• EXPERIUM - THE PREQUEL

    Voordat de Zuivering begon, speelden er heel andere verhalen...



    LIONS
    ⚜️
    Fire Vuur
    Fox Dieren veranderen
    Astreal Astral projection
    Tony Onzichtbaar in het donker
    Emil Duplicatie
    ~
    Onna Ondoordringbare huid
    Vera Vliegen
    Serena Stembeheersing
    Heidi Groene vingers
    8226 Praten met dieren

    Buffalo's
    ⚜️
    Ednoces Tijd bevriezen voor 10 sec
    Dalit Immuniteit voor gaven
    Goliath Ant-man
    Rai Electriciteit
    8034 Gevarensonar
    ~
    Sarah Onbekend
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]

    Rhino's
    ⚜️
    Romeo Emoties manipuleren
    Damon Dementor
    Peter Spiderman
    Azrael Krachten afnemen en aanvullen.
    Darian Objecten materialiseren
    ~
    Maaya Hallucinates.
    Melissa [Onbekend]
    Alice Spiegelloper
    Medusa Verstenen onder haar blik
    Naamloze Gedachtenlezen

    Elephants
    ⚜️
    [Onbekend] [Onbekend]
    Vision Met zintuigen spelen
    Nish Aanwezigheid verbergen
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    ~
    Kijo Veranderen in een Oni.
    Stella Licht ombuigen.
    Vera Leugendetector.
    Helene Genezing.
    [Onbekend] [Onbekend]



    Oud-studenten
    Conway Lion [Onbekend]
    Raz Lion [Onbekend]
    Ylva Lion [Onbekend]
    Tuuli Lion Wind
    Kris Buffalo Edelstenen manipulatie
    Safira Buffalo Drakengedaante
    Zebediah Rhino Manipulatie
    Thor Rhino Sterk
    Moacir Rhino [Onbekend]
    Adrasteia Rhino Via bloed gave overnemen
    Ryan Panther [Onbekend]

                     
    Eerdere topics
    Speeltopic 1: Klik ^^
    Speeltopic 2: Klik ^^
    Speeltopic 3: Klik ^^
    Speeltopic 4: Klik ^^
    Speeltopic 5: Klik ^^
    Speeltopic 6: Klik ^^
    Speeltopic 7: Klik ^^
    Speeltopic 8: Klik ^^
    Speeltopic 9: Klik ^^
    Speeltopic 10: Klik ^^
    Speeltopic 11:Klik ^^
    Speeltopic 12:Klik ^^
    Speeltopic 13: Klik ^^
    Speeltopic 14: Klik ^^
    Speeltopic 15: Klik ^^
    Speeltopic 16: Klik ^^
    Speeltopic 17: Klik ^^
    Speeltopic 18: Klik ^^
    Speeltopic 19: Klik ^^
    Speeltopic 20: Klik ^^
    Speeltopic 21: Klik ^^
    Speeltopic 22: Klik ^^
    Speeltopic 23: Klik ^^

    ~
    Rollentopic

    ~
    Tijdlijn
    ✧ (2009) - Aankomst 1 (Zebediah)
    ✧ (November 2011) - Aankomst 861 (Fire)
    ✧ (Februari 2012) - Aankomst Romeo
    ✧ (2012) - Aankomst 1694 (Onyx)
    ✧ (2012) - Aankomst 1695 (Maaya)
    ✧ (Juni 2013) - Aankomst 2194 (Fox)
    ✧ (Mei 2015) - Aankomst 4184 (Jester)
    ✧ (Juli 2015) - Aankomst 4585 (Dezi)
    ✧ (Juli 2015) - Aankomst 4965 (Vienna)
    ✧ (September 2015) - Aankomst 5666 en 5667 (Fersephone en Fayr)
    ✧ (September 2016) - Aankomst 6445 (Yrla)
    ✧ (Augustus 2019) - Aankomst 7223 (Merrin)
    ✧ (Juli 2020) - Aankomst 8102 (Nenya)
    ✧ (Augustus 2020) - Aankomst 8175 (Adam)


    [ bericht aangepast door ProngsPotter op 12 juli 2020 - 14:50 ]


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    Dips!


    It's never gonna happen, ladies.

    Mei 2015


    Zebediah


    Zebediah wilde net zijn dienblad op de tafel zetten toen hij verstarde. Er was een jongen de aula binnengekomen. Er was een lach op zijn gezicht die een grot kon oplichten en terwijl hij achteraan in de rij sloot praatte hij vrolijk tegen iedereen die maar bij hem in de buurt kwam. Zijn gezicht was bezaaid met sproeten, zijn rode haar stak piekerig alle kanten op. Het was anderhalf jaar geleden dat Zebediah hem had gezien – en toch voelde het slechts als gisteren.
          Op de een of andere manier presteerde hij het om toch nog op zijn stoel neer te zakken, maar zijn ogen volgden iedere beweging die de jongen maakte. Toen hij zijn eten had afgehaald en om zich heen keek om te zien waar hij kon zitten, stond Zebediah al op het punt om zijn hand op te steken.
          Net voordat hij dat deed, ving hij een blik van Romeo. Zijn vriend had vast zijn emotie opgepikt en probeerde nu te achterhalen wat er aan de hand was. Zebediah zei niets, hij weigerde nog in de richting van de jongen te kijken.
          Hij wilde niet dat Romeo iets te weten kwam over zijn verleden. En de enige schakel die er met zijn verleden was, was net de eetzaal binnengekomen.

    Later op de dag kwam hij hem tegen, op de gang. Hij had een plattegrond onder zijn neus en zag er erg verdwaald uit. Zebediah was nou niet bepaald de behulpzaamheid zelf en hij kon zich niet herinneren dat hij de woorden “kan ik je helpen” ooit had uitgesproken. Ook nu kwamen ze wel héél aarzelend naar boven – tegen de tijd dat hij ze had uitgesproken was de jongen vast al verdwenen.
          En dus zette hij maar bewust een stap opzij, zodat de jongen tegen hem aan botste.
          Een gekke nervositeit verspreidde zich door zijn lijf.
          Noah keek op – en een tel hield Zebediah zijn adem in, hopend op een glimp van herkenning.


    [ bericht aangepast door Croweater op 3 juli 2020 - 21:59 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    Yrla


    ~ 2017, eind eerste jaar ~


    "Hij komt eraan!" zei hij grinnikend. Hij was naast Jester geflitst, op zijn vaste plek naast hem in de klas. In het begin liet hij zijn vriend er nog wel eens mee schrikken, maar tegenwoordig niet meer. De roodharige jongen keek strak naar voren, terwijl de docent nietsvermoedend binnen kwam zetten. De man ging rustig op zijn bureaustoel zitten en Yrla moest moeite doen om met uitgestreken gezicht zijn kant op te kijken. Jester had hem al vaker op zijn kop gegeven dat zijn gezicht alles verraadde. Hij probeerde het, het ging steeds makkelijker een pokerface te houden, maar hij was nog altijd niet zo bedreven erin als de roodharige naast hem. De rest van de klas stroomde binnen. Moreau ging al zitten op zijn bureaustoel en Yrla voelde de spanning stijgen.
          "Goedemorgen allemaal," begon hij monotoon. Yrla bromde een goedemorgen terug en keek even naar Jester. Hij rolde met zijn ogen. Moreau was nu niet een van zijn favoriete docenten. Hij was saai, klein en een bemoeial. Hij zou zo zijn verdiende loon krijgen. Yrla wilde net iets fluisteren naar Jester, toen er opeens een hele harde toeter door de klas schreeuwde. Moreau had zijn stoel naar beneden gedaan en was zo op de gastoeter belandt, die Yrla daaronder had bevestigd. Een schrikgolf ging door de klas heen, en door de schrik sprongen de lampen boven hun hoofden, waardoor er nog meer gegil klonk. Yrla kon zich niet inhouden en schoot in de lach, en zag dat ook Jester een grijns op zijn gezicht had. "Lekker bezig, Fersephone." Yrla stak grijnzend zijn duim op naar het meisje verderop, die uit schrik de lampen van het lokaal had laten ontploffen. "Ach, hou je bek, kinderachtige kwal!"
          "Wat zei je daar?" zei hij woest, terwijl hij overeind kwam uit zijn stoel. Hij had Fersephone al nooit gemogen, maar dit keer ging ze gewoon te ver door hem voor de hele klas te beledigen. Het was dat Jester hem tegenhield, waardoor hij bleef zitten in zijn stoel. Hier een gevecht aangaan voor de neus van Moreau was vragen om problemen, maar hij zou haar nog wel krijgen...

    [ bericht aangepast door Slughorn op 21 juni 2020 - 9:47 ]


    It's never gonna happen, ladies.

    4184



    ~ Eerste schooldag, 2015



          "Oh, sorry, ik keek helemaal niet waar ik liep," zei hij met grote ogen en keek verontschuldigend van het papier naar de oudere student voor hem. De jongen had een bepaalde uitdrukking op zijn gezicht die nou niet echt te peilen viel en staarde hem zo indringend aan dat hij haast het idee kreeg dat de jongen door hem heen probeerde te kijken.
          "Dat was te zien, Uk."
          Nouja zeg, zo erg hoefde je het er nou ook weer niet in te wrijven. "Ja, nouja, ik jou dus niet, ..."
          Daar hoorde nog iets achteraan. Hij voelde het tot in de puntjes van zijn tenen en had zelfs al ademgehaald om nog iets aan die zin vast te plakken (die er zomaar uitgefloept was en hij wist niet zeker of dat wel slim was tegen een oudere student), maar in zijn hoofd bleef alles leeg. Hij fronste een wenkbrauw en dacht er nog een seconde over na voordat hij besloot dat hij het echt niet wist.
          "Gaat het?" vroeg hij daarom maar, ondanks dat de jongen inderdaad een heel stuk groter was dan hij en dat, nouja, het niet echt realistisch was dat iemand er nou last van zou hebben als 4... 48- 418.... nouja, hij, tegen ze op zou lopen. Hij was alweer half vergeten wat hij net gezegd had, maar hij had ook zoveel nieuwe dingen over zich heen gekregen dat de oudere student het vast niet heel erg vond.
          "Ik ben helemaal de weg kwijt en de plattegrond helpt ook niet echt want die weet wel waar het lokaal is maar niet waar ik ben. Vandaag is m'n eerste dag, vandaar. Weet jij misschien waar ik heen moet voor aardrijkskunde? Ik ben 4..." verdorie, nu was hij het weer vergeten.
          Hij trok een frons in zijn voorhoofd en probeerde het nummer dat de man van net genoemd had weer voor de geest te halen. Er zaten twee vieren in, dat wist hij vrij zeker. "48- nee wacht, 4184!" Ja, dat was het! Tevreden dat hij het weer wist, hief hij zijn kin weer op om de ouderejaars weer aan te kijken. "Misschien moet ik het maar op m'n hand schrijven ofzo," vertrouwde hij de jongen toe. "Dan vergeet ik het niet meer."
          4184 wist niet precies waarom, maar het was heel makkelijk om tegen deze jongen te praten. Ondanks dat hij nog niet echt veel terug had gezegd, maar de woorden kwamen er gewoon zomaar uit. Het voelde wel alsof hij het tegen hem zeggen kon. 4814 glimlachte en wipte een beetje op zijn voeten. Hij had net ontdekt dat hij dat deed als hij nieuwsgierig was. Of nouja, de vorige keer dat hij het deed was hij nieuwsgierig, dus één en één is twee, toch?

    [ bericht aangepast door ProngsPotter op 20 juni 2020 - 23:10 ]


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    2015


    Zebediah


    Aanvankelijk moest Zebediah grijnzen om de woordenvloed die eruit kwam. De jongen had nog nauwelijks de baard in de keel, hij klonk niet heel anders dan de tienjarige Noah. Maar hoe meer hij zei, hoe duidelijker het hem werd dat Noah hem niet herkende. Hij was hem vergeten. En hij had toch zó gehoopt dat Noahs geheugen niet was gewist. Zij waren hier allebei opgegroeid. Alle studenten waren hun geheugen kwijt, behalve hij. Toen hij Noah zag, was er even de hoop geweest dat ze weer op dezelfde voet konden doorgaan als vroeger. Maar de waarheid kwam als een klap aan.
          Noah was hem vergeten.
          Zijn kaak verkrampte. Hoe kon Noah hem vergeten zijn? Hun band was zo hecht – dat had toch in zijn onderbewustzijn moeten blijven hangen? Frustratie joeg door zijn lijf en zonder een antwoord te geven, stapte hij langs Noah heen en sloeg zijn schouder zo hard tegen de jongen aan dat hij tegen de muur aan viel.

    [ bericht aangepast door Croweater op 20 juni 2020 - 23:13 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    4184



    ~ Eerste schooldag, 2015


          Auw. 4184 wreef ontdaan over zijn arm en keek de ouderejaars verward na. "Doei!" riep hij er nog achteraan, maar de jongen draaide zich niet meer om. Dat ging alvast lekker. Nu wist hij nog stééds niet waar hij wezen moest en de gangen werden al steeds leger. Straks kwam hij nog te laat en dat was nou geen goede eerste indruk. Speurend keek 4188- 4818- 4- hij de gang door, en zijn blik bleef hangen bij een blonde jongen die dezelfde kant op had gelopen als hijzelf in het begin.
          4111- wat een eindeloze rottigheid, die getallen. Hij stapte op de jongen af. "Hoi," probeerde hij nog een keer. "Ik ben nieuw. Weet jij waar het aardrijkskundelokaal is? Want ik heb wel een plattegrond maar ik weet niet waar ik ben dus dan helpt een plattegrond ook niet echt-"
          "Nieuw, huh?" vroeg de jongen en er glinsterde iets in zijn ogen wat 4444- 4884- iets, niet echt aanstond.
          4-nogwat knikte. "Jup. Ben ingedeeld bij de Panthers." Hij glimlachte. "En jij?"
          De ouderejaars snoof en het klonk haast spottend. "Wat een geluk," reageerde hij echter vriendelijk. "Ik ook." De jongen trok de plattegrond uit zijn handen en sloeg een arm om zijn schouder. "En niet getreurd, ik weet precies waar je heen moet," zei hij nonchalant en begon richting de trappen te lopen. "Mijn naam is Ryan."


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    Tijdlijn

    Aankomst studenten

    ✧ (2009) - Aankomst 1 (Zebediah)
    ✧ (November 2010) - Aankomst 861 (Fire)
    ✧ (April 2011) - Aankomst (Kris)
    ✧ (Mei 2011) - Aankomst Thor
    ✧ (December 2011) - Aankomst (Safira)
    ✧ (Februari 2012) - Aankomst Romeo
    ✧ (April 2012) - Aankomst 1694 (Onyx)
    ✧ (April 2012) - Aankomst 1695 (Maaya)
    ✧ (Juni 2013) - Aankomst 2194 (Fox)
    ✧ (December 2014) - Verwijdering Safira
    ✧ (Mei 2015) - Aankomst 4184 (Jester)
    ✧ (Juli 2015) - Aankomst 4585 (Dezi)
    (November 2015) - Aankomst 4965 (Vienna)
    ✧ (September 2015) - Aankomst 5666 en 5667 (Fersephone en Fayr)
    ✧ (September 2016) - Aankomst 6445 (Yrla)
    ✧ (Augustus 2017) - Verwijdering Kris
    ✧ (Mei 2018) -Verwijdering Thor
    ✧ (Juni 2019) - Verwijdering Zebediah
    ✧ (Augustus 2019) - Aankomst 7223 (Merrin)
    ✧ (Juli 2020) - Aankomst 8102 (Nenya)
    ✧ (Augustus 2020) - Aankomst 8175 (Adam)

    Speeltopics


    ✧ Speeltopic 1: Adams aankomst, Vienna's streek, Dezi + Phone streek Lions, 7223 ultimatum, Jester opent slot (1), aankondiging van de zuivering, Jester + Onyx weddenschap naamlozen, kiezen van een leider (Dezi). Panthers trots maken (Lied en wapen), Adams eerste les (Onyx), Merrins eerste les (Jester).
    ✧ Speeltopic 2: Merrins les vervolg, Nenya's eerste les (Onyx), Adam - ontdekt gevoel Merrin, Dezi - Fire (korte romance), Jester ontfutselt gaven Lions, Yrlas terugkeer, Eerste kus Jenyx, Jester knock-out, Rivaliteit Yrla-Merrin, Introductie Fox (spionage),
    ✧ Speeltopic 3: Vienna/Fayr maken het goed, Adam-Merrin oefenen gave Merrin, 8102 is 'brutaal', Tony-Vienna opmerking, Nablijven Merrin/Vienna, Fox waarschuwing, Adams tweede les (Onyx + Jester), Jester/ Yrla ruzie
    ✧ Speeltopic 4: Tony’s bezemavontuur. Tijdsprong van een week. Ontmoeting Dezi/Zebediah. Yrla gooit stroop over Agami heen. Vienna gaat naar de schietbaan voor haar gave. Adam ontmoet Fox. Eerste flessenpost Viennox: Dezi/Yrla/Phone zetten een Elephant onder druk.
    ✧ Speeltopic 5: Aankondiging bal. Yrla draagt Adam op de vriendschap met Merrin te verbreken. Nieuwe stemming voor leiderschap. Yrla noemt Jes bij zijn nummer. Adox het bos in. Agami heeft voorspelling van messen gooiende Vienna. Paniekaanval Adam. Jesters promposal. Introductie Romeo; moet Vienna isoleren. Introductie Maaya. Adams gave lukt niet waar Jenyx bij is. Merrin vertelt Adam van Onyx’ dreigement.
    ✧ Speeltopic 6: Jenyx heeft gesprek met Maaya in de bieb. Fox vraagt Adam voor het bal. Michiel haalt zijn naam. Romeo vraagt Fayr voor het bal. Onyx vertelt Jes over zijn bindingsangst/Maaya. Kleding voor het bal kopen. Agami heeft visioen gehad van het toernooi en vertelt het aan Jes. Naamfeestje Merrin. Agami en Adam gaan naar het bos.
    ✧ Speeltopic 7: Vervolg Naamfeest Merrin, spelletjes doen (ballondansen, stoelendans), Visioen Agami - Maaya die Jester aanvalt, Adam en Agami komen terug, flesje draaien. Adam en Merrin eerste zoen.
    ✧ Speeltopic 8: Aanloop naar het bal, Onyx probeert te raden wie Jester leuk vindt, Aanzoek Yrla, Dezi zet Adam onder druk, start vriendschap fox - Merrin (zwembad), Adam vertrouwt Agami (vertelt kleine dingen), Jenyx oefent met gave Jester, Adam verbreekt de vriendschap met Merrin. Start van het bal, Fox ontmoet Agami,
    ✧ Speeltopic 9: Onyx slaat Jester bijna tegen spiegel, Dubois vertelt eerste opdracht, het bal zelf, Dezi verkracht Adam, Onyx vind hem onder de douche, Fox vraagt Vie voor eerste date, Onyx verminkt Dezi.
    ✧ Speeltopic 10: Yrla zijn onderbroeken grap, Dezi scheidt Arrin voor de tweede keer, Gesprek Vienna -Merrin, Fox en Merrin trekken naar elkaar toe, Opnieuw oefenen Jenyx met Gave Jester, eerste date Fayr en Romeo, Fire betrapt Merrin in Lions house, Eerste kus Romeo Fayr, Merrin zit aan de Lions tafel,
    ✧ Speeltopic 11:
    ✧ Speeltopic 12:
    ✧ Speeltopic 13:
    ✧ Speeltopic 14:
    ✧ Speeltopic 15:
    ✧ Speeltopic 16:
    ✧ Speeltopic 17:
    ✧ Speeltopic 18:
    ✧ Speeltopic 19:
    ✧ Speeltopic 20:
    ✧ Speeltopic 21:
    ✧ Speeltopic 22:
    ✧ Speeltopic 23:

    Vriendschappen/Relaties

    ✧ (September 2013) – Ontstaan Houses/Splitsing school
    ✧ (Augustus 2014) – Begin relatie Kris/Fox
    ✧(Oktober 2016) - Begin relatie Thor/ Vienna
    ✧ (Oktober 2016) - Start vriendschap Dezi/Phone.
    ✧ (Oktober 2016) - Start vriendschap Yrla/Jester
    ✧ (November 2016) - Start vriendschap Vienna/ Yrla.
    ✧ (Mei 2017) – Begin vete Maaya/Onyx
    ✧ (September 2017) – Einde relatie Kris/Fox
    ✧ (Oktober 2017) Start relatie Yrla en Dezi
    ✧ (Februari 2018) Einde relatie Yrla en Dezi
    ✧ (April 2018) - Einde relatie Vienna/ Thor
    ✧ (September 2018) - Geheugenwis Yrla en Jester (vriendschap)
    ✧ (November 2018) Begin relatie Zebediah/Fox
    ✧ (Juni 2019) Einde relatie Zebediah/Fox
    ✧ (Augustus 2019) – Einde vete Maaya/Onyx


    Vienna en Merrin

    ✧ (Juli 2000) Geboorte Vienna
    ✧ (Augustus 2004) Geboorte Merrin.
    ✧ (Mei 2011) - Overlijden vader Merrin en Vienna.
    ✧ (Maart 2012) - Richard komt in het gezin - Merrin
    ✧ (Oktober 2015) - Richard vermoord. (door Vie)
    (November 2015) - Aankomst 4965 (Vienna) - Merrin 11
    ✧ (Augustus 2019) - Aankomst 7223 (Merrin)

    [ bericht aangepast door Slughorn op 12 aug 2020 - 10:10 ]


    It's never gonna happen, ladies.

    Hier mijn aanvulling/aanpassing voor de tijdlijn:

    Aankomst/verwijdering

    ✧ (November 2010) - Aankomst 861 (Fire)
    ✧ (April 2011) – Aankomst Kris
    ✧ (December 2011) – Aankomst Safira
    ✧ (April 2012) - Aankomst 1694 (Onyx)
    ✧ (April 2012) - Aankomst 1695 (Maaya)
    ✧ (December 2014) – Verwijdering Safira
    ✧ (Augustus 2017) – Verwijdering Kris
    ✧ (Juni 2019) – Verwijdering Zebediah


    Relaties/vriendschappen
    ✧ (September 2013) – Ontstaan Houses/Splitsing school
    ✧ (Augustus 2014) – Begin relatie Kris/Fox
    ✧ (Mei 2017) – Begin vete Maaya/Onyx
    ✧ (September 2017) – Einde relatie Kris/Fox
    ✧ (November 2018) Begin relatie Zebediah/Fox
    ✧ (Juni 2019) Einde relatie Zebediah/Fox
    ✧ (Augustus 2019) – Einde vete Maaya/Onyx


    Samenvatting topics
    ✧ Speeltopic 4: Tony’s bezemavontuur. Tijdsprong van een week. Ontmoeting Dezi/Zebediah. Yrla gooit stroop over Agami heen. Vienna gaat naar de schietbaan voor haar gave. Adam ontmoet Fox. Eerste flessenpost Viennox: Dezi/Yrla/Phone zetten een Elephant onder druk.
    ✧ Speeltopic 5: Aankondiging bal. Yrla draagt Adam op de vriendschap met Merrin te verbreken. Nieuwe stemming voor leiderschap. Yrla noemt Jes bij zijn nummer. Adox het bos in. Agami heeft voorspelling van messen gooiende Vienna. Paniekaanval Adam. Jesters promposal. Introductie Romeo; moet Vienna isoleren. Introductie Maaya. Adams gave lukt niet waar Jenyx bij is. Merrin vertelt Adam van Onyx’ dreigement.
    ✧ Speeltopic 6: Jenyx heeft gesprek met Maaya in de bieb. Fox vraagt Adam voor het bal. Michiel haalt zijn naam. Romeo vraagt Fayr voor het bal. Onyx vertelt Jes over zijn bindingsangst/Maaya. Kleding voor het bal kopen. Agami heeft visioen gehad van het toernooi en vertelt het aan Jes. Naamfeestje Merrin. Agami en Adam gaan naar het bos.

    [ bericht aangepast door Croweater op 30 juni 2020 - 20:50 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    Mei 2015


    Zebediah


    Zebediah had bij de allereerste lichting gehoord, waarbij er al heel snel een tweedeling was ontstaan tussen degenen die hun basisniveau hadden gehaald en degenen die daar nog mee bezig waren. Aangezien iedereen naar een naam verlangde, was die traditie er toen ingeslopen. Een naam krijgen zodra je je basisniveau had gehaald. Hij had zijn naam natuurlijk altijd gehad. Clive. Maar aangezien hij niet uit de toon wilde vallen, had hij gedaan alsof hij net als alle anderen zijn geheugen was kwijtgeraakt.
          Het recht hebben om jezelf een identiteit te geven – een naam, dat had vanzelfsprekend geleid tot een soort minachting tegenover iedereen die zijn basisniveau nog niet had behaald. Je boven anderen verheven voelen, meer waard zijn dan een ander… Het had geleid tot pesterijen – hévige pesterijen. Het was niet een enkeling geweest die zichzelf had opgeknoopt, die zich zo minderwaardig voelde dat hij er zelf een einde aan maakte.
          Zebediah was er allang immuun voor. Het hoorde bij het leven.
          Zwakkelingen hielden het hier toch niet uit. Als je niet tegen een beetje treiteren kon, kon je net zo goed niet aan deze opleiding beginnen. Hij hielp het systeem maar al te graag een handje, om de zwakken in de spotlight te zetten. Bovendien verjoeg het de verveling.
          Maar ondanks alles wat hij zelf had gedaan, vond hij het toch niet echt chill toen hij kleine Noah aan het plafond zag hangen. Er stond een lachende Elephant onder, een of andere joker met een magnetische gave. Het was zelf nogal een stumper; nog niet zo lang geleden was hij zelf degene die steeds aan het plafond vastzat. Door zijn eigen onkunde, welteverstaan. Maar het had zich nou eenmaal bewezen – veel jongeren die gepest werden, deden daarna hetzelfde. Als je erbij wilde horen, kon je daar niet om heen. Op een paar enkelingen na misschien, die een vervelende gave hadden waar je niet mee wilde spotten. Of die het etiketje gestoord verdienden.
          Hij keek omhoog. Noah hing te spartelen, hij zei allerlei onsamenhangende dingen en had nog steeds een halve grijns om zijn lippen, maar Zebediah hield hij daarmee niet voor de gek.
          ‘Lukt het weer niet met je gave, Dumbo?’
          De Elephant draaide zijn gezicht opzij en werd bleek toen hij hem zag.
          ‘Ik heb mijn gave prima onder controle.’ Zijn stem trilde lichtjes. ‘Ik doe dit expres.’
          ‘Goh, echt? Heb ik niet gezegd dat het kinderachtig is om Naamlozen te pesten? Dat alleen mietjes dat doen, omdat Naamlozen niet zo veel terug kunnen doen? Waarom pak je niet iemand die ouder is dan jij hmm?’ Hij legde een arm om de schouders van de jongen heen, boog naar hem toe en fluisterde: ‘Wat dacht je van die jongen die daar tegen de muur geleund staat?’
          Hij keek opzij, naar Kris. De jongen nam het spektakel zwijgend op, dacht er ongetwijfeld het zijne van. Misschien deed Noah hem aan zijn maffe vriendje denken. Die zou ook proberen al zijn omstanders met zijn eeuwige gepraat in slaap te laten vallen.
          ‘Waarom nagel je die Buffalo daar niet aan het plafond, hmm? Dan heb je pas lef.’ Zebediah grijnsde. ‘Maar dat heb je niet. Die verandert immers je ballen in steen.’ Grinnikend gaf hij hem een klap op zijn schouder. ‘Doe het toch maar,’ zei hij op indringende toon, waarbij hij zijn gave aansprak. ‘Laat de Naamloze naar beneden en zorg dat Kris ondersteboven aan het plafond hangt.’
          Met een plof viel Noah op de grond en op hetzelfde moment klapte Kris met zijn rug tegen het plafond aan. Zijn iNet gleed uit zijn zak en kletterde op de stenen. Direct kwam er een golf verwensingen uit die hem lieten gniffelen. Vlug stapte Zebediah verder – die jongen gaf niet heel veel om zijn omstanders als hij boos was.
          Kris had het echter al door – de kristalsplinters in zijn been bewogen, eentje voelde hij zelfs door zijn huid weer naar buiten komen. Grommend van de pijn klemde hij zijn kiezen op elkaar. Hij keek over zijn schouder, naar de Buffalo die hem kwaad aanstaarde.
          Net op dat moment rende er iemand tegen Zebediah aan. Hij keek weer voor zich, zag dat het de maffe krullenbol was, die voor de verandering eens kleren aanhad. Hij erkende Zebediahs aanwezigheid niet eens – wat hij een onvergefelijke daad vond – en riep naar zijn vriendje dat hij hem kwam redden.
          Zebediah snoof. Daarna keek hij toch even om, van Kris die nog steeds naar hem staarde terug naar de Lion. Hmm – dat hield eigenlijk al belachelijk lang aan. Al zeker een paar maanden.
          Een glimlach krulde zijn lippen om.
          Dat was een zwakke plek die hij nog eens goed zou gaan uitbuiten.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Vienna



    ~ Maart 2016 ~

    Ze had haar tong uitgestoken in de hoek van haar mond. Vienna had een leeg lokaal opgezocht, in een poging haar gave nog meer onder controle te krijgen. Ze had nu net een maand geleden haar naam gekregen, en ondanks dat ze die had, wilde ze meer. Ze wilde grotere dingen optillen, zwaardere spullen. De kleine dingen lukten steeds beter. Ze kon ze echt sturen, laten vliegen waar ze heen wilde. Vooral iets naar haar toe halen door de lucht was makkelijk, iets afstoten wat moeilijker, maar ging nog wel. Maar nu wilde ze de zwaardere dingen, grotere dingen. Tafels, bureaus, kasten. Ze was nu bezig met een tafel te laten zweven, iets boven de grond. De deur van het lokaal klapte achter haar dicht en van schrik slingerde ze de tafel door de klas heen, recht op de persoon af die in de deuropening stond.
          "Kijk uit!" riep ze nog. Maar haar woorden hadden niet eens gehoeven. De jongen met het lange bruine haar ving de tafel zo op uit de lucht, met een hand en liet hem daarop balanceren. Ze rende snel dichterbij en bleef vlak voor zijn voeten staan. De jongen was veel langer dan haar, minstens een kop groter. Zijn lange haar viel krullend over zijn schouders heen, brede schouders die gehuld waren in een strak wit shirt. Er stond een klein baardje op zijn kin. En hij keek haar met zulk intens mooie ogen aan, dat ze het gevoel had dat ze door de grond zakte. "H- het spijt me," stotterde ze, totaal uit het veld geslagen door het feit dat ze deze jongen zo ontzettend knap vond. Voor een moment stond ze de jongen nog met grote ogen aan te staren, tot ze zich een tel later bedacht dat ze als een mongool hem stond aan te gapen. "Sorry, je liet me schrikken," zei ze zachtjes. Die ogen. Ze keken alles behalve boos, ze leken zelfs vriendelijk. "Het geeft niet, had ik je maar niet moeten laten schrikken toch?" Zijn zware bas dreunde met elk woord door haar borstkas heen en Vienna voelde haar benen week worden. Ze was niet snel verlegen of uit het veld geslagen, maar deze jongen deed iets met haar. Iets aan hem sloeg haar volledig uit het veld.
          De langharige jongen zette de tafel neer met zoveel gemak. Het was alsof hij een veertje optilde en het nu langzaam liet zakken. "Ik was eigenlijk op zoek naar een vriendin van me. Lang blond haar, veel make-up. Roze jurk vandaag volgens mij. Heb je haar gezien?" Vienna schudde haar hoofd, keek hem nog altijd met grote ogen aan. Ze durfde bijna niets terug te zeggen. "Jammer, dan ga ik maar gauw weer verder zoeken. Succes met wat je aan het doen bent." De jongen knipoogde even naar haar en draaide zich toen weer om naar de deur. Nee! Nee, ze wilde niet dat hij wegging. Ze moest wat zeggen, iets waardoor hij zou blijven. "Ik ben Vienna!" riep ze bijna door het lokaal heen. Ze voelde een enorme blos over haar hele wangen heen trekken, richting haar oren. Wat moest hij wel niet van haar denken? Een klein bibberig meisje, dat haar gave nog lang niet onder de knie had, zo verlegen en ook nog eens schreeuwend. En hij, hij was sowieso veel ouder dan haar. Dat kon ze aan hem zien. Hoe oud zou hij zijn? Achttien? Negentien? Twintig? In zijn ogen zag ze echter geen oordeel, ze zag alleen een vriendelijke glimlach en de rimpeltjes die daarbij hoorde rondom diezelfde heerlijke chocoladebruine ogen. "Hoi Vienna. Ik ben Thor."

    [ bericht aangepast door Slughorn op 20 juli 2020 - 16:42 ]


    It's never gonna happen, ladies.

    Fersephone


    ~ Juli, 2016 ~

    "Sta op." Iemand schopte tegen haar zij aan. Een beetje geërgerd keek ze omhoog, op van het boek waarin ze verscholen was geweest. Het meisje met de lange zwarte haren stond naast haar, een verveelde blik op haar gezicht. Dezi, een van de oudere Panthers. Ze verschilden een jaar? Ach, wat kon het haar ook schelen. Niemand om haar heen was interessant. Waarom zou ze ook maar enig aandacht eraan besteden? Ze waren allemaal kut en verdorven. En sukkels... idioten... Klootzakken... Fersephone had niemand nodig, niet sinds haar vorige... fiasco. Nee, ze wilde het niet, hoefde het niet. Vrienden kon je lekker aan een raket binden en naar de maan schieten. Ze had ze niet nodig.
          "En waarom zou ik dat doen?" vroeg ze met opgetrokken wenkbrauw. Dezi had nooit eerder aandacht besteed aan haar, dus waarom zou ze nu opeens wel komen. "Omdat ik je hulp nodig heb. Nou, kom op." Het zwartharige meisje wachtte niet eens op haar. Ze draaide zich gewoon pontificaal om, alsof ze wist dat Fersephone toch wel volgde. Het meisje zuchtte. Ergens wilde ze protesterend blijven zitten, ergens wilde ze helemaal niet meelopen met dat bemoeizuchtige wicht. Maar aan de andere kant was ze ook nieuwsgierig. Wat moest Dezi van haar? Niemand kwam ooit naar haar toe, iedereen liep altijd met een boog om haar heen. En dus legde Fersephone toch haar boek aan de kant en rende achter Dezi aan het Panthers house uit. Het was niet dat Dezi ver was gekomen en Fersephone verdacht haar ervan dat ze extra langzaam had gelopen.
          "Wat gaan we doen?" vroeg ze nieuwsgierig. Dezi keek even haar kant op. "Een van die fucking Lions heeft me een streek geleverd. En wij gaan hem terugpakken." De grijns op haar gezicht betekende niet veel goeds. Heel even vroeg Fersephone zich af of ze dit wel wilde, of ze hier wel aan mee wilde doen. Maar Dezi was de eerste die haar opgezocht had, en haar hulp nodig had. "Oke, wat is het plan?" vroeg ze onzeker.

    [ bericht aangepast door Slughorn op 10 aug 2020 - 17:57 ]


    It's never gonna happen, ladies.

    November 2014


    Kris


    Kris zat met zijn rug tegen de muur op Fox’ bed. Hij speelde met een Rubik’s Cube terwijl hij naar Fox keek, die in het midden van de kamer stond en met rode balletjes bezig was, die van zijn ene in zijn andere hand verschenen, zich vermenigvuldigden en zich weer samenvoegden. Hij zag er belachelijk uit met zijn zwarte cape om en zijn hoge hoed – en tegelijkertijd stroomde zijn hart over met liefde voor die jongen, die zo gepassioneerd kon zijn en maling had aan wat anderen ervan vonden.
          Hij gaf Fox een knipoog toen die zijn blik ving en direct werd zijn glimlach nog breder en kregen zijn wangen een rossige kleur. Een krul danste mee met de bewegingen die hij maakte toen hij begon te jongleren met vijf balletjes – wat hij maar een paar seconden volhield voordat ze door de kamer stuiterden.
          Nee – erg goed was hij niet.
          Hij grinnikte toen Fox beteuterd om zich heen keek. ‘Epic fail.’
          Fox stak zijn tong naar hem uit, verzamelde de ballen weer en begon opnieuw. ‘Oefening baart kunst. Ooit word ik een professioneel goochelaar!’
          ‘Je bent de enige goochelaar die zíchzelf in een konijn kan veranderen, man. Laat het jongleren lekker aan de clowns over.’
          ‘Maar alleen maar in dieren veranderen is een saaie act.’
          Kris schoot in de lach. ‘De enige reden dat ik hierbij niet in slaap val, is omdat je zo’n leuk koppie hebt.’
          Het balletje belandde op zijn neus. ‘Jij bent gewoon een ouwe zeurpiet. Oké ik doe wel een kaarttruc! Dan kun je meedoen.’
          Fox vergat het balletje en viel in zijn enthousiasme bijna boven op zijn bureau toen hij naar de spelkaarten zocht. Kris keek met een halve glimlach toe en liet zich overhalen om drie keer een kaart te trekken – daarna kon hij de schijn niet meer ophouden en was hij het echt wel beu.
          Terwijl Fox nog aan het schudde was, stond Kris op, overbrugde de afstand tussen hen en begroef zijn vingers in zijn donkere krullen. Hij trok zijn hoofd zachtjes naar achteren en zoende hem op een plagende manier.
          ‘Zal ik jou eens échte magie laten voelen, Foxie?’ fluisterde hij in zijn oor. Kippenvel verscheen zelfs in zijn nek en Kris liet er een zuigzoen achter. Hij grijnsde toen Fox naar adem hapte. ‘Ik mag dan wel niks van goochelen weten, maar jij hebt een toverstaf waar ik wel raad mee weet.’
          Er kwam een zwak geluidje uit Fox’ keel. Zijn gezicht werd vuurrood. Zelfs zijn lippen voelden koortsachtig toen Kris die zoende.
          ‘Wil je dat hmm?’
          Fox hield zijn adem in, de blos op zijn wangen werd nog heviger. Zijn ogen schoten naar de deur. ‘W-wat als er iemand binnenkomt? Ik uhm – ik heb geen ‘do not disturb’-bordje en mijn kamergenoot kan door muren en deuren heen lopen.’
          Met één blik zorgde Kris ervoor dat de deur met fonkelend rood kristal overdekt werd. ‘Hij snapt de hint wel.’
          En anders had ie pech.
          Hij liet zijn handen op Fox’ schouders rusten en kneedde de spanning eruit weg terwijl hij hem kuste. Pas toen zijn vriend ontspande, daalden zijn handen af naar Fox’ knoop en begon hij die los te maken.
          ‘Nou, watch and learn,’ zei Kris met een uitdagende grijns terwijl hij op zijn knieën neerzakte. Niet dat hij dit ooit eerder had gedaan, maar aan zelfvertrouwen had hij nooit een gebrek gehad. ‘Zo voelt echte magie.’

    [ bericht aangepast door Croweater op 23 juni 2020 - 23:38 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    November 2014


    Kris


    ‘Wat zeuren die afdelingsgenoten van jou toch altijd,’ zei Kris geïrriteerd toen er steeds venijniger op de deur werd gebonkt.
          ‘Ik wil slapen, Fox. Het is bijna middernacht.’
          Wat een zeikstem had die gast toch. Kris rolde met zijn ogen.
          ‘Kom op, je bent toch geen bejaarde? De dag begint nu pas,’ riep Kris terug. Leunend op zijn ellebogen keek hij Fox weer aan. De blik in zijn ogen was onzeker. ‘Wil je dat ik wegga, Foxie?’ Hij zweefde met zijn gezicht boven dat van zijn vriend en ademde tegen zijn lippen.
          ‘Nee,’ fluisterde hij ademloos. ‘Ik – ik wil dat je nooit bij me weggaat.’
          Zijn handen gleden over Kris’ bovenlichaam, die in een reflex zijn buikspieren aanspande.
          ‘Mooi,’ zei Kris met een grijns. ‘Die kamergenoot van je gaat maar verkassen.’ Hij liet zich boven op Fox zakken en begon hem weer te zoenen. Net toen hij weer opgewonden begon te raken, werd er weer op de deur gebonkt.
          ‘Het is twaalf uur! Jullie weten wat de regels zijn.’
          Met een grom liet Kris zijn voorhoofd op dat van Kris zakken. Fucking Fire met zijn debiele regeltjes. Nog even en hij had een advocaat nodig om zijn vriend te zien.
          ‘Nou, meneer Cockblocker heeft ook weer van zich laten horen,’ zuchtte Kris. Hij wist wel hoe dat ging. Hoewel Kris Fox wel kon overhalen om zijn meeste afdelingsgenoten te negeren, had die jongen een soort bovenaards respect voor Fire. ‘Misschien moeten we eens vragen of hij zin heeft in een triootje.’
          Fox werd vuurrood.
          Kris grinnikte zacht. ‘Oh, dus dat ziet mijn vriendje wel zitten? Die wil weleens weten of de vlammen van hem afslaan als…’
          Fox sloeg met een vuist tegen zijn borst. ‘Niet zo hard,’ siste hij.
          Lachend greep Kris zijn polsen en duwde die tegen het matras, waarna hij Fox in zijn nek begon te zoenen. ‘Denk je nou echt dat ik je met iemand deel? Echt niet, Foxie. En zeker niet met die zuurpruim.’ Hij wreef zijn middel langs die van Fox totdat hem een kreun ontsnapte en keek de jongen daarna zelfvoldaan aan. ‘Precies. Dat heerlijke gekreun van jou is alleen voor mijn oren best-‘
          Weer dat verdomde gebonk op de deur.
          ‘Je kunt maar beter gaan,’ zei Fox.
          Anders kreeg hij zeker weer een preek.
          Kris rolde zuchtend van hem af. Zelf had hij geen kamergenoot, dus het was veel handiger als Fox bij hem sliep, maar hij wist dat zijn vriend het niet prettig vond in het Buffalo-house. Al zou het hem niet verbazen als Fire hem dat ingefluisterd had.
          Ook Fox trok zijn boxer aan. Terwijl Kris hem nog een uitgebreide zoen gaf, liet hij het kristal om de deur verdwijnen.
          ‘Ik zie je morgen, oké?’
          Fox knikte, zijn ogen glommen. Nog een keer drukte hij zijn lippen tegen die van zijn vriend, daarna draaide hij zich om en liep de kamer uit voordat Fire hen zou gaan uitroken ofzo.
          Kris deed de deur achter zich dicht. Fire keek hem met een felle blik aan.
          ‘Wil je ook een pijpbeurt?’ vroeg hij met een uitdagende grijns. ‘Voor jou is het niet gratis hoor. Zeker niet met het risico op brandblaren.’
          Hij gniffelde bij het zien van Fires laaiende blik.
          ‘Tja je kunt niet zeggen dat je het niet zou willen hè? Toch vervelend, die bijwerking van je.’ Hij gaf de jongen een knipoog en liep de gang door. De temperatuur nam voelbaar toe, aan de spanning in de lucht merkte hij dat de jongen zijn best deed om zijn woede te beteugelen.
          Kris wist niet zo goed waarom Fire hem niet mocht. Hij vond het een saaie drol, maar verder had hij toch ook weer niet écht iets gedaan om constant die ik-wil-je-levend-verbranden-blik te krijgen. Ach ja. Een leven zonder mysteries verveelde al gauw.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Fire


    Met opeengeklemde kaken keek Fire de Buffalo na. Hij vertrouwde die gast voor geen cent. Over zijn relatie met Fox had hij al vanaf het begin zijn twijfels gehad, maar hij was ervan uitgegaan dat het wel binnen een paar dagen stuk zou lopen. Fox was best een goeie gast, maar ook heel erg vermoeiend en hij kende Kris niet als een geduldige en vriendelijke jongen. Hij schopte tegen alles wat hij maar vinden kon en Fire was bang dat hij in Fox iemand zag die hij zonder veel moeite kon beïnvloeden en die dan óók stomme dingen zou gaan doen.
          Fire klopte tegen de deur voordat hij die opendeed. Kris had Ghost min of meer weggejaagd en hoewel Fire niet precies wist wat er was gezegd, was het vast geen vriendelijk verzoek geweest. Fire vond het belangrijk dat al zijn huisgenoten zich veilig voelden op hun kamer en dat hun de toegang daartoe niet werd ontzegd. Natuurlijk hadden stellen privacy nodig, maar dan mochten ze best een beetje rekening met anderen houden. Iets wat Kris bij voorbaat al niet deed. Die dacht dat de hele wereld om hem draaide.
          Fox’ blik kruiste even die van hem, daarna sloeg hij zijn blik neer. Schaamde hij zich voor zijn vriend? Hij dacht niet dat hij zelf zijn kamergenoot zou hebben weggestuurd en hij kon het gevoel dat Kris vreselijk over hem heen liep maar niet van zich afzetten.
          Fire ging op de rand van Ghosts bed zitten. Hij was niet zo heel goed in gesprekken als deze, maar om de een of andere reden had hij toch het gevoel dat hij het moest doen.
          ‘Gaat alles goed tussen jou en Kris?’ vroeg Fire voorzichtig.
          Fox keek op. Zijn wangen kregen een rode gloed en hij knikte.
          Er viel even een ongemakkelijke stilte. Fire wilde Fox’ vriend niet afkraken, maar hij had toch het gevoel dat hij er iets over moest zeggen.
          ‘Ghost vindt het niet prettig als hij zijn kamer niet in kan.’
          Fox haalde een hand door zijn krullen. ‘Dat snap ik. Het uhm – het was de eerste keer dat we… iets deden, zeg maar. Ik denk dat we ons een beetje lieten meeslepen.’
          Fox in ieder geval. Fire zag Kris niet aan voor een persoon die zich snel liet meeslepen door wat dan ook. Hij beet op zijn wang. Hij was echt niet goed in zulke gesprekken. Hij kon het niet helpen dat hij zich bezorgd voelde.
          ‘Je vindt hem niet aardig hè?’
          Fire schrok van Fox’ directe vraag. Hij wilde het ontkennen, maar er kwam geen woord over zijn lippen. Hij trok zijn schouders op. ‘We zijn geen beste maatjes, nee.’
          ‘Tegen mij is hij altijd heel lief.’ Fox ging iets rechterop zitten. ‘Zijn klasgenoten vinden mij niet leuk,’ zei hij zacht. ‘Daarom zijn we zo vaak hier. Kris heeft al twee keer iemand geslagen omdat die me uitschold.’
          Fire wist niet echt wat hij met deze woorden aan moest. Misschien moest hij zich er ook gewoon niet mee bemoeien.
          ‘Ik voel jullie blikken wel,’ mompelde Fox. Hij plukte aan de rand van zijn dekbedovertrek. ‘Als we samen zijn.’ Hij sloeg zijn ogen op. ‘Maar hij hoort nu bij mij, Fire. En als jullie wat minder vijandig tegen hem doen, weet ik zeker dat hij zich ook wat meer op zijn gemak voelt. Ik weet hoe die veroordeling voelt,’ mompelde hij. ‘En niemand heeft er moeite mee dat Safira mijn beste vriendin is, terwijl dat ook een Buffalo is. Dat voelt hij ook wel aan.’
          Fire gaf aarzelend een knikje, als een soort teken dat hij er rekening mee wilde gaan houden. Of er ook echt iets zou veranderen, durfde hij niet te zeggen. Hij kende Kris al te lang om van “een kans geven” te kunnen spreken. En Fox mocht hem nu dan afschilderen als iemand die zich veroordeeld voelde, maar hij betwijfelde of dat Kris werkelijk wat deed.
          ‘Heeft hij dat gezegd?’ vroeg Fire. ‘Dat hij zich veroordeeld voelt?’
          Fox schudde zijn hoofd. ‘Nee. Hij doet alsof het hem niks uitmaakt. En iedereen mag daar intrappen, maar ik geloof dat iedereen diep vanbinnen aardig gevonden wil worden. Zelfs al willen ze de wereld heel graag laten geloven dat dat niet zo is.’
          Fire dacht daar over na. Hij verbaasde zich een beetje over Fox’ mensenkennis – blijkbaar ging er meer in het drukke Qhoofd van die jongen om dan hij gedacht had. Hij kwam overeind. ‘Nou ja – ik hoop dat je gewoon voorzichtig doet, Fox.’
          Fox glimlachte. ‘Maak je geen zorgen. Ik heb me nog nooit zo gelukkig gevoeld.’
          Dat was misschien ook wel wat zo wrong. Hij zag Fox’ hart niet graag breken, al begreep hij wel dat hij het moest loslaten. Fox moest zijn eigen keuzes maken. En hij moest zijn eigen angst om mensen kwijt te raken niet aan anderen opdringen.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Vienna



    ~ April 2016 ~

    Ze tekende zijn naam in de hoek van haar schrift, met een hartje erboven. Het was een maand geleden dat ze hem ontmoet had, maar de jongen had sindsdien haar hoofd niet meer verlaten. Ze zou hem straks weer zien, tijdens de lunch. Het waren gek genoeg de momenten waar ze de laatste tijd zich op kon verheugen, om hem weer te zien. Om de vlinders als een wildeman door haar buik te voelen dwalen. Ze had nog geen stap durven zetten in zijn richting, hij was veel te oud. Wat zou hij wel niet van haar denken? Waarschijnlijk vond hij haar alleen maar een irritante plaag. Ze had nog nauwelijks haar naam, ondanks dat het al een paar maanden was. Maar door de oudere Panthers werd ze soms nog steeds als jongeling bestempeld, al was dat gelukkig minder geworden na de komst van de tweeling. Nu moest ze het maar op een afstandje hem bewonderen. Van een afstand van hem te dromen, was alleen al heerlijk.
          "Je weet dat dat nooit wat gaat worden, he?" fluisterde het blonde meisje naast haar toe. Vienna duwde het grijnzende meisje weg. "Ach, hou je mond, Phone. Niet iedereen heeft zoveel succes bij de jongens als jij." Ze grinnikte bij het zien van het gezicht van het meisje, dat bijna walgend stond. "Nou, van mij mogen ze allemaal verdwijnen. Walgelijke wezens." Fersephone rolde met haar ogen, maar Vienna wist wel beter. "Werkelijk?" vroeg ze met een grijns aan het meisje naast haar. "En hoe zit dat met Jack he?" zei ze met wiebelende wenkbrauwen. De Geïrriteerde blik op Phone haar gezicht deed Vienna lachen. Ze tikte haar vriendin met haar elleboog aan. Maar er werd verder niets meer over het onderwerp gezegd.
          Samen met Fersephone liep ze in de richting van de eetzaal. Fayr had zich ook zachtjes bij hen gevoegd. Vienna glimlachte even naar haar. Fayr was een totaal ander persoon dan haar zus. Stilletjes, verlegen, maar ze was een fijne kamergenoot.

    [ bericht aangepast door Slughorn op 3 juli 2020 - 14:33 ]


    It's never gonna happen, ladies.




Add Your Banner Here