• Experium



    • • Experium High is een school, afgelegen in de Amerikaanse woestijnen. Het is een school voor jongeren tussen 15 en 25 jaar, met ieder een bijzondere gave. Op deze school kunnen ze lessen volgen om hun gaven te optimaliseren, en vanuit daar een gezamenlijk doel te bereiken:
    • • Het scheppen van de ultieme mens. • •

    Aangezien de school te groot wordt en het aantal experimenten onoverzichtelijk, heeft de school het Zuiveringstoernooi uitgeroepen. De vijf houses gaan tegen elkaar strijden, in een poging hun plek te verdienen aan Experium High. De winnaars krijgen de grote school-trofee. De verliezers worden van school verwijderd, wat dat ook mag betekenen.




    Je personage komt terecht op een vrij normale high school, met uitzondering van het feit dat je dagelijks verschillende onderzoeken moet ondergaan om te zien hoe je je gaves ontwikkelen. Ook zijn er bijzondere vakken voor de verschillende gaves, zoals bijvoorbeeld ......
    Er heerst een competitieve sfeer tussen de leerlingen, want elke leerling weet; mocht je gave niet genoeg ontwikkelen (of zich niet laten zien) dan verdwijn je op mysterieuze wijze.


    Nodige informatie
    * Het is een experimentenschool, je personage ondergaat dus ook allerlei onderzoeken naar de werking van je gave.
    * Een naam moet je verdienen. Een nieuwe leerling komt binnen met alleen zijn experimenten nummer. De naam die je verdient, heeft te maken met de gave die je hebt! Je nummer heeft max. 4 cijfers.
    * Je herinnert je niets meer van voor je 15e. Deze herinneringen zijn met zeer goede zorg gewist. Je kunt dus nog wel talenten hebben van voor die tijd, maar je weet er niets meer van.
    * Je bent als personage geboren met de gave of je hebt als tiener een injectie toegediend gekregen om te zien hoe je erop reageert.
    * Je maakt deel uit van een house, waar in totaal 10 personen in zitten.


    Personages

          • Naam • Leeftijd • Gave • Mentor • User
    • Onyx. • 23 • Muziek en dromen • Maneur • Croweater
    • (studieobject) 8175 (Adam) • 17 • Tijdreizen • Margeaux • Croweater
    • Jester Madcap • 20 • Overtuiging • Cackle • ProngsPotter
    •(studieobject) 7223 (Michiel)• 16 • Gedaanteverwisseling • Moreau •Slughorn
    • Yrla • 18 • Superspeed • Williams • Slughorn

    • Vienna • 20 • Telekinese • Maxwell • Slughorn
    • Fayr Fixfault • 19 • Repareren • Navkar• ProngsPotter
    •(studieobject) 8102 •15 • Helderziend • Mentor? • ProngsPotter
    • Dezi • 20 • Samenvloeien met draak • Naam • Croweater
    •Fersephone • 19 • Slopen • Gates • Slughorn
    Bijpersonages
    • Naam •House • Gave

    •Fire • Lions • Vuur
    • Fox •Lions • Dieren veranderen.
    • Astreal • Lions • Astral projection.
    • Tony • Lions • Onzichtbaar in het donker.
    • Emil • Lions • Dupliceren
    • Onna • Lions • Ondoordringbare huid
    •Vera • Lions • Vliegen
    •Serena • Lions• Tijdelijk beheersen van iemand dmv stem.
    • Heidi • Lions • Groene vingers.
    •8226 • Lions • Praten met dieren




    Kamerindeling
    Panthers
    Jongens (boven)
    • Onyx en Jester
    • 7223 en 8175
    • Yrla


    Meisjes (beneden):
    • Vienna en Fayr
    • Dezi en 8102
    • FersePhone
    Lions
    Jongens:
    • Fire en Astreal
    • Fox en Tony
    • Emil

    Meisjes:
    • Onna en Heidi
    • Serena en Vera
    • 8226

    Elephants
    Jongens:
    •

    Meisjes:
    •
    Rhino's
    Jongens:
    •

    Meisjes:
    •
    Buffalo's
    Jongens:
    •

    Meisjes:
    •

    Rooster

    Directeur Dubois
    Panthers
    Maandag
    * Geschiedenis•Sogat•
    * Muziek /Creatief•Wish•
    * Les rondom je gave•Eigen Mentor•
    * Lunch
    * Wiskunde• Margeaux
    * Engels• Cackle

    Dinsdag
    * Sociale training• Navkar
    * Gymnastiek• Williams
    * Onderzoeken
    * Lunch
    * Aardrijkskunde • Maxwell
    * Natuur/scheikunde • Gates

    Woensdag
    * Engels • Cackle
    * Maatschappijleer • Maneur
    * Gave training •Eigen mentor•
    * Lunch
    Vrije tijd

    Donderdag
    * Biologie (Blokuur) • Moreau
    * Biologie (Blokuur) • Moreau
    * Wiskunde • Margeaux
    * Lunch
    * Muziek/ Creatief •Wish•
    * Geschiedenis •Sogat•

    Vrijdag
    * Aardrijkskunde • Maxwell
    * Natuur/scheikunde • Gates
    * Gave training •Eigen Mentor•
    * Lunch
    * Vrije tijd.


    Speeltopic 1: Klik ^^

    Rules
    * Een reservering blijft 24 uur staan
    * Je bent ten alle tijden welkom, vraag even aan ons op welke hoogte we zijn.
    * Reageer vooral vanuit je eigen personage. Je mag voor een ander reageren als je dit overlegt hebt.
    * Maak niet een te uitgebreide persoonsbeschrijving. Het is leuk als je personage zich ontwikkeld tijdens de RPG.
    * Meedoen? -> Klik voor het rollentopic

    [ bericht aangepast door Slughorn op 1 maart 2020 - 9:45 ]


    It's never gonna happen, ladies.

    Studieobject 7223

    "Het komt vast wel goed," mompelde de jongen terug. Het feit dat hij in zijn bed lag, de drukke dag van vandaag en de rustige stem van Adam op de achtergrond zorgde ervoor dat Michiel weg sukkelde in een hele diepe slaap.


    It's never gonna happen, ladies.

    Dezi

    Dezi was weer naar het heuveltje gelopen waar ze al eerder met Fire had gezeten. Het was al donker geworden en er dansten vuurvliegjes waar Azumi achteraan ging. Ze was nog niet zo goed in vliegen, waardoor ze vaak onhandige landingen maakte en over de kop ging, wat Dezi zachtjes liet lachen. Ze schrikte op toen ze voetstappen naast zich hoorde. Even dacht ze dat Phone haar toch gevolgd was, maar toen ze de vlammetjes zag die om de puntjes van Fire’s lange haren dansten, wist ze dat ze ernaast zat.
    ‘Zat je op me te wachten?’ vroeg hij met een plagerige glimlach om zijn lippen.
    ‘Nee.’
    ‘Ik ving je smachtende blikken wel op.’ Hij kwam naast haar zitten, iets dichterbij dan nodig was. Ze voelde de hitte van zijn arm die van haar lichtjes schroeien. Toch schoof ze niet opzij. Ze zou zich niet laten intimideren.
    ‘Dat waren geen smachtende blikken. Ik vroeg me af of we hier niet beter mee konden stoppen.’
    ‘Stoppen? We zijn nauwelijks ergens aan begonnen.’
    ‘Daarom juist.’
    Hij hief een hand en wond weer een streng haar om zijn vingers, er dansten vonkjes heen en weer, maar haar haren vlogen niet in brand. ‘Je houdt van een beetje rebelsheid.’
    ‘Niet als mijn hele huis bij het schroot gezet dreigt te worden.’
    Hij grinnikte. ‘Dat is wel een reële kans ja. Jullie hebben drie naamlozen toch? Zelfs eentje die hier al voor het tweede jaar zit. Wij hebben er maar één, maar ik wed dat ie voor het eind van de week zijn naam al heeft.’ Zijn vingers gleden omhoog, langs de hoornen schubben die bij haar haar haargrens op haar voorhoofd begonnen. ‘Maar wie weet… Als je een beetje lief voor me bent, kunnen we jullie wel een beetje helpen.’
    Ze draaide haar hoofd weg zodat zijn aanraking verdween. Kippenvel lag over haar huid.
    ‘We hebben jullie hulp niet nodig.’
    Hij grinnikte. ‘Natuurlijk niet, princess
    Ze vernauwde haar ogen. Azumi leek haar frustratie te voelen, want ze verloor haar aandacht voor de vuurvliegjes en vloog op hen af. In plaats van op haar schouder te landen, raakte ze per ongeluk verstrikt in Fire’s haren. Pijn schoot door haar heen toen zijn haren plotseling in een vlammenveld veranderden. Jankend worstelde Azumi zich los, waarna ze een ijsstraal uitspoot die het vuur liet doven.
    Vloekend keek Dezi naar de brandblaren die op haar armen waren verschenen. ‘Fucker,’ gromde ze.
    Ze zag de schrik in zijn ogen. ‘Dat was niet de bedoeling, Dees…’ Hij klappertandde door de kou die hen nu omringden en waarmee Dezi automatisch haar verwondingen verkoelde. ‘Ik schrok, ik…’
    ‘Als alle klunzen als jij al een naam krijgen, dan hoeven we ons nergens zorgen over te maken,’ sneerde ze.
    Azumi landde weer op haar schouder.
    Fire snoof. Hij leek nog wat te zeggen, maar uiteindelijk bleef het bij een dreigende stilte waarin ze zich tegelijk omdraaiden en terug naar hun campus beenden.
    Hopelijk sliep Phone al, zelfs al was het nog vroeg. Dan hoefde ze de brandblaren niet uit te leggen.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Fersephone

    Fers zat een boek te lezen op haar bed, toen er een enorme kou kwam binnenzetten. Eigenlijk was dit FersePhone haar kamer, een plek waar ze eigenlijk alleen moest slapen, maar Dezi en zij negeerden die regel al tijden. Ze was dus ook niet verrast toen Dezi binnen kwam zetten, maar keek wel even op van de pagina's. Hoewel koud slapen lekker was, was dit keer wel een extreme kou die uit de gang kwam zetten. Er was iets vreemds aan Dezi. Het leek wel... Leek wel alsof ze onder de blaren zat! Phone keek haar in stilte aan, en trok alleen vragend een wenkbrauw op. Wat had Dezi ooit uitgespookt?

    [ bericht aangepast door Slughorn op 28 feb 2020 - 11:22 ]


    It's never gonna happen, ladies.

    Experiment 8102

          "Dus volgens jou moet ik gewoon eindeloos gaan tekenen?"


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    Dezi

    'Zeg maar niks,' bromde ze. Voorzichtig raakte ze de grootste blaar op zijn arm aan en gromde zacht toen het pijn deed.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Onyx

    Onyx haalde zijn schouders op. 'Het lijkt me het proberen waard.'


    Every villain is a hero in his own mind.

    Jester Madcap



    Jester hoorde het gesprek maar half. De tafel van de Lions liep ondertussen langzaam leeg en zijn blik was blijven haken bij een meisje aan de rechterkant. Ze was niet zo lang en zat met gebogen schouders over haar bord gebogen. Niet per sé verlegen, maar eerder moe. En dus ontvankelijker voor zijn gave. De waarschuwing van 8102 over dat hij enorme koppijn zou hebben vanavond klonk dan ook niet heel realistisch. Zoveel moeite kon het niet kosten, toch?
          Het meisje naast zijn doelwit stond op en zei iets wat hij niet kon horen. Jester wendde zijn blik af, voordat het leek alsof hij aan het staren was (dat was hij wel). Enige momenten later was zijn doelwit echt alleen. Mooi.



    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    Experiment 8102

    Dat klonk vaag. 8102 onderdrukte de neiging om maar gewoon haar schouders op te halen. Onyx had opzich gelijk. Hoe sneller ze een naam verdiend zou hebben, hoe beter. Maar of tekenen nu de weg naar haar gave was, betwijfelde ze zeer. Zo goed was ze helemaal niet.
          "Ik kan het morgen wel proberen," mompelde ze voor zich uit en nam gauw nog een hap. Naast haar was Jester met heel andere dingen bezig. Zijn blik ging steeds weer terug naar de tafel van de Lions, merkte ze.
          "Wat ben jij van plan?" Ze klonk een heel stuk dapperder dan ze zich voelde.
          Jester keek verstoord haar richting op. "Niks," zei hij. Zijn ogen schoten richting Onyx en weer terug. "Maak je geen zorgen, ik heb je waarschuwing gehoord en genoteerd. Ik wil gewoon even wat... proberen."
          8102 trok een wenkbrauw op. "Uh-huh. Wat dan?" Alles beter dan een gesprek over haar gave.



    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    Jester Madcap



          "Omdat je het zo lief vraagt." Jester schoof zijn bord van zich af. "Ik ga een Lion zover krijgen dat ze me op een briefje geeft welke gaven die smiechten nu allemaal bezitten. Niemand heeft ooit gezegd dat dat niet mocht en ik zou graag weten waar we ons aan moeten meten."



    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    Onyx leunde tevreden naar achteren, blij dat Jester zijn idee tot uitvoering bracht.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Experiment 8102

          8102 aarzelde. "Ik denk niet dat dat een goed idee is."
          "Hoezo niet?"
          "Omdat je gaat eindigen met koppijn."
          "Een van de schaduwkanten van het leven. Hoort erbij."
          "Dat zeg je nu."
          "Jij kan het heel gemakkelijk voorkomen, weetje." Jester scheurde nu zijn ogen echt los van de rechterhoek van de zaal en keek haar recht aan. "Als jij nu eens een blik in de toekomst werpt en dat lijstje met gaven even kan voorlezen, dan hoef ik het niet meer te doen. Win-win."
          8102 schudde haar hoofd. "Leuk geprobeerd, maar zo werkt het niet. Bovendien, heb je niet geluisterd? Ik kan niet 'zomaar' in de toekomst kijken."
          "Tja, dan heb ik uiteindelijk weinig keuzes meer over, of wel?" Nu schoof Jester achteruit, zijn blik weer ver weg. "Maar als je zo bezorgd bent, 8102, voel je vrij om mee te komen. Ik kan wel een uitkijk gebruiken zelfs." Even draaide hij zich naar haar om. "Of durf je niet?"



    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    'Nee,' onderbrak Onyx hen. 'Ze is nog een Niemand en dit is belangrijk. Je kan dit best man. Niemand gaat dood van een beetje hoofdpijn. Kies gewoon een onzekere meissie en gooi je charmes erop los. Wedden dat je amper overtuigingskracht hoeft te gebruiken?'


    Every villain is a hero in his own mind.

    Fersephone

    Zwijgend richtte Fersephone zich weer op haar boek. De blik van Dezi had al genoeg gezegd en Ferse zou niet pushen. Als er echt iets was geweest, had Dezi wel om hulp gevraagd. Toch gingen Phone haar ogen af en toe nieuwsgierig over de rand van haar boek heen, om te kijken wat er nu precies gebeurd was. Dezi was wel eens met rare situaties teruggekomen, maar nog niet eerder met brandwonden. Brandwonden... Hoe kwam je daar nu aan?


    It's never gonna happen, ladies.

    Jester Madcap



          "Flikker op, Onyx. Kom zelf anders mee. Ik vertel jou toch ook niet hoe je met je instrumenten moet kliederen," reageerde Jester direct, hoewel zijn stem plagerig klonk. Het meisje was ondertussen opgestaan en liep nu naar de uitgang van de zaal. Hij moest wel opschieten. "Zou graag langer blijven plakken, maar de plicht roept. Zie jullie zo." Met die woorden ging hij ervandoor.

          "Hé, wacht even!"
          Het meisje draaide zich verstoord om. "Wat moet je?"
          Jester vertraagde zijn pas tot hij voor haar stil stond. "Ik wilde graag even met je praten."
          "Hier ben ik. Brand los, Panther."
          Shit. Dit begon al goed. Een scheve grijns krulde om zijn lippen en hij haalde zijn gave naar boven. "Alles is oké. Je wil graag met me praten." De houding van het meisje veranderde wat. Meer ontspannen, hoewel Jester niet het idee had dat ze honderd procent on board was.
          "Er is geen reden om je zorgen te maken. We staan rustig in de gang te praten. Je vindt het leuk om me te helpen, toch?"
          "Jahoor," zei ze. "Ik vind het leuk om met je te praten."
          Dat was wel heel letterlijk wat hij gezegd had. Jester vernauwde zijn ogen. "Precies. Er is niets aan de hand, je kan je gewoon ontspannen." Jester bleef rustig knikken. "Wat is je naam?"
          "Onna," antwoordde ze.
          "Wat een gave naam," zei hij zachtjes. "Welke gave heb je? Die is vast heel cool als er zo'n leuke naam bijhoort."
          Onna haalde haar schouders op. "Ach, zo interessant is het niet hoor."
          Dat was nu écht raar. Hij had alle funderingen gelegd. Ze zou ervan overtuigd moeten zijn dat ze hem graag wilde helpen en hem meteen antwoord geven. Jester deed voorzichtig een stapje dichterbij. "Je wil me graag vertellen welke gave je hebt."
          Nu keek Onna hem recht aan. "Mijn huid is ondoordringbaar," zei ze, op dezelfde zachte toon als hij. "Dat is mijn gave."
          Fuck.
          Achter zijn slapen kwam de bonzende pijn alweer opzetten. Hij moest opschieten, voordat hij al zijn energie verbruikt had en haar niet meer kon overtuigen om alles te vergeten. Hoe langer hij bezig zou zijn, hoe moeilijker het zou worden. Jester schudde zijn rugtas van zijn schouders en haalde er een notepad uit.
          "Omdat je me zo aardig vindt, wil je me graag helpen. Ik wil weten welke Lions welke gaven hebben. Je vindt dat heel normaal. Het is geen probleem om dat aan me te vertellen, eigenlijk is het algemene kennis. Je vertelt dit me graag."
          Misschien zou 8102 nog wel eens gelijk kunnen krijgen. Jester werd een beetje misselijk.

    [ bericht aangepast door ProngsPotter op 28 feb 2020 - 12:24 ]


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    Vienna

    Haar bed lag beter dan ze zich had kunnen voorstellen. De zachte kussens verlichtte haar stijfheid en Vienna voelde de opluchting door haar lichaam trekken. Fayr was nog niet en dus had ze de kamer voor nu even voor zichzelf. Dit was een bijzondere dag geweest, dacht ze bij zichzelf. Dit hele zuiveringsgedoe wat de school aangekondigd had, zwierf duidelijk door de school. Je kon het merken dat angst mensen achtervolgde, aangezien er in de gangen meer gesmoest werd. Vienna haar gedachten gingen even naar 7223 eerder die dag. Hij had zo angstig en verslagen geleken die middag. Zou zij er ook zo bij zitten als ze wist dat verwijdering van school dichtbij zou komen? Vienna had werkelijk waar zich nog nooit druk gemaakt rondom het wegsturen van school, maar nu het zo dichtbij kwam kon ze niet ontkennen dat het haar toch iets angst aanjaagde. Ook de anderen leken meer op hun hoede of gemotiveerd, want nog nooit waren ze met zijn allen zo hard bezig geweest aan een schoolopdracht of in hulp naar elkaar. Misschien bracht de wedstrijd ook wel iets goeds met zich mee, dacht ze met een glimlach. En met die glimlach op haar gezicht viel Vienna in slaap.


    It's never gonna happen, ladies.