• EXPERIUM - THE PREQUEL

    Voordat de Zuivering begon, speelden er heel andere verhalen...



    LIONS
    ⚜️
    Fire Vuur
    Fox Dieren veranderen
    Astreal Astral projection
    Tony Onzichtbaar in het donker
    Emil Duplicatie
    ~
    Onna Ondoordringbare huid
    Vera Vliegen
    Serena Stembeheersing
    Heidi Groene vingers
    8226 Praten met dieren

    Buffalo's
    ⚜️
    Ednoces Tijd bevriezen voor 10 sec
    Dalit Immuniteit voor gaven
    Goliath Ant-man
    Rai Electriciteit
    8034 Gevarensonar
    ~
    Sarah Onbekend
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]

    Rhino's
    ⚜️
    Romeo Emoties manipuleren
    Damon Dementor
    Peter Spiderman
    Azrael Krachten afnemen en aanvullen.
    Darian Objecten materialiseren
    ~
    Maaya Hallucinates.
    Melissa [Onbekend]
    Alice Spiegelloper
    Medusa Verstenen onder haar blik
    Naamloze Gedachtenlezen

    Elephants
    ⚜️
    [Onbekend] [Onbekend]
    Vision Met zintuigen spelen
    Nish Aanwezigheid verbergen
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    ~
    Kijo Veranderen in een Oni.
    Stella Licht ombuigen.
    Vera Leugendetector.
    Helene Genezing.
    [Onbekend] [Onbekend]



    Oud-studenten
    Conway Lion [Onbekend]
    Raz Lion [Onbekend]
    Ylva Lion [Onbekend]
    Tuuli Lion Wind
    Kris Buffalo Edelstenen manipulatie
    Safira Buffalo Drakengedaante
    Zebediah Rhino Manipulatie
    Thor Rhino Sterk
    Moacir Rhino [Onbekend]
    Adrasteia Rhino Via bloed gave overnemen
    Ryan Panther [Onbekend]

                     
    Eerdere topics
    Speeltopic 1: Klik ^^
    Speeltopic 2: Klik ^^
    Speeltopic 3: Klik ^^
    Speeltopic 4: Klik ^^
    Speeltopic 5: Klik ^^
    Speeltopic 6: Klik ^^
    Speeltopic 7: Klik ^^
    Speeltopic 8: Klik ^^
    Speeltopic 9: Klik ^^
    Speeltopic 10: Klik ^^
    Speeltopic 11:Klik ^^
    Speeltopic 12:Klik ^^
    Speeltopic 13: Klik ^^
    Speeltopic 14: Klik ^^
    Speeltopic 15: Klik ^^
    Speeltopic 16: Klik ^^
    Speeltopic 17: Klik ^^
    Speeltopic 18: Klik ^^
    Speeltopic 19: Klik ^^
    Speeltopic 20: Klik ^^
    Speeltopic 21: Klik ^^
    Speeltopic 22: Klik ^^
    Speeltopic 23: Klik ^^

    ~
    Rollentopic

    ~
    Tijdlijn
    ✧ (2009) - Aankomst 1 (Zebediah)
    ✧ (November 2011) - Aankomst 861 (Fire)
    ✧ (Februari 2012) - Aankomst Romeo
    ✧ (2012) - Aankomst 1694 (Onyx)
    ✧ (2012) - Aankomst 1695 (Maaya)
    ✧ (Juni 2013) - Aankomst 2194 (Fox)
    ✧ (Mei 2015) - Aankomst 4184 (Jester)
    ✧ (Juli 2015) - Aankomst 4585 (Dezi)
    ✧ (Juli 2015) - Aankomst 4965 (Vienna)
    ✧ (September 2015) - Aankomst 5666 en 5667 (Fersephone en Fayr)
    ✧ (September 2016) - Aankomst 6445 (Yrla)
    ✧ (Augustus 2019) - Aankomst 7223 (Merrin)
    ✧ (Juli 2020) - Aankomst 8102 (Nenya)
    ✧ (Augustus 2020) - Aankomst 8175 (Adam)


    [ bericht aangepast door ProngsPotter op 11 sep 2020 - 18:46 ]


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    December 2016

    Kris



    Kris had het gevoel dat hij in een ravijn was gestapt en de verpletterende bodem in een angstaanjagend hoog tempo dichterbij kwam. Alles in hem schreeuwde om overeind te springen en naar de campus van de Lions te rennen, maar er was een greintje helder verstand dat hem eraan herinnerde dat het wel Zebediah was die nu tegen hem sprak. Het was zijn hobby om mensen op de stang te jagen.
          ‘Dan breng ik hem naar het ziekenhuis.’
          ‘En dan vinden ze niks. Ik heb die dingen nodig, Kris. Denk nou maar niet dat iemand daar hem zomaar kan genezen, daar heb ik heus wel voor gezorgd. Je loopt alleen maar de kans dat hij afgeschreven wordt. Onverklaarbare ziektes worden vaak genoteerd als een mislukt experiment.’
          Kris klemde zijn kiezen op elkaar. Dat was inderdaad al vaker gebeurd.
          ‘Dan laat ik mijn herinneringen uitlezen en weten ze dat jij hem vergiftigd hebt.’
          ‘Nou ja, ik heb het natuurlijk niet zelf gedaan. Ik hou graag mijn handen schoon. Maar zelfs als je dat doet – wat denk je dat ze zullen doen? Ik ben Dubois’ zoon. Mij sturen ze heus niet weg. En bovendien – wil je echt dat ze door je herinneringen wroeten, Kris? Volgens mij vinden ze daar wel meer dingen die ze… niet echt zullen aanstaan. En los daarvan zal het dat mooie vriendje van je geen tragische dood besparen.’
          Zijn ingewanden bevroren. Hij wilde de pegels tussen zijn vingers in Zebediahs gezicht rammen, zijn hele lijf openrijten, maar hij wist dat het niet alleen zijn einde maar ook dat van Fox zou betekenen. Die klootzak had hem helemaal klemgezet.
          ‘Best,’ gromde hij. ‘Jij je zin. Geef me dat tegengif.’
          Zebediah schoot in de lach. ‘Je weet best dat het zo niet werkt. Eerst de spullen. Dan het antigif. Tik-tok.’
          Zebediah stond op, gleed met zijn handen in zijn zakken en slenterde weg.
          Kris voelde paniek door zijn binnenste razen. Was Fox echt zo ziek? De tranen sprongen in zijn ogen. Meer dan ooit had hij een vriend nodig – en zijn beste vriend was hij net kwijtgeraakt. Er was niemand anders die hij hiermee durfde te vertrouwen. Hij sprong overeind en begon te rennen, zonder aandacht te besteden aan de bewaking of wie dan ook. Hij wilde maar één ding en dat was weten of Zebediah blufte of dat Fox inderdaad al uren pijn leed.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Dezi



    Bingo.
          ‘Ssh…’ Ze trok hem in een omhelzing. ‘Rustig maar, lieverd. Ik denk dat het wel wat zegt, dat je niet weg kon komen. Dat een deel van jou het lekker vond. Maar dat hoeft niet te betekenen dat je ook zo’n freak bent. Want je bent nog maagd, toch?’ Ze liet haar greep ietsje vieren en streek de tranen van zijn wangen. ‘Iemand heeft je nog nooit zo aangeraakt. Misschien vond je de hand van iemand anders lekkerder dan die van jezelf, maar dat maakt je nog geen homo. Het zou heel goed kunnen dat je niet zo rot had gevoeld als het gewoon een meisje was die het had gedaan. Zoals het hoort. En dan niet smerig op de dansvloer, maar gewoon, in en romantische setting op de slaapkamer.’ Ze glimlachte naar hem. ‘Waar je je op je gemak voelt. En waar iemand naar je luistert als je nee zegt, zelfs als het niet helemaal overtuigend klinkt.’


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    Hij liet zich maar wat graag omhelzen door Dezi. Hij wist niet eens dat hij ernaar verlangt had, maar het voelde goed dat iemand een veilige arm om hem heen sloeg. Hij klemde zich wanhopig vast aan Dezi en liet zijn tranen gaan. Toen Dezi hem losliet en hem aankeek, luisterde hij ademloos naar haar woorden. Was dat zo? Had hij dit echt lekker gevonden? Zo voelde het nu niet en zo voelde het ook zeker niet toen Nish bezig was. Al was er een stemmetje in zijn achterhoofd dat zijn lichaam toch gereageerd had op een bepaalde lust die naar boven kwam. Hij begreep helemaal niets van zijn gevoelens, maar Dezi leek zo zeker van haar zaak. Het maakte echter wel dat hij zich nog smeriger ergens voelde. Hij had blijkbaar iets van dit gewild, blijkbaar was hij zo verknipt geweest dat hij het toe had gestaan.
          Haar laatste woorden waren echter verzachtend. Misschien had hij gewoon iets gewild, maar was het nooit met Nish geweest en nooit op deze manier. Hij had niet voor niets meiden gevraagd om hun nummer toch? En misschien was dat wel de reden dat hij altijd al een beetje vreemd in Nish zijn buurt had gevoeld. Zouden meisjes dan echt zoveel anders zijn dan jongens? "Dat zou fijn zijn," zei hij met een kleine glimlach. Vooral het idee dat iemand wel naar hem zou luisteren als hij iets niet wilde, dat luchtte hem ergens op. Nish had gewoon niet naar hem geluisterd, naar wat hij wilde. Hij wilde het niet daar, niet op de dansvloer, niet met Nish, niet op dit moment.

    [ bericht aangepast door Slughorn op 1 sep 2020 - 17:54 ]


    It's never gonna happen, ladies.

    Dezi



    ‘Je kan vanavond wel op mijn kamer slapen?’ stelde Dezi voor terwijl ze het gebouw binnengingen. ‘Misschien dat Ryan het ook heeft gezien. Ik neem aan dat je niet op zijn opmerkingen zit te wachten.’ Ze keek hem meelevend aan en legde een hand op zijn schouder. ‘En als je een poosje bij mij slaapt, kunnen we ze er misschien van overtuigen dat wij iets met elkaar hebben. Dan komt het niet meer in ze op dat je misschien gay bent.’


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Kris


    Kris deed Fox’ kamerdeur achter zich dicht. Het was donker. Hij liet een dikke kristallen muur in het midden van de kamer oprijzen zodat Ghost niet wakker werd en hij zakte op de rand van Fox’ bed neer. Zijn hart ging als een razende tekeer, zijn vingers trilden toen hij naar het nachtlampje reikte.
          Fox lag opgekruld in bed, met zijn gezicht naar de muur toe en zijn dekens stevig om zich heen. Nu het licht aan was, draaide hij zich om. Zijn gezicht was spierwit en zijn krullen plakten tegen zijn hoofd. Niettemin wist hij een glimlachje op te brengen.
          ‘Hé,’ zei hij schor. ‘Is het feestje al voorbij?’
          Hij streek door Fox’ vochtige krullen. Het was alsof zijn hart in een bankschroef zat. Die vuile hufter had het echt gedaan. Hij had Fox vergiftigd. Hij was zo woest dat hij rechtstreeks naar de Rhino’s wilde lopen om Zebediah voorgoed aan zijn bed vast te nagelen, maar het zou niets uithalen.
          Hij moest doen wat Zebediah wilde. Fox’ leven was niet iets waar hij over ging onderhandelen.
          ‘Een feestje zonder jou is niets aan,’ zei hij, terwijl hij zijn angst achter een muur van kristal probeerde te duwen. Hij trok zijn shirt over zijn hoofd en zijn broek uit en schoof naast Fox onder de dekens. ‘Hoe voel je je?’ Met de rug van zijn vingers streelde hij zijn ijskoude gezicht.
          ‘Ik heb het zo koud,’ fluisterde hij. ‘Ik heb al extra dekens gepakt.’
          Kris kroop dicht tegen zijn vriend aan en sloeg zijn armen om hem heen zodat hij zijn warmte kon delen. Hij kuste zijn slaap. ‘Ik hou je wel warm.’
          Fox’ ogen zakten weer dicht en hij gleed weg in een onrustige slaap. Kris kon niet slapen. Er schoten allerlei gedachten door zijn hoofd. Wat voor gif had Zebediah gebruikt? Hoe kwam hij eraan? Wat waren de symptomen? Hoelang duurde het voordat het écht gevaarlijk voor Fox was? Zou hij er iets aan overhouden? En wat als het niet lukte om dat pistool te bemachtigen? Hoe ging hij dat ooit voor elkaar krijgen?
          Net toen de vragen hem begonnen uit te putten en hij een beetje indutte, werd Fox weer onrustig. Hij haalde moeizaam adem en af en toe klonk er een zielig, piepend geluidje. Direct was hij weer klaar wakker.
          ‘Heb je pijn?’ vroeg hij gealarmeerd.
          ‘Mijn buik,’ antwoordde hij zachtjes. ‘Mijn buik doet zeer.’
          Toen hij in Fox’ ogen keek, stonden ze vol tranen.
          Kris had zich nog nooit zo rot gevoeld. Als Fox niet samen met hem was geweest, was dit nooit gebeurd. Voor hij het wist, rolde er een traan over zijn wang.
          Fox ving hem op met zijn duim. ‘Heb je ook pijn? Misschien is het voedselvergifting.’
          ‘Nee,’ antwoordde hij. Hij legde een hand tegen Fox’ buik en kuste zijn voorhoofd. ‘Ik haat het als je pijn hebt. Zal ik een warme kruik voor je maken?’
          Fox’ vingers verstrengelden zich met die van hem. ‘Het is gewoon een buikgriepje. Maak je geen zorgen.’
          Een nieuwe traan kriebelde langs zijn wang. ‘Weet ik,’ zei hij met een dikke keel. ‘Let niet op mij. Het was een heftige avond.’
          Fox ging rechtop zitten. ‘Wat is er gebeurd?’
          ‘Ik vertel het je later,’ antwoordde hij. ‘Ik wil gewoon bij je zijn. En jij moet rusten. Ik haal pijnstillers en een warme kruik voor je.’
          ‘Je bent lief,’ zei Fox met een zwakke glimlach.
          Zijn mondhoek trilde toen hij terug glimlachte. Daarna gleed hij uit bed om een warme kruik te maken en pijnstillers te zoeken. Wat hij verder kon doen, wist hij niet. Het maakte hem misselijk, machteloos en dood- en doodsbang.


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    Hij zat inderdaad niet op Ryan zijn opmerkingen te wachten, die het waarschijnlijk nog tien keer zo erg zouden maken. Toch keek hij een beetje verbaasd en argwanend naar Dezi. Hij had niet verwacht dat ze zo aardig zou zijn. En voor een moment vroeg hij zich af wat zij van hem wilde. Hij durfde echter niet te vragen waarom Dezi zo aardig voor hem was, hij was bang dat ze het aanbod dat hij bij haar in de kamer mocht slapen zou intrekken. "Graag," knikte hij haar toe. Hij wilde ergens niet alleen zijn, hij wilde ook niet met Ryan zijn. En Vienna zou waarschijnlijk allang in dromenland liggen, net als Jester.
          In de tussentijd dat ze naar Dezi haar kamer liepen, vroeg hij zich echter af of het echt zo erg was om gay te zijn. Dezi zei dat iedereen hem een freak zou vinden. Maar hij had tot nu toe nooit gedacht dat het echt verkeerd was. Wat Nish hem echter had aangedaan, drong nog steeds met geweld naar boven. Nish was zeker een freak, hij was idioot. Yrla zijn gedachten gingen naar Kris, de enige andere die hij kende als gay, die heel erg tevreden leek te zijn met zijn vriendje. Al was zijn vriendje de meest irritante persoon die er was. Misschien was dat er juist wel verknipt aan bij hun relatie, je leerde omgaan met freaks. En Kris zelf was ook geen lieverdje, dat had hij wel begrepen.
          Yrla keek even naar het meisje naast hem, toen hij in haar deuropening stond. En voor een moment kreeg hij het benauwd. Wat als zij nu iets van hem wilde? Wat als zij gewoon doorzette wat Nish begonnen was? En in uiterste paniek stelde hij toch de vraag, die hij eerder niet had durven stellen. "Waarom ben je zo aardig voor me, Dezi?"


    It's never gonna happen, ladies.

    Dezi



    ‘Je bent net aangerand!’ reageerde Dezi quasi-verontwaardigd. ‘Wat voor monster denk je dat ik ben? Je mag dan wel nieuw zijn, maar je hebt wel gewoon je naam en je bent daarmee een van ons. Niemand zou ongevraagd aan je moeten zitten!’


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    Yrla voelde het schaamrood over zijn kaken glijden. Haar reactie was zo lief en hij twijfelde aan haar. "Sorry," verontschuldigde hij zich. Hij keek naar zijn voeten, omdat hij haar niet aan durfde te kijken. "Door wat net met Nish gebeurd is... Hij was eerst ook aardig. En..." Hij wist niet zo goed wat hij wilde vertellen. Hij kon het alleen niet hard op zeggen wat er gebeurd was. "Sorry Dezi," zei hij nogmaals.


    It's never gonna happen, ladies.

    Dezi



    'Ik begrijp het,' zei Dezi op zachte toon. 'Hij heeft natuurlijk je vertrouwen beschadigd.' Ze legde een hand op zijn schouder. 'Het zal tijd kosten om dat weer op te bouwen. Het is verstandig als je alleen met mensen van ons eigen House optrekt. Ouderejaars die je aandacht geven... Die willen doorgaans maar één ding, Yrla. Zeker als ze je uitnodigen voor zulke feestjes.


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016


    Nish


    Nish wist niet precies waarom hij hier zat, aan de rand van het meer. Het was alsof zijn voeten hem daar zelf heen hadden gebracht. Hij voelde zich dof, afgestompt, bijna alsof hij van een afstandje naar zichzelf keek.
          Hij keek opzij toen hij voetstappen hoorde. In een opwelling hoopte hij dat het Kris was die zich had bedacht, maar zijn maag kromp samen toen hij zag dat het Zebediah was.
          “Ga naar het meer en blijf daar zitten.”
          Opeens herinnerde hij zich de woorden weer, vlak voordat hij het terrein verliet.
          ‘Wat moet je?’ bromde hij.
          Hij wilde opstaan, maar zijn voeten leken in brons gegoten.
          ‘Je ziet eruit alsof je wel een vriend kan gebruiken.’
          Nish snoof. Hij staarde bewust naar het water. ‘En jij vindt dat je daarvoor in aanmerking komt?’
          Zebediah kwam naast hem zitten.
          ‘Rot op.’
          Er klonk zacht gegrinnik. ‘Gelukkig ben ik degene die anderen opdrachten geeft en niet jij.’
          ‘Niet aan mij,’ mompelde hij en hij wendde zijn gave aan om te verdwijnen.
          ‘Je kan jezelf wel onzichtbaar maken, maar ik weet dat je niet weg kan. Uiteindelijk houdt je gave op met werken.’
          Nish haalde zijn schouders op. ‘Dat zien we dan wel.’
          ‘Ik wilde je alleen zeggen dat wij Rhino’s voor je klaarstaan als je een vriend zoekt. Nadat je net iemand hebt aangerand, moet de rest van de school vast niets van je hebben.’
          ‘Ik heb niemand aangerand,’ reageerde hij verhit.
          Yrla wilde het heus wel. Hij was keihard. Hij vond het lekker.
          Door zijn boosheid, was hij weer door zijn gave heen gebroken. Hij had zelfs zijn gezicht naar Zebediah toegedraaid.
          ‘Je zult je niet tegenover Kris verontschuldigen.’
          Er flitste een korte pijnscheut door zijn hoofd. Hij schudde wild zijn hoofd om het te laten stoppen.
          ‘Wat kan dat jou schelen?’
          Een glimlachje krulde Zebediahs lippen om. ‘Meer dan jij denkt. Kris verdient jouw vriendschap niet. Ik ben blij dat je dat nu inziet, maar het zou zonde zijn als je je weer bedenkt. Laten we maar eens kijken hoe goed hij zonder je kan. Hij komt vast met hangende pootjes bij je terug.’
          Zou het? Hoop flitste door hem heen.
          ‘Fijne avond nog, Nish.’
          Nish wist niet wat hij moest zeggen. Dat hoefde ook niet – Zebediah wachtte niet op een respons.

    [ bericht aangepast door Croweater op 3 sep 2020 - 19:10 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    Hij voelde zich een beetje dom. Had hij dit aan moeten zien komen? Ergens had hij wel verwacht dat Nish wat van hem wilde, kon hij al bijna niet geloven dat een ouderejaars met hem om wilde gaan. Nou, nu bleek dat hij inderdaad dat hij gelijk had gekregen. Het was te mooi om waard te zijn. Nish had hem gewoon gebruikt, gebruikt om Kris jaloers te maken. Zoiets had hij gezegd toch? Dat maakte het dat hij deze daad nog erger vond. Het was niet eens geweest dat het gewoon een dronken actie was, het was niet eens dat hij wél van Yrla hield en gewoon te ver ging. Nee... Nish had toegegeven dat hij geen ene moer om Yrla gaf en hem gewoon als een soort speeltje gebruikt had om iets los te maken bij Kris. Nish had niets om hem gegeven...
          En hoewel hij dat nooit toe zou geven aan Dezi maakte die gedachte hem verdrietig. Hij had gehoopt dat Nish iets om hem gegeven had, al was het maar iets kleins. Maar dat bleek nu ijdele hoop te zijn. Het voelde alsof er een zware steen op zijn maag lag. "Aan welke kant mag ik slapen," vroeg hij met een flauwe glimlach. Dezi wilde alleen maar helpen, omdat hij ook een Panther was. Ze had gelijk, ze waren huisgenoten. En die zorgden voor elkaar..


    It's never gonna happen, ladies.

    Dezi



    Dezi deed de kastdeur open en haalde het extra beddengoed eruit, dat ze op het onbeslapen bed legde. Natuurlijk wilde ze best een bed met hem delen, maar als ze meer wilde bereiken dan hem alleen in haar hand houden, moest ze het een stuk subtieler aanpakken dan Nish. 'Zal ik het voor je opmaken? Dan kun jij douchen,' stelde ze voor.


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    Het was alsof ze zijn gedachten kon lezen. Er was niets liever wat hij wilde doen, dan dat hij nu ging douchen. "Dankje Dezi. Dat is echt lief van je." Het voelde gek om hard op uit te spreken, maar hij was met niets blijer. Yrla verliet de kamer en liep rustig naar boven. Bij zijn eigen kamer keek hij even om de hoek, maar Ryan was gelukkig nog niet terug van het feestje. Haastig gooide hij wat spullen van zichzelf in een tas, greep een handdoek en schone onderbroek en verdween toen in de badkamer.
          Zo gauw als hij kon, stroopte hij zijn kleding van zich af. Hij keek er met een vies gezicht naar en nam zich voor dat morgen ritueel te verbranden. Met een flits stond hij onder de douche. Pas toen hij de warme stralen voelde, voelde hij zich echt veilig. Yrla zakte door zijn knieën, waar langzaam de eerste tranen begonnen te lopen. Zijn schouders begonnen te schokken en hij ademde met huiverig teugen. Hoewel de douche over hem heen kletterde voelde hij zich nog altijd vies. Yrla waste zijn piemel tot hij zelfs pijn deed en pas toen leek de smerige hand van Nish een beetje te verdwijnen.
          Helemaal schoon, al voelde dat nog niet echt zo, kwam hij terug bij Dezi op de kamer. Ze had zoals beloofd het bed netjes voor hem klaar gemaakt en hij wilde niets liever dan onder de wol kruipen en deze avond zo snel mogelijk afsluiten.


    It's never gonna happen, ladies.

    December 2016


    Nish


    Al zijn spieren voelden stijf toen hij wakker werd en hij had het ijskoud. Pas toen hij rechtop ging zitten, realiseerde hij zich dat hij niet in zijn bed lag. Hij zat aan het meer en de zon was al op. Met verkleumde vingers haalde hij zijn iNet uit zijn zak. Kwart over zeven. Hij had een stekende hoofdpijn, iedere keer dat hij zijn hoofd bewoog, en er gingen zelfs zwarte scheuten door zijn gezichtsveld. Met een kreun liet hij zich weer achterover zakken. Hij had echt een beste kater.
          Hij probeerde zich de vorige avond terug te halen, maar er waren alleen vage beelden, vage stemmen. Hij had met Yrla gezoend. Meer dan gezoend.
          “Hij is verstijfd van angst.”
          “… dat je nu ook nog iemand hebt aangerand om mijn aandacht te trekken.”

          Hij haalde diep adem. Was dat zo? Had hij Yrla aangerand? Hij kon het zich niet voorstellen. Waarom zou hij in vredesnaam zoiets doen? Ja – hij vond hem aantrekkelijk, maar ook weer niet zó erg dat hij niet van hem kon afblijven. En hoe de fuck had hij gedacht daar Kris’ aandacht mee te trekken?
          ‘Oh fuck,’ mompelde hij in het niets. Zijn adem brandde in zijn longen.
          “Ik weet niet eens of ik nog vrienden met je wil zijn.”
          En daarna zijn eigen woorden: ‘Val dood. Ik verdien wel wat beters dan jij.’
          Waar kwam dat vandáán? Hij moest naar Kris toe, hij moest zijn excuses aanbieden. Bij die gedachte kwam er een donker gevoel in hem op, maar dat schoof hij aan de kant. Kris betekende alles voor hem. Hij wilde niet dat hun vriendschap over was. Ja – hij wilde meer dan vriendschap. Maar zeker niet minder!
          In een plotse vlaag van paniek kwam hij overeind. Direct bestookte de hoofdpijn hem met duizenden messen. Nish negeerde de pijn, dacht alleen maar aan hoe verrot hij zich zou voelen als hij dit voorgoed verpest had.
          De wereld draaide om hem heen toen hij bij Kris’ slaapkamer aankwam en hij moest tegen de deurpost leunen om overeind te blijven. Hijgend tuurde hij naar het bed. Dat was onbeslapen. Kris was niet naar huis gegaan.
          Een golf afgunst ging door hem heen. Fox. Natuurlijk was hij naar dat stomme jong gegaan. Zijn vingers balden zich tot een vuist. Toch dwong hij zichzelf ze te ontspannen. Hij pakte hij zijn iNet en opende een berichtje.
          Het spijt me, wilde hij typen.
          Maar het lukte niet. Hij kon zijn vingers simpelweg niet bewegen en er kwam alleen een golf woede waardoor hij uiteindelijk het toestel door de kamer smeet. Het spatte in stukken tegen de muur.
          Zonder het op te ruimen, beende hij zijn eigen kamer binnen en viel op zijn bed. De hoofdpijn zeurde, maar als hij zijn ogen sloot voelde hij zich verstikt. Dan zag hij twee paar ogen. De doodsbange voor Yrla en de woeste, bijna hatelijke van Kris.
          Een traan kriebelde langs zijn wang.
          Je hebt het verkloot, Nish. Je hebt het gigantisch verkloot.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Dezi



    Dezi ging op de rand van Yrla’s bed zitten. ‘Is er nog iets wat ik voor je kan doen? Of is er iets wat je graag kwijt wilt?’


    Every villain is a hero in his own mind.