• The stakes are high and pointy.





    Williamsburg, Virginia • 2019

    Valley Vieuw High is een middelbare school met een breed gamma aan na-schoolse activiteiten met de bedoeling zoveel mogelijk leerlingen te bereiken en klaar te stomen voor hoger onderwijs. Verschillende clubs trekken verschillende types jongeren aan, maar de grootste rivaliteit speelt tussen de immer populaire jocks en cheerleaders en de eeuwig gemeden misfits in het show choir.
    Dit schooljaar is de inzet hoger dan ooit. Wegens bezuinigingen is de schoolraad genoodzaakt één van beide programma's te schrappen. Men heeft besloten dat het team dat zich niet weet te plaatsen voor de Nationals hun subsidies zal verliezen.
    Wie zal winnen? En wie is gedoemd om zijn schoolcarrière als Loser af te sluiten?

    Alsof het high school leven voor de nachtegaaltjes van Valley Vieuw's show choir groep; Double Trebble nog niet moeilijk genoeg was, krijgen ze het nu hoogstwaarschijnlijk pas echt te verduren. De gespierde Valley Vipers van het lacrosse team en hun oogverblindende cheerleaders zijn namelijk niet zomaar van plan hun subsidies af te staan aan een paar ellendige losers.
    De misfits bereiden zich maar beter voor op een hels schooljaar, want als het om winnen gaat is alles fair game.


    • Rollen •

    Double Trebble (Show Choir/Glee Club)
    • Laurel Kate Hanson • 15 • Background Vocals • [VC: Janet Devlin] • [FC: Nadine Leopold] • RTP2 • Beansidhe
    •Layla Monroe • 18 • Choreo • Mrs.Right • RTP3 • Rionach
    • Ezra Blake Morrison • 18 • Male Lead • RTP3 • Venustic
    • Jason Leonard Renfield • 15 • Angry Emo Boy • RTP4 • Witcher
    • Roger "Ronnie" Vincent Amber • 18 • Goalie • Twin • [Dylan Sprouse] • RTP2 • Witcher
    • Bodhi Julian Smith • 18 • RTP4 • Venustic

    The Valley Vipers (Lacrosse Team)
    • Nick Adam Hanson • 18 • Defender • Mr. Right • [Harry Raftus] • RTP3 • Beansidhe
    • Gus Miller • 17 • Attacker • Second in Command • RTP2 • Klaus
    • Charlie "Clyde" Carson Amber • 18 • Captain • [Cole Sprouse] • RTP3 • Dagenhart
    • Roger "Ronnie" Vincent Amber • 18 • Goalie • Twin • [Dylan Sprouse] • RTP2 • Witcher

    The Viper Venoms (Cheerleaders)
    • Alexandra Madison Turner • 16 • Klaus
    • Sienna Isabella Coleman • 17 • Cheercaptain • [FC: Thylande Blondeau] •RTP3 • Djablo
    • Kaylee Felicia Whitesides • 17 • [FC: Carmella Rose] •RTP3 • TheCaptain
    •Taylor Michael Belmont • 18 • Frosty • RTP4 • Beansidhe








    NPC's
    • John Graystone • 52 • Coach Vipers & Venoms • Streng, rechtvaardig, begripvol, veeleisend, aanmoedigend.
    • Mr. Akihiko Kobayashi • 27 • Danscoach DT • Geduldig, goedlachs, weet het aangename aan het noodzakelijke te koppelen, grote-broer type.
    • Mrs. Diana Vascez • 37 • Vocal & muzieklerares DT • No nonsense attitude, gaat tot het uiterste, geeft veel tips en ondersteuning

    • Maximilian 'Max' Thorsen • 17 • Midfielder • loyaal, sociaal, verantwoordelijk, competitief, kort lontje
    • Harold 'Henry' Benjamin Goldsworthy • 17 • DT piano & achtergrondzang • stil, vriendelijk
    • Daeho Kang • 17 • Venoms Co-Captain • Extravert, chaotisch, avontuurlijk, goed hart
    • Micah Emmanuel Kalani • 19 • Venom • Allemansvriend
    • June Theodora Middlesworth • 17 • Venom • perfectionistisch, onbegrepen, behulpzaam, energiek


    Hangout plekken
    The Bleachers: Vooral de Vipers en de Venoms hangen na de training wel eens rond onder de tribune. Ideaal voor wie een sigaret wil roken of voor een potje zoenen.
    The Crimson Mall:
          The Food Court: (2e verdieping) Wat past er nu beter bij tieners dan fastfood? De kids kunnen kiezen tussen Taco Bell, Burger King, Wasabi (sushi), Spudsy Malone's, The Gas Stop Diner, Starbucks of The Captain's Candy Barrel.
          The Shops: (gelijkvloers) Macy's, Nordstrom Rack, Topshop, Victoria's Secret, Tommy Hilfiger, Abercrombie & Fitch,
    (1e verdieping) Sephora, Foot Locker, Target, Dollar Tree, Barnes & Nobles
    The Arcade: Twee straten weg van de school ligt de Valley Arcade. Er is een wijd assortiment aan spelletjes, zoals Dance Fever, Skee ball, Basket, Pac Man, Space Invaders, Donkey Kong, etc.

    • Regels •
    • Minimumpost van 200 woorden.
    • Reageer minimaal een keer per week (indien je op reis/kamp gaat, geef dan even een seintje)
    • We sluiten niemand buiten!
    • Ik ben helemaal voor drama tussen personages, tussen personen is daar in het rpg echter geen plaats voor.
    • OOC in het praattopic
    • Probeer 16+ te beperken, daar draait het RPG niet om.
    • Als je merkt dat iemand vast zit, moeite heeft hun personage bij de groep te krijgen; zet jezelf in hun schoenen en ga samen op zoek naar een oplossing.

    [ bericht aangepast door Beansidhe op 6 feb 2020 - 9:44 ]



    JASON LEONARD RENFIELD

    Angry Emo boi / At the choir room / with Laurel



    Ik plaatste mijn zoveelste peuk tussen mijn lippen terwijl ik Lexie wat probeerde te negeren, al was dat onmogelijk gezien de dame heupwiegend mijn kant op kwam. "Dat is inderdaad mijn naam, moppie." Sprak ze nog op zo'n veels te zoetsappige toon waarna ze haar bips naast me neer zette. Mij hierdoor forcerend te blijven zitten of weg te gaan, gezien ik zelf op het uiteinde van het trapje zat. Ik nam een diepe haal van mijn peuk en keek af vanuit mijn ooghoeken naar wat de blauwharige dame vanplan was . Toen ze ook tegen mijn schouder aanleunde wist ik niet echt wat te doen en keek ik haar diepfronsend aan. Wat was ze aan het doen? "Dat weet ik, dus waarom zit je hier zo alleen?" vroeg ze me eens ik haar had vermeld dat het feestje binnen zat. Ik blies de rook van mijn peuk uit in de andere richting van de dame, al had ik mezelf er toch van moeten overtuigen om het niet recht in haar gezicht te doen. Maar goed. Hoe ongemakkelijk ze me momenteel maakte, ik was nog niet zo wreed... "Niet dat het je echt interreseerd, maar ik be geen feestjes fan" mompelde ik waarna ik het drank bekertje bovenhaalde. "Daarbij lang duurt het niet voordat iedereen dronken is want dit spul is behoorlijk gespiked." en ik kon het weten, want dit is vast het meest dat ik ooit tegen de dame had gezegd. Ook het feit dat ze nogsteeds tegen mijn schouder aanleunde was iets dat nooit in mijn nuchtere staat toegelaten zou zijn. Heel misschien Laurel of iemand anders van double trebble, maar een Viper? Nee. "Moet jij trouwens niet rond de jocks gaan gangen?" kwam mijn vertrouwde kattige kant weer boven zetten waarna ik Lexie een korte judgemental blik haf.


    I find myself pretty funny, so if i say something witty you can be sure i'm crying of laugter... Yeaaaah that me -Saa

    Lexie Turner
    16 • Viper Venoms • Pixie Princess • Cheer up, loser. Moping around isn't helping anyone. • The Party • Jason

    Vreemd genoeg stond hij toe dat ik tegen me aan hing. Hij moest echt al goed weg zijn. Hij zat best op zijn praatstoel. Ik kende de zeurpiet eigenlijk niet, maar ik had hem tot nu eigenlijk nooit echt horen praten. Hij verklaarde al snel waarom dat was, en ook wel waarom ik tijd aan hem besteedde. Ik luisterde en besloot nog wat verder te spelen door over zijn vrije arm te gaan met een vinger. Het was heel licht, maar precies genoeg. Spelen met je eten was natuurlijk hartstikke leuk. "En moet jij niet alleen in het donker Edgar Allan Poe lezen?" Ik kon het toch niet laten om kattig terug te doen, maar ik bleef verrassend relaxed. Normaal zou ik toch veel feller zijn. Die punch was echt heel sterk. "Het is een nacht voor eerste keren, denk ik." mompelde ik, terwijl ik zelf ook nog wat dronk. Het was inderdaad goed sterk spul, en ik had niet veel nodig om volledig van het padje af te raken. Ik hoopte maar dat niemand me zo zag met een Trebble. Ik was nog altijd even fel tegen het idee dat ook maar iemand dacht dat je de cheerleaders en lacrosse kon opheffen om een veredelt zanggroepje te laten bestaan. Toch was het best leuk om met de jongen te spelen. Wie weet kon ik hen misschien zo saboteren... Of gewoon een leuke avond hebben en ervoor zorgen dat niemand zag dat deze emo hier zat te mokken. Ik begon nu wel echt de drank te voelen, en was ergens wel blij dat ik op hem kon leunen. Hij was misschien wel een Emo, maar zijn schouder was warm en de huid van zijn arm zacht. "When I was... a young boy... my father... took me into the city... to see a marching band." begon ik zacht te zingen. Ik had geen idee waarom en om eerlijk te zijn wist ik ook niet of het klonk, maar ik zat hier met een emo zangvogeltje en het leek gepast in mijn dronken hoofd. Waarom deed ik dit? Waarom was ik een Trebble aan het versieren? Waarom had ik deze punch gedronken? Ik moest echt ophouden, maar nu de drank echt begon te werken, wist ik niet eens of ik waardig kon weglopen. Dan maar hier zitten met dit slappe excuus voor een zangvogeltje. Hopelijk had hij gelijk dat iedereen nu al zo dronken was dat niemand dit morgen meer zou weten, inclusief wij.


    Bowties were never Cooler

    Sienna Coleman
    17 years old | The Viper Venoms | outfit | somewhere near the drinks | with Ronnie

    Schijnbaar snapte Ronnie niet wat het probleem was, aangezien hij enkel grijnsde en haar kant weer op boog. ''Dan kunnen we maar beter ons eigen plekje opzoeken niet?'' Ze rolde met haar ogen en net toen ze haar mond open deed om te protesteren, had Ronnie haar hand al vast en trok hij haar mee. Met tegenzin liet ze zich meesleuren naar de hal.
          ''Niemand zal ons voor even missen hmm?'' Zachtjes beet ze op haar lip. Fuck, waarom had hij die invloed op haar? Waarom kon ze hem niet gewoon wegduwen? ''I could use some Sienna time.'' Zwijgend keek ze hem aan, waarna ze diep zuchtte en voor een paar seconden haar ogen sloot. Nu al vervloekte ze zichzelf omdat ze de wilskracht miste. Toen ze haar ogen weer open had, vielen haar ogen kort op de doorgang van de hal naar de woonkamer.
          'Hier is de kans alsnog te groot dat iemand binnen loopt,' zei ze zuchtend terwijl ze zijn hand nam en hem vervolgens mee trok, de trap op. Pas boven stond ze stil en leunde ze zijn kant op, waarna zij diegene was die haar lippen op de zijne drukte.

    Laurel Kate Hanson

    16 going on 17 | Double Trebble | Party | with Gus | outfit

    De manier waarop Gus' gezicht ging stralen bij haar compliment, al vermoedde ze dat het eerder kwam vanwege het nieuwe gespreksonderwerp, wist bij Laurel zelf ook haar mondhoeken omhoog te brengen.
    "Dank je, maar het was volledig teamwork. Iedereen weet dat ik hou van een klassieke zet en deze situatie was echt tekstboek hoe het hoort te gaan en waar je er zo een moet gebruiken. De jongens en ik hebben gewoon gedaan wat we moesten doen, en gelukkig zijn we daar heel goed in." Verbaasd door deze plotse spraakwaterval, en nog meer door het gegeven dat de jongeman een heel ander persoon leek te zijn dan ze altijd van hem had verwacht nam de blondine letterlijk een stapje achteruit zodat ze de attacker nogmaals in zich op kon nemen - dan wel met een vernieuwde sympathie. Dit was al de tweede keer op nog geen half uur tijd dat Gus haar aangenaam wist te verrassen, en Laurel betrapte zichzelf erop te willen weten wat er nog meer achter dat zo vaak bezorgde gezicht schuilging.
    "Jij ook gefeliciteerd. Nick heeft ons een stukje laten zien en het klonk echt goed." Het blondje opende haar mond om hem op haar beurt te bedanken, tot ze ten slachtoffer viel aan een bui van immense zelfbewustheid. Ze voelde het bloed naar haar wangen stijgen, en frunnikte nerveus aan de zoom van haar jurk. Aangedaan van het compliment, maar even goed van de nieuwe info dat haar broer trots genoeg om haar was om een filmpje te delen met zijn teamgenoten, staarde ze kort naar haar blote voeten en wiebelde even met haar tenen. Net wanneer ze een giechel aan voelde komen, bracht Gus opnieuw redding - dit keer door zelf het gesprek terug op een andere weg te brengen.
    "Wijs jij de weg naar het washok? Dan kunnen we daar kijken naar die vlek. Daar is hopelijk ook wat beter licht dan hier."
    "Hierheen," antwoordde Laurel. Ze liep voor de roodharige reus uit, opgelucht dat ze Layla niet teleur zou hoeven te stellen. Het was één van de weinige momenten waarop ze een band met haar schoonzus - pluszus? had weten te smeden, en was de jurk niet meer te redden geweest dan vreesde Laurel ervoor dat het ook meteen het laatste zou geweest zijn. Met Gus op sleeptouw stak ze de keuken door, en ging de trap af naar de wasruimte. Het was er niet groot; de wasmachine en droogkast stonden naast elkaar, met een klein aanrecht boven de twee en een wasbak ernaast. Daarnaast stond een hoge kast met allerhande was- en poetsproducten.
    Alsof hij hier dagelijks de was kwam doen wist de attacker meteen de lichtknop te vinden, en bijna had Laurel het lef hem te vragen of hij hier wel vaker kwam.
    "Heb je daar een bh en ondergoed onder aan? Het is mij om het even, maar misschien vind je het anders fijn om eerst even een shirt ofzo over je jurk aan te trekken voor je hem uit doet."
    "Oh jesus christ, Gus!" bracht de blondine, blozend als een kriek, uit. Het was vooral de eerste vraag die haar van haar stuk had gebracht en het kleine beetje zelfvertrouwen dat ze bij deze jongen had lijken te vinden weer liet zakken. In een opwelling gaf ze hem een duwtje, waarna ze een moment nam om zichzelf weer bij elkaar te rapen. Zelfs in deze situatie vond ze zijn vraag, ondanks ze de reden ervoor wel degelijk vatte, eerder confronterend. Ze verborg haar gezicht achter haar handen en moest alsnog lachen. Het idee dat ze zonder ondergoed zou rondlopen was tegelijk beledigend als komisch. Laurel besloot de laatste optie te laten doorwegen, gezien ze de in de gaten had dat Gus het wel degelijk goed bedoelde. Even spiekte ze tussen haar vingers door, waarna ze haar handen terug naar beneden bracht. Vervolgens haalde ze diep adem en besloot ze, voor één keer in haar miezerige leven, een risico te nemen.
    "Oké... Ik denk dat ik mijn voorbarige mening over jou moet herzien," gaf ze toe. "Ik dacht dat je een bruut was, maar je blijft me maar mijn ongelijk bewijzen vanavond." Ondertussen had hij namelijk voor de derde maal bewezen toch iets van zachte en medelevende inborst te hebben. Waar andere jongens ervan geprofiteerd zouden hebben een meisje in haar ondergoed te krijgen, bood hij haar een uitweg. Dat betekende wel degelijk wat in Laurel's ogen. "Dus ik heb besloten je te vertrouwen." Veel keuze had ze echter niet, Linda's gouden regel was dat proper wasgoed meteen de kast in moest. In het washok bevond zich dus enkel vuile was -en zelfs die kans was klein- en Laurel voelde er niet veel voor een vuile lacrosse jersey van Nick te moeten aantrekken. Aldus draaide ze zich met haar rug naar de attacker toe, en veegde haar lokken over haar schouder.
    "Kun je helpen met de rits?" vroeg ze zacht, haar bravoure van net alweer verdrongen door haar hevig bonzende hart. De enige die haar, als tiener zijnde, ooit in haar ondergoed had gezien was Micah, op Layla na met wie ze de kamer deelde. Het was een understatement dat Laurel niet veel ervaring had met jongens, en ze voelde zich dan ook zo onbeholpen. Ze probeerde zichzelf op te peppen, door zichzelf eraan te herinneren dat dit ongeveer hetzelfde was als in de zomer in bikini rondlopen. Exact dezelfde lichaamsdelen waren zichtbaar. Maar toch voelde het intiemer. Het was echter dit of Layla's jurk alsnog te verpesten, dus de keuze was snel gemaakt.
    "Niet om mijn uitspraak van net teniet te doen..." begon ze voorzichtig. "Maar houd dit alsjeblieft tussen ons?" Ten eerste zou ze sowieso al aan de schandpaal genageld worden wanneer uit kwam wat ze deze zomer met Micah had uitgespookt, en waarom dat afgelopen was. En ten tweede zou Nick het haar én Gus nooit vergeven. Ze wilde niet tussen hem en zijn vrienden komen, zelfs al was er niks aan de hand en was dit een pure noodzaak gepaard met het toeval dat Gus net degene was die haar wist te helpen. In Nick's ogen was ze nog steeds dat kleine meisje en Laurel wist niet of dat ooit zou veranderen.
    Toch wist ze een beetje soelaas te vinden in het feit dat ze altijd koos voor een matchend setje lingerie en dus niet nog meer in schaamte zou komen te vallen met een roze gebloemde bomma-onderbroek.



    ROGER ‘RONNIE’ VINCENT AMBER

    Twin/ Valley Viper & Double trebble lid / With Sienna




    SIenna rolde overdreven met haar ogen, al kon ik wel ziend at ze het stiekem ook wilde, of nou ja ik begon me dingen voor de stellen na 6 bekers punch, of waren het er al 7? Het waren er allesinds 2 te veel , dit gepaard met mijn frustraties die ik nergens anders kwijt kon was Sienna het beste wat me op dit moment kon overkomen. De gevolgen hiervan konden me op dit dronken moment totaal niet schelen. Dit was dan ook de reden dat ik de dame met me meesleurde naar de hall. Sienna had niet tegengstribbeld, voor zover ik doorhad dus ze leek het ook te willen toch? Wie wilde nou geen Ronnie tijd? -Ronnie zelf dat was het juiste antwoord, ik haatte het om alleen te zijn met mijn gedachten - Sienna was een geweldige afleiding, nee werkelijk de dame was geweldig en prachtig en eerlijk had ik haar toch wel wat gemist. Sedert mijn nep relatie met Kaylee was ik echt alleen geweest.... Ik keek Sienna in haar blauwe ogen aan en keek toe hoe de dame zuchtte en me ook even aankeek, vooralleer ze naar de lege hall keek. 'Hier is de kans alsnog te groot dat iemand binnen loopt,' sprak ze, waarna ze ditmaal bij mij de hand nam en de trap optrok. Ik strompelde wat lomp achter haar aan maar eens boven kwam er een oprechte glimlach op mijn lippen te liggen toen de brunnette tegen me aanleunde. Haar lippen op de mijne voelde troostend aan, omarmend. Ik duwde haar rustig tegen de muur aan, zodat ik haar gepassioneerd kon terugzoenen, en wat lon leunen tegen de muur, anders lag ik zo op de grond. mijn vrije hand liet ik door haar zijdezachte haren gaan terwijl ik haar vurig kuste. "Dit heb ik gemist." mompelde ik tegen haar lippen aan. Kaylee kussen was zo emotieloos geweest, met Sienna was het gewoonweg pure lust en dat deed zo goed momenteel.


    JASON LEONARD RENFIELD

    Angry Emo boi / At the choir room / with Laurel



    Een lichte kriebeling gleed over mijn rug heen, toen Lexie over mijn blote arm wreef. Hierdoor wiebelde ik toch lichtelijk ongemakkelijk met mijn schouders al had ik niet echt zin om de dame van me af te duwen. "En moet jij niet alleen in het donker Edgar Allan Poe lezen?" stootte ze bitsig terug toen ik haar had gevraagd of ze niet bij haar complimentaire jocks hoorde te zitten. Mijn mondhoekjes krulden licht omhoog waarna een kort lachje mijn lippen verliet. "Heb ik gisteren al gedaan." zei ik droog en keek Lexie even aan. Haar haren hadden een blauwe kleur wat me sterk opviel zelf in de donkere avondlicht. "Het is een nacht voor eerste keren, denk ik." mompelde ze vervolgens en ik keek haar met een opgetrokken wenkbrauw aan, niet echt begrijpend wat ze daarmee bedoelde. Ik klikte het laatste beetje van mijn punch naar achteren gooide. Mijn gezicht verstok weer even, dit spul was veel te sterk. Dit was mijn eerste beker en ik had al bijna spijt dat ik dit spul gedronken had. Lexie had het ook al goed zitten zo te zien, of ze was wat van plan...Niet veel mensen kwamen vrijwillig bij me zitten.
    "When I was... a young boy... my father... took me into the city... to see a marching band." klonken de bekende tonen van 'the black parade', door het keeltje van de blauwharige meid te glijden. Verrast keek ik Lexie aan. "Woah, dat zag ik niet aankomen." mompelde ik, echter kriebelde het binnenin wel, MCR was mijn jeugd, nu niet meebleren met het liedje zou onmogelijk zijn. " He said, Son, when you grow up,Would you be the savior of the broken .The beaten, and the damned?" Zong ik vervolgens mee terug naar Lexie kijkend met lichte uitdaging, "He said, "Will you defeat them. Your demons and all the non-believers? The plans that they have made? " vervolgde ik grijnzend of ze het nog zou durven om met me mee te zingen. Zij was eenmaal begonnen, dan moest ze het ook maar afmaken
    Ik stond na even dan toch op, lichtjes wankelend waarna ik mijn hand uitstak naar Lexie. Je kon dit lied niet zingen zonder even al je frustraties eruit te 'dansen'.


    I find myself pretty funny, so if i say something witty you can be sure i'm crying of laugter... Yeaaaah that me -Saa

    Lexie Turner
    16 • Viper Venoms • Pixie Princess • I shouldn't get this drunk, now should I? • The Party • Jason

    Eerst rolde er een kort lachje over zijn lippen, wat mij vertelde dat hij zeker niet minder ver heen was als ik. Ik had hem namelijk nog minder vaak horen lachen dan horen praten. Niet kort daarna bleek ook maar weer hoe veel ik had gedronken, want ik moest zowaar lachen om zijn droge opmerking. Ik moest mezelf stoppen, maar het was al te laat. Er is voor alles een eerste keer, maar dit was een eerste keer die voor mij niet had hoeven gebeuren. Hij gooide zijn laatste beetje drank achterover en ik zag in het vage licht van de straatlantaarns zijn gezicht vertrekken. Hij dronk duidelijk niet vaak, en ik was een lichtgewicht, dus dit konden we in elk geval afschrijven op de drank.
    Inmiddels was die bij mij zo ver ingewerkt dat al mijn laatste beetje afkeer en schaamte weg ebte. Dat was ook de enige reden waarom ik mijn mond opentrok om een emo liedje te zingen voor de emo naast me. Hij had het duidelijk evenmin verwacht als ik, want zijn ogen werden even zo groot als wagenwielen, voor hij het duidelijk niet kon weerstaan om in te vallen. Ik luisterde naar hem en moest toegeven dat hij een hele fijne stem had om naar te luisteren, een heel klein rauw randje, maar toch zuiver en zacht voor de oren. Zijn ogen veranderden langzaam van verrast naar uitdagend, een blik waarvan ik nooit had gedacht dat hij die kon uitvoeren, maar goed ik was dronken erg snel verrast en er was de afgelopen 5 minuten al meer gebeurt wat ik nooit mogelijk had geacht dan in het grootste deel van mijn leven. "Because one day, I'll leave you a phantom to lead you in the summer to join the black parade." vulde ik hem aan, net voor ik half omviel omdat hij opstond. Ik kon me net redden, maar het gevoel van watten in mijn hoofd zei me dat ik nog een glas punch niet aan zou kunnen. Ik duwde mezelf zo goed en zo kwaad als het ging weer rechtop en keek even vragend naar zijn hand. Wilde hij nu echt in deze staat opstaan? Dansen konden we misschien proberen, maar dat deed ik liever verticaal. Nee, Lexie, niet met een zangvogeltje... Of toch? Het was wel iets anders dan normaal... Maar het was wel alleen de drank die het goedkeurde. Ugh. Alles bij elkaar pakte ik toch zijn hand en probeerde me rechtop te trekken. Wonder boven wonder kwam ik op mijn voeten terecht, en kon zelfs staan, wankel maar ik stond. Ik liet zijn hand los en sloeg voor de zekerheid, en de dronkenheid, mijn armen met wat moeite om zijn nek. Hij was echt lang en ik echt niet. "Nu heb ik gezongen, dus misschien kan jij wat dansmoves laten zien?" vroeg ik uitdagend met een glinstering in mijn ogen. Ik wilde wel eens zien wat hij in huis had, al vond ik schuifelen naar het geluid van zijn stem nu, en alleen nu, ook niet een heel slecht idee, zeker niet omdat ik het wel fijn vond om wat steun aan hem te hebben.

    [ bericht aangepast door KIaus op 29 sep 2019 - 23:31 ]


    Bowties were never Cooler

    Kaylee Felicia Whitesides


    • 17 • The Viper Venom Cheerleader • With Ezra • outfit •


    Het feestje in het huis van Nick, Laurel en Layla was al enige tijd aan de gang en het zou dan ook niet lang meer duren voordat de klok twaalf uur zou slaan, middernacht. Na middernacht zouden de meeste feestjes pas echt opgang komen, maar dan zou de kans op een ruzie ook groter worden. Gelukkig bleek dit nog altijd niet het geval te zijn. Tot nu toe had Kaylee de gehele avond doorgebracht bij de punchschaal, maar voornamelijk op de dansvloer. Af en toe hield ze een korte dans pauze om een praatje met iemand te maken op het feestje. Double Trebble of Viper, op het feestje was Kaylee een ieders vriend en ze wilde de sfeer dan ook zo leuk mogelijk houden. Kaylee was weer toe geweest aan een korte pauze en besloot in deze pauze weer van een bekertje punch te genieten. Al was het genieten ver te zoeken met de sterke alcohol smaak erin. Bij het halen van haar bekertje had ze Ezra zien staan. Ze had al eerder deze avond naar de jongen gezocht, maar ze had hem niet kunnen vinden en had de zoektocht uiteindelijk gestaakt.
    De jongen groette haar terug en sloeg zijn armen om haar heen, waarna zij hetzelfde bij hem deed. Ze voelde hoe de jongen een kus op haar wang drukte, wat haar deed doen lachen. ‘Wat ben ik blij jou te zien,’ zei hij nog altijd op de vrolijke en opgewekte manier waarop hij eerder haar naam had genoemd. ‘Anders ik wel. Ik mistte je al Ez,’ grinnikte ze plagend. Vervolgens had ze hem gefeliciteerd met de derde plaats met de Double Trebbles. Ezra was het blijkbaar niet eens met haar woordkeuze en liet dit blijken. Hij herhaalde de woorden “Best wel goed” en maakte ervan dat ze heel goed waren. ‘Ik ben het met je eens,’ lachte ze. ‘Als het aan mij had gelegen hadden jullie de eerste plaats gekregen. Je was echt goed Ezra.’ Complimenteerde ze de jongen, waarna ze een slokje nam vaan het sterke drankje. Aan haar gezicht kon je merken dat er flinke hoeveelheid alcohol in de punch geschonken was, maar ondanks de nare smaak, slikte de blondine de vloeistof door.
    Ezra feliciteerde haar vervolgens met de plaatsing van de Viper Venoms, waarop Kaylee hem bedankte. Ezra gaf aan dat hij haar niet kon beoordelen, omdat hij niet was wezen kijken en daar was ze maar al te blij mee, maar hij stelde vast dat ze vast geweldig was geweest. Een flauw glimlachje betrad haar gezicht, terwijl ze haar hoofd schudden. ‘Thanks voor je vertrouwen Ez, maar zo goed was ik niet.’ Gaf ze eerlijk toe. ‘Ik had het bijna verpest voor iedereen.’ Snel nam ze nog een slok van de punch, waarop ze snel van onderwerp veranderde en antwoord gaf op zijn eerder gestelde vraag om te gaan dansen. ‘Ik wilde eigenlijk een kort pauze houden, maar hoe kan ik jouw vraag nou weigeren.’ Lachte Kaylee waarop ze weer terug richting de dansvloer liep samen met Ezra. Aan de andere kant van de kamer leek ze een glimp van Ronnie op te vangen die samen Sienna de kamer verliet. Wat waren die twee van plan? Kaylee besloot er echter geen aandacht aan te geven en begon alweer te dansen op de muziek. ‘Hey Ez,’ sprak ze de jongen aan, terwijl ze nog altijd aan het dansen was met de jongen. ‘mochten wij de strijd verliezen. Ben ik dan welkom bij jullie?’ ze liet de vraag lijken op een grapje, maar ergens was ze wel benieuwd of Ezra haar bij de Glee Club wilde hebben. ‘Je hebt me immers horen zingen op feestjes met ons karaoke duet. Is het Glee- waardig genoeg?’


    "Be strong, you never know who you are inspiring."

    Gus Miller
    17 • Valley Vipers • Second in Command • You're amazing, but there are a few big ifs and buts • The Party • Laurel

    Laurel was duidelijk niet gewend aan complimentjes, aan hoe ze reageerde. Het was wel aandoenlijk, maar goed. We konden hier niet te lang blijven treuzelen, want dan droogde de vlek in, en dan zou het allemaal een stuk minder leuk worden. Ik vroeg dus maar waar het washok was. Ik was hier wel vaker over de vloer geweest, maar daar was ik nog niet geweest. Ik volgde haar dus netjes, eerst tussen de mensen door, maar al snel gingen we een trap af en was het plots rustig. Je hoorde de muziek hier maar amper en er was ook niemand anders, dat hoopte ik in elk geval. Een washok was namelijk wel de perfecte plek voor een beetje privacy op een huisfeestje. Ik had niet zo'n zin om binnen te lopen op twee mensen die het net iets te gezellig hadden.
    Ik wist al snel de lichtknop te vinden toen zij de deur open had gedaan. Die zat ook echt in elk huis op dezelfde plek had ik het gevoel. Het washok was niet heel groot, maar ik was al blij dat er hier niemand lag te rollebollen nu wij binnenkwamen. Daar was het trouwens wel een goede grootte voor. Misschien later, maar ik zou haar in elk geval helpen met haar jurk. Anders zou het zonde zijn. Daarna konden we altijd kijken hoe het verder ging. Eigenlijk moest ik daar niet eens aan denken. Ze was een Trebble en ook nog eens het zusje van mijn beste vriend. Ze was bijna volledig off-limits, maar dat maakte het misschien ook juist spannend. Ik wilde Nick zeker niet verraden, maar het was niet of dit zijn ex was, dat was pas echt een no-no.
    Daar stonden we dan. Het leek me wel zo netjes om te vragen of ze iets onder haar jurk aan had. Ze leek me namelijk niet iemand die graag naakt voor iemand stond. Een boel van de cheerleaders hadden daar een stuk minder problemen mee, maar Laurel was duidelijk een stuk meer verlegen. Dat werd nog maar eens pijnlijk duidelijk door haar uitroep en blozende wangen. Ik schonk haar een jongensachtige grijns en haalde mijn schouders op. Ze gaf me nog een duwtje, maar die deed me alleen maar lachen. Je merkte wel dat ze een drankje op had, want normaal durfden de Trebbles amper tegen me te praten, en zij was net ook echt panisch geweest. We gingen dus vooruit. Misschien was er straks wel echt wat leuks met haar te beleven. Stiekem natuurlijk, al wisten mijn vrienden ook wel dat ik niet kon liegen en het niet eens probeerde, dus als iemand me ernaar zou vragen, lag het allemaal op straat. Ze verborg haar gezicht in haar handen, maar ik leek er tussendoor een lach op te pikken. Het was fijn dat ze nog kon lachen. Ik wilde net haar handen voor haar gezicht weghalen, toen ze die zelf al liet hangen. Ik grinnikte bij de woorden die volgden. Ik wist dat ik een reputatie had, eentje die niet helemaal positief was, maar ik wist niet dat het zo erg was. Of misschien was dat alleen Laurel. "Dank je." zei ik met nog altijd een lach op mijn gezicht. Ik keek rustig hoe ze zich omdraaide. Zelfs van achter mocht ze er zeker wezen. "Tuurlijk." zei ik als antwoord op haar vraag en begon voorzichtig aan de rits te trekken. "Jij hebt mijn mening over jou ook wel veranderd. Ik dacht dat je en breekbaar kanarietje was, maar je weet meer van sport dan een kwart van het team en je hebt meer bravoure dan je zelf durft te erkennen." vertelde ik haar, voor ik de rits losliet, waardoor de jurk van haar schouders gleed. Ze zag er echt heel goed uit. Dee jurk was mooi, maar het verborg echt nog een deel van haar prachtige lijf. Zij kwam intussen met en vraag die ik anders zelf op een later punt misschien wel had gesteld, een die ik meestal niet van een dame verwachtte. De meeste dames pronkten namelijk maar wat graag met het feit dat ze me alleen hadden gekregen, of er nu echt wat was gebeurt of niet. "Dat spreekt voor zich." zei ik, voor ik zacht mijn handen op haar heupen legde en haar omdraaide zodat ik haar aan kon kijken. Nu pas zag ik dat ze matchend ondergoed aan had. Als ik een ding had geleerd, vooral van mijn zusje want voorheen had ik daar nooit op gelet, was dat een matchend setje betekende dat ze erop waren voorbereid om tot homebase te komen. "Dus, wie is de gelukkige jongen voor wie je zo'n sexy setje aan hebt getrokken voor vanavond?" vroeg ik nog vooral speels. Ik wist niet goed hoe ze op echt uitdagend flirten zou reageren en ik wilde haar ook niet ongemakkelijker maken dan ze al was of haar wegjagen.
    Het was maar een kleine ruimte, waardoor ik met gemak haar jurkje van de grond kon pakken en in de wasbak kon leggen. Hopelijk zou dit wat ongemakkelijkheid wegnemen als die er door mijn vraag was gekomen. Laurel mocht namelijk echt wel weten dat ze een mooie dame was die zeker gezien mocht worden, ik wist alleen niet hoe goed ze daar tegen kon. "Dit werkt niet voor alle vlekken, maar voor drankvlekken werkt het vaak wel." zei ik rustig. Ik drukte de stop in de afvoer en pakte het flesje sodawater. Ik keek even opzij om te zien hoe het met haar ging, terwijl ik het sodawater rustig over de vlek goot. Het was niet moeilijk en hopelijk zou dit haar veel helpen. "Gewoon eerst wat sodawater over de vlek, dan wat zout erop. Morgenochtend kan die in de wasmachine en dan is die ls het goed is weer helemaal schoon. Je kan nog wat extra vlekkenmiddel in de machine doen voor de zekerheid, maar dit zou genoeg moeten zijn." Ik hoopte maar niet dat ze vroeg hoe ik dit allemaal wist, want ik had echt geen zin om het nu over mijn problemen te hebben. Daarvoor was ik hier niet, ik was hier om het leuk te hebben en onze eerste plek te vieren. Ik zette het lege flesje weer weg en strooide rijkelijk zout over de hele vlek en de natte rand eromheen die het sodawater had achtergelaten. Het zou toch zonde zijn om net te weinig te doen dat er een ring zichtbaar bleef.
    Toen alles volledig was zoals het moest zijn, draaide ik me om en leunde tegen het aanrecht, om de dame voor me nog eens goed te bekijken. Als ze niet het zusje van mijn beste vriend was geweest, had ik eigenlijk niet getwijfeld of ik wel met haar moest flirten of niet, maar dit maakte het toch lastig. Daarbij was ik beter opgevoed dan meteen misbruik maken van het feit dat een meisje in haar ondergoed stond. Ik bleef natuurlijk ook een mens, maar dat was geen excuus voor slecht gedrag. Ik ging me alleen niet inhouden als ze toch wel liet doorschemeren dat ze het allerminst erg vond. Dan zou ik moeten dealen met Nick als hij erachter kwam. Toch zou alleen dit al genoeg roddels geven, dus waarom zouden we hem niet een echte reden geven om boos of teleurgesteld te zijn, maar alleen als zij dat ook wilde.



    [ bericht aangepast door KIaus op 30 sep 2019 - 22:50 ]


    Bowties were never Cooler

    Sienna Coleman
    17 years old | The Viper Venoms | outfit | somewhere near the drinks | with Ronnie

    Het viel haar nog mee dat Ronnie bovenaan de trap wist te komen zonder over zijn eigen voeten of over traptreden te struikelen. Alleen al aan zijn blik had ze gemerkt dat hij een glaasje te veel op had - of meerdere - en zijn manier van bewegen maakte het niet bepaald beter. Eenmaal boven kon ze het niet laten om tegen hem aan te leunen en haar lippen op de zijne te drukken. Binnen een aantal seconden stond ze met haar rug tegen de muur en tussen de muur en Ronnie ingesloten. De smaak van de punch die hij had gedronken hing rond zijn lippen en ook zijn adem rook ernaar - maar Sienna besloot al snel dat ze het lekker vond.
          ''Dit heb ik gemist.'' Ze begon te grijnzen tegen zijn lippen aan en verbrak de zoen door zich iets terug te trekken - niet dat ze veel afstand kon creëren door de muur in haar rug. Met een brede grijns bestudeerde ze zijn gezicht terwijl ze haar rechterhand optilde en vervolgens met haar vingers langs zijn kaaklijn streelde.
          'You did?' fluisterde ze op speelse manier terug. 'Hm, ik betwijfel het. Ik denk dat je dat moet bewijzen,' grijnsde ze vervolgens. Ze hield ervan om hem terug te plagen en eerlijk gezegd deed het haar ook goed om te horen dat hij hier ook naar verlangde en het miste. Misschien was het onnodig, waarom zou hij anders haar op die manier opzoeken, maar de bevestiging in woorden was ook fijn. Inmiddels liet ze haar rechterhand naar de kraag van zijn shirt gaan en trok ze daar zacht aan zodat hij weer wat meer haar kant op kwam en ze haar lippen opnieuw op de zijne kon drukken, met diezelfde gretigheid waarmee hij haar had gekust.

    Laurel Kate Hanson

    16 going on 17 | Double Trebble | Party | with Gus | outfit


    Het verbaasde Laurel niet dat Gus snel instemde om haar rits open te maken. Daarbij kwam hij echter niet gretig over, maar simpelweg behulpzaam. Het was op dat moment dat de blondine begon te beseffen waarom de meisjes zo naar Gus trokken. Al hielpen zijn looks daar vast ook bij. Hij was niet stereotiep knap, zoals ze Ronnie aantrekkelijk vond, maar er was iets bijzonders aan hem waardoor je wel moest kijken. Laurel mocht dan vaak haar stem verliezen in de buurt van jongens, haar ogen lieten haar minder snel in de steek.
    "Jij hebt mijn mening over jou ook wel veranderd. Ik dacht dat je en breekbaar kanarietje was, maar je weet meer van sport dan een kwart van het team en je hebt meer bravoure dan je zelf durft te erkennen." Voorzichtig keek ze over haar schouder, niet goed wetend wat ze ervan moest vinden dat Gus haar zonet vergeleken had met een kanarie. Zodra ze echter de jurk langs haar lichaam voelde zakken, begreep ze het beeld dat hij zojuist geschetst had; ze voelde zich een vogel voor de kat.
    Ze verloor het lef de jongeman nog langer aan te kijken, en richte haar blik naar jurk die zich op de grond, rond haar voeten bevond. Alsof het een poel water was, stapte ze er uit. Bij de bevestiging dat hier inderdaad niemand zou achter komen voelde ze opnieuw een glimlach tevoorschijn komen. Ze wilde de jurk van de vloer plukken, maar bevroor toen ze de grote handen van Gus op haar heupen voelde. Stokstijf bleef ze staan. Het was niet zozeer de aanraking zelf als het onverwachtse ervan dat haar liet schrikken. Ze had deze handen al zoveel klappen zien uitdelen, had zich levendig ingebeeld dat zij daar ooit de ontvanger van zou zijn - hij zou immers niet de eerste zijn die haar te pakken kreeg. Dat diezelfde handen zo teder, zo voorzichtig konden zijn was nooit in haar opgekomen.
    Toen ze opkeek staarde ze recht in zijn gezicht, niet helemaal wetend hoe dat zo gekomen was.
    "Dus, wie is de gelukkige jongen voor wie je zo'n sexy setje aan hebt getrokken voor vanavond?" Bij deze opmerking voelde Laurel haar armen automatisch omhoog komen, waarna ze beschermend over haar borstkas heen gleden. Ze wist niet wat ze in godsnaam met deze opmerking aan moest.
    Gelukkig leek Gus zijn aandacht terug op de jurk te richten, wat haar even de tijd gaf om terug wat bij te komen en te beslissen of het een rhetorische vraag was of hij hier daadwerkelijk een antwoord op verwachtte. De meest prominente twijfel die daarbij naar boven kwam was of ze dat überhaupt wel wilde vertellen. Ze vreesde nu al elke dag dat Clyde of Ezra hun mond zouden voorbijpraten en de hele school te weten zou komen wat ze precies voor Ronnie voelde. Dat idee drong ze snel naar de achtergrond terwijl ze haar best deed om op te letten wat Gus precies aan het doen was met de jurk. Het was echter nogal krap in het washok, waardoor ze om zijn brede arm heen moest kijken om te kunnen zien wat er in de wasbak gebeurde. Al snel gleden haar ogen echter weer naar zijn gezicht. Er was iets aandoenlijks aan de manier waarop hij uitleg gaf bij elke stap die hij ondernam de jurk te redden. Laurel betrapte zichzelf op de gedachte dat iemand die zo aardig was tegen iemand die net zo goed een vreemde kon zijn dat niet zomaar was. Ze wist als geen ander hoeveel iemand met zich mee kon dragen, hoe eenzaamheid en leed medeleven kweekten. Wederom vroeg ze zich af wat deze redder in nood al in zijn rugzak zitten had. Wellicht had hij net zoveel nood aan een aardig gebaar, of een vriendelijk woord als de frequentie waarmee hij die deze avond al aan Laurel uitgedeeld had. Het was vaak uit de dingen die mensen niet zeiden dat je de meeste informatie kon halen.
    Met dat idee in gedachte wist het blondje zich wat te ontspannen. Automatisch liet ze haar muren, en daarmee ook haar armen een beetje zakken. Op haar beurt nam ze de jock in zich op. Het deerde haar dan ook minder dan voorheen dat hij net hetzelfde deed. In stilte bleef ze even staan, zichzelf afvragend wat ze nu precies van hem moest vinden. Ondertussen fluisterde de nazinderende roes van de punch die ze niet gemorst, maar opgedronken had, haar in dat ze daar misschien achter kon komen door iets over zichzelf te delen.
    "Dit is voor mezelf," sprak ze na nog een aantal seconden. Haar ogen zochten die van Gus. "De lingerie," verduidelijkte ze. "Ik hou niet van make-up, ik heb er ook geen verstand van. Talloze jongens om mijn vinger wikkelen is ook mijn sterkste talent niet, en die ambitie voel ik niet. Dit is hoe ik me vrouwelijk voel." Ze hield even haar mond, terwijl ze naar de juiste woorden zocht om te beschrijven wat het precies was dat dit voor haar goed deed voelen. "Het is als een superhelden cape." Vlak nadat ze het zichzelf had horen zeggen moest ze lachen, wetend dat het waarschijnlijk belachelijk klonk. Vervolgens haalde ze haar schouders op, als verontschuldiging omdat ze het niet beter had kunnen uitleggen.
    "En daarbij, de enige kerel die een bijkomende reden zou kunnen zijn weet niet dat ik besta," voegde ze er wat stiller aan toe. Het was niet geheel de waarheid, maar vaak voelde Laurel zich als een alien bij Ronnie in de buurt. Ondanks dat hij haar zo goed kende, en wist in te schatten leek hij maar niet te zien wie er precies voor hem stond en hoeveel ze hem wilde geven. Alles. Het voelde alsof hij enkel in staat was dat kleine meisje met de vlechtjes te zien, en niet de jonge vrouw met verlangens. Ze slikte even en haalde diep adem, waarna ze even haar hoofd schudde - zichzelf er aan herinnerend dat ze Gus hier niet lastig mee moest vallen.
    Net op het moment dat ze zich wilde verontschuldigen voor haar laatste opmerking werd ze onderbroken door een gepiep. Verward ging ze op zoek naar de bron van het geluid, om er achter te komen dat het van de droger kwam. Linda had vast een wasje er in gestopt en met de timerfunctie gewerkt zodat deze op nachttarief zou draaien.
    "Oh godzijdank, Linda," zuchtte Laurel. Ze maakte er een mentale nota van de dame uitbundig te bedanken zodra ze de kans kreeg. Vervolgens wandelde ze naar het toestel toe en opende de deur. Haar opluchting werd nog groter toen ze zag dat het ging om een lading shirts. Ze rommelde even tussen de warme kledingstukken en plukte er één van haar favorieten uit, waarna ze het over haar hoofd trok. Lingerie mocht dan wel haar cape zijn, verhullende kledij was haar schild. Het t-shirt verwarmde haar bovenlijf, wat het veilige gevoel alleen maar versterkte.
    Ze stapte dan ook een heel pak minder onzeker naar Gus toe, en liet haar armen om zijn middel glijden waarbij ze haar gezicht tegen zijn borstkas liet rusten.
    "Dankjewel, Gus," sprak ze oprecht, waarna ze even omhoog keek. "Ik begin te begrijpen waarom Nick je zo mag." Om haar dankbaarheid nog extra in de verf te zetten leunde ze terug wat naar achter en drukte een kus op zijn wang.


    JASON LEONARD RENFIELD

    Angry Emo boi / At the choir room / with Laurel



    Lexie zong dan toch de laatste zinnen van de chorus voordat ik opstond. De blauwharige dame viel bijna op haar smoeltje al wist ze nog net zichzelf omhoog te houden voordat ze even naar mijn hand keek. Het laatste klikje alcohol had was ingewerkt in mijn systeem waardoor ik nood had om mijn lange benen te strekken, daarbij MCR was echt mijn jam. Waar ik thuis de muziek dan volle bak zette en mijn deur opslot deed om dan hevig los te gaan op de muziek en te headbangen. Nu in deze staat ging me dat ook niet lukken, maar het even kunnen uitstrekken deed wel heerlijk. De lucht was hierbuiten een stukje frisser aan het werken, naarmate het later werd en dat deed me wel goed. Lexie nam na een lange tijd dan toch mijn hand aan, en ik hielp de dame zo goed als kon rechtop, zonder zelf in de stuik te gaan belanden ofso. -Nee niet op de vuile manier- We stonden beide wat wankel maar eens we rechtstonden kon ik wel mijn stabiliteit vinden. Lexie liet mijn hand echter los en voor ik het wist had ze haar armen om mijn nek heen gelsagen en stond ze wel heel dichtbij. Hierdoor keek ik haar licht fronsend aan. Volgensmij stond ze zelf op de toppen van haar tenen, want Lexie was eigenlijk best wel klein... "Nu heb ik gezongen, dus misschien kan jij wat dansmoves laten zien?" sprak Lexie nu met een uitdagende toon, ik zag een soort ondeugende fonkeling in haar ogen en ik trok een wenkbrauw op. Ik schudde koppig mijn hoofd, wat dom was gezien ik haar recht had getrokken om te dansen en nu ze het vroeg wilde ik nietmeer. Echter nu we wat tegen elkaar stonden, er muziek in de verte klonk en de dame haar armen om mijn nek had, had ik automatisch al soort van zitten schuifelen met haar zonder te beseffen. Een zucht verliet mijn lippen terwijl ik even nadacht, voor zoverre dat kon. Veel moves had ik niet, naast de ingeoefende pasjes die we soms bij double treble moesten doen. Toen de tonen van Seniorita vanbinnen te horen waren voelde ik echter wel de beat. Ik bewoog wat mee met de muziek, hier kon ik wel wat mee. Ik plaatste voorzichtig mijn handen op haar heupen en bewoog haar lichtjes met me mee, gezien ze toch al aan me hing. " You love it when I call you seniorita" begon ik als een zachte duistere flusitering te zingen op een eigenversie van het lied. Mijn vaders gingen vaak latindansen en het gebeurde vaak dat ik hun oefenpaal was, dus had ik hier en daar wel wat pasjes opgepikt. Ik bewoog mijn heupen op de muziek en schuurde licht tegen haar aan, sensueelder dan ik eigenenlijk had gewild. Echter met wat alcohol achter de kiezen en met een lied dat basiclly over seks ging leek dit soort dansen een normale norm te zijn onder mijn leeftijdsgenoten."Ooh, when your lips undress me, Hooked on your tongue, Ooh love, your kiss is deadly, Don't stop ." mijn stem was slechts een fluistering, terwijl ik toch mijn best deed om mij te focusen op het dansen, mijn handen gleden van haar heupen naar haar rug. " But every touch is ooh la la la, It's true, la la la, Ooh, I should be running, Ooh, you keep me coming for you" zong ik nog mee met de laatste noten en grijnsde kleintjes, best trots van mijn latinmoves. " Viper waardig?" vroeg ik haar lichtelijk geamuseerd.

    [ bericht aangepast door Witcher op 1 okt 2019 - 23:48 ]


    I find myself pretty funny, so if i say something witty you can be sure i'm crying of laugter... Yeaaaah that me -Saa

    Ezra Blake Morrison



    Male lead Double Trebble | 18 years | Outfit | With Kaylee

    ‘Anders ik wel. Ik mistte je al Ez,’ zei Kaylee tegen Ezra, een grote glimlach verscheen op Ezra zijn lippen terwijl hij een beker punch voor zichzelf maakte. 'Jaa,' stemde Ezra in. 'Ik weet niet wat er is gebeurd, maar ik heb je gewoon de hele avond niet gezien.' Ezra nam een slok van het drankje in zijn beker, hij had wel verwacht dat er heel wat drank in de punch zou zitten, maar er zat nu toch echt meer in dan Ezra had verwacht. Ezra wist dan ook niet of het volledig verstandig was het gehele glas in één keer leeg te drinken sinds hij het idee had dat hij al redelijk ver heen was op dit punt. Hij was aan het begin van de avond iets hard te gaan.
    ‘Ik ben het met je eens,’ zei Kaylee, over de performance van de glee club. ‘Als het aan mij had gelegen hadden jullie de eerste plaats gekregen. Je was echt goed Ezra.’ Opnieuw verscheen er een lach op Ezra zijn gezicht, dit was precies het compliment waar hij naar had gehengeld, maar toch was Ezra nog altijd gevleid door Kaylee haar woorden. 'Ahw dank je wel.' zei Ezra tegen de brunette terwijl hij een hand door zijn haar heen haalde.
    Nadat Kaylee Ezra had gefeliciteerd met hun overwinning was het Ezra zijn beurt om ook Kaylee te feliciteren met de overwinning. Iets wat misschien niet volledig oprecht was, hoewel hij Kaylee geweldig vond had hij toch liever gehad dat dat zij en haar cheerleaders niet hadden gewonnen. Dat zou de hele competitie binnen de school een stuk makkelijker maken en de druk op de glee club een stuk minder hoog. Natuurlijk wou Ezra hoe dan ook nationals winnen, maar nu was de druk extra hoog. ‘Thanks voor je vertrouwen Ez, maar zo goed was ik niet.’ Gaf Kaylee toe. ‘Ik had het bijna verpest voor iedereen.’ Ezra na nog een slok van zijn drinken terwijl hij Kaylee even bekeek. 'Ahw, schat, valt vast wel mee en ander is dat alleen maar meer reden om je de volgende keer te bewijzen, toch?' zei Ezra verzekerend, hoewel hij toch heel stiekem hoopte dat Kaylee dit juist niet zou doen.
    ‘Ik wilde eigenlijk een kort pauze houden, maar hoe kan ik jouw vraag nou weigeren.’ zei Kaylee nadat Ezra de brunette had gevraagd om een dansje met hem te doen. Ezra lachte waarna hij nog snel een slok nam van zijn punch. Het laatste beetje wat in zijn beker zat liet hij op de dranktafel staan, waarschijnlijk was het maar beter dat Ezra pas later naar dat beetje drank terugkeerde.
    Ezra was blij zich op de dansvloer te begeven, op feestjes was hij nooit degene geweest die de hele tijd met iemand ging staan praten, of een poging tot praten ging doen. Vaak had het niet eens heel veel zin met de luide muziek overal, hij stond liever de hele avond te dansen. Dan kon hij in ieder geval ook nog eens de calorieën van de drank er weer afdansen. ‘Hey Ez,’ begon Kaylee uiteindelijk nadat ze even hadden staan dansen, Ezra keek op terwijl hij in haar richting leunden om zijn vriendin goed te kunnen verstaan. 'mochten wij de strijd verliezen. Ben ik dan welkom bij jullie?’ vroeg Kaylee. ‘Je hebt me immers horen zingen op feestjes met ons karaoke duet. Is het Glee- waardig genoeg?’ Ezra fronste kort, terwijl hij nadacht over haar vraag. Hij bedacht zich nog dat hij ook kon doen alsof hij Kaylee helemaal niet had verstaan, want eigenlijk wist Ezra niet wat hij op haar vraag moest antwoorden. Natuurlijk vond Ezra Kaylee heel leuk, maar Ezra was enorm competitief en eerlijk gezegd wou hij alleen leden in de Glee-club die volledig voor de Glee-club wouden gaan. Geen mensen dus die de Glee-club maar joinden als een tweede keuze. 'Aha.' mompelde Ezra een beetje onduidelijk.'Ik denk dat je wel Glee-waardig zou kunnen zijn. Je kan zeker wel zingen.' zei Ezra eerlijk, waarna hij naar haar glimlachte. 'Maar who cares, jullie doen het vast geweldig met de cheerleaders. Zolang de Vipers het maar niet te goed doen hè.' zei Ezra waarna hij naar de brunette knipoogde.


    I could be your perfect disaster, you could be my ever after.



    ROGER ‘RONNIE’ VINCENT AMBER

    Twin/ Valley Viper & Double trebble lid / With Sienna Lichte +16




    Haar lippen waren zacht en de lipglos die ze ophad was zo zoet, al kon ik niet opmaken welk smaakje ze ophad of het gewoon nogsteeds de punch was die ik tot morgenochtend nog zou gaan smaken. Echter trok Sienna zich terug waardoor ik voor een luttele seconde gewoon de lucht aan het kussen was. 'Hm, ik betwijfel het. Ik denk dat je dat moet bewijzen,'prak Sienna met een lichte grijns om haar lippen, haar zachte vingers gleden over mijn kaak heen, hierdoor gleed er toch een lichte aangename rilling over mijn ruggegraat heen. 'You did?' Ik bet hevig op mijn lip, haar fluistering liet me meer en meer verlangen naar haar. Ik knikte zacht, even vergetend hoe ik mijn mond moest openen, hoewel deze misschien al wat openstond. Sienna greep me bij mijn kraag beet en trok me dichter naar haar toe zodat ik de prachtige dame weer gretig kon kussen. Ik ging haar bewijzen hoeveel ik haar aanrakingen wel niet had gemist. Mijn handen bracht ik naar haar wangen zodat ik haar beter kon zoenen, ruiger ook , waarbij bijna automatisch mijn onderlichaam tegen haar aanschuurde. Mijn rechterhand dwaalde dan ook af naar haar shirt, al stukte ik even met Sienna te zoenen toen mijn hand al enkele minuten niet leek te vinden wat ik wilde. Ik trok me dan ook fronsend terug om te merken dat Sienna een jumpsuit aan had. Ik trok een licht pruillipje gezien ik dit in mijn dronkenstaat niet ging kunnen openkrijgen. "Damm." mopperde ik zacht waarna ik mijn hand dan maar naar haar achterste liet afzakken. "Deze vormen voldoen ook wel ." grijnsde ik Cheeky waarna ik begon te beseffen dat ik niet stout mocht zijn, Hoe graag ik de dame ook zou willen uitkleden ik kon dat niet doen in het huis van mijn beste vriend, toch? Ik haalde wat verward een hand door mijn haar, de bloemetjes op Sienna haar jumpsuit begonnen ook nogal hevig te dansen, of was het gewoon ik die , bijna black out ging vallen? Ik gokte het op beide...


    I find myself pretty funny, so if i say something witty you can be sure i'm crying of laugter... Yeaaaah that me -Saa

    Gus Miller
    17 • Valley Vipers • Second in Command • You're amazing, but there are a few big ifs and buts • The Party • Laurel

    Laurel was echt geen jongens gewend volgens mij, en zeker geen directe jongens zoals ik. Het was dan ook maar goed dat ik maar aan haar jurkje begon te werken, want ik was echt wel bang dat ze nerveus weg zou rennen. Ze probeerde zich meteen te verbergen en te bedekken, terwijl dat zeker niet nodig was. Ze was echt super sexy en mocht echt wel wat meer zelfvertrouwen hebben. Ik legde rustig uit wat ik deed, in de hoop haar tijd te geven weer te ontspannen. Ik was ook niet echt gewend dat meiden zo reageerden, maar ik wilde haar echt niet te veel pushen zodat ze nog ongemakkelijker werd. Ze bleef het zusje van mijn beste vriend, en daarbij was sowieso haar onzekerheid heel aandoenlijk en ergens ook charmant. Ze was zo'n meisje die je wilde helpen zodat ze zag hoe de rest van de wereld haar zag.
    Toen ik klaar was draaide ik me om en zag dat ze er weer een stuk kalmer uitzag. Ik nam haar rustig in me op met een glimlach op mijn gezicht. Die glimlach werd breder toen ik haar blik ook op mij voelde rusten. Plots trok ze haar mond weer open. Het was de uitgestelde uitleg over de lingerie. Het was echt heel aandoenlijk, zeker hoe ze het haar cape noemde. Mijn glimlach veranderde toch even in een frons toen ze zei dat de enige voor wie ze het zou aantrekken niet eens wist dat ze bestond. Dat was echt heel sneu, maar ik had zo het gevoel dat ze daarmee zichzelf sowieso tekort deed en daarbij dat ze echt veel keus had als ze dat wilde. "Als hij je niet ziet staan, dan is hij je niet waard, geloof me. Je bent een prachtige, slimme, en enorm sexy dame en als je het zou proberen zou je zo menig jongen om je vinger kunnen wikkelen." Ik pakte even haar hand vast. "Eentje is al gelukt." Ik knipoogde met een speelse glimlach en drukte een kus op haar handrug.
    Precies op dat moment begon er iets te piepen. Al snel bleek het de droger en niet de rookmelder. Thank god. Laurel begon erin te grabbelen en trok er al snel een shirt uit, die haar prachtige lijf grotendeels bedekte. Aan de ene kant vond ik het enorm jammer, maar aan de andere kant maakte dit haar vreemd genoeg misschien nog wel sexier, in elk geval in deze situatie. Even schoot er iets door mijn hoofd, wat er peer ongeluk ook uitfloepte. "Weet je wat nog beter zou staan? Mijn shirt." Heel kort werden mijn wangen dezelfde kleur als mijn haren, maar gelukkig trok dat bij mij ook altijd weer zo snel weg als dat het opkwam. Velen dachten daarom dat ze het zich hadden ingebeeld, wat mij en mijn imago vaak heel goed uitkwam.
    Ik werd een beetje overrompeld over haar armen om mijn middel. Ik legde mijn arme rustig om haar heen en knikte bij haar woorden. Het betekende meer dan ze dacht, en niet omdat ze Nick's zusje was. Haar kus op mijn wang deed weer heel kort mijn wangen kleuren. Wat was er mis met me? "Geen enkel probleem, dame." zei ik, voor ik een kus op haar haren drukte. Eigenlijk zou ik heel graag haar lippen op die van mij voelen, maar tot nu toe reageerde ze wel heel hevig op enige vorm van geflirt. Ik trok haar wat dichter tegen me aan en tilde haar een klein stukje van de grond. Ze woog echt niks.
    Met gemak draaide ik me om, zodat ik haar op het aanrecht kon zetten en zelf tussen haar benen kwam te staan. "Je hebt nog wel iets extra nodig, zodat het op een volledige outfit lijkt." zei ik, terwijl ik de knoopjes van mijn overhemd begon open te maken. Een opgeknoopt overhemd over een t-shirt kon eruitzien als een schattig jurkje met een vestje, toch? Geen idee, maar ik had het mijn zusje een keer zien doen met een van mijn hemden, dus het was vast een ding. In tegenstelling tot Laurel had ik geen enkele moeite om in mijn blote bast te staan. Ik had haar ook mijn riem kunnen geven, maar dan was mijn broek naar de grond gevallen, en daar was het toch wel erg vroeg voor. Niemand keek op van een jock zonder shirt, ze keken zeker wel, maar het was niet vreemd. Ik had alleen echt geen zin om de rest van de avond mijn broek omhoog te houden of om Nick te storen om er een van hem te lenen. Ik trok het hemd uiteindelijk uit en legde het naast haar neer. "En maak je geen zorgen. Niemand weet dat het van mij komt. Daarbij lukt het andere meiden ook nooit om mijn aftershave van die van Nick te onderscheiden, dus als je zegt dat het een hemd van je broer is, zal niemand er iets van denken." drukte ik haar op het hart. Nu hadden we nooit dames uitgewisseld, maar ik had vaker dan eens gehoord dat mijn geurtje naar die van Nick rook. Dat was niet heel erg, maar het was een ander spul, dus dan was het toch fijn om een beetje herkend te worden ook aan dat. Waarom deed ik het anders op? Om lekker te ruiken natuurlijk, maar goed. Ik keek haar even aan en bedacht me dat ze dan toch mijn shirt aan zou hebben, wat onvrijwillig mijn glimlach iets breder maakte. Had ik echt niets gedronken? Het was waarschijnlijk gewoon omdat dit haar hopelijk wat meer zelfvertrouwen en zeker zelfvertrouwen rond jongens zou geven. Als ze dit met mij kon overleven, de jongen waar ze als de dood voor was, dan kon ze ook het hart van haar Prince Charming veroveren. Toch zou in elk geval een kusje wel leuk zijn, gewoon voor de lol. Het was een feestje after all, en wie had er niet een verhaal van een aangeschoten oeps momentje? Nu was ik geen goede maatstaf, maar met de verkeerde klasgenoot in een kast eindigen voor 7 minutes in heaven en het dan toch erg leuk hebben was geen vreemd verhaal. Ik zou haar er niet toe pushen, maar dat betekende niet dat ik haar niet uit de tent probeerde te lokken en niet probeerde te flirten. Niemand die ons hier zag of stoorde, dus het was de ideale plek om haar wat uit te testen en hopelijk voor haar om toch wat los te laten van al haar nervositeit en onzekerheid.



    Lexie Turner
    16 • Viper Venoms • Pixie Princess • I shouldn't get this drunk, now should I? • The Party • Jason

    De jongen, Jace dacht ik, was het duidelijk niet met mijn voorstel eens, al leek het mij niet meer dan fair. Toch vond ik het ook wel erg fijn als ik zo dicht tegen hem aan kon blijven staan, zodat ik niet om kon vallen. Toch waren we eigenlijk al aan het schuifelen, wat zorgde voor een grijns op mijn gezicht. Binnen veranderde het nummer en haast automatisch begon ik meer met mijn heupen te wiegen, wat mijn stabiliteit niet ten goede kwam. Nu pas legde hij zijn handen op mijn heupen, met een stuk meer zekerheid dan ik had verwacht van hem, al was hij nog wel teder. Als ik nuchter was geweest was het nooit ook maar zo ver gekomen en had ik nu zijn polsen gebroken, maar zo ladderzat was het best leuk en ook wel fijn dat hij me enigszins rechtop hield. Hij nam al snel de leiding en ik volgde netjes. Ik was geen volger, maar dit verraste mijn wazige hoofd zo dat ik niets anders kon dan volgen. Daarbij was ik nu echt niet meer in staat om te veel tegen te stribbelen, en dat wilde ik in deze staat ook niet. Ik luisterde naar zijn stem. Hij zong de verkeerde woorden, maar dat was maar zo. Zijn geschuur tegen me aan had namelijk veel meer mijn aandacht op dit moment. Ik bewoog mee, maar op zo'n manier dat er amper nog een misverstand kon verstaan over wat er hier gebeurde. Het liedje ging over sex, we hadden allebei veel te veel gedronken, en zijn bewegingen logen er ook niet om. Zijn moves waren goed, maar mijn hoofd was al een stuk verder, meer langs de lijnen van het liedje. Als hij een Viper was geweest, had hij al lang twee zuigzoenen gehad in zijn nek, maar ik kon er toch niet zo goed bij en op een of andere manier was dat nog wel een horde die mijn onderbewustzijn over moest. Net bij de laatste noten, de perfecte tijd ervoor, nam hij toch weer iets afstand, waardoor ik haast beteuterd achterbleef. Bijna, want zijn grijns en woorden hielden de grijns op mijn gezicht. "Viper zeker, beter zelfs want de meesten kunnen niet dansen." Ik liet mijn armen langs zijn nek naar zijn borst glijden en opende met moeite een extra knoopje van zijn bloes, voor ik toch weer mijn armen om zijn nek hing. Het hing wel lekker en nu had ik in elk geval een stukje huid waarop ik hem kon markeren. We schuifelden verder, het was eigenlijk meer schuren want de soort muziek veranderde niet, en ik keek met een schuin oog omhoog. Onschuldig bewegen op deze muziek ging niet, zeker dronken niet. Zijn handen over mijn lijf en mijn armen om zijn nek voelden goed, en dat gevoel werd versterkt door het geschuur. Ik zong kort mee met het nummer op de achtergrond. "My momma always said, “girl you’re trouble” and, and now I wonder could you fall for a woman like me" Het was eruit voor ik het doorhad en erna had ik het ook niet echt door. Ik drukte mijn lippen op het stukje huid wat ik net blood had gelegd en keek uitdagend omhoog voor ik er zacht op begon te zuigen. Als hij geen zuigzoen wilde kon hij me stoppen, maar we waren nu al zo ver op weg dat dit wel kon, toch? Op dit moment zou ik hem middenin zijn nek zetten, mooi zichtbaar, maar daar kon ik echt niet bij. Mijn nuchtere zelf zou daar heel blij me zijn, maar daar dacht ik nu echt niet meer aan. Echt denken ging al niet meer, en deze hele situatie bewees dat wel. Het was in elk geval wel gezellig en voor een keertje liet ik gewoon alles los, wat misschien ook wel goed was, al zou het misschien handiger zijn geweest om daarvoor een jock te pakken. Achja, het leven was vreemd en vol verrassingen, zoals dat ik nu bezopen een zuigzoen op de borst van een Trebble aan het zetten was.

    [ bericht aangepast door KIaus op 2 okt 2019 - 22:25 ]


    Bowties were never Cooler


    JASON LEONARD RENFIELD

    Angry Emo boi / Outside with Lexie - > bumping into Laurel and Gus



    "Viper zeker, beter zelfs want de meesten kunnen niet dansen." Had Lexie licht gegrijnsd, ik had moeten weten dat die grijns een voorbode was voor wat er komen ging. Door het alcohol in mijn systeem had ik dan ook iets te laat door wat de blauwharige cheerleader aan het doen was. Haar smalle vingers hadden enkele knopjes van mijn hemt opengefriemeld , waar haar koude vingers me even lieten rillen, al was het niet echt plezierig. Ik was het niet gewoon om alcohol te drinken en had het misschien wel hevig zitten, mijn 'alarm' bel begon in de verte toch wat hoorbaar te worden. Wat was ze aan het doen. Haar armen in mijn nek hielden me echter tegen om er meteen vandoor te muizen. "My momma always said, “girl you’re trouble” and, and now I wonder could you fall for a woman like me" zong Lexie mee met het opvolgende nummer dat door het huis heen drumde en hier in de tuin nogsteeds hoorbaar was. Ik slikte even terwijl ik me stilaan begon te concentreren op mijn nuchtere geweten die zich ergen in de diepe mist probeerde te bevrijden. De manier waarop we aan het dansen waren, was sensueel en ja dat was geheel mijn gout geweest, al had ik ook niet gedacht dat het meteen zou escaleren, ah fuck fuck. Het was echter zodra ik haar lippen op mijn borstkas voelde dat de paniek echt kwam boven drijven. Fuck , wat was ze aan het doen. Waar ik eerst aan het dansen was met de dame bleef ik nu stokstijf staan, mijn wangen gloedrood. "Eh." kwam er droogjes over mijn lippen, waarna ik enkele stappen naar achteren deed, echter ging LExie nogsteeds met haar armen in mijn ek dus strompelde ze automatisch mee. LAng duurde het niet voor ik dan ook mijn balans verloor en met mijn achterste in de struiken belande, met Lexie bovenop me. " Dit eh... Is nooit gebeurd."mompelde ik haastig, voornamelijk beschaamd, waarna ik ietswat haastig LExie haar armen van me af haalde en de dame, -niet al te ruw- van me af duwde, zodat zij nu ietswat beduust op de struik zat. Ik maakte enkele gebaren terwijl ik vaagjes stamelde weg te moeten en smeerde hem dan naar binnen. "Uh fuck.." momeplde ik terwijl ik me tussen enkele mensen inwurmde, opzoek naar een rustige plek in huis. Ik was nogsteeds tipsy, maag Lexie haar plotse zuigzoen hat me toch wakker geschud. Ik wilde niet dat de dame zich dronken op me zou neerstorten... al zeker niet nuchter, ik was neit gemaakt voor of wat dan ook... Uughh. Waarom had ik het gevoel dat mijn wangen rood waren en mijn onderlichaam... tintelde. Ik keek panierkig naar beneden en zuchtte opgelucht dat ik geen akward boner of iets dergelijks had... Geen alcohol meer voor mij.
    Ik was hier al enkele keren geweest in het smitjes huis dus gokte ik het maar dat ik een rustige kamer had uitgekozen toen ik richting het washok liep. Ik was in geen staat om naar huis te fietsen, dus hopelijk kon ik daar op mijn gemak een uber bellen... Ik haalde mijn mobiel boven terwijl ik de deur opendeed en de app probeerde te openen, al was alles nog een beetje wazig. Eens ik de deur dan ook weer achter me toedeed en opkeek zag ik tot mijn ongenoegen niet de enige te zijn in dit washok. Op de wachmashine zat Laurel enkel met een shirt en ...hemt? En dan had je nog de rooie van de valley vipers... "Ah fuck ik wilde niet eh.. storen?" Ik trok mijn wenkbrauw op toen ik stilaan begon te beseffen waarom de rooie shirtless was. "Oh shit..." momplede ik verbaasd, ontsnapte ik eerst aan een akward moment dat misschien op sex had uitgedraaid, stompel ik meteen binnen om iemand anders sexmoment te verstoren...


    I find myself pretty funny, so if i say something witty you can be sure i'm crying of laugter... Yeaaaah that me -Saa