackie zeurend. Haar gezicht kon je simpelweg vergelijken met een tomaat, zo rood was ze. Als het aan Dex lag, zou ze vanavond niet meer haar natuurlijke huidkleur te zien krijgen. Hij wist telkens weer een manier om haar te laten blozen.
          “Lekker puh,” zei Dex grinnikend. “En wat mijn kookkunsten betreft, waarschijnlijk niet.” Waarschijnlijk.. dus Jackie had nog een kans. Dex kon het niet laten om haar een knipoog te schenken en te grijnzen. Ondertussen was Jackie druk bezig om haar wang agressief schoon te krijgen van de plak en zijn speeksel. Lekker hoor.
          “Luister goed Dex,” begon Jackie terwijl ze hem zo serieus mogelijk probeerde te kijken. “Ik heb een kleine lichaamslengte, dus het kan me snel tot hier zitten,” zei ze waarna ze haar hand plat onder haar kin hield. Die jongen wist af en toe echt het bloed onder haar nagels vandaan te halen. “Wees aardig tegen mij en voed me,” commandeerde Jackie, al kon ze het niet laten om te grijnzen.


    being alone is better than being in the wrong heart

    Sarah Ava Bradley


    18 years • Kitchen • Oliver • outfit


    De 'verbaasde' reactie van Oliver toen ze hem vertelde dat hij de keuken nog in de fik zou zetten, was haar niet ontgaan en had haar zachtjes doen lachen. ''Rude. Jij weet niet half hoe goed ik ben in de keuken.'' Ze grijnsde eens maar gaf er nog geen antwoord op. Ze was doorgelopen de kantine door, naar de keuken. Hoewel Sarah niet per sé dol op koken was, vond ze de kooklessen wel leuk om te volgen en het leek haar ook handig voor later.
    Ze keek eens om naar Oliver toen ze aan hem de vraag had gesteld waar hij zin in had - hij was naast haar komen staan en keek ook naar de koelkast. ''Pasta ofzo?'' Ze richtte haar blik weer op de koelkast. Moest opzich lukken. Het zou simpel worden maar ach, liever simpele pasta dan geen avondeten.
          ''Verzin jij maar wat leuks, dan ga ik wel op zoek naar borden enzo.'' Ze rolde eens met haar ogen maar grijnsde opnieuw. ''Lekker ben jij zeg, daar ben je zo klaar mee.'' En nog voor ze haar zin af had gemaakt had hij pasta gevonden. Ze keek om toen hij het zei en een zakje omhoog hield met een triomfantelijk gezicht. Ze lachte opnieuw zachtjes en schudde haar hoofd eens, waarna ze het zakje uit zijn handen griste.
          Binnen no time had Oliver al de borden en het bestek, terwijl zij het flesje Bacardi uit haar jaszak haalde en dat op het aanrecht zette. Ze trok haar jas maar uit - aangezien het hier binnen toch warm genoeg was - en legde die aan de kant.
          ''Nog iets wat ik kan doen? Of ben je echt bang dat ik de hele hap in de fik steek?'' Door de grijns op zijn gezicht begon ze automatisch ook te grijnzen. ''Je mag het proberen hoor.'' zei ze grijnzend, waarna ze naar het flesje Bacardi knikt. ''Of je maakt wat te drinken.'' Ze haalde ondertussen wat groenten uit de koelkast en legde die klaar terwijl ze de waterkoker vast vulde en aanzette - dan konden ze dat in de pan gieten en daar de pasta in doen. Naar haar idee ging dat altijd veel sneller dan eerst het water in de pan laten koken.
          Zodra ze een snijplank en mes gevonden had begon ze de groenten alvast schoon te maken en te snijden - al pakte ze niet al te veel. Ze had immers geen zin om hier lang mee bezig te zijn en ze waren toch maar zijn tweetjes. ''Oh, en zoek eens een pot met saus alsjeblieft.'' zei ze en ze keek op naar hem met een onschuldig gezicht, aangezien ze hem aan het commanderen was.

    Oliver Joseph Merculief

    18 | KITCHEN | SARAH


    Alls reactie op zijn vraag begon ook Sarah te grijnzen.
          'Je mag het proberen hoor,' vertelde ze hem waarna ze richting het flesje Bacardi knikte 'of je maakt wat te drinken.' Hij fronste even en haalde toen zijn schouders op. Iets te drinken maken lag meer in zijn straatje dan koken en bracht minder risico's met zich mee.
          'Drink je puur?' vroeg hij terwijl hij het kastje opende waarin hij net dacht glazen te hebben gezien 'anders kan ik wel op zoek gaan naar cola of iets?' Niet dat hij daar echt naar op zoek hoefde te gaan, hij had net wat in de koelkast gezien en hij wist ook waar de voorraad voor feesten lag.
    Oliver keek even toe hoe Sarah de nodige voorbereidingen trof voor het klaarmaken van het eten en kort verscheen er een vage glimlach op zijn gezicht. Hij vond het eigenlijk best gezellig zo.
          'Oh, en zoek eens een pot met saus alsjeblieft,' waren de woorden die de jongen weer uit zijn gedachten haalde, een onschuldige blik verscheen op het gezicht van Sarah en kort zuchtte Oliver, waarna hij braaf op zoek ging naar een pot met saus. Dit duurde echter wat langer dan de eerdere zoektocht naar de borden en vlak voor hij het op wilde geven, viel zijn oog op grijze voorraadkast die zich in de hoek van de keuken bevond. Een kleine oh verliet zijn lippen en met een paar stappen stond hij voor de kast, waarin meerdere potten pastasaus te vinden waren. Met een pot in zijn hand liep hij weer terug naar Sarah.
    Voorzichtig pakte hij een pan en liet de inhoud van de pot erin glijden, waarna hij het op het ook op het gas zette. Even keek hij er afwachtend naar, alsof hij verwachtte dat de pan alsnog spontaan vlam zou vatten. Toen dit echter niet gebeurde, gingen zijn mondhoeken omhoog en draaide hij zijn gezicht richting Sarah.
          'Zie je nu wel,' grapte hij doelend op wat hij eerder had gezegd 'jij weet niet half wat ik kan in de keuken.' Hij knikte richting de pan en keek afwachtend naar Sarah.
          'Als je me mijn gang laat gaan, staat er zo een vijf sterren maaltijd voor je neus,' hij keek haar even met een bloedserieuze uitdrukking op zijn gezicht aan, maar kon zijn gezicht niet in de plooi houden en grinnikte om zichzelf.



    omw 505

    Sarah Ava Bradley


    18 years • Kitchen • Oliver • outfit


    'Drink je puur? Anders kan ik wel op zoek gaan naar cola of iets?' Ze keek om naar hem maar ze stuurde hem er eerst op uit om een pot saus te zoeken - zelf saus maken zou veel te lang duren en daar had ze lang niet alle ingrediënten voor. Het duurde een tijdje voordat Oliver dan terugkeerde met een pot met saus en ze keek toe hoe hij een pan pakte en de saus erin deed, waarna hij ernaar bleef kijken alsof de saus elk moment in de fik kon vliegen. Ze begon zachtjes te lachen en schudde haar hoofd eens, waarna ze zich op haar eigen werkje richtte - het laatste wat ze wilde was namelijk in haar vingers snijden omdat ze naar hem aan het kijken was.
    ''Zie je nu wel. Als je me mijn gang laat gaan, staat er zo een vijf sterren maaltijd voor je neus.'' De blondine keek weer op naar hem en ze begon te lachen toen ze zijn gezichtsuitdrukking zag - hij deed een poging om serieus te kijken maar die mislukte behoorlijk. ''Niet vergeten te roeren, keukenprinses.'' zei ze grijnzend en knikte eens naar de pan met saus. Zodra ze de groenten gesneden had, nam ze het flesje Bacardi. Even keek ze er vertwijfeld naar en ze zuchtte eens. ''Ach, wie hou ik voor de gek.'' zei ze met een grijns - Oliver kon ook wel raden dat ze het liever puur dronk dan het te mixen met cola.
    Ze nam twee glazen die Oliver zojuist gevonden had en ze keek op naar hem. ''Jij ook puur of niet?'' vroeg ze terwijl ze alvast één glas vol schonk. Terwijl ze haar glas vast hield en af en toe een slok nam, pakte ze alvast een nieuwe pan en deed ze daar het - inmiddels gekookte - water in. Ze gooide er daarna wat pasta bij en zette het wekkertje aan, waarna ze nog een slok van de Bacardi nam, waarna ze het glas even aan de kant zette. ''Maar als jij zo goed kan koken, ga je gang, ik houd je niet tegen.'' zei ze met een grijns, waarna ze zich op het aanrecht hees zodat ze erop kon zitten. Met een grijns keek ze afwachtend op Oliver neer, benieuwd of hij op het aanbod in ging of alsnog terug zou krabbelen.

    CASSIUS RHYS MAVERICK
    18 – The Fanatic – Bonfire Fest - with Inez (& Ken, Ash, Jas) - angry, but calming down

    Eenmaal verwijderd van de aanwezigheid van Jemima en Arthur, was hij al snel buiten en tot de conclusie gekomen dat hij misschien een verkeerde beslissing had gemaakt door zo abrupt van het tweetal weg te lopen. Hij wist namelijk nu niet goed wie hij nu moest opzoeken. Aan de andere kant, als hij nog een minuut langer met Jem en Arthur had gebleven, was er mogelijk een dode gevallen. Meneer Arthurs gezicht.
          Desalniettemin bleef het een feit dat het een beter gezicht was als je in een drietal naar buiten kwam, in plaats van dat je naar buiten gestormd kwam in je eentje. Cas was er zich dan ook erg van bewust dat er ogen naar hem gericht waren. Als reactie hierop wreef Cas zijn jas glad en hief hij zijn kin wat omhoog, waarna hij verder liep.
          Opzoek zijnde naar iemand die zijn aandacht waard was, stuitte hij op Inez, die duidelijk zijn aanwezigheid had opgemerkt en naar hem naar het zwaaien was. Een kleine glimlach verscheen er terug op zijn gezicht. Inez was zo’n slechte gezelschap nog niet. Cas zette zijn benen weer in beweging en liep richting Inez uit.
          “Hey, Cas! Leef je nog een beetje?” vroeg Inez hem met een glimlach, toen Cas op praatafstand was. Cas keek het meisje met het gekleurde haar even kort aan, waarna hij naast haar ging zitten.
          ”Nee, Cas is overleden en hetgeen wat je hier ziet is zijn knappere geest,” antwoordde hij droog, waarna hij zijn tanden ontblootte met de glimlach die volgde. Cas wendde een korte blik op de groep waar Inez zich bij bevond, waarna hij zachtjes zuchtte. Veel behoefte aan een grote groep had hij op dit moment absoluut niet.
          Cas bewoog zijn hoofd langzaam naar Inez toe. “Wat zeg je ervan? Zullen we er tussenuit knijpen en deze groep mensen ditchen?” fluisterde de jongen tegen haar, waarna hij weer opstond. “Misschien is de zee ons goedgezind en niet stervenskoud? Behoefte aan een..-” Cas stopte even met praten, wat was hetgeen dat koppels ook alweer deden als ze in zee waren? Seks hebben? Zwemmen?
          ”-.. Hoe noem je dit nou.. Zeewandeling ofzo?” vervolgde Cas toen zijn vraag, waarna hij kort zijn hoofd krabde en Inez even awkward aankeek.

    [ bericht aangepast door Amren op 5 mei 2018 - 18:19 ]


    The quickest way to a man's heart is through the fourth and fifth ribs.

    Inez Viveca Carrington
    ‘The Wild One’

    Inez Carrington – On her way to the bonfire – OutfiWith Jasmine, Kellin, Asher & Cassius

          Zodra Cassius in mijn gezichtsveld verscheen, hief ik mijn hand in de lucht en zwaaide in zijn richting. Zijn verloren houding werd hierdoor al snel verruild door zijn nonchalante grijns die ik inmiddels gewend was. “Hey, Cas! Leef je nog een beetje?” vroeg ik hem op het moment dat ik er zeker van was dat ik niet hoefde te schreeuwen zodat hij me kon verstaan. Met mijn grafietstift tikte ik even kort tegen de zijkant van mijn gezicht aan. Helaas met de verkeerde kant, waardoor er zwarte vegen op mijn gezicht achterbleven. Ja hoor – dat had ik weer.
          Zo onopvallend mogelijk veegde ik langs mijn kaaklijn met de rug van zijn hand – al wist ik niet of ik het daarmee juist verergerde in plaats van hielp. Of Cas het opmerkte of niet – hij gaf in ieder geval antwoord op mijn vraag. “Nee, Cas is overleden en hetgeen wat je hier ziet is zijn knappere geest.” Ik snoof – wat in mijn geval door kon gaan voor een lachje. “Zijn ego is nog intact gebleven, volgens mij,” grinnik ik terwijl ik de eerste paar lijnen zet in mijn schetsboek. Lijnen die langzaam maar zeker het gezicht van de jongen tegenover me beginnen te vormen.
          Dan pas merkte ik op dat Cas zijn hoofd naar me toe boog en heel subtiel probeerde ik mijn schetsblok uit zijn zicht te schuiven. Het was op zich iets onschuldigs, gezien het feit dat ik ook Jasmine en Asher had getekend sinds ik een cursus gevolgd heb die ging over de menselijke anatomie. Heel interessant – maar niet echt de stijl die ik zou aanhouden.
          “Wat zeg je ervan? Zullen we er maar tussenuit knijpen en deze groep mensen ditchen?” Kort keek ik op naar Jasmine en Ash. Naar de manier waarop ze ongemakkelijk naar elkaar stonden te staren. Jas die dacht dat ze zoiets voor mij verborgen kon houden – evenals Ash. Waarschijnlijk was ik toch alleen maar een blok aan hun been, dus zonder al te veel te aarzelen, stemde ik in. Snel propte ik mijn schetsboek en stift in mijn kleine holografische rugzak.
          Ik schoot echter in de lach zodra Cas op een onschuldige toon voorstelde om een zeewandeling te gaan maken. Nog steeds met een idiote grijns op mijn gezicht kwam ik ook overeind. “Dus, een zeewandeling,” zei ik op plagerige toon. “Wordt er dan ook nog van ons verwacht om schelpjes te gaan zoeken, of dat nog net niet.” Ik rimpelde kort mijn neus – een tik van die aangaf dat ik mezelf grappig vond.
          Kort zwaaide ik nog even in de richting van mijn broertje en beste vrienden. Die twee hingen zo op elkaars lip dat ze het volgens mij niet gemerkt hadden. Zodra de warmte van het vuur verdwenen was, begon ik lichtelijk te rillen in mijn shirt met korte mouwen. Ik had er niet echt bij stil gestaan dat uitgerekend Cassius met me ging wandelen langs het strand. Als het Asher was, had ik verdorie al zijn vest gestolen – zonder acht te slaan op zijn protesten. “Gaat het trouwens met je? Je leek nogal opgefokt daarnet.” Mijn heldere kijkers richtte ik op Cas alvorens ik deze wijd open sperde. “Ah – ehm – je hoeft er niet over te praten, natuurlijk. Maar – àls je erover wilt praten, ben ik er voor je.” Ik kon mezelf wel een klap voor mijn hoofd verkopen. Wat stond ik nou weer uit mijn nek te kletsen. Ik durfde mijn linkerhand erom te verwedden dat hij nu alle mogelijke manieren stond te verzinnen om gillen van me weg te rennen. En het ergste was – ik zou hem nog gelijk geven ook.



    "Weird is a side effect of awesome"

    [ bericht aangepast door Evren op 6 mei 2018 - 12:52 ]


    With every sunset, a new hope is born, an old expectation dies

    Dex Mills
    Let's have some fun

    Dex - 17 - joining the bonfire - outfit - Jackie

          Mijn beplakte lippen waren op Jackie's wang geëindigd en ze leek er niet heel erg blij mee te zijn, wat ik niet kon begrijpen, want ik was hartstikke leuk.
          'Deexx,' klonk er dan ook zeurend vanaf Jackie's kant. Een grinnik verliet mijn lippen en ik keek hoe ze probeerde de plak van haar wang te krijgen. Mission impossible sweetheart.
          'Lekker puh!' Jackie keek me quasi-boos aan. 'En wat mijn kookkunsten betreft, waarschijnlijk niet.' Vervolgde ik nog met een duivelse glimlach. Jackie was nogsteeds bezig om de plak van haar wang te krijgen, maar het wilde niet echt lukken.
          'Heb je hulp nodig?' grinnik ik haar kant op. Ik ging met alle liefde met mijn tong langs haar wang om het even wat schoner te maken.
          'Luister goed Dex,' begon Jackie serieus. 'Ik heb een kleine lichaamslengte, dus het kan me snel tot hier zitten,' zei ze terwijl ze haar hand onder haar kin hield als verduidelijking. Een lach verliet mijn lippen. Ze was inderdaad klein, maar dat was niet erg, het was lief.
          'Wees aardig tegen mij en voed me,' commandeerde ze met een grijns. Hoe kan ik haar nou serieus nemen als ze dat zelf niet eens doet. Ze had een kleurtje en waarschijnlijk kwam dat door mijn afschuwelijke geflirt. Ze begreep de hint volgensmij niet helemaal, iedere andere meid had me al lang gezoend, maar Jackie begreep het weer eens niet. Een zucht verliet mijn lippen en ik keek haar even met een schuin hoofd aan.
          'Ik moet je voeden...?' vraag ik verward. 'Dat kun je toch prima zelf lieverd?' grijns ik terwijl ik een stapje dichterbij ga staan. Mijn arm gaat over haar schouder en mijn hoofd ging naar de zeikant van haar hoofd.
          'Wat wil je eten?' fluister ik grijnsend in haar oor, ookal zag ze dat niet, ze zou het ongetwijfeld door hebben. Ik was ondertussen al wel een beetje aangeschoten, dat warme vuur hielp er niet erg bij.


    money can't buy happiness but it can buy marshmallows which is pretty much the same thing



    - thank you for existing -

    KELLIN LUCIUS QUINN

    ««« 17 - The gay guy - bonfire - Asher, Jasmine »»»

    Ik rolde lachend met mijn ogen. Natuurlijk had Asher me boven aan de peramide zien staan. Mijn highlighter was vak zo vel, dat deze overal zou reflecteren en iedereen me wel op moest merken. 'Nee, dat ik inderdaad geen water. Goed opgemerkt.' Ik nam het flesje terug en nam nog een slok voordat ik het weer wegstopten. De dag dat ik me werkelijk aan de regels zou houden ging nooit aanbreken. Ik warmde me handen aan het vuur en keek pas op uit de vlammen op het moment dat er zich wel heel gezellig gezelschap bij ons voegde. 'Cutiepie!' Ik knuffelde Jasmine enthouiast terug en hield mijn hand onder mijn gezicht terwijl ik mijjn kin onmoog hield om mijn make-up pose te preseneren. 'I know.vertel me iets nieuws.' Grijnsde ik onschuldig. Het was maar zelde dat mijn make-up niet perfect as fuck zat. En ik was niet over veel zeker, maar mijn make-up skiles waren er een paar waar ik best te koop mee mocht lopen en trots op mocht zijn. Dus dat deed ik dan ook. 'Tuurlijk heeft Ash een goede avond. Hij is in het gezelschap van mij.' Gaf ik grijnzend antwoord voor de jongen naast me en gaf hem een speelse duw met mijn heupen. Ik had even naar Inez geglimlcht maar deze ging er ook alweer snel vandoor met cas. 'Doe het veilig. ik ben er nog niet aan toe om oom te worden!' GIlde ik ze achterna. Het waren dingen die ik gewoon niet kon laten. Ik sloeg mijn arm om Jasmine heen en keek bedenkelijk van haar naar Asher. 'Dus, wanneer gaan we dronken worden?' Het was best knus hier, maar ik was wel toe aan iets leukers.

    [ bericht aangepast door Styles op 6 mei 2018 - 15:49 ]


    ''yOu aLreaDy kNoW wHaT'S uP''

    J A C K I E D E L E N A Y

    The Quiet One
    17 ✦ The bonfireparty ✦ Outfit ✦ w/ Dex

          "Heb je hulp nodig?” vroeg Dex met een grinnik. Ietwat wantrouwend keek Jackie hem aan, maar ze ergerde meer aan de plak op haar wang dan Dex’s plakkerige houding. Ze kon zo nu en dan wel van de aandacht die hij aan haar gaf genieten, maar dat was vooral wanneer hij speciaal voor haar kookte. Nu zorgde hij juist ervoor dat Jackie haar ademhaling niet onder controle kon houden.
          Met haar vinger probeerde ze haar wang schoon te krijgen, al eindigde de plak meer op haar vinger. “Graag,” mompelde Jackie knikkend. De verf die ze nog paar minuten geleden op haar gezicht had, had ze boenend schoongemaakt waardoor haar gezicht al rood en gevoelig was geworden. Met plak erbij zou haar gezicht alleen maar verslechteren.
          Zijn gedrag zorgde ervoor dat Jackie het op de zenuwen had. Ze wist af en toe niet eens hoe ze moest ingaan op zijn commentaren. “Ik heb een kleine lichaamslengte, dus het kan me snel tot hier zitten,” zei Jackie terwijl ze haar hand plat onder haar kin legde, als teken dat haar geduld snel kon opraken. Ze wilde gewoon genieten van het feest, nu het nog kon. “Wees aardig en voed me.”
          “Dat kun je toch prima zelf lieverd?” zei Dex nadat hij zijn hoofd schuin hield. Jackie kruiste eigenwijs haar armen voor haar borsten en hield – net als hem – haar hoofd schuin. “Ik kan niet goed koken, maar wel goed eten," zei ze glimlachend.
          Dex vond het blijkbaar weer nodig om de ruimte tussen hen te vernauwen door een stap naar voren te zetten. Zijn arm legde hij op haar schouder en zijn hoofd stond maar paar centimeters van haar verwijderd. “Wat wil je eten?” fluisterde hij in Jackies oor waardoor ze kippenvel van kreeg. God, wat probeerde hij haar te laten voelen? Haar handen begonnen door de hoeveelheid zenuwen te trillen waardoor ze haar handen vast moest houden. Laten we maar niet over haar hart beginnen. Ze hield haar rode hoofd gericht op het vuur terwijl ze over zijn vraag nadacht.
          “I-Ik.. Uh..” kwam er twijfelend uit Jackies mond, alleen om de stilte te verbreken. “Chocol-,” verzon ze ter plekke, al viel ze stil doordat ze – met grote spijt – haar hoofd op de jongeman naast haar richtte waardoor ze naar zijn ogen kon staren. Jeetje, ze had niet verwacht dat hij zó vlakbij stond. Ze kon van zijn ogen aflezen dat hij niet meer helder was waardoor ze haar hand op zijn onderarm legde zodat ze hem kon steunen.


    being alone is better than being in the wrong heart

    Dex Mills
    Let's have some fun

    Dex - 17 - joining the bonfire - outfit - Jackie

          Jackie wilde daadwerkelijk hulp met de plak op haar wang. Hmh, dan moest ik toch maar even helpen. Ik maakte mijn duim nat door hem even in mijn mond te doen en ging er vervolgens mee langs haar wang, in de hoop dat de plak een beetje weg ging. Natuurlijk moest ze - ondanks mijn hulp - nogsteeds zeuren over eten. Vooral het feit dat ze niet kon koken, maar wél heel goed kon eten. Dat was al algemeen bekend Jackie... nice try. Even bekeek ik Jackie, waarna ik een stap dichterbij zette en mijn hand over haar schouder deed.
          'Wat wil je eten?' fluisterde ik in haar oor. Ik voelde hoe Jackie een rilling kreeg. Waarschijnlijk stond er overal op haar lichaam kippenvel en de gedachte liet me heel even glimlachen. Jackie bewoog haar handen, maar ik bleef precies staan zoals eerst. Mijn hoofd was een paar centimeters verwijderd van die van Jackie en ik rook de geur van shampoo in haar haren.
          'I-Ik.. Uh..' hoorde ik Jackie twijfelen. 'Chocol-,' sprak ze zacht terwijl ze haar hoofd omdraaide en me me grote ogen aankeek zodra ze doorhad hoe dichtbij ik stond. De glimlach van eerder stond nogsteeds op mijn gezicht en ik zag hoe ze verward in mijn ogen keek. Jackie liet haar hand op mijn onderarm rusten, waarschijnlijk als ondersteuning, maar de slimmerd heeft niet nagedacht over gewicht. Haar gewicht ging op mijn onderarm, waardoor ik nog verder naar voren leunde en met mijn neus tegen die van haar kwam. Zelfs ik moest nu even slikken. Even bewoog ik mezelf, waardoor ik tegenover haar kwam te staan, maar nongsteeds erg dichtbij.
          'Sorry, dit moet echt even,' fluisterde ik haar kant op waarna ik mijn lippen op die van haar drukte. Mijn vrije hand ging om haar taille en de hand die eerder over haar schouder hing ging naar haar wang. Na een kus van ongeveer drie seconden leunde ik weer naar achteren. Met grote ogen keek ik haar aan.
          'Dat was even nodig,' zei ik zacht met een glimlach.


    money can't buy happiness but it can buy marshmallows which is pretty much the same thing



    - thank you for existing -

    Oliver Joseph Merculief

    18 | KITCHEN | SARAH


    Na ziin opmerking zag hij hoe Sarah weer naar hem keek en in de lach schoot.
          'Niet vergeten te roeren, keukenprinses,' herinnerde Sarah hem grijnzend terwijl ze een knikje gaf richting de pan met saus. Oliver trok zijn wenkbrauw op terwijl hij met zijn handen gebaarde dat zr rustig moest blijven.
    'Rustig Saar,' begon hij met een grijns 'ik heb alles onder controle.' Hij pakte een pollepel van het aanrecht en begon door het rode goedje te roeren terwijl hij er met een keurende blik naar keek.
    Oliver keek op toen hij in zijn ooghoeken zag dat Sarah het flesje Bacardi had opgepakt. Waarna ze hem het antwoord gaf op de vraag die hij had gesteld voordat hij aan zijn zoektocht naar pastasaus was begonnen. Een zucht verliet haar lippen terwijl ze naar het flesje keek.
          'Ach, wie hou ik voor de gek,' zei ze vervolgens met een grijns op haar gezicht en meteen wist Oliver waar het over ging. Natuurlijk was Sarah niet van plan het drankje te mixen, dat was vrijwel nooit het geval. Hij keek zwijgend toe hoe de dame de twee glazen die hij eerder had neergezet pakte.
          'Jij ook puur of niet?' werd hem gevraagd terwijl Sarah in ieder geval al één van de glazen vol schonk met het goedje. Er verscheen een lach op zijn gezicht waarna hij het flesje van haar overnam en ook het tweede glas volschonk.
    Oliver keek toe hoe Sarah nog een pan pakte, wat volgde ging naar zijn idee wat snel en even schudde hij zachtjes zijn hoofd. Als iemand anders het deed, leek het allemaal zo simpel.
    Hij zette het glas aan zijn lippen en nam een slokje van het drankje, waarna hij het glas terugzette op de plek waar hij het net vandaan had.
          'Maar als jij zo goed kan koken, ga je gang, ik houd je niet tegen,' deelde Sarah hem mee met een grijns waarna ze op het aanrecht ging zitten. Afwachtend werd er naar hem gekeken.
    Even keek de jongen vertwijfeld naar de verschillende pannen die op het gas stonden. Hoe moeilijk kon het zijn. Hij tilde zijn hand op om iets te doen, maar wat hij moest doen, wist hij eigenlijk niet. Een hulpeloze blik werd richting Sarah gestuurd. Voorzichtig tilde hij de deksel op van de pan waar Sarah net de pasta in had gedaan, maar legde deze vrijwel direct weer terug, waarna hij een tikkeltje beteuterd naar zijn vingers keek. Zijn blik viel op de groente en Oliver trok een wenkbrauw op.
          'Moeten die ook gekookt worden?' Vroeg hij aan het meisje op het aanrecht terwijl hij nogmaals door de saus roerde. Zonder een antwoord af te wachten, draaide hij zich richting Sarah.
          'Weet je wat,' begon hij 'ik ben hier niet voor gemaakt, ik beperk me bij deze tot de saus,' vervolgde hij waarna hij met zijn liefste glimlach naar Sarah keek. In zijn ogen was het geen slim plan het eten aan hem over te laten als ze daadwerkelijk wat wilde eten.
          'En,' begon hij geheimzinnig 'waar ik wel heel goed in ben, vraag maar aan mijn moeder, is het dekken van tafels,' hij keek met een brede grijns naar Sarah en haalde nonchalant zijn schouders op.
          'Altijd je prioriteiten op orde hebben.'



    omw 505

    J A C K I E D E L E N A Y

    The Quiet One
    17 ✦ The bonfireparty ✦ Outfit ✦ w/ Dex

          Nadat Jackie zijn hulp had geaccepteerd, maakte Dex zijn duim nat. Ergens zag Jackie het wel aankomen, maar ze had toch gehoopt dat hij zich weer normaal kon gedragen en met zijn mouw of een doek haar wang kon schoonmaken. Toch hield Jackie zich wijselijk stil terwijl Dex haar wang met zijn speeksel schoon maakte. Ze sloot nog even haar ogen om al die speeksel op haar wang te aanvaarden. “Serieus Dex?” mompelde ze nog hoofdschuddend en hield haar handen langs haar lichaam terwijl Dex al het werk deed.
          “Wat wil je eten?” fluisterde hij in haar oor nadat hij ervoor zorgde dat Jackie het benauwd kreeg door de afstand tussen die twee te verkleinen. Terwijl Jackie een antwoord op zijn vraag probeerde te vinden, ontstond er kippenvel op haar lichaam door de zenuwen. Was het ineens hier warmer geworden of lag het alleen aan Jackie? Misschien kwam het door het vuur, probeerde Jackie haarzelf wijs te maken.
          Ze slikte even voordat ze haar hoofd naar hem toe omdraaide om vervolgens naar zijn ogen te staren. Zijn glimlach op zijn gezicht zorgde ervoor dat ze even moest gaan slikken. Was Dex altijd zo knap geweest, of leek hij juist knapper doordat Jackie nog alcohol in haar systeem had?
          Jackie legde haar hand op Dex’s onderarm, maar hield geen rekening mee met het gewicht die ze paar seconden later op haar voelde. “Oh fuck,” mompelde Jackie uit automatisme toen Dex’s gezicht gevaarlijk vlakbij die van haar stond. Ze hield haar ogen gesloten, bang dat ze weer in zijn ogen zou staren. Kom op, Jackie. Je kan dit wel.
          “Sorry, dit moet echt even,” fluisterde Dex waardoor Jackie niet langer meer kon volhouden en verward naar de jongeman keek die maar paar centimeters van haar was verwijderd. “Wa -.” Voordat Jackie wilde vragen waar hij het hemelsnaam over had, voelde ze zijn lippen op die van haar. Jackie trok haar wenkbrauwen verrast op en legde haar ene hand op zijn borstkas, waar zijn hart zich bevond. Het was de bedoeling om hem terug naar zijn plek te duwen, maar Dex trok zich al snel terug waardoor ze haar hand weer langs haar lichaam liet hangen. Had.. Had hij nou Jackie gekust? Was haar eerste kus van haar dronken vriend?
          ”Dat was even nodig,” zei Dex met een glimlach. Serieus? Zij zat hier te shaken door de spanning en hij stond te glimlachen en haar doodleuk te vertellen dat het nodig was. Haar ene hand ging langs haar lippen waar ze, duidelijk nog in sjok, na zeventien jaar iemands - haar goede vriend, om het allemaal nog erger te maken - lippen op voelde.
          “Nodig?” vroeg Jackie nadat ze uit haar trance kwam en keek hem fronsend aan. "Hoezo dat?"


    being alone is better than being in the wrong heart

    Sarah Ava Bradley


    18 years • Kitchen • Oliver • outfit

    Oliver gebaarde haar dat ze rustig moet blijven, waardoor ze opnieuw zachtjes begon te lachen. ''Rustig Saar. Ik heb alles onder controle.'' Maar hij pakte toch een pollepel en begon te roeren - maar goed ook, anders hadden ze zometeen die pan af kunnen wassen en weer een nieuwe pot met saus open kunnen maken.
    Schijnbaar wilde hij ook de Bacardi puur drinken - iets wat ze in eerste instantie eigenlijk niet verwacht had van hem. Al had ze ook niet verwacht dat hij wel zou kunnen koken - maar daar bleek ze gelijk in te hebben. Zodra ze plaats had genomen op het aanrecht keek hij naar de pannen op het gas. Hij leek iets te willen doen maar hij liet zijn hand toch al vrij snel zakken, waarna hij beteuterd naar zijn vingers keek. Ze begon zachtjes te grinniken - het was ontzettend schattig zoals hij er nu uit zag.
          ''Moeten die gekookt worden?'' Vroeg hij terwijl hij zijn blik op de groente gericht had. Ze grijnsde eens en schudde haar hoofd toen hij zich haar kant op draaide. ''Weet je wat. Ik ben hier niet voor gemaakt, ik beperk me bij deze tot de saus.'' De glimlach die hij opzette haalde haar al over maar nog even bleef ze zitten. ''En waar ik wel heel goed in ben, vraag maar aan mijn moeder, is het dekken van tafels. Altijd je prioriteren op orde hebben.'' Ze grijnsde en zette zich van het aanrecht af zodat ze met een klein sprongetje weer op de grond stond. Ze nam nog een slok van haar glas Bacardi en drukte hem eens plagerig een kus op de wang.
          ''Je bent aandoenlijk, weet je wat?'' zei ze plagerig tegen hem. ''Misschien had je ook gewoon op kookles moeten gaan, net als ik.'' Ze prikte hem eens plagerig in zijn zij en zette daarna het gas onder de wokpan aan. Ze wachtte even tot die opgewarmd was en deed er daarna wat olie in, waarna ze de groenten erin deed en die begon te 'bakken'. Ze had alleen geen vlees maar goed, ze konden heus wel zonder. Zodra de groenten klaar waren ging ook de timer van de pasta zelf af - en dus zette ze het vuur van de groenten uit. Ze nam twee pannenlappen toen ze ook het gas van het kokende water uit had gedraaid en goot de pasta af, waarna ze de pan wegzette en om keek naar hem.
          ''Nou, is je saus klaar?'' vroeg ze met een grijns terwijl ze terug naar de koelkast ging. Ze had er al kaas gespot - en inderdaad, ze vond al snel een blok kaas. Ze pakte die en zocht een rasp op, waarna ze een schaaltje pakte en daarna de kaas begon te raspen. Zodra ze vond dat er voldoende in het schaaltje zat zette ze de kaas weer in de koelkast en pakte ze de borden, waarvan ze er eentje overhandigde aan Oliver. ''Ik hoop wel echt dat je saus lekker is hoor, dat is het lekkerste deel.'' Hoewel ze hem vooral plaagde, was ze wel serieus. De saus maakte het nu net lekkerder. Ze schepte wat pasta in haar bord samen met wat groenten en saus, waarna ze wat kaas erop deed. Ze hees zich weer terug op het aanrecht en nam haar bord.
          ''Eet smakelijk, Ollie.''

    CASSIUS RHYS MAVERICK
    18 – The Fanatic – Near the Sea - with Inez - fine


    “Zijn ego is nog intact gebleven, volgens mij,” grinnikte Inez, terwijl ze de eerste paar lijnen zette in haar schetsboek. Een korte lach verliet Cas’ lippen. “Cas’ ego is inderdaad iets waar je niet zo snel vanaf komt, helaas,” antwoordde Cas, waarna hij stiekem meekeek naar de tekening die Inez aan het maken was, in de hoop dat ze het niet opmerkte. Hij merkte al snel dat de lijnen de vorm van zijn hoofd kregen en een onschuldige glimlach verscheen er voor enkele seconden op zijn gezicht.
          Op het voorstel om een zeewandeling te maken, schoot Inez in de lach, wat bij Cas de alarmbellen liet rinkelen. Had hij iets verkeerds gevraagd? Was dit niet wat meiden leuk vonden? Hoe ging hij zich hier uit redden? Help? Cas’ brein draaide overuren om iets te bedenken om zichzelf uit de awkward situatie te redden die eraan zat te komen, toen Inez opstond. Nog altijd had ze de grijns op haar gezicht, wat Cas voor geen meter geruststelde.
          “Dus, een zeewandeling,” zei Inez op plagerige toon. Cas’ wenkbrauw ging vragend omhoog en hij hoopte maar dat de paniek die in zijn brein omging niet te zien was op zijn gezicht. “Wordt er dan ook nog van ons verwacht om schelpjes te gaan zoeken, of dat nog net niet?” vervolgde ze, waarna ze haar neus kort rimpelde. Cas vermoedde dat deze opmerking een grap moest zijn. Een flauwe glimlach verscheen er op zijn gezicht.
          ”Nou eh.. Ja. Als je dat wilt natuurlijk?” antwoordde Cas, waarna hij kort zijn schouders ophaalde.
          De jongen wachtte even tot Inez haar vrienden hadden uitgezwaaid, waarna ze richting de zee liepen. Eenmaal uit de buurt van het vuur, viel het Cas al snel op dat Inez aan het rillen was. Van de kou? Of omdat ze niet op haar gemak was bij Cas? Ergens hoopte hij op het eerste, hij wilde niemand tot last zijn namelijk, maar aan de andere kant, hij wenste haar ook niet de kou toe.
          “Gaat het trouwens met je? Je leek nogal opgefokt daarnet,” begon Inez uit het niets. Haar ogen waren nu op de jongen gericht, waarna ze wijd open sperde, alsof ze zich iets realiseerde. “Ah – ehm – je hoeft er niet over te praten, natuurlijk. Maar – àls je erover wilt praten, ben ik er voor je,” vervolgde ze er toen snel achteraan, waarop Cas kort grinnikte.
          ”Gewoon een.. Kleine discussie tussen Jem en ik, niks bijzonders,” wimpelde Cas het af, waarna hij zijn jas uittrok en deze zonder waarschuwing vooraf op Inez’ schouders legde. “Ik zag dat je aan het rillen was, dus ik dacht.. Dat je het koud had,” antwoordde Cas, waarna hij zachtjes op zijn lippen beet.
          In een korte, ongemakkelijke stilte liepen ze naar de zee toe, waarbij Cas enkele keren zijn blik naar Inez gericht had. Hij wist niet goed hoe hij een gesprek, dit gesprek moest starten en Inez leek het evenmin te weten. Cas beet weer zachtjes op zijn lippen, waarna hij besloot de eerste beste vraag wat in zijn hoofd opkwam te stellen.
          ”Wat was je net aan het tekenen?” Cas kon zichzelf direct daarna wel voor zijn hoofd slaan.

    [ bericht aangepast door Amren op 8 mei 2018 - 0:24 ]


    The quickest way to a man's heart is through the fourth and fifth ribs.