• Er is iets raars gebeurt.

    [ bericht aangepast door Anner op 23 mei 2019 - 19:16 ]

    Wel ja, dat ligt eraan hoeveel jij geeft om de inrichting van je huis en of je smaak toch een beetje compatibel is met de zijne en of de andere voordelen die hij heeft opwegen tegen dat ene 'nadeel'. Ik persoonlijk zou er geen heel groot probleem van maken als hij voor de rest wel mijn 'droomprins' is :')

    [ bericht aangepast door Garou op 16 mei 2019 - 20:52 ]


    If you can't remember my name, just say 'chocolate' and I'll turn around.

    Zo afhankelijk van de context! Maar het lijkt me niet fijn, samen een huis inrichten is toch veel mooier.


    Als je altijd jong bent, heb je nooit een jeugd.

    Ik had eerst een uitgebreidere beschrijving, maar toen ik er even over nadacht was de hoofdvraag toch vooral iemand met een zeer uitgesproken smaak over inrichting, ongeacht zijn verdere stijl, die verder geen ruimte overheeft voor de spullen die een ander graag zou willen hebben of nodig heeft, toch nog verder wel iemand is om mee samen te leven. Geen mens is immers perfect. Ik vroeg me af of dit een zeer groot probleem is of is het wel te overbruggen?

    [ bericht aangepast door Anner op 16 mei 2019 - 21:45 ]

    Laat mij maar lekker latten XD. Ik ben geil op m'n eigen huis.


    I will beat your ass like a Cherokee drum

    Ik persoonlijk zou het wel leuk vinden om wat toe te voegen aan een huis, maar als ik elke keer ruzie moet hebben over wat in huis komt, zou ik niet leuk vinden..

    Maar goed, misschien heeft de tweede persoon dezelfde smaak, of maakt het diegene niets uit? Mocht dit zijn trouwens voor een karakter, dan zou ik juist kiezen voor diegene die niet tegen deze eigenschap van hem kan. Maakt het spannend tussen die twee...


    It's never gonna happen, ladies.

    Muizlet schreef:
    Zo afhankelijk van de context! Maar het lijkt me niet fijn, samen een huis inrichten is toch veel mooier.


    Let me share this whole new world with you

    Ik kan me enkel voorstellen dat iemand tijdelijk bij zo iemand blijft, niet op lange termijn. Vooral omdat de enige plek voor haar in de schuur is, lol. Dus dan moet ze naar buiten voor haar eigen spullen? Zelf zie ik maar 2 type personages voor me die daar (tijdelijk) mee zouden kunnen leven.
    Eerste is het type dat gewoon veel van die man houdt en in het begin daar geen problemen mee heeft. Maar later het misschien toch vermoeiend/niet leuk begint te vinden, maar het alsnog slikt vanwege een minderwaardigheidsgevoel.
    Tweede type dat ik voor me zie is eentje die niet echt van de man houdt en zich er niet veel van aantrekt dat ie heel het huis inneemt, omdat ze zelf profiteert van andere dingen van die man. Bv. ze is al blij dat ze niet meer op straat hoeft te leven, ze wilde weg uit haar ouders huis, de man helpt haar dromen te realiseren,...

    Edit: Ik voeg er bij de tweede type nog graag aan toe dat het ook uit dankbaarheid kan. :p Profiteren is niet altijd het juiste woord, maar iemand die bv op straat heeft geleefd zal wel dankbaar zijn terug een dak boven zijn/haar hoofd te hebben. Hangt af van het karakter natuurlijk. 🙂

    [ bericht aangepast door Rubin op 18 mei 2019 - 16:38 ]


    Ik wil een tuin vol egels

    Persoonlijk denk ik van niet. Het is maar zelden dat mensen egoïstisch zijn op één vlak. Dus als je partner al geen eigen spullen mag hebben, omdat alles om jou draait, denk ik dat er wel vaker in die relatie geen rekening zal worden gehouden met je gevoelens, standpunten, behoeftes... Dus nee, dat lijkt me maar een egoïst.


    Don't tell me the sky is the limit when there are footprints on the moon.

    Nee(cat)

    Rubin schreef:
    Ik kan me enkel voorstellen dat iemand tijdelijk bij zo iemand blijft, niet op lange termijn. Vooral omdat de enige plek voor haar in de schuur is, lol. Dus dan moet ze naar buiten voor haar eigen spullen? Zelf zie ik maar 2 type personages voor me die daar (tijdelijk) mee zouden kunnen leven.
    Eerste is het type dat gewoon veel van die man houdt en in het begin daar geen problemen mee heeft. Maar later het misschien toch vermoeiend/niet leuk begint te vinden, maar het alsnog slikt vanwege een minderwaardigheidsgevoel.
    Tweede type dat ik voor me zie is eentje die niet echt van de man houdt en zich er niet veel van aantrekt dat ie heel het huis inneemt, omdat ze zelf profiteert van andere dingen van die man. Bv. ze is al blij dat ze niet meer op straat hoeft te leven, ze wilde weg uit haar ouders huis, de man helpt haar dromen te realiseren,...

    Edit: Ik voeg er bij de tweede type nog graag aan toe dat het ook uit dankbaarheid kan. :p Profiteren is niet altijd het juiste woord, maar iemand die bv op straat heeft geleefd zal wel dankbaar zijn terug een dak boven zijn/haar hoofd te hebben. Hangt af van het karakter natuurlijk. 🙂


    Geweldig zo'n eigen interpretatie! Ik lees het met plezier.:D