• The Shooter
    Damaged people are dangerous, they know how to make hell feel like home

    3 februari 2020 - Het gegil klonk als muziek in zijn oren terwijl hij langzaam door de gang voortbewoog. Onbedoeld stapte hij in een roodgekleurde plas, waardoor hij rode voetstappen achter liet. Het deerde hem niet, als hij eerlijk moest zijn dan gaf het enkel een grotere kick. Enerzijds voelde het alsof hij door een glazen bol naar de wereld keek op het moment, alsof hij hier niet echt was. Misschien zelfs alsof hij thuis achter zijn PlayStation zat en daar Call of Duty aan had gezet. Maar dat was niet zo. Hij bevond zich niet thuis in zijn kamer en in zijn handen had hij geen controller maar een semi automatisch wapen. Het voelde zwaar en licht tegelijkertijd terwijl hij zich voortbewoog, langzaam, op zoek naar zijn volgende doel.

    I tell myself I don't need anyone but the truth is nobody needs me

    DISCLAIMER
    Let op, in deze rpg komen gevoelige onderwerpen aan bod, dit kan niet voor iedereen geschikt zijn. Denk hierbij bijvoorbeeld aan pesten maar ook de heftige shooting die we uit zullen schrijven. Mocht je problemen hebben met één van deze onderwerpen of hebben deze een negatief effect op je, zorg ervoor dat je altijd met iemand kan praten. Indien nodig staat mijn pb ook altijd open. 16+ activiteiten zijn toegestaan maar graag wel met een aankondiging bovenaan de post zodat deze meteen opvalt en ongeïnteresseerden gemakkelijk door kunnen scrollen.
    START
    Zaterdagavond 4 januari 2020, het nieuwe jaar is aangebroken en maandag begint school weer na twee weken (kerst)vakantie: het uitgelezen moment voor een feestje. Er is geen excuus nodig voor een feestje maar voor sommigen is het wel meteen een goede mogelijkheid om aan hun goede voornemens te werken - of juist niet.
    Het feest wordt georganiseerd door Kit en zal dan ook plaatsvinden in huize Meester. Drank in overvloed, muziek en dronken tieners. Wat wil je nog meer?

    Inmiddels is het 22.00 wat betekent dat het feestje al in volle gang is maar laatkomers nog binnen komen druppelen.
    Have fun!
    RollentopicPraattopicSpeeltopic

    [ bericht aangepast door Velns op 7 april 2020 - 17:10 ]


    KITMAXWELLMEESTER


    18 ★ At his house ★ Kitchen ★ With Heath & Tessa




















    'T-te warm? Nee hoor, het is echt precies goed binnen... Of nou ja, misschien een beetje benauwd maar-' bracht Heath moeizaam uit. Kit kon aan hem zien dat hij nerveus was. Kit was zelf ook nerveus als hij bij Heath in de buurt was, maar hij wist dat heel goed te verbloemen. Niemand kon zijn zenuwen proeven.
          'We hebben het enorm naar ons zin, toch Heath?' zei Tessa. Kit kon duidelijk opmerken dat Tessa alles minder ongemakkelijk probeerde te maken. 'We waren net van plan wat te gaan drinken.' voegde Tessa eraan toe. Voorzichtig stelde Heath voor dat Kit met hen mee kon lopen.
          Kit lachte en schudde zijn hoofd. 'Als gastheer weet ik natuurlijk dat de drank in de keuken lang niet zoveel voorstelt als de voorraad van mijn vader,' zei hij. Kit was zo gewend aan alle luxe van een villa en twee rijke ouders dat hij soms verwend en oppervlakkig over kon komen. Dat wilde hij niet, maar het gebeurde onbewust. 'Loop maar met me mee,' zei hij, terwijl hij zich richting de buitendeur bewoog. Hij keek even achterom en wenkte Tessa en Heath om mee te lopen. Hij opende de deur en wandelde een hoekje om. Hij bleef stilstaan bij een trap die naar beneden leidde.
          In de kelder bewaarde zijn vader de duurdere en betere drank. Kit zou wel gek zijn als hij dat zou serveren aan zijn onwetende gasten. Zij proefden het verschil nog niet tussen een witte en rode wijn. Hij wachtte rustig tot hij Heath en Tessa weer kon zien. 'Jullie mogen je heel speciaal voelen dat jullie hier mogen zijn,' lachte hij. Hij liet zijn blik even op Heath rusten en kon het niet laten om hem van top tot teen te bestuderen. 'Ik mag hier eigenlijk niet eens komen van mijn vader,' zei hij. 'Maar geheime kamers zijn het leukst toch?' grijnsde hij.

    [ bericht aangepast door Ziegler op 25 maart 2020 - 8:44 ]


    Big girls cry when their hearts are breaking

    NIAH SANTIAGO
    17 • The Queen • outfit • kitchen -> dancefloor with Lucas

          ''Eigenlijk meer mezelf,'' Ze had haar mond daar over gehouden door de serieuze toon - daarbij had ze hem wel eens écht dronken gezien op feestjes. ''Maar voel je zeker vrij om mee te doen.'' en dat deed haar dan toch weer gewoon glimlachen.
          Niah ging er automatisch van uit dat Lucas haar wel terug naar de woonkamer zou volgen. Daarbij miste ze compleet het groepje bij Roxy - en dat was maar goed ook. Al zou ze in deze staat zich er niet meteen mee bemoeien, ze zou het niet kunnen laten om er later wat van te zeggen en ze zou zich vreselijk voelen tegenover het meisje.
          In de woonkamer mengde ze zich al dansend weer tussen het volk. Hoewel ze wel had verwacht dat Lucas zou volgen, had ze niet verwacht dat hij ineens achter haar zou staan en zijn handen op haar heupen zou leggen. Even betwijfelde ze dan ook of het wel Lucas was - tot ze zijn stem hoorde vlak naast haar oor.
          ''Als je me kwijt wil, mag je gewoon mijn hart breken hoor.'' Ze trok haar wenkbrauwen verontwaardigd op terwijl ze probeerde te bedenken wat hij daar precies mee bedoelde. Dat ging lastig, vooral omdat zijn stem zo in haar oor meer deed dan ze wilde toegeven. De haartjes in haar nek stonden iets overeind en ze draaide haar hoofd iets zodat ze een deel van hem zag, over haar schouder heen.
          ''Wie zegt dat ik jouw hart kan breken?'' vroeg ze met een charmante lach rond haar lippen.
    THOMAS HOUSTON
    18 • Black Sheep • outfit + jeans • Valentina's house with her

          ''Hi,'' was haar begroetende antwoord, gepaard met een kus op zijn mondhoek. Hij glimlachte er wat knullig om, zichzelf ergens vervloekend dat hij haar ook niet gewoon een kus terug gaf maar hij wilde het gewoon niet verpesten bij haar, hoe stom het ook klonk. Het was heus niet zo alsof hij altijd al een crush op haar had gehad maar het idee dat een meisje een relatie met hem wilde.. wilde hij niet verpesten.
          ''Prima. Saai.'' Hij beet kort op zijn onderlip. Stomme vraag? Ondertussen had hij de auto weer gestart en draaide hij de weg weer op. Geschrokken keek hij omlaag naar haar hand op zijn been en hij slikte moeizaam. Even was hij te veel afgeleid en stuurde hij bijna de berm in, waardoor hij een rukje aan het stuur moest geven om op de juiste weghelft te blijven en hij richtte meteen zijn blik strak op de weg. Hoe moeilijk dat ook was met haar vingers daar.. shit. Waarom deed ze dat nú? Ze moesten naar een feestje en hij wist niet eens.. Het liefste zou hij zeggen dat hij zich moest focussen, dat het iets voor later was of wat dan ook. Hij deed het allemaal niet en hield zijn mond verder over de hand en vingers in die positie. Zelfs al moest hij zich andere dingen in het hoofd halen om niet meteen.. opgewonden te raken van haar hand daar. ''Hoe was die van jou?''
          ''Ook wel prima,'' antwoordde hij zacht. Hij was nog altijd niet van plan om haar aan haar neus te hangen hoe zijn thuissituatie eruit zag en hoewel hij ergens blij was dat hij nu een reden had om van huis te zijn, betwijfelde hij of het feest echt een betere optie was. Hij hield zijn mond verder, te veel moeite doende om zich niet op die hand te richten en op de weg te blijven. Nadenken over een gespreksonderwerp kon hij er nu echt niet bij hebben.






    Tessa Mae Sandler

    "I’m not the jealous type, but what’s mine is mine.
    End of story."

    • 19 • Cheerleader • Party • w/ Heathcliff • Outfit

          "Volgens mij had ik ergens gelezen dat ongetrouwde vrouwen ouder worden dan getrouwde, en als ik nadenk over hoe stressbezorgend mannen kunnen zijn... Dan verbaasd me dat totaal niet." I died.
    Tessa kon het niet helpen heel even te lachen om Heath's woorden. Het was bijzonder om te horen, gezien het juist uit de mond kwam van een man. Eveneens wist een kleine glimlach van geluk over haar lippen heen te glijden. Ondanks dat ze aan het begin van hun einde behoorlijk verscheurd was geweest, was de brunette nu meer dan blij dat ze samen hun vriendschap wisten te behouden. De relatie die het tweetal nu had was daardoor nog sterker geworden dan wanneer ze een koppel vormde.
          Nu staarde ze met een lichte uitdaging in haar ogen op naar Kit, wie door Heath gevraagd werd om mee wat te drinken te gaan halen. Deze schudde echter op zijn beurt met zijn hoofd en heel even was Tessa bang dat Kit hem nu in haar bijzijn wederom zou afwijzen. Dit deed hij echter tot haar lichte verbazing niet.
          "Als gastheer weet ik natuurlijk dat de drank in de keuken lang niet zoveel voorstelt als de voorraad van mijn vader," zei Kit. "Loop maar met me mee."
    Lichtjes trok Tessa haar wenkbrauw op, blikte schuin naar Heath omhoog en haalde subtiel een keer haar schouder op. Waarom niet? Mocht Heath enige twijfel gehad hebben, dan had hij daar weinig tegen in kunnen brengen. Behendig wist Tessa hem namelijk mee te nemen, gezien ze haar arm nog altijd tactvol door de zijne gehaakt hield — in ieder geval tot ze de desbetreffende kamer bereikt hadden.
    Het feestgedruis klonk eenmaal in de kelder een heel stuk minder heftig en Tessa kon het niet helpen haar blik een keer schaamteloos rond te laten glijden. Kit had ze tenslotte zelf meegenomen.
          "Jullie mogen je heel speciaal voelen dat jullie hier mogen zijn," hoorde ze Kit zeggen. De brunette besloot haar arm los te halen uit die van Heath en wat rond te kijken, terwijl haar donkere kijkers de verschillende etiketten op de drankflessen opnamen. Het was bizar te zien wat er allemaal stond — enkele flessen leken mega felle neonletters te dragen met als tekst 'Kneiter-duur, voorzichtig drinken.'
          "Ik mag hier eigenlijk niet eens komen van mijn vader," ging Kit ondertussen verder. "Maar geheime kamers zijn het leukst toch?"
    Tessa kon het niet helpen, maar moest onbewust heel even zachtjes grinniken. Kort keek ze van Kit naar Heath, waarna ze geheel als onschuld 't zelve verder snuffelde. "Ze bewaren de beste geheimen, toch?" Met een blik vervuld van onschuld — een die alleen Heath wist te herkennen — keek ze heel even naar het tweetal. De opmerking op zich was wellicht niks mis mee, tenminste niet voor iemand die niks afwist van het geheim dat de beide heren droegen.

    [ bericht aangepast door Feichin op 24 maart 2020 - 17:33 ]


    "Though I may kneel before you, I will never be below you.."

    Izak Konstantyn Tomaszewski


    ✲*。.❄*✲。❄。*✲*。.❄*✲。❄。*✲*。.❄*✲。❄。*


    ✲*。.❄*✲。❄。*✲*。.❄*✲。❄。*✲*。.❄*✲。❄。*

    The Ice Prince | Captain of the swimteam | 18 years | At the party | With Sam, Augustus and Tyler

    Dat Sam geen zin had gehad in het feestje had Izak natuurlijk bij voorbaat wel geweten, maar hij had stiekem toch gehoopt dat ze het tenminste een beetje naar zijn zin zou hebben eenmaal hier. Dat ze misschien een vriend of vriendin tegen het lijf zou lopen en een hele leuke avond zou hebben. Hoewel Izak eerlijk gezegd niet heel goed wist wie Sam haar vrienden waren naast hem, niet dat ze ze niet had, hij had ze alleen nooit gezien, misschien schrok hij ze wel af. ‘’Geef me één goede reden waarom ik, mensen zou willen zien overgeven, minstens tien meisjes zien schuren tegen een jongen en te veel koppeltjes elkaar zien aflebberen?’’ vroeg de jongedame terwijl Izak het laatste beetje van zijn bekertje achterover sloeg en alvast naar de volgende door ging. Hij lag zo ver achter op de mensen hier verder en heel eerlijk wist hij niet zeker of hij het feestje kon verdragen zonder genoeg alcohol in zijn bloed, niet dat hij Sam dat zou toegeven. 'It's comedy, ' zei Izak met een kleine glimlach op zijn lippen. ‘’Ik denk dat jij en ik dit feest door een compleet verschillende lens zien.’’ vervolgde Sam, nog altijd niet geamuseerd genoeg. 'Ah, dat is het dus,' zei Izak. 'Je hebt je roze zonnebril niet opgedaan, dat had je vaak een stuk positiever gemaakt. '
    Izak hoopte Sam af te leiden van haar negatieve gedachten door het gesprek maar ergens anders op af te sturen. Als hij het gezellig maakte dan zou ze misschien vanzelf ook wel willen blijven, maar als hij nog tien minuten langer haar gezeur aan moest horen zou hij haar misschien ook nog wel eens alleen achter laten. Het was alsof de blauw harige het niet eens echt probeerde. ’Uhm, nou jij hebt iets kortere haren dan Tarzan maar voor de rest..’’ zei Sam over de Tarzan vergelijking, Izak schudde snel zijn hoofd. 'Okay, ik heb Tarzan zijn lichaam, i'll take it, maar qua karakter? Ik ben niks als Tarzan.' zei hij, terwijl Izak nu zijn jas ook maar eens uittrok en hem over één van de banken heen gooide. Die vond hij later wel weer terug.
    ‘’Anyways, aangezien jij je partypants inmiddels wel aan hebt getrokken, enige interessante plannen voor vanavond? Eigenlijk zou ik aan jou moeten vragen of er voor mij nog wat te doen is.. want zo ziet het er niet naar uit. Wellicht zoek ik wel een dak van dit enorme huis en, wie weet wat ik zal tegenkomen.'' ging de jongedame verder, duidelijk nog niet vergeten dat ze hoorde te klagen over het feestje. 'Mijn plan was om je op dit feestje uit te huwelijk aan een leuke man, want iemand staat duidelijk al veel te lang droog.' zei Izak misschien iets bitchier dan de bedoeling was geweest.
    ''Ik heb je autosleutels nodig ..... voor mijn jas.'' Zei Sam vervolgens. ''-Alstublieft. Ik kom heel snel terug.'' Was het niet dat Izak zag dat Sam haar best deed haar mondhoeken niet omhoog te laten krullen had hij haar waarschijnlijk direct zijn autosleutels in de handen geduwd, maar het was duidelijk dat ze meer van plan was. 'Sam, ik ben niet achterlijk,' zei Izak, waarna hij rustig nog een slokje van zijn drankje nam. 'Als je echt wil gaan, ga dan ook maar, maar laat mijn auto er buiten.'


    I could be your perfect disaster, you could be my ever after.

    Augustus Fisher

    Augustus' blik kruisde kort die van Gio en hoe wel hun relatie op dit moment gespannen was, keek ze deze keer eens niet vijandelijk naar hem. Ter begroeting knikte ze naar hem en hij knikte even kort terug. Lori trok 'ie wat dichter tegen zich aan en plagerig porde hij haar eens kort in haar zij — buiten Gio's vizier, dat wel.
          'My my.. Eindelijk kom je weer opdagen..' Tyler had zich ontfermd over Roxy, hoewel die keek alsof zijn aandacht aan haar-haar gestolen kon worden. Als een hert die in de koplampen van een auto keek, zo stonden haar ogen en was haar houding. Terwijl hij Roxy van top tot teen bekeek, haakte Tyler één van zijn vingers om één van de bandjes van Roxy's jurk, voordat hij plagerig wat met de stof speelde. Augustus kon het niet laten om met zijn ogen te rollen, waarom Tyler het bleef proberen bij een... type als Roxy was een concept dat hij maar niet kon begrijpen. Er waren in deze kamer alleen al minstens tien meisjes die erbij liepen alsof je ze enkel een blik hoefde te geven en ze zouden al met hun benen wijd gaan, zeker voor Tyler. Dat de jongen zijn zinnen had gezet op een muts als Roxy was nog onbegrijpelijker dan algebra. 'Goede keuze, Madison. Vinden jullie niet?'
          'Tsja, wat zal ik zeggen,' antwoordde Lori zoetjes en keek grijnzend naar Roxy. 'Zelfs Boeddha zou er niet dood gevonden in willen worden. Toch jongens?'
          'Ik zou mijn hond er nog vanaf trappen, Lori.' Om eerlijk te zijn kon het hele spektakel voor hem Augustus vrij weinig boeien, waarom zijn drie vrienden Roxy zoveel aandacht schonken probeerde hij nog uit te vogelen. Echter werd er om zijn mening gevraagd, dus bracht hij het fatsoen op om te doen alsof hij meeluisterde.
          'Hmh, ja, erg leuk,' antwoordde hij afwezig. Vervolgens ging er nog een heel gesprek over en weer tussen Gio en Lori die probeerden te achterhalen waarom Roxy niet met een jongen als Tyler zou willen zoenen. Lori concludeerde dat Roxy wel bang moest zijn voor Tyler, want hoe kon ze anders de "hunk van de school" - Lori's woorden, niet die van Augustus - niet willen. Gio concludeerde wat extremers en maakte Roxy uit voor leugenaar. Nu moest Augustus toegeven dat Roxy's rode wangen niet per sé blijk gaven van dat ze bang was, eerder van opwinding, maar aan de andere kant zag ze er voor de rest nog steeds uit als een angstig hertje. Augustus begon een beetje verveeld te raken.
          'Kan ik iemand een plezier doen met een mix-drankje? Of een dansje op de dansvloer?' Opperde hij dan ook en keek de twee dames naast hem vragend aan. Vervolgens blikte hij naar Tyler. 'En Tyler, misschien moet je brunetje hier-' hij knikte naar Roxy, '-wat ademruimte geven. Be a gentleman en gun haar-haar frisse lucht, get a room, of beter nog, besteed je tijd aan iemand die het wat meer waard is.' Augustus haalde zijn schouders op. 'Dus, drank?'


    Satisfaction feels like a distant memory.
    🚬
    19 — Stoner — Tyler, Lori, Gio & Roxy



    I just caught the wave in your eyes



    Tyler Nolan Hale
    19 • The Quarterback • With Roxy, Lori, Gio & Gus @ Party


    “Tsja, wat zal ik zeggen. Zelfs Boeddha zou er niet dood gevonden in willen worden. Toch jongens?” sprak Lori al over de outfit en ik hou mijn hoofd wat schuin, al haal ik mijn ogen niet van Roxy af. "Ik zou mijn hond er nog vanaf trappen, Lori.", beantwoordde Gio nu ook en ik schud mijn hoofd lichtjes. Ik was geen fashion expert, maar ik zag wel dat het weinig verhulde. Laat dat nou net mijn favoriete stijl zijn.. 'Hmh, ja, erg leuk,' antwoordde Gus nu ook, wat een antwoord was waar ik mij meer in kon vinden.
    Roxy staarde mij verbaasd aan na mijn laatste woorden en ik trek mijn wenkbrauwen wat op. Zo raar was die vraag niet toch? "Ik, euhm, ik heb me beter gevoeld," mompelde ze en ik vernauw mijn ogen wat "Ik heb wat frisse lucht nodig, geloof ik," murmelde ze vervolgens. ''Frisse lucht hmh..'' mompelde ik. “Volgens mij is ze een beetje bang voor je, Ty,” zei Lori toen en geamuseerd haal ik weer een wenkbrauw op. “Roxy hier.. Zei namelijk dat ze niet wilde. Gio en ik hadden het er net over, en we kwamen tot de conclusie dat dat gewoon niet kan. Je bent namelijk de hunk van de school.” Ik lach na die woorden en schud mijn hoofd. Well, als dat niet de waarheid is in een simpele zin weet ik het ook niet meer.
    Ik voel haar op mijn schouder leunen en vervolgens een kus op mijn wang drukken, waardoor een tevreden grijns op mijn lippen verschijnt. ''Hmh.. Je bent te goed voor mijn ego Lori..'' mompel ik en draai mijn hoofd voor een kort moment om een zachte kus op haar mondhoek te plaatsen.
    "Heb je die rode kleur gezien? Volgens mij wil ze wel meer van je." begon Gio toen ook. "Ik denk dat mevrouw hier een beetje aan het liegen is... En ik heb een hekel aan leugenaars. Ik vind het een beetje oneerbiedig... Denk je niet?" Ik knik, ik kan het niet anders dan met haar eens zijn. Deze meid was amper van mij weg te slaan die avond, tot we werden onderbroken natuurlijk. Ze schaamde zich zeker dat ze zich zo makkelijk liet gaan. Maar goed, iemand van haar status laat zich sowieso wel gaan met iemand zoals mij. Het is een makkelijke manier om omhoog te klimmen op de felbegeerde sociale ladder.
    "Ze moet al blij zijn dat je überhaupt aandacht aan haar besteed hebt." Ik lach en blik kort naar Gio. ''Ik wou net zeggen,'' zeg ik en kijk weer naar Roxy. ''See... Je moet dankbaar zijn, darling..'' prevel ik en zet een kleine stap dichterbij. 'Kan ik iemand een plezier doen met een mix-drankje? Of een dansje op de dansvloer?' Opperde Gus toen maar het trok niet meteen mijn aandacht. Dit spelletje wat ik momenteel aan het spelen was daarentegen.. Normaal zou ik iemand als Roxy nooit een kans geven, laat staan een tweede, maar nu ik heb gezien hoe ze eruit kan zien op haar best.. Het is bijna zonde om het te laten liggen. 'En Tyler, misschien moet je brunetje hier wat ademruimte geven. Be a gentleman en gun haar-haar frisse lucht, get a room, of beter nog, besteed je tijd aan iemand die het wat meer waard is.. Dus, drank?' Ik grijns en kijk kort naar Gus. ''Oh, je brengt mij altijd op geweldige ideeën...'' Ik sla een arm om Roxy's schouder. ''Er zullen vast nog genoeg kamers vrij zijn.'' plaag ik dan en kijk weer naar Roxy. ''Frisse lucht zei je hmh? Geen probleem.'' zeg ik dan en kijk naar de drie voor ons. ''Be right back.'' grijns ik en begin een weg door de menigte te maken tot we buiten staan.
    ''Beter?'' vraag ik haar, nog altijd een speelse grijns op mijn gezicht. Dan hou ik mijn beker aan haar voor en hou mijn hoofd wat schuin. ''Drink up,'' zeg ik ''laat je waarschijnlijk een stuk beter voelen.'' Ik laat een hand rusten op haar middel. ''Des te eerder kunnen we weer terug naar waar we waren gebleven, no?'' lach ik zachtjes.

    [ bericht aangepast door Mandalorian op 24 maart 2020 - 21:56 ]


    A woman without a man is like a fish without a bicycle

    Sam Reyes

    18 ━ At the party ━ Met Izak ━ outfit

    ‘’Aha, comedy.’’ Herhaalde Sam de woorden van Izak en dacht erover na. ‘’Hm, daar heb je misschien wel gelijk in.’’ Misschien was het inderdaad wel grappig om te zien hoe anderen zich vrijwillig lieten vernederen. Ze zag hoe Izak zijn jas er ook uittrok en het zomaar ergens gooide. Dat was makkelijk. Wilde hij zijn jas nog wel terug? Sam keek rond om te zien of er wat eetbaars of te drinken was, naast alle drank en toetjes als spacecake, maar besloot om toch nog even niks te nemen en zwaaide ondertussen haar jas om haar schouder heen.
    ‘’Huwelijk?’’ Vroeg Sam duidelijk verward om het antwoord dat haar vriend zojuist had gegeven, maar haar mond zakte twee seconden later naar beneden nadat hij zijn zin had afgemaakt. Ze kruiste haar armen, likte haar lippen en schraapte haar keel voordat ze wat zei. ‘’Darling, Ik ben bang dat je een onmogelijke doel voor jezelf hebt opgesteld.’’ Ze hield haar hand voor haar voorhoofd en keek overdreven om haar heen. ‘’-want ik zie hier helemaal niemand die daarvoor geschikt is.’’ Eindigde ze haar zin met een lieve glimlach. ‘’Toch bedankt voor de moeite.’’
    Sam haalde even haar hand door haar blauwe haren heen om haar gezicht wat lucht te geven, gezien daar waarschijnlijk een tekort aan was in deze ruimte met zoveel mensen opgekropt bij elkaar. Het leek hier haast wel een warme zomeravond terwijl ze in de werkelijkheid in een koude maand genaamd januari zaten.
    Het plannetje van Sam werkte helaas niet echt op Izak en hij bleek er zo te zien ook genoeg van te hebben. Een rebelse stemmetje in haar hoofd zei dat ze nu moest weglopen en desnoods moest gaan liften voor vanavond. Aan de andere kant wilde ze haar vriend niet geïrriteerd achterlaten. Hij had haar misschien onvrijwillig meegenomen naar het feest, maar ze was er vrij zeker van dat het met goede bedoelingen waren. Althans, dat hoopte ze.
    ‘’Prima. We doen het wel zo dan.'' Zei Sam alsof ze werkelijk net niet van plan was om te vertrekken en gooide haar jas op dezelfde plek als Izak had gedaan. ''Ik wil wel een vergoeding voor mijn jas hebben als ik hem kwijtraak.’’

    Heathcliff Evans

    Heathcliff liep over van de zenuwen en Kits onleesbare gelaat maakte het er voor hem niet beter op. Nieuwsgierig wachtte hij Kits antwoord af op zijn voorstel en hij voelde dat zijn hart even stopte met kloppen toen hij de jongen lachend nee zag schudden. Heathcliff wilde al teleurgesteld zijn hoofd afkeren en een schietgebedje naar de goden maken dat hij verzwolgen mocht worden door de aarde. Dat Kits woorden hem verbaasde, was dan ook zacht gezegd.
          'Als gastheer weet ik natuurlijk dat de drank in de keuken lang niet zoveel voorstelt als de voorraad van mijn vader.' Met grote ogen keek Heath de jongen aan en een nieuwsgierigheid borrelde in hem op als die van een kind. Hoewel hij het nooit slecht heeft gehad, was Heathcliff absoluut niet gewend aan luxe. Zijn moeder had het niet bijzonder breed en hield het meestal bij eenvoudige wijn van de supermarkt. Dat Heathcliff benieuwd was of je tegen de drankvoorraad van meneer Meester net zoals tegen het huis zelf ook 'u' kon zeggen, was dan ook niet zo gek. 'Loop maar met me mee.' Heathcliff keek op zij naar Tessa, die hem op haar beurt een veelbetekenende blik schonk. Hij haalde zijn schouders op maar zijn antwoord had eigenlijk niets uitgemaakt, Tessa sleurde hem gewoon kordaat met zich mee achter Kit aan. Het drietal sloeg een hoek om en Heathcliff zag Kit een trapgat in verdwijnen, waar Tessa en hij hem in achtervolgde. de trap was slecht verlicht en Heathcliff kon het niet laten om er een beetje nerveus van te worden omdat hij een tikkeltje bang was voor het donker.
          'Oooh een avontuur,' bracht hij zenuwachtig giechelend uit. In zijn hoofd kon hij zich wel voor zijn kop slaan, maar de alcohol in zijn bloed liet hem de gekste dingen eruit flappen die er in hem opkwamen.
          'Jullie mogen je heel speciaal voelen dat jullie hier mogen zijn,' hoorde Heathcliff-Kit lachend zeggen eenmaal ze met beide benen beneden in de kelder stonden. Heathcliff kon niet voorkomen dat zijn mond een beetje openviel bij de verzameling drank die hij zag. Tessa had zich intussen losgemaakt van hem en keek ook haar ogen uit. Kort blikte Heathcliff in Kits richting en zag nog net hoe deze hem aan het bekijken was, wat hem liet doen blozen. 'Ik mag hier eigenlijk niet eens komen van mijn vader.' Heathcliff schuifelde subtiel in Kits richting en boog wat naar hem toe.
          'Dankjewel dat je dit ons dan toevertrouwt,' prevelde Heathcliff zachtjes tegen de jongen en schonk hem een verlegen glimlach. Hij voelde zich even moedig, misschien omdat Kit hem kennelijk genoeg vertrouwde om hem dit te laten zien, en in zijn moed pakte hij subtiel Kits hand en gaf er een zacht doch veelbetekenend kneepje in, vooraleer hij hem weer losliet. Heathcliff stapte vervolgens langs hem heen richting een stellingkast met allerlei dure whiskey, althans, de flessen zagen er duur uit en gezien de familie van Kit zeer vermogend was, waren ze waarschijnlijk inderdaad ook duur.
          'Maar geheime kamers zijn het leukst toch?' Heathcliff was blij dat hij op dat moment net zijn rug naar Kit toe had gekeerd want zijn ogen werden wat groter en hij verslikte zich bijna. Van allerlei niet zulke heilige gedachtes schoten er door zijn hoofd heen. Op de achtergrond hoorde hij Tessa zachtjes grinniken en hij richtte zijn ogen op haar.
          'Ze bewaren de beste geheimen, toch?' Heathcliff wist niet wat hij hoorde en opnieuw verslikte hij zich bijna. Tessa's meer dan onschuldige blik sprak voor hem boekdelen. Weifelend knikte hij en draaide zich wat naar Kit toe om zijn reactie te kunnen zien, hoewel Tessa's opmerking subtiel genoeg was om aan hem voorbij te gaan. Heathcliff besloot z'n lot in eigen handen te nemen door snel het onderwerp te veranderen.
          'M-maar Kit, weet je zeker dat je hier,' hij gebaarde naar de drank om zich heen, 'ons van wilt geven? Ik wil je niet in de problemen brengen...'


    Go to the party they said. It will be fun they said.

    18 — Wallflower — Tessa & Kit


    [ bericht aangepast door Naird op 25 maart 2020 - 0:56 ]


    I just caught the wave in your eyes


    Lucas Houston
    the difference between winning and losing is most often... not quitting.

    outfit      -      met Niah      -      keukenaanrecht


    Niah reageerde niet meteen op zijn woorden, maar dat leek Lucas niet echt te deren. Of te merken. Hij was zich er vooral van bewust dat ze totaal geen afstand van hem nam en dat hij het wel aangenaam vond om haar zo vast te houden. Alleen... op dit punt wist hij niet meer 100% zeker of dat volledig aan haar lag, of ook aan de alcohol.
          Na enkele seconden boog ze haar hoofd over haar schouder en keek hem zo half aan. Automatisch boog hij zich dichter naar haar toe, zodat hij haar beter kon horen. Ze glimlachte charmant en vroeg: "Wie zegt dat ik jouw hart kan breken?"
          Met een verbaasd opgetrokken wenkbrauw gaf hij haar weer wat ruimte en keek hij haar aan. Gemaakt verontwaardigd pruilde hij even en schudde hij zijn hoofd. "Hé, ik ben een gevoelige jongen!" riep hij, maar na twee seconden moest hij lachen. Er zat meer waarheid in die zin dan hij ooit zou durven toegeven, maar dat was iets waar hij nu absoluut niet aan dacht. "Maar gewoon weglopen van me werkt misschien niet. Ik ben ook wel eens een achterlijke jongen." Hij haalde nonchalant zijn schouder op. "Dus laat het me even weten wanneer je het niet leuk vindt," grijnsde hij tenslotte, zijn handen nog altijd niet verplaatst.


    Roxy Madison
    The flower that blossoms late, is often the most beautiful


    Zoals verwacht waren de meisjes niet bepaald aardig over Roxy's outfit, dit zich voor al die opmerkingen gewoon afsloot. Ze was absoluut geen fashionista en ze had ook echt ontzettend lang over de outfit getwijfeld, maar niet om de gebruikelijke reden. Ze wilde er goed uitzien, maar niet zoals de vorige keer. Niet zo... uitnodigend. Blijkbaar was dit niet zo goed gelukt.
          Ze had ook kunnen verwachten dat het groepje niet zou ingaan op haar mededeling. Sterker nog, Gio blokkeerde misschien haar laatste ontsnappingsroute en Roxy voelde de innerlijke muur om haar paniek heen al meteen weer wat afbrokkelen. Ze haatte het, ze haatte dit. Ze richtte haar blik opnieuw op Ty, deze keer met een groot gevoel van spijt... Ongeacht wat ze toen wilde, ze wenste dat er nooit iets gebeurd was, zodat ze nooit zó de aandacht had getrokken.
          "Volgens mij is ze een beetje bang van je, Ty," zei Lori. Roxy blikte even naar haar, in haar blik misschien een zweem van de sneer die ze ergens had zitten. Ik ben bang van jullie allemaal. Half de school is dat. Maar de wanhoop en het ongemak waren stukken groter. "Roxy hier, zei namelijk dat ze niet wilde. Gio en ik hadden het er net over en we kwamen tot de conclusie dat dat gewoon niet kan. Je bent namelijk de hunk van de school."
          Lori boog zich naar Ty toe en gaf hem een kus op de wang, waarop Roxy maar gewoon de andere kant opkeek. Het kwetste haar niet - zo naïef was ze nu ook niet, ze wist maar al te goed wat voor mannelijke slet Tyler was - maar om er zo op te staan kijken, was... ongemakkelijk. Ze merkte op dat Gus er nogal ongeïnteresseerd bij stond, waarop ze het niet kon laten even naar hem te blijven kijken. Hoe gênant het de vorige keer ook was, hij had haar toen wel uit de brand geholpen. Misschien...
          Gio doofde meteen het sprankeltje hoop door er nog een schepje bovenop te doen: "Heb je die rode kleur gezien? Volgens mij wil ze wel meer van je." Roxy's hoofd schoot opzij en geschrokken keek ze Gio aan. Nee, nee, niet doen, niet aanmoedigen. "Ik denk dat mevrouw hier een beetje aan het liegen is. En ik heb een hekel aan leugenaars. Ik vind het een beetje oneerbiedig, denk je niet?" Gio kneep haar ogen samen, terwijl Roxy haar hoofd zachtjes schudde. "Ze moet al blij zijn dat je überhaupt aandacht aan haar besteed hebt."
          In alle eerlijkheid zou Roxy nu vooral blij geweest zijn als ze al die aandacht meteen ook weer verloor, maar het viertal - of ja, als ze naar Gus keek waren het er misschien maar drie - leek zich goed te amuseren met haar. "Ik wilde niet...," sprak ze zachtjes, maar haar stem ging verloren in de rest van het lawaai, en ze stopte al helemaal toen Tyler nog wat dichterbij kwam.
          "Ik wou net zeggen... See, je moet dankbaar zijn, darling," zei hij. Ze slikte en keek naar zijn borstkas, in plaats van zijn gezicht. Ondertussen hoorde ze Gus iets voorstellen, maar het was niet aan haar gericht en ze was te veel bezig met de opbouwende paniek in haar hoofd en lichaam. Pas toen Gus wel tegen Tyler sprak, met af en toe een knik naar haar, lette ze beter op.
          "EnTyler, misschien moet je brunetje hier wat ademruimte geven." God, ja. "Be a gentleman en gun haar haar frisse lucht, get a room..." God, nee! "Of beter nog, besteed je tijd aan iemand die het wat meer waard is... Dus, drank?" Auw. Roxy sloeg haar blik weer neer en knipperde snel wat tranen weg. Ze haatte de aandacht, oprecht, en als ze haar niet belangrijk genoeg vonden, fine... Maar ze wás waardevol. Ik ben waardevol. Ze voelde zich alleen helemaal niet zo.
          "Oh, je brengt me altijd op geweldige ideeën." Tylers arm lag opeens om haar schouder, waardoor ze geschrokken opsprong en hem met grote ogen aankeek. Ze rilde even, al kon ze er zelf niet goed aan uit waarom precies. "Er zullen vast nog genoeg kamers vrij zijn." Hij keek haar aan, en haar ogen werden mogelijk nog groter. Ze wilde protesteren, haar hoofd schudden, maar had het gevoel dat ze van één blok stijf beton was gemaakt. "Frisse lucht, hmh?" Eindelijk kreeg ze het voor elkaar te knikken. "Geen probleem. Be right back." En hij loodste haar zonder al te veel moeite door de mensenmassa heen.
          Eenmaal buiten haalde ze even diep adem, ook al was de winterlucht een tikkeltje te koud zonder jasje, zelfs met Tyler om haar schouders. Ze was nog altijd bang, onzeker en half in paniek, maar nu er minder mensen en minder lawaai was, kon ze het al wat beter aan. Ze wilde zich net losmaken van Tyler, en toch een poging wagen om... om... Om iets te doen, toen hij alweer tegen haar sprak.
          "Beter?" vroeg hij met een speelse grijns die er niet bepaald bezorgd uitzag. Toch knikte ze, lichtjes. Hij duwde een beker onder haar neus, die ze bij de geur automatisch optrok. "Drink up, laat je waarschijnlijk een stuk beter voelen." Ze veerde op toen hij zijn hand naar haar middel verplaatste. Als vanzelf trok ze opnieuw zachtjes aan de rand van haar jurkje, nu zijn vingers daar een stuk dichterbij zaten. Ze pakte de beker maar aan en staarde even naar het goedje, voor ze haar onderlip even likte en opzij keek, naar hem. Ze legde haar vrije hand op de zijne, maar durfde verder niet echt iets te doen.
          "Ik..." zei ze, maar ze wist het niet. Het waren maar drie letters die ze moest zeggen, twee klanken: N-E-E, en toch was het zo ontzettend moeilijk. Wat als hij boos werd? Wat als hij haar dan juist erger vernederde? Wat... Wat als ze zoals Thomas werd? Ze moest nog een half jaar, nog maar enkele maanden. Ze dacht aan de eerdere woorden van het drietal dat binnen was gebleven en voelde opnieuw de tranen branden. Ze wilde terug naar haar waardeloze, maar onzichtbare zelf.
          "Waarom ik?" vroeg ze zachtjes. "Lori... past beter bij je. Ik... ben ik..." Het was niet echt een afleidingsmanoeuvre meer, de woorden hadden haar geraakt, ze meende het. Ze kneep even in zijn hand, maar trok nog altijd de vingers niet los.
    outfit      -      met Lori & Gio & Ty & Gus -> met Ty      -      tegen een muur (living) - > buiten (terras?)


    Mhm?


    Tyler Nolan Hale
    19 • The Quarterback • With Roxy @ the backyard


    Ze keek naar me en legde toen haar hand op de mijne, maar deed verder niet meteen iets. "Ik..." begon ze en ik hou mijn hoofd wat schuin, een ietwat geamuseerde blik in mijn ogen. Zie je wel, als ze het echt zo erg vond had ze zichzelf allang teruggetrokken. Dit is dus een typisch geval van niet willen toegeven dat je net zo makkelijk bent als de rest, of ze is gewoon verlegen dat mag ook. Anyway, ik kan er wel wat mee en daar draait het uiteindelijk om.
    'Jij....?' zeg ik dan ook langzaam en haal mijn wenkbrauwen wat op, wachtend tot ze verder gaat. "Waarom ik?" vroeg ze toen zachtjes en ik frons even. Dit is niet de statement die ik verwachte, waar is mijn zoveelste liefdesverklaring? Het is overduidelijk Roxy, come on now. Dat zenuwachtige gedrag van je verbergt vrij weinig. "Lori... past beter bij je. Ik... ben ik..." Ik zucht even zacht en kijk omhoog naar de lucht, thanks miss obvious. Dat zijn twee zaken die ik echt niet door had. Ik kijk echter weer naar haar als ik een kneepje in mijn hand voel. Nou goed, als ik even wat charmes in de strijd moet gooien dan moet dat maar.
    ''Dat is het hele punt, Madison.'' Ik lach zachtjes. ''Heb je jezelf gezien? Je ziet er goed uit, misschien niet naar de typische beautystandard maar hé, dat verveelt ook op den duur.'' zeg ik en ik hou mijn hoofd wat schuin. ''Plus, bij jou moet ik nog een beetje mijn best doen. Which is very interesting.'' vervolg ik. Ik wist natuurlijk al goed hoe het zat met haar feelings tegenover mij, uiteindelijk zijn vrouwen allemaal hetzelfde. Maar dan toch was een beetje uitdaging wel leuk.
    ''Ik dacht trouwens niet dat jij er een was voor clichés gorgeous?'' lach ik dan, doelend op haar hele "Lori-past-beter-bij-je'' opmerking, en geef haar een zacht kneepje in haar middel. Kort verplaats mijn blik naar onze handen en ik lach zachtjes. ''Relax darling, it's a party.'' Ik leun weer haar kant op. ''Ik hoef niet te vertellen wat we hier doen met sfeerverpesters, toch?''

    [ bericht aangepast door Mandalorian op 25 maart 2020 - 1:54 ]


    A woman without a man is like a fish without a bicycle

    LORI MCCURDY
    Cheerleader ♦ 18 ♦ Outfit ♦ At Kit’s house ♦ With Roxy Gio, Ty & Gus


    Wat Roxy’s kleding betreft, zaten Lori en Gio op één lijn. “Ik zou mijn hond er nog vanaf trappen, Lori,” antwoordde Gio met een knipoog en Lori schoot in de lach. Roxy reageerde niet echt op de beledigingen, waardoor Lori vermoedde dat dit vast niet de eerste keer was dat de brunette commentaar kreeg op haar kledingstijl. Gus reageerde echter met een “ja, erg leuk” op Roxy’s outfit, maar toen Lori hem wat beter bekeek leek hij nogal… Verveeld.
          Tyler reageerde grijnzend op Lori’s woorden en mompelde: “Hmh.. Je bent te goed voor mijn ego Lori…” Lori grijnsde terug, waarop Gio besloot nog een schepje bovenop Lori’s woorden te doen en merkte terecht op: “Heb je die rode kleur gezien? Volgens mij wil ze wel meer van je. Ik denk dat mevrouw hier een beetje aan het liegen is... En ik heb een hekel aan leugenaars. Ik vind het een beetje oneerbiedig... Denk je niet. Ze moet al blij zijn dat je überhaupt aandacht aan haar besteed hebt.” Die laatste zin was tot Tyler gericht, al had Ty zijn aandacht alweer op Roxy gefocust. De laatste wilde iets zeggen, wat verloren ging in de harde muziek en de woorden van het viertal die voor haar stonden. Tyler leek zich iets dichter tot Roxy te wenden, toen Gus sprak: “Kan ik iemand een plezier doen met een mix-drankje? Of een dansje op de dansvloer? En Tyler, misschien moet je brunetje hier wat ademruimte geven. Be a gentleman en gun haar-haar frisse lucht, get a room, of beter nog, besteed je tijd aan iemand die het wat meer waard is.. Dus, drank?”
          Lori knikte instemmend, terwijl Ty opnieuw begon te grijnzen. “Oh, je brengt mij altijd op geweldige ideeën... Er zullen vast nog genoeg kamers vrij zijn. Frisse lucht zei je hmh? Geen probleem. Be right back.” Tyler grijnsde opnieuw en nam Roxy mee, die op zijn woorden “Frisse lucht” instemmend knikkend. “Veel plezier!,” riep Lori hen vrolijk na, waarna ze zich tot Gio en Gus wendde. “Ze wil wel,” mompelde Lori verbitterd en richtte zich tot Gus. “Drank, zei je? Ik kan wel wat gebruiken. Zeker nu die seut met Ty gaat.”
          Lori greep Gio en Gus ieder bij een arm – hun gekibbel bewaarden ze maar voor een later moment – en trok hen richting de drankentafel. Daar greep ze drie shotjes en gaf er twee aan Gio en Gus, om de derde tegen haar lippen te plaatsen en het met één teug achterover te geven. “Beter,” verzuchtte Lori tevreden en greep een tweede shotje. “Ugh, ik word helemaal misselijk als ik denk aan Ty met…” Lori huiverde overdreven en gooide het tweede shotje erachteraan. Ze sloeg haar arm rond Gus’ schouders en negeerde voor het gemak Gio’s gevoelens. “Dansen?,” riep Lori vrolijk en knipoogde naar Gus. “Of nog meer alcohol?”


    Friday. My second favorite F word.


    KITMAXWELLMEESTER


    18 ★ At his house ★ Kitchen ★ With Heath & Tessa




















    Kit zag hoe Tessa en Heath vol bewondering naar de drankvoorraad keek. Hij maakte graag indruk op mensen, maar op Heath zeker. Hij wilde er niet inwrijven dat hij rijk was, hij wilde graag laten zien dat hij de moeite waard was.
          'Dankjewel dat je dit ons dan toevertrouwt,' zei Heath voorzichtig. Kit keek over zijn schouder en glimlachte naar Heath. Heath was lief en goed - hij zou nog geen vlieg kwaad doen.
          Kit schrok van Tessa's opmerking over geheimen. Ergens kreeg hij het idee dat ze meer wist dan hij wilde. Hij keek strak voor zich uit, maar besloot toen om het weg te lachen. Misschien blufte ze maar. 'Ik denk dat mijn vader genoeg geheimen heeft, ja', zei Kit om de aandacht van zich af te halen.
          'M-maar Kit, weet je zeker dat je hier,' hij gebaarde naar de drank om zich heen, 'ons van wilt geven? Ik wil je niet in de problemen brengen...' bracht Heath voorzichtig uit. Kit lachte en greep naar een dure fles whisky. Hij draaide de dop eraf en gooide een flinke slok achterover. Hij wist heel goed dat hij in de problemen zou komen als zijn vader erachter zou komen. Zijn ouders hadden niet zo'n moeite met Kit die alcohol dronk, maar wel de alcohol van zijn vader. 'Dat is dan zijn probleem', zei Kit. Hij hield de fles voor zich uit, zodat Heath of Tessa ook een slok kon nemen. 'Hier word je tenminste echt dronken van.' voegde hij eraan toe.


    Big girls cry when their hearts are breaking






    Tessa Mae Sandler

    "I’m not the jealous type, but what’s mine is mine.
    End of story."

    • 19 • Cheerleader • Party • w/ Heathcliff & Kit • Outfit

    Tessa deed wijselijk alsof ze het korte onderonsje tussen Heath en Kit niet zag — het subtiele kneepje in de hand ging haar quasi onopgemerkt voorbij, omdat ze poogde te doen alsof al het andere in de kamer nog altijd veel interessanter was. Toch kon ze een tactvolle opmerking niet aan haar voorbij laten gaan, omtrent de geheime kamers waar Kit zelf over begon.
          Met zoete onschuld keek de brunette Heath aan, eens hun blikken elkaar kort kruiste. Ze bedoelde er niks verkeerd mee. Het enige wat de brunette nu wilde, was Kit laten in zien waar hij mee bezig was, gezien ze niet mocht laten blijken dat ze ook maar iets wist — was dit de enige manier waarop Tessa verder een beetje kon helpen.
          "Ik denk dat mijn vader genoeg geheimen heeft, ja."
    Inwendig grijnsde Tessa breed bij het zien van de verschoten uitdrukking, die kort op Kit's gezicht verschenen was. Haar eerste zet had ze in ieder geval weten te doen. "Wel een beetje jammer," reageerde brunette vervolgens — haar neus nog altijd een beetje snuffelend tussen de verschillende soorten drank; waar ze er geen één van leek te herkennen.
          "Sommige geheimen zijn te mooi om voor jezelf te bewaren, vind je niet?"
    Met een schuine blik keek Tessa heel even op naar Kit en schonk hem vervolgens een liefelijke glimlach toe.
          "M-maar Kit, weet je zeker dat je hier," bracht Heath uit. Tessa voelde dat hij behendig het onderwerp probeerde te verschuiven. Ergens begreep ze het wel — een van de redenen dat ze geen blijk van weet had gegeven. Ze hoopte maar dat hij inzag dat de brunette Kit alleen maar wat subtiele steekjes gaf, in de hoop dat de jongen in zou zien verdomd lullig bezig te zijn. "ons van wilt geven? Ik wil je niet in de problemen brengen..."
          Kit lachte zacht en greep een van de dure flessen vast, waaruit Tessa later opmerkte dat het behoorlijk goede whiskey was. "Dat is dan zijn probleem," sprak hij, na een stevige slok te hebben genomen en de fles vervolgens hun kant op de reiken. "Hier word je tenminste echt dronken van." Tessa tilde licht een van haar wenkbrauwen op en keek heel even een keer naar Heath. Wat was het ergste dat er kon gebeuren? Voor haar niet veel in ieder geval.
          "Ik wil zo nog wel dansen," bracht ze uit, haar blik met ietwat speelse ondeugd op Kit gericht. "En dat doe ik heel graag zo, zodat ik er later nog wel wat van weet."


    "Though I may kneel before you, I will never be below you.."

    Izak Konstantyn Tomaszewski


    ✲*。.❄*✲。❄。*✲*。.❄*✲。❄。*✲*。.❄*✲。❄。*


    ✲*。.❄*✲。❄。*✲*。.❄*✲。❄。*✲*。.❄*✲。❄。*

    The Ice Prince | Captain of the swimteam | 18 years | At the party | With Sam

    Inmiddels was Izak een beetje naast een plek naast de dranktafel geschuifeld, de drank not altijd binnen handbereik, maar op deze manier kon hij ondertussen relaxt tegen de muur aan leunen. Hij keek naar Sam terwijl hij nog een grote slok uit zijn bekertje nam. ‘’Aha, comedy.’’ herhaalde ze Izak zijn eerdere woorden. ‘’Hm, daar heb je misschien wel gelijk in." Izak mondhoeken kropen even omhoog. 'I know,' mompelde hij terwijl hij even om zich heen keek om te kijken of hij ergens ook zo'n komedies voorbeeld voor Sam kon vinden, maar kon tot nu toe nog niemand vinden die zich echt goed voor gek zette. Dat zou vast nog wel komen.
    ‘’Huwelijk?’’ begon Sam, waarmee ze weer Izak zijn woorden herhaalde, alsof ze hem de helft van de tijd niet kon verstaan. Wat eigenlijk ook niet eens heel raar was, de muziek stond nogal luid dus je moest wel je stem lichtelijk heffen wou je elkaar goed kunnen verstaan. Of je moest dichterbij elkaar gaan staan, maar Izak had het vermoedden dat Sam daar niet bepaald behoefte aan zou hebben. Niet dat hij zelf het heel erg zou vinden om dichter bij de jongedame te staan.'’Darling, Ik ben bang dat je een onmogelijke doel voor jezelf hebt opgesteld.’’ ging Sam verder na een korte stilte. ‘’-want ik zie hier helemaal niemand die daarvoor geschikt is.’’ Izak keek net zoals haar even om zich heen. ‘’Toch bedankt voor de moeite.’’ voegde Sam er nog aan toe. Izak schudde kort zijn hoofd, waarna hij zijn hand naar zijn borst bracht. 'Och nee, niemand voor jou,' antwoordde hij dramatisch. 'Ik dacht dat een Augustus nou echt precies jou type was, of een Tyler.' Izak keek Sam aan met een speelse grijns. 'Dan zouden jullie vanaf de eerste date lijken op een oud kibbelend stelletje.'
    Uiteindelijk was Izak een beetje geïrriteerd jegens Sam geworden, omdat de blauw harige duidelijk nog niet klaar was met haar ideeën om hier weg te gaan. Izak snapte best dat hij haar uit haar comfortzone had gehaald, maar ze leek niet eens haar best te doen om het een beetje naar haar zin te hebben. Blijkbaar werkte de irritatie in Izak zijn stem wel op Sam, want hij hoorde geen weerwoord meer van haar. ‘’Prima. We doen het wel zo dan." zei ze terwijl ze haar jas net zoals Izak eerder had gedaan over een bank heen gooide. ''Ik wil wel een vergoeding voor mijn jas hebben als ik hem kwijtraak.’’ zei de vervolgens. Izak schudde even zijn hoofd. 'Lieve schat, je raakt hem niet zomaar kwijt. De kans is groter dat er iemand overheen kotst.' zei hij met een kleine grijns op zijn lippen voornamelijk op Sam te stangen.
    'In ieder geval, nu je van die grote last af bent wil je nog wat te drinken,' zei Izak, terwijl hij zelf het laatste beetje van zijn tweede bekertje achterover sloeg. Soms zou Izak willen dat hij een licht gewicht was wat alcohol betrof, want hij voelde nog altijd vrij weinig.


    I could be your perfect disaster, you could be my ever after.

    Giovanna Sampaio - 20 - outfit



          “Kan ik iemand een plezier doen met een mix-drankje? Of een dansje op de dansvloer? En Tyler, misschien moet je brunetje hier wat ademruimte geven. Be a gentleman en gun haar-haar frisse lucht, get a room, of beter nog, besteed je tijd aan iemand die het wat meer waard is.. Dus, drank?”, sprak Gus. Gio zag Lori enthousiast knikken en haalde haar schouders op. Een drankje ging er altijd wel in. "Oh, je brengt mij altijd op geweldige ideeën... Er zullen vast nog genoeg kamers vrij zijn. Frisse lucht zei je hmh? Geen probleem. Be right back.” Tyler grijnsde nogmaals en nam Roxy mee, die op zijn woorden “Frisse lucht” knikte. “Veel plezier!,” riep Lori hen vrolijk na, waarna ze zich tot Gio en Gus wendde. “Ze wil wel,” mompelde Lori verbitterd. Gio rolde met haar ogen, geamuseerd door het feit dat Ty daadwerkelijk interesse had in Roxy. Verbaasd was ze echter niet, Ty was een mannelijke slet en probeerde zo'n beetje alles wat los en vast zat te neuken... Net als Lori trouwens. Gio besloot wijselijk haar mond te houden terwijl Lori zich tot Augustus richtte. “Drank, zei je? Ik kan wel wat gebruiken. Zeker nu die seut met Ty gaat.” Niet lang daarna werd ze gewillig meegetrokken door Lori naar de drankentafel waarna ze een shotje in haar handen gedrukt kreeg. Gio volgde Lori's voorbeeld, en goot het drankje achterover. Ze voelde de warme drank door haar keel glijden. Ze wilde meer, en besloot dus nog maar een shotje achterover te gooien. Toen ze zag hoe Lori haar arm om Gus heen sloeg besloot ze er voor de zekerheid nog maar een achterover te gooien. Bij wijze van antwoord op Lori's vraag trok ze de twee vervolgens mee de dansvloer op. "Dansen."

          Soepel bewoog Gio haar heupen op het ritme van de muziek. Haar humeur was behoorlijk snel gedaald toen Tyler besloot Roxy mee naar buiten te nemen. Niet perse omdat hij met Roxy was, maar omdat hij Gio achterliet met, weliswaar, haar vriendin en haar ex. De drank begon echter zijn werk te doen dus langzaam maar zeker kon ze het loslaten. Haar blik gleed door de kamer en tot haar teleurstelling waren er vrij weinig mannen die haar aandacht trokken.

    [ bericht aangepast door DevIce op 25 maart 2020 - 21:23 ]


    If you want someone to trust you, you should give them a reason.




Add Your Banner Here