• BEWARE! It's a jungle out there!


    Ohio, 2000.
    Welcome to Jungle, fags and hags!
    We keren even terug in de tijd, waar alles simpeler was - of dat toch zo leek te zijn; toen Destiny's Child, P!nk en 'N Sync de plak zwaaiden in de hitparade en de eerste X-Men film in de bios draaide. Het fantastische jaar waarin men ons de enige echte Nokia 3310 schonk; het modernste staaltje der technologie!
    Wat een tijd om jong te zijn!

    In dit RPG volgen we de gay-scene van Cincinnati voornamelijk in hun natuurlijke habitat; de lokale gay-nachtclub "Jungle".
    Het is een veilige haven voor iedereen die niet aan "de norm" voldoet, een plek om vrienden te ontmoeten en plezier na te jagen of gewoon even alles los te laten.




    Rollen

    🌈 Samuel Elijah D'Amelio • 21 • M • 1• Mandalorian
    🌈 Noah Flynn Green • 21 • M • 2 • Venustic
    🌈 Jonathan Mori • 21 (18 really) • M • 1• Ulfa
    🌈 Christopher "Chris" James Palmer • 28 • M • 1 • Ulfa
    🌈 Gemma "Gem" Marlyn Cooper • 22 • V • 2 • Venustic
    🌈 Rhett Harry Hayes • 25 • M • 3 • GoldenTrout
    🌈 Jamal Casimir Douglas • 24 • M • 4 • Mandalorian
    🌈 Maxwell Asheton • 27 • M • 4 • RainbowTrout
    🌈 Percival II Antoine Bonnet • 23 • M • 4 • GoldenTrout
    🌈 Charlie Christopher Simmons • 22 • M • 4 • Kurdt
    🌈 Aleksander "Alec" Dąbrowski • 24 • M • 4 • Venustic
    🌈 Michael "Mike" Jeffrey Munroe • 27 • M • 4 • Kurdt
    🌈 Faith Maybelle Elliemay Haywood • 23 • V • 5 • Sommarmorgon
    🌈 Jamie Dawson • 23 • M • 5 • GoldenTrout
    🌈 Elle Holly Simmons • 24 • V • 6 • Necessity
    🌈 Miguel Gabriel Rivera • 25 • M • 6 • Kurdt

    START:
    Het is een zwoele vrijdagavond, zowel binnen Jungle als daarbuiten, rond een uur of elf.
    Om middernacht gaat een inzamelactie van start om geld bijeen te sprokkelen zodat het community center twee slaapplaatsen bij kan bouwen om jongeren binnen de gemeenschap die het thuis moeilijk hebben een, tijdelijk, veilig onderkomen te bieden.
    Je kunt onder andere rainbow jelly-shots kopen, meebieden voor een date met de meest aantrekkelijke Jungle-gangers en er zijn kermisspelletjes in thema (denk aan ring toss maar dan penis toss,) waarvan de opbrengst naar het center gaat.

    Wie zich last minute nog kandidaat wil stellen als date kan terecht bij Chris.


    SKIP:
    Het is vrijdagavond 14 juli, omstreeks zeven uur. De zomerwarmte van die dag zindert nog aangenaam na en
    Sommige Jungle gangers zijn op de date die ze vorige week gescoord hadden, anderen kunnen in de club genieten van happy hour en de maandelijkse karaoke-avond. Deze keer is het thema hiervan; HELL. De Verrukkelijke Go-Go dancers zijn aangekleed -als je het zo kunt noemen- als duiveltjes, en de promo-cocktail van de avond is een Flaming Dragons Blood. Alle liedjes die gezongen worden moeten dus op één of andere manier aan het woord "hell" gelinkt kunnen worden.

    [ bericht aangepast door Ulfa op 28 okt 2020 - 21:00 ]

    Alfred Maxwell Asheton


    “Hey, het is okey echt waar. Ik eet nog steeds nilla wafers, echt waar.” Niet je reinste beetje minder gegeneerd dan voor deze troostende woorden keek Alfred tussen zijn vingers vandaan. De glimlach op Rhett's lippen deed zijn hart op volle toeren draaide en gedurende een fractie van een seconde vergat hij al het leed en verdriet dat ze beiden, dan wel elk apart, hadden doorstaan. Gedurende dit microscopische, magische moment was hij weer een tiener, was hij weer het vriendje van de charmante jongeman voor zich. De werkelijkheid haalde hem echter al snel in, waardoor het besef dat het nu anders was met een verwoestende kracht op hem inbeukte.
    Waarschijnlijk nietsvermoedend van wat er in de erfgenaam om ging knabbelde Rhett het smerige koffie-koekje weg.
    “Nu moet je wel het andere koekje eten. Nu hoop ik wel voor jou dat je niet nog een nilla wafer vindt," sprak Alfie's ex. Wist hij dan niet wat het met hem deed? Hoe het vriendelijke gebaar zijn ziel in duizend stukjes versnipperde? De Asheton-telg zoog zijn onderlip naar binnen en knabbelde er zachthjes op, in een verwoedde poging niet in het midden van de koffiezaak te gaan huilen.
    Het waren de vingers die hem om zijn hand heen sloten die uit het niets, en geheel onverwacht, weer enige verlossing brachten - als een anker dat een schip tijdens de wildste wateren op zijn plek hield. Uit eigen beweging liet hij zijn andere hand zakken, en ontmoette de blik van zijn voormalige vriendje.
    "Ik- ik ben blij dat we kunnen praten -met elkaar, nu.” Sprakeloos knikte Alfred, terwijl het hem al zijn energie kostte de hand die Rhett terug trok niet vliegensvlug weer vast te grijpen. Hij begreep niet waarom hij dat zou willen, maar tegelijk voelde het natuurlijk aan. Het was lang geleden dat hij zo met zichzelf in conflict had gelegen, al was de oorzaak daarvan nog steeds precies dezelfde.
    "Ik -ehm.” De stilte die volgde vrat Alfie vanbinnen op. Hij wilde zo graag zelf iets zeggen, maar alle woorden leken uit zijn hoofd verdwenen te zijn. Mede, maar niet voornamelijk, daardoor wachtte hij dan ook tot de roodharige man verder ging.
    “Ik wilde nog eens sorry zeggen van ehm in de club. Ik heb Jaime ook proberen te contacteren om mijn excuses aan te bieden, maar ik eh kreeg hem niet aan de lijn.” Het raakte de jonge dokter-in-wording, dat Rhett een poging had gedaan zijn excuses aan te bieden bij Jamie, hij wist hoe moeilijk hem dat vroeger viel. Alfred's gedachten dwaalden af naar die bewuste avond. Hij begreep nog steeds niet waarom de man voor zich er zo zwaar aan getild had, zelf had hij altijd de indruk gehad dat hij zich prima wist te vermaken met andere mannen in Jungle; alsof Alfie niet eens bestaan had. Zo had het voor hem in elk geval aangevoeld.
    “Ik had niet zo mogen reageren die avond. H-het lag gevoelig.” De vraag waarom hij dat dan wel gedaan had lag op het puntje van Alfred's tong. Hij slikte hem echter wijselijk weer in. Misschien moest hij eerst luisteren, voor hij tot conclusies probeerde te komen.
    “M-maar daarvoor ben je niet hierheen gekomen. Ik weet niet waar te beginnen om eh eerlijk te zijn…” Dit keer was het de jongste van het duo, die de ander een bemoedigende glimlach trachtte te schenken. Pas toen hij iets hoorde ritselen besefte hij dat hij nog steeds het koekje van Rhett in zijn hand geklemd had. Hij legde het voorzichtig op tafel. De eetlust was hem inmiddels alweer vergaan. Hierbij viel zijn blik op de bleke hand die zo dichtbij lag. Spontaan jeukten zijn vingers deze in de zijne te nemen. Tentatief plaatse hij zijn hand dichtbij, zonder deze daadwerkelijk aan te raken; afwachtend of Rhett zou weg trekken of niet.
    "Wel," bracht hij uit, zijn stem niet veel luider dan een fluistering. "Het begin lijkt me een goede plek?" bood hij aan. Hij haalde diep adem en hoopte voor Rhett een stuk de weg te plaveien door een vraag te stellen die hem al jaren teisterde. "Dus... Je hebt me niet laten vallen omdat -" Hij herinnerde zich dat ze niet alleen waren en sprak een heel stuk stiller. "Je liet me niet vallen omdat we geen seks hadden?" Het was tenslotte wel de laatste, en bovendien vaak wederkerende, discussie geweest die ze als koppel gehad hadden. En hoewel Alfie inmiddels nieuwe informatie had om dit idee tegen te spreken was het een gedachte die aan hem bleef knagen. "Het is geen verwijt. Ik - ik moet het gewoon zeker weten. Was je van plan me te dumpen voor mijn vader naar je toe kwam of is - was, Alfie - was er een kans v-" Het werd hem alles even teveel, waardoor hij kortstondig dichtklapte. Had hij zijn relatie kunnen redden, was hij met Rhett naar bed geweest?


    Jonathan "Junior" Mori


    18 (says he's 21) • Gay • Alec & Jamal • Jungle Dance Floor



    De jongen liet al gauw zijn echte naam blijken, al was Junior in zijn uiterste nopjes met de kennis dat zijn gekozen bijnaam ook in de smaak viel. Hij schonk Alec dan ook een ondeugende glimlach, gepaard met een knipoog, terwijl hij zelf ook weer op de maat van de muziek bewoog. Hij had de bijnaam natuurlijk niet voor niks gekozen; Alec mocht er zéker wezen.
    "Dus JC, is je vriendje hier altijd zo dwingend?" Het was niet luid, maar duidelijk ook niet achter zijn rug om bedoeld. Junior kon enkel grinniken en liet zijn blik naar Jamal glijden, benieuwd wat deze hierop zou te zeggen hebben. Hij wist zelf ook wel dat hij soms much was, maar hij wist wat hij wilde en daar ging hij -in de meerderheid van de gevallen- gewoon voor. Wie hem op die manier niet wilde hebben liet hem maar achterwege, daar had hij geen problemen mee.
    ''Oh zeker, altijd al geweest. Een van zijn slechtere eigenschappen.'' Ditmaal lachte hij zachtjes, gepaard met een quasi verontwaardigde blik jegens de acteur. Speels mepte hij haar de hand die zijn zij porde, waarna hij deze succesvol wist te vangen. ''Of niet?'' Hij haalde, met een geniepige blik, zijn schouders op; niet van plan die informatie prijs te geven - en stak kort hierna zijn tong naar Jamal uit. Vervolgens bracht hij hun beide handen boven zijn eigen hoofd, waardoor hij zichzelf een rondje om zijn as kon laten draaien, als de prinses die hij was. Ondertussen plaagde de acteur gewoon verder.
    "Ik zou het je kunnen vertellen, maar dan moet ik je ombrengen," antwoordde hij grinnikend, waarbij hij zijn blik tussen de twee eye-candies liet glijden alvorens zichzelf nog een een twirl te gunnen.
    "JC zit liever in een hoekje aan de bar te mopperen, dan dat hij op de dansvloer komt," bracht hij gesprek zonder verpinken op andere rails. "Ik zag jou daar zo leuk staan shaken en ik dacht; die jongen toont hem wel even hoe het moet." Hij deed niet eens een poging te verbergen wat hij aan het doen was. Dat was ook simpelweg niet zijn stijl. Hij glimlachte zo onschuldig mogelijk, en knipperde een paar keer hevig met zijn wimpers. "Toch, Hot Stuff?" spon hij poeslief, waarna hij de hand van Jamal los liet en hem speels een stootje met zijn heup gaf, waardoor de acteur wat dichter bij hun gezelschap kwam te staan.
    "Zal ik drankjes halen? Ik ga drankjes halen, wat willen jullie?" ratelde de jongeling gewoon verder.

    Noah Flynn Green

    21 jaar | Gay | Student | In the car | With Chris


    .•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰


    .•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰



    Afwachtend keek Noah naar Chris nadat hij de makelaar had verteld wat hij nou precies studeerde en zijn ambitie om basisschool meester te worden. "Ik zie jou ook echt helemaal voor de klas staan," zei Chris bijna direct. "Het plaatje klopt," Een glimlach verscheen op Noah zijn lippen, hij hoefde zeker niet Chris zijn goedkeuring, maar het was toch heel leuk om te horen dat Chris het echt bij hem vond passen. Noah kon zich zelf ook niet meer anders voorstellen dan als basisschool meester, het was al zolang zijn droom en het was inmiddels binnen handbereik voor hem. Over een paar maanden zou hij weer een nieuwe stage periode ingaan waarin hij bijna fulltime voor de klas zou moeten staan en Noah kon bijna niet enthousiaster zijn. Waar hij altijd een beetje angstig werd van praatten met volwassenen had hij hier geen issue mee als het voor kinderen was. Noah zou nooit goed worden in presentaties geven voor zijn klas van de studie, maar een dag lesgeven aan een paar kinderen kon hij de rest van zijn leven wel doen. 'Dank je wel.' zei Noah met een strallende glimlach op zijn gezicht. 'Ik kan ook niet meer wachten,' gaf hij toe.
    "Dan maar een man vinden met veel geld." grapte Noah nog, een slechte grap, maar het had Chris aan het lachen gemaakt, een bulderden lach klonk door de auto en Noah lachte als vanzelf met de oudere man mee. Waarschijnlijk wisten ze beide wel dat dat nooit zou gebeuren, Noah was wel de laatste persoon die iemand zou trouwen voor het geld of Sugar baby zou worden. Heel even gingen Noah zijn gedachten terug naar Samuel die zo in de wereld verstrikt zat en er niet weg had willen stappen voor liefde, Noah kon het nog altijd niet helemaal begrijpen, maar het liet wel zien dat hij nooit iemands sugar baby zou kunnen zijn.
    Noah had vervolgens Chris gevraagd naar zijn werk, hij wist wel dat Chris werkte als makelaar, maar had er verder nooit echt heel erg veel achter gezocht. Noah luisterde dan ook aandachtig terwijl Chris meer overzichzelf vertelden, zijn ogen wenden geen seconde af van Chris. "Noodzaak, ik wist vrij vroeg dat ik op mannen viel en helaas heb ik niet de kans gekregen het aan mijn ouders te vertellen zoals ik dat had willen doen. Mijn vader zag me zoenen met een man en daarmee was de kous af - hij kon het niet verkroppen en zodra ik achttien was stond ik op straat." vertelde Chris. "Het enige dat ik had was mijn versleten wagen en mijn studiefonds. Ik had graag journalistiek willen studeren, maar ik wist dat dat er niet in zat. Ik moest geld kunnen verdienen, en een dak boven mijn hoofd kunnen vinden. Mijn vader was ook aannemer en ik werkte in de schoolvakanties en weekend bij hem, toen ik nog thuis woonde. Met al het geld dat ik had heb ik een vervallen pand gekocht, en langzaam maar zeker zelf opgeknapt - waarna ik het met een flinke winstmarge kon doorverkopen. Het is niet mijn droombaan, maar het is eerlijk werk en ik ben er goed in. Én ik heb het op eigen houtje voor mekaar gekregen. Ik denk niet dat ik mijn kantoor ooit om zou ruilen voor een andere job," Een glimlach verscheen op Noah zijn lippen toen hij zag hoe gepasioneerd Chris over zijn bedrijf praatte. Hij mocht dan niet doen waar hij vroeger van had gedroomd, toch was het duidelijk dat Chris geknipt was voor zijn baan en dat hij het met veel passie deed. 'Wauw, dat is wel heel mooi dat je dat allemaal zelf voor elkaar hebt gekregen.' zei Noah gemeend tegen Chris. 'Heb je je ouders nog eens gesproken?' vroeg Noah vervolgens, misschien iets te straight forward, maar nu ze hier zo zaten voelde het als een goed moment om echt wat meer over Chris te weten te komen.
    Chris leek hetzelfde idee gekregen te hebben. "Als dit te persoonlijk is hoef je niet te antwoorden, besef dat - maar mag ik vragen of jouw ouders je steunen?" vroeg Chris, voor het eerste in een lange tijd wende Noah nu snel zijn blik af. Een stilte viel tussen de jongen terwijl Noah zocht naar de juiste woorden, hij voelde zich altijd zo'n imposter wanneer hij mensen dit moest vertellen. Zijn ouders wisten niet dat hij op jongens viel, ze hadden volgens Noah niet eens een vaag idee en het feit dat Noah niet officieel uit de kast was gaf hem vaak het idee dat hij niet echt in de community hoorde. Hij kreeg wel alle fun, maar de lasten ervan dragen durfde hij niet aan. 'Mijn ouders weten niet dat ik op jongens val,' zei Noah meer tegen de zijspiegel van de auto dan tegen Chris. Ongedurig beet Noah op zijn onderlip terwijl hij naar de juiste woorden zocht om zichzelf te verklaren. 'Ik ben geboren en getogen in een klein dorpje in Iowa, Fenton, ik denk niet dat je het kent en mijn ouders zijn streng christelijk en ik weet gewoon...' Noah stopte halver wege zijn zin en liet een diepe zucht over zijn lippen rollen. 'Ik ben er nooit aan toe gekomen.' waren de woorden waarmee hij zijn vorige woorden vluchtig probeerde te vervangen.


    I could be your perfect disaster, you could be my ever after.

    CHRISTOPHER JAMES PALMER


    28 • Gay • Realtor • Noah • Car


    "Mijn ouders weten niet dat ik op jongens val," viel na een korte stilte de bom. Chris wachtte af of Noah meer zou zeggen, ookal was hij hem geen enkele verklaring verschuldigd. De makelaar was simpelweg nieuwsgierig.
    "Ik ben geboren en getogen in een klein dorpje in Iowa, Fenton, ik denk niet dat je het kent en mijn ouders zijn streng christelijk en ik weet gewoon..." Chris knikte zachtjes en haalde zijn hand van Noah's knie af, om deze vervolgens op zoek te laten gaan naar zijn hand. "Ik ben er nooit aan toe gekomen," besloot de krullenbol, terwijl de vingers van het blondje zich om zijn hand sloten. Met zijn duim de rug ervan strelend nam de Jungle-koning opnieuw het woord.
    "Je hoeft jezelf niet te verantwoorden, Noah. Het is geen schande dat je bij je ouders niet uit de kast bent. Ik kan zeker begrijpen waarom je het liever voor jezelf houdt," verzekerde hij de jongeling. Hij mocht dan wel veel opinies en abstracte ideeën hebben; hij zou zich niet moeien met iemand anders' seksualiteit en alles wat daarbij kwam kijken. Chris had zelf ervaren hoeveel pijn iemand daarmee berokkend kon worden en hij wenste het niemand toe.
    "Beloof me alleen één ding; verloochen jezelf er niet om. Je hebt de goedkeuring van je ouders niet nodig om te zijn wie je bent." Kortstondig keek hij de jongeman aan en gaf hem een bemoedigende knipoog. "En weet dat, als je ooit wel de stap zet en net als ik tegen een muur aan zou botsen je niet alleen bent. De community staat klaar om je op te vangen mocht dat nodig zijn. We maken zelf onze familie. En mocht je je, in het ergste geval, op straat bevinden kom alsjeblieft naar me toe. Ik doe wat ik kan om te helpen." Het was wel vaker gebeurd dat Chris onderdak geboden had aan een jongere die net als hij van één dag op de andere geen thuis meer had. Hij had voldoende panden die leeg stonden en in gebruik konden genomen worden tot ze volledig af waren, tot er een permanente oplossing kon gevonden worden.
    "Ik spreek mijn ouders niet meer. Mijn zus heeft meteen de kant van mijn vader gekozen," beantwoordde hij vervolgens de vraag van Noah nog. "Mijn moeder wilde nog wel eens bellen maar met verloop van tijd bleef dat af nemen tot er uiteindelijk geen contact meer was." Hij haalde zijn schouders op en schudde zijn hoofd. Een deel van hem zou zich altijd afgewezen en verraden voelen, maar nu hij ouder was besefte Chris maar al te goed dat als ze hem niet wilden aanvaarden om wie hij was hij geen tijd en liefde voor hen zou vrij maken. Zij hadden hun keuze gemaakt, hij had nooit een keuze gehad.
    "Ik ben niet ongelukkig, met de situatie zoals ze ze is," trachtte hij de ietwat sombere sfeer wat te verlichten. "Zoals ik daarnet al zei; familie maak je zelf. Er is niemand in Jungle die ik nog zou willen omwisselen." Behalve Alfred misschien, al had hij van Rhett gehoord dat dat misschien ook ongegrond was. Zijn gedachten bleven even hangen bij zijn beste vriend, die vandaag met zijn ex had afgesproken om uit te pluizen wat er verkeerd was gegaan. Alsnog begreep Chris de lokroep van relaties niet, niet nadat hij gezien had hoe gebroken Rhett geweest was.
    "Al zijn er natuurlijk bepaalden die ik meer zou missen dan anderen," ging hij met een knipoog naar krullenbol verder. "En jij?" polste hij weinig subtiel.

    Aleksander "Alec" Dąbrowski

    24 jaar | Bisexual | Ballet Dancer | The dancefloor| With




    Alex zijn lichaam bewoog mee op de maat van de muziek, Alec had een goed ritme gevoel, maar verder was hij niet de beste danser in de club. Zijn ballet pasjes die hij normaal deed zagen er redelijk anders uit dan het droog hompen wat men hier deed. Alec had er geen probleem mee, in tegen deel zelf, maar het feit dat hij een danser was zei nog niet dat hij de paringsdans van de Jungle goed uit kon voeren. Inmiddels stond hij te dansen met een jong uitziende jongen en zijn vriend aan wie hij werd voorgesteld. Waar de ene nog net niet uit elkaar spatte van de energie kwam de andere jongen redelijk relaxt over en liet hij het hele gebeuren maar een beetje over zich heen komen. Alec vroeg de tweede jongen, voorgesteld als JC, uiteindelijk of Junior zijn vriend altijd zo dwingend was.
    ''Oh zeker, altijd al geweest. Een van zijn slechtere eigenschappen. Of niet?" zei JC terwijl hij zich ook half draaide naar Junior. ''Maar verder is er gelukkig niks mis met hem hoor... zover ik weet.'' Alec keek geven van JC naar Junior benieuwd naar de reactie van de tweede jongen. "Ik zou het je kunnen vertellen, maar dan moet ik je ombrengen," was de reactie die Junior gaf, Alec trok even zijn wenkbrauw op terwijl hij toekeek hoe de jongen een rondje om zijn as draaide. "Dwingend, dreigend, denk dat ik de tweede slechte eigenschap heb gevonden." grapte Alec terwijl hij nog altijd mee bewoog op de muziek.
    "JC zit liever in een hoekje aan de bar te mopperen, dan dat hij op de dansvloer komt," zei Junior plots, waarmee hij het gespreksonderwerp in één klap weer wist te veranderen. Alec was nog niet helemaal klaar voor de choatische energie die de jongen met zich mee bracht en keek dan ook even hulpeloos naar zijn metgezel. "Ik zag jou daar zo leuk staan shaken en ik dacht; die jongen toont hem wel even hoe het moet. Toch, Hot Stuff?" Alec grinnikte zachtjes. "Ahah, is dat zo," merkte Alec snel op terwijl zijn blik opnieuw tussen de twee jongens ging. "Volgens mij kan jij hem ook wel een lesje bijbrengen." zei Alec waarna hij even naar JC keek. "Hoewel als je liever aan de bar hangt ben ik ook bij."
    "Zal ik drankjes halen? Ik ga drankjes halen, wat willen jullie?" met Junior zijn woorden wist hij zo weer het onderwerp te veranderen, een kleine lach rolde over Alec zijn lippen. "Ik wil wel een Mojito." zei hij, waarna hij zich naar JC draaide. "En jij, pretty boy?"


    Noah Flynn Green

    21 jaar | Gay | Student | In the car | With Chris


    .•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰


    .•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰.•*´¨`*•.✰



    Nog altijd bleven Noah zijn ogen gericht op de zijspiegel, hij wist niet helemaal of hij Chris aan kon kijken. Chris was zo aanwezig aan in de Jungle, hij werd niet voor niets de King van de jungle genoemd, het voelde alsof dat lijn recht tegenover Noah stond. Chris leek zo comfortabel met zijn seksualiteit, ook al accepteerde zijn familie het niet, Noah wist niet of hij helemaal daar was. Hij was in iedergeval nog niet klaar om het aan zijn ouders te vertellen, want hij wist vrijwel zeker wat de gevolgen daarvan zouden zijn.
    Terwijl Noah nog altijd zijn aandacht op de zijspiegel had gericht vlochten Chris zijn vingers zich door die van Noah, Chris zijn duim streelde troostend over Noah zijn hand. "Je hoeft jezelf niet te verantwoorden, Noah. Het is geen schande dat je bij je ouders niet uit de kast bent. Ik kan zeker begrijpen waarom je het liever voor jezelf houdt," zei Chris, Noah zijn mondhoeken gleden langzaam omhoog door de verzekerende woorden van de makelaar. "Beloof me alleen één ding; verloochen jezelf er niet om. Je hebt de goedkeuring van je ouders niet nodig om te zijn wie je bent." Noah keek uiteindelijk weer op naar Chris, zijn ogen wisten heel even die van de oudere man te vinden, meteen verscheen er een kleine glimlach op Noah zijn lippen. "En weet dat, als je ooit wel de stap zet en net als ik tegen een muur aan zou botsen je niet alleen bent. De community staat klaar om je op te vangen mocht dat nodig zijn. We maken zelf onze familie. En mocht je je, in het ergste geval, op straat bevinden kom alsjeblieft naar me toe. Ik doe wat ik kan om te helpen." Noah beet op zijn onderlip terwijl hij zijn blik weer afwende, deze keer niet ui schaamte, maar omdat hij niet wou dat Chris de glinstering in zijn ogen zag. Met de mouw van zijn trui ging hij snel langs zijn ogen. 'Dank je wel,' zei hij iets gesmoorder dan de bedoeling was. 'Ik weet het allemaal niet,' mompelde Noah terwijl hij zich weer een beetje herpakte. 'Ik denk dat ik gewoon echt een familie mens ben en ik kan me niet voorstellen wat ik zonder ze zou moeten.' Chris zei wel dat je je eigen familie maakte, maar het was toch anders. Een nieuwe familie zou niet de geschiedenis hebben die hij met zijn gezin had, ze kenden niet alle inside jokes of kinder verhalen. Hij wou gewoon zijn vader en zijn moeder, maar hij wist nog niet helemaal hoe.
    "Ik spreek mijn ouders niet meer. Mijn zus heeft meteen de kant van mijn vader gekozen," antwoorde Chris vervolgens als antwoord op de vraag die Noah had gesteld. "Mijn moeder wilde nog wel eens bellen maar met verloop van tijd bleef dat af nemen tot er uiteindelijk geen contact meer was." Noah keek weer op naar Chris, voor hem klonk dat vreselijk, maar Chris wist de woorden nonchalant over te brengen.
    "Ik ben niet ongelukkig, met de situatie zoals ze is," Ging Chris uiteindelijk verder. "Zoals ik daarnet al zei; familie maak je zelf. Er is niemand in Jungle die ik nog zou willen omwisselen." Noah knikte, terwijl hij heel even nadacht of hij het daar mee eens was, maar ook hij kon zo niet iemand verzinnen die hij de Jungle uit zou willen jagen.
    "Al zijn er natuurlijk bepaalden die ik meer zou missen dan anderen, En jij?" Noah grinnikte, inmiddels alweer in een iets betere stemming, waarna hij naar Chris keek. 'Ik zou jou wel missen als dat is wat je wilt weten,' zei Noah direct, terwijl hij nu even zijn duim over Chris zijn hand liet gaan. 'Of refereerde jij naar iemand anders?' zei Noah vervolgens terwijl hij Chris zijn blik wist te vangen.


    I could be your perfect disaster, you could be my ever after.

    --> Slotje op verzoek


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!