• EXPERIUM - THE PREQUEL

    Voordat de Zuivering begon, speelden er heel andere verhalen...



    LIONS
    ⚜️
    Fire Vuur
    Fox Dieren veranderen
    Astreal Astral projection
    Tony Onzichtbaar in het donker
    Emil Duplicatie
    ~
    Onna Ondoordringbare huid
    Vera Vliegen
    Serena Stembeheersing
    Heidi Groene vingers
    8226 Praten met dieren

    Buffalo's
    ⚜️
    Ednoces Tijd bevriezen voor 10 sec
    Dalit Immuniteit voor gaven
    Goliath Ant-man
    Rai Electriciteit
    8034 Gevarensonar
    ~
    Sarah Onbekend
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]

    Rhino's
    ⚜️
    Romeo Emoties manipuleren
    Damon Dementor
    Peter Spiderman
    Azrael Krachten afnemen en aanvullen.
    Darian Objecten materialiseren
    ~
    Maaya Hallucinates.
    Melissa [Onbekend]
    Alice Spiegelloper
    Medusa Verstenen onder haar blik
    Naamloze Gedachtenlezen

    Elephants
    ⚜️
    [Onbekend] [Onbekend]
    Vision Met zintuigen spelen
    Nish Aanwezigheid verbergen
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    ~
    Kijo Veranderen in een Oni.
    Stella Licht ombuigen.
    Vera Leugendetector.
    Helene Genezing.
    [Onbekend] [Onbekend]



    Oud-studenten
    Conway Lion [Onbekend]
    Raz Lion [Onbekend]
    Ylva Lion [Onbekend]
    Tuuli Lion Wind
    Kris Buffalo Edelstenen manipulatie
    Safira Buffalo Drakengedaante
    Zebediah Rhino Manipulatie
    Thor Rhino Sterk
    Moacir Rhino [Onbekend]
    Adrasteia Rhino Via bloed gave overnemen
    Ryan Panther [Onbekend]

                     
    Eerdere topics
    Speeltopic 1: Klik ^^
    Speeltopic 2: Klik ^^
    Speeltopic 3: Klik ^^
    Speeltopic 4: Klik ^^
    Speeltopic 5: Klik ^^
    Speeltopic 6: Klik ^^
    Speeltopic 7: Klik ^^
    Speeltopic 8: Klik ^^
    Speeltopic 9: Klik ^^
    Speeltopic 10: Klik ^^
    Speeltopic 11:Klik ^^
    Speeltopic 12:Klik ^^
    Speeltopic 13: Klik ^^
    Speeltopic 14: Klik ^^
    Speeltopic 15: Klik ^^
    Speeltopic 16: Klik ^^
    Speeltopic 17: Klik ^^
    Speeltopic 18: Klik ^^
    Speeltopic 19: Klik ^^
    Speeltopic 20: Klik ^^
    Speeltopic 21: Klik ^^
    Speeltopic 22: Klik ^^
    Speeltopic 23: Klik ^^

    ~
    Rollentopic

    ~
    Tijdlijn
    ✧ (2009) - Aankomst 1 (Zebediah)
    ✧ (November 2011) - Aankomst 861 (Fire)
    ✧ (Februari 2012) - Aankomst Romeo
    ✧ (2012) - Aankomst 1694 (Onyx)
    ✧ (2012) - Aankomst 1695 (Maaya)
    ✧ (Juni 2013) - Aankomst 2194 (Fox)
    ✧ (Mei 2015) - Aankomst 4184 (Jester)
    ✧ (Juli 2015) - Aankomst 4585 (Dezi)
    ✧ (Juli 2015) - Aankomst 4965 (Vienna)
    ✧ (September 2015) - Aankomst 5666 en 5667 (Fersephone en Fayr)
    ✧ (September 2016) - Aankomst 6445 (Yrla)
    ✧ (Augustus 2019) - Aankomst 7223 (Merrin)
    ✧ (Juli 2020) - Aankomst 8102 (Nenya)
    ✧ (Augustus 2020) - Aankomst 8175 (Adam)


    [ bericht aangepast door ProngsPotter op 11 sep 2020 - 18:46 ]


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    December 2016

    Yrla



    "Ik wil vooral slapen, denk ik. En deze avond zo snel mogelijk vergeten," mompelde hij zachtjes. Hij ging naast Dezi zitten en gaf haar een kleine glimlach. Hij viel even stil en keek toen toch aarzelend naar Dezi. Er was wel een brandende vraag die hij haar wilde stellen. "Wat moet ik nu doen, Dezi?" vroeg hij zachtjes aan haar. "Ik weet niet eens waar ik morgen weer mee moet beginnen," zei hij zachtjes. "Hoe moet ik me gedragen? Wat moet ik met Nish?"


    It's never gonna happen, ladies.

    Dezi



    ‘Nish moet je gewoon negeren. Ik twijfel er niet aan dat hij binnenkort zijn excuses komt aanbieden. Trap er niet in. Hij zal het opnieuw proberen, maar dan op een plaats waar niemand hem tegen kan houden. En vertrouw Kris en z’n hondsdolle keffertje ook niet, waarschijnlijk hebben ze dit samen bekokstoofd in de hoop dat je Kris nu zou vertrouwen.’ Ze keek Yrla aan. ‘Het zijn echt een stel freaks, Yrla. Voor je het weet, bevind je je op een orgie en dwingen ze je alle drie om ranzige dingen te doen.’ Ze streek even over zijn dekbed. ‘En mocht je toch bang zijn dat je ook van die smerige verlangens hebt, dan vinden we er wel wat op.’ Ze glimlachte naar hem. ‘Dan zorg ik er wel voor dat je normaal gaat denken. Misschien is het al te laat en hebben ze hun besmet met hun vuiligheid, maar dat hoeft niet voor altijd te zijn. We zorgen wel dat je weer een normale jongen wordt.’

    [ bericht aangepast door Croweater op 5 sep 2020 - 14:51 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    Alleen dat idee al joeg hem immense angst aan. Zouden ze dat echt doen? Zouden ze hem gewoon gebruiken, als een of ander afgedankt speeltje? Hij kon het nauwelijks geloven, Nish was altijd zo aardig voor hem. Vreemd, maar aardig. Hij schudde ook al zijn hoofd. Hij wilde Dezi niet geloven, wat ze zei kon gewoon niet waar zijn. Haar laatste woorden bezorgden hem echter de kriebels. Hij had er nog helemaal niet over na gedacht. Hadden ze hem besmet? Maar met wat dan? Het feit dat ze op jongens vielen? Was dat als een of ander virus? Of doordat Nish nu aan hem had gezeten? Wilde hij dat ook doen bij anderen? Hij zei niets meer. Hij wilde niet zo zijn, hij wilde niet zijn zoals Nish. Yrla verschool zich onder de dekens en piekerde over de woorden die Dezi tegen hem gezegd had. Was hij dan echt niet normaal? Was dit verkeerd dat dit gebeurd was? Dat hij dit toegestaan had? Yrla zijn ogen gingen angstig heen en weer, terwijl hij nadacht over wat er nu precies gebeurd was. Hij begreep er helemaal niets van. Zijn hoofd was een grote warboel en het enige wat hij wenste was dat het nooit gebeurd was.


    It's never gonna happen, ladies.

    December 2016


    Nish


    Hoe hard Nish ook zijn best deed om de gebeurtenissen van het feestje helder te krijgen, het lukte niet. Kris had al twee dagen zijn gezicht niet laten zien. Niet tijdens de lessen, niet tijdens het avondeten. Bijna verwachtte hij dat hij van school verwijderd was, tot hij in de wandelgangen hoorde dat Fox goed ziek was. De naam deed zijn binnenste verkrampen. Natuurlijk was Kris bij hem. Dat hun vriendschap verbroken was, deed hem blijkbaar helemaal niets. Zoals altijd was Fox veel belangrijker.
          De eenzaamheid begon te knagen. Hij had zo lang op Kris gesteund, dat hij eigenlijk maar weinig andere vrienden had. In de eetzaal dwaalde zijn blik vaak naar Yrla af. Die was ook niet meer hetzelfde, hij leek veel meer in zichzelf gekeerd. Nish kon het zich het dan wel niet herinneren, maar hij wist wel dat hij iets ergs had gedaan. Iets waarvoor hij zijn excuses moest maken. Iedere keer dat hij echter in Yrla’s buurt kwam, was de jongen in een oogwenk verdwenen.
          Hij wilde hem niet zien, wilde hem niet spreken.
          Nish kon het echter niet zomaar naast zich neerleggen. De jongen mocht dan niet meer met hem willen praten – dat begreep hij – maar hij wilde wel zeggen dat het hem speet. Misschien zou hij het op een dag geloven. En dus trok hij zich terug op zijn kamer en begon een brief te schrijven. Iets wat hij nog nooit had gedaan.

    Yrla,

    Ik weet niet precies wat er zaterdagavond gebeurd is. Ik herinner me flarden, maar de alcohol heeft alle samenhang vertroebelt. Ik begrijp uit die flarden en je houding wel dat ik je vertrouwen heb geschaad en dat spijt me. Ik kan me nu niet meer voorstellen dat ik dat heb willen doen. Ik bracht altijd graag tijd met je door. Ik heb je nooit willen lastigvallen met het feit dat ik meer voor je voelde dan vriendschap alleen en het spijt me dat ik dat nu wel heb gedaan. Ik hoop dat je me op een dag zult kunnen vergeven, maar ik ben realistisch genoeg om in te zien dat er een grote kans is dat je dat nooit zult doen. Als jij je daar beter bij voelt, is het goed.

    - N


    Hij las het nog een keer na en vouwde het toen op. Het voelde alsof hij de jongen alsnog tekortdeed, maar hij wist niet wat hij nog meer kon doen. Het laten rusten was waarschijnlijk het beste. En niet nog eens zo veel drinken dat hij niet meer wist wat hij deed. Met een zucht stopte hij het briefje weg. Later vandaag zou hij het ongezien in Yrla’s tas doen. Hopelijk verzachtte het de pijn iets.


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Kris


    ‘Ik heb een pistool en een pick lock set nodig.’
          Hermann staarde hem aan. De eigenaar van de schoolwinkel had hem een hoop bezorgd in ruil voor edelstenen, en ook weleens wapens, maar een pistool ging erg ver en Kris wist het.
          Hij had echter geen keus. De hele nacht had hij nagedacht over een andere oplossing, maar het was allemaal te riskant of het zou te lang duren. Zijn vriend tegen de pijn zien vechten was afgrijselijk en hij had een halfuur voor openingstijd al voor de deur gestaan.
          ‘Je weet dat het absurd is wat je vraagt.’
          Kris kneep zijn handen tot vuisten. ‘Ik ook, dus ik sta hier niet voor mijn plezier.’
          Hermann nam hem onderzoekend in zich op. Hij probeerde het te verbloemen, maar Kris zag een vonkje angst in zijn ogen. Hem aan het bestuur verlinken kon hij niet, dan zou hij zelf even hard door de mand vallen. En hij wist dat Kris’ gave dodelijk kon zijn.
          ‘Ik wil je niet bedreigen,’ zei hij met een zucht. ‘Maar ik sta op het punt om iemand te verliezen als ik dit niet doe, dus ik heb geen keus. Ik heb die twee dingen nodig. Ik maak genoeg diamanten voor je zodat je dit shitbaantje kan opgeven en de komende paar jaar vooruit kan. Geen haan die ernaar zal kraaien.’
          ‘En wat ga je met dat pistool doen?’
          Kris haalde zijn schouders op. ‘Dat geef ik aan iemand die er helemaal geen een nodig heeft om iemand te willen verwonden of doden.’
          Zebediah kon tenslotte doodleuk tegen iemand zeggen dat hij zichzelf moest ophangen.
          ‘Ik heb het binnen twee dagen nodig.’
          ‘Twéé dagen?’ Zijn doorgaans diepe stem klonk schril.
          ‘Ja. Twee dagen.’
          Kris draaide zich om. Zelf zou hij ook flink moeten afzien, als hij in twee dagen zuivere diamanten moesten maken. Zeker als hij zich zoveel zorgen om Fox maakte.

    [ bericht aangepast door Croweater op 9 sep 2020 - 11:24 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Fox


    Pijn rolde als golven door zijn lichaam. Het begon steeds vanuit zijn buik, verzengend alsof zijn ingewanden in brand stonden, en het verspreidde zich naar de rest van zijn lichaam. Ademhalen ging moeilijk, al kon dat ook door de paniek komen. Wanneer de pijn even naar de achtergrond trok, werd hij geplaagd door vreselijke nachtmerries. Hij probeerde uit zijn bed te komen alsof hij daarmee aan de verschrikkingen kon ontkomen, maar het lukte gewoon niet.
          Iets nats en koud werd op zijn voorhoofd gelegd. Door het bos van pijn heen zag hij Kris’ ogen. Ze glommen van de tranen. Als Kris huilde, was het heel erg.
          ‘Ga ik dood?’ fluisterde hij.
          ‘Nee lief, natuurlijk ga je niet dood.’
          Kris’ lippen voelden koud op zijn mondhoek.
          ‘Ik ben bang.’
          Zijn vingers streelden door zijn krullen. Het stelde hem iets gerust. ‘Ik ben bij je. Je hoeft niet bang te zijn. En ik zorg dat je beter wordt, goed?’
          Fox kromp in elkaar toen een nieuwe pijnvlaag door hem heen trok.
          Hij hoorde de deur opengaan. Ging Kris weg? In paniek tastte hij om zich heen, tot zijn hand die van zijn vriend vond. ‘Niet weggaan,’ zei hij schor.
          ‘Ik ga nooit bij je weg. Ik bel-‘
          ‘Hij moet naar de ziekenboeg.’
          ‘Dat kan niet.’
          Fox kronkelde in zijn bed door de plotse pijn, waardoor zijn aandacht weer weg werd gerukt van het gesprek. Geen enkele houding verlichtte de pijn, hij werd er wanhopig van en begon weer te snikken.

    [ bericht aangepast door Croweater op 9 sep 2020 - 11:39 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Fire


    Hun hele House kon horen dat Fox verschrikkelijke pijnen leed. Woest staarde Fire naar de jongen die weigerde hem naar de ziekenzaal te brengen.
          ‘Hoezo kan hij daar niet heen?’
          ‘Omdat ze niks kunnen vinden.’
          Kris had hem de kamer uit gewerkt en de deur achter zich dichtgedaan. Ghost was een tijdje geleden naar hem toegekomen om te zeggen dat het niet goed ging met Fox.
          ‘Wat is er aan de hand, Kris?’
          ‘Ik regel het.’
          Kris wilde zich alweer omdraaien, maar Fire greep zijn arm. ‘Ik wil weten wat er aan de hand is.’
          Kris blik was ijskoud. ‘Ik vertrouw je niet.’
          ‘Je vertrouwt míj niet?’ viel Fire uit. Dat had iemand nog nóóit tegen hem gezegd. ‘Als iemand hier niet te vertrouwen is, ben jij het wel!‘
          Kris bracht zijn gezicht dicht bij het zijne. Dat de hitte zijn gezicht schroeide, kon hem blijkbaar niets schelen.
          ‘Ik weet dat je een hekel aan me hebt,’ zei hij op een verbitterde toon. ‘En dat je als een of andere overbeschermende moederkip geprobeerd hebt om Fox bij me vandaan te houden. Maar als je na drie jaar nog niet inziet dat ik van Fox hou en dat het mij óók fucking pijn doet als hij ligt te gillen van de pijn, dan ben je echt een blinde imbeciel.’
          Fire wist even niet wat hij moest zeggen, hij was zulke woorden niet gewend. Hij zag de tranen in Kris’ ogen heus wel en misschien had hij gelijk en moest hij eens inzien dat Kris werkelijk van Fox hield.
          Hij zuchtte. ‘Oké, je hebt gelijk. Laten we niet ruziën. Waarom kan hij niet naar de ziekenzaal?’
          Kris keek hem indringend aan. ‘Je bent een slimme jongen en je zit hier net zo lang als ik. Je zou geen vertrouwen in het bestuur moeten hebben. Als ze niet weten wat hij mankeert, schrijven ze hem af. En ik weet dat ze het niet zullen vinden.’
          ‘Wat heeft hij dan?’
          ‘Like I said – ik vertrouw je niet. Niks persoonlijks. Als het om het geheimhouden van iets gaat, heb ik nu eenmaal weinig aan iemand die niet kan liegen. Je moet me gewoon vertrouwen. Ik ben ermee bezig.’
          ‘Je wordt onder druk gezet,’ concludeerde Fire.
          Kris trok een gezicht, daarna verkrampten zijn kaken. ‘Stop met vissen. Hoe meer jij weet, hoe groter het gevaar voor Fox. Ik regel dit. Met een beetje geluk is het morgen voorbij. Ik vraag dat grietje van de Panthers wel of zij op z’n minst zijn pijn kan verzachten tot ik gedaan heb wat ik moet doen.’
          Fire voelde iets zwaars in zijn maag afdalen. Het was niet moeilijk om de puntjes met elkaar te verbinden. Kris liet zich niet zomaar voor een karretje spannen. Iemand had ondervonden dat Fox’ Kris zwakte was en gebruikte hem nu om dingen gedaan te krijgen. Hij kon een hele afdeling bedenken die daarvoor ziek genoeg was.
          ‘Kan ik iets doen om te helpen?’ vroeg hij aarzelend.
          ‘Zorg dat niemand doorheeft hoe slecht Fox eraan toe is. Het is beter als niemand er verder lucht van krijgt.’
          Dus hij moest zijn klasgenoten voorliegen. Dat was best een opgave als je niet kon liegen. Toch gaf hij een voorzichtig knikje.
          ‘Mooi. Ik zal die Panther uit de eetzaal trekken.’
          Kris draaide zich om en verdween al snel uit zicht.
          Fire bleef besluiteloos voor de deur staan. Hij kon Fox nog steeds horen huilen. Na een korte aarzeling stapte hij toch naar binnen en ging op de rand van zijn bed zitten.
          ‘Kris?’ fluisterde Fox.
          ‘Kris haalt hulp voor je.’
          Met lodderige ogen staarde Fox hem aan. ‘Waarom mag ik niet naar de ziekenzaal, Fire?’
          ‘Omdat Kris een beter plan heeft.’
          Hij verbaasde zich over zijn eigen woorden, hij had niet geweten dat hij daar echt in geloofde.
          Er krulde een hele zwakke glimlach om Fox’ lippen.
          ‘Als jij het voor een keer met hem eens bent… Dan moet het wel echt waar zijn.’
          Zijn ogen zakten weer dicht.


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Kris


    Kris vervloekte het feit dat Nish zich gisteren als zo’n hufter had gedragen, want hij had nu maar al te graag gebruik van zijn gave gemaakt. Zeker na wat er vannacht gebeurd was, wilde hij Yrla geen hartverzakking bezorgen door nu open en bloot naar hun tafel te lopen, maar er zat niets anders op. Hij liep naar het meisje toe dat op de bank zat met haar ontbijt voor zich en bleef aan de kop van de tafel staan.
          ‘Ik heb je hulp nodig.’
          Haar naam wist hij niet, maar zijn blik liet weinig te raden over.

    [ bericht aangepast door Croweater op 9 sep 2020 - 18:42 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016


    Fayr



          Fayr keek verrast naar de lange jongen op. Haar glimlach haperde een beetje bij het zien van zijn felle blik en ze keek even een beetje nerveus richting haar zus, maar die zag het niet. 'Mijn hulp?' herhaalde ze aarzelend. Wat kon hij nu van haar willen? Ze keek hem even onderzoekend aan, maar de inktzwarte ogen die terugstaarden gaven haar een beetje de kriebels, dus ze hield er ook vlug weer mee op. Een uitleg volgde er niet, dus Fayr raapte al haar spullen maar bij elkaar en draaide zich behendig uit de bank. Ze was toch al klaar met eten en 'nee' zeggen leek haar momenteel niet echt een optie. Met haar dienblad in haar handen knikte ze even naar de vreemde jongen en knikte. 'Oké. Wat kan ik voor je doen?'


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    Kris

    'Met me meekomen,' bromde hij en hij liep naar de uitgang. Met een gave als de hare moest ze toch wel kunnen raden waar hij haar voor nodig had.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Fayr

          Ja, dat had zij ook wel door gehad. Fayr knikte zwijgzaam en volgde de jongen de eetzaal uit. Misschien wilde hij gewoon niet vertellen wat er aan de hand was terwijl ze in de eetzaal stonden. Ze gingen naar buiten en eerst zelfs richting het house van de Panthers. Maar al snel buigden ze af naar links en zag Fayr het house van de Lions opdoemen. Wat moest deze jongen daar ooit doen?
          'Ik ben Fayr trouwens,' zei ze zacht, in een poging een gesprek op te starten. 'En jij?'


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    Kris

    Kris had iets voor haar uitgelopen en keek over zijn schouder. Hij voelde weinig voor het uitwisselen van beleefdheden, maar waarschijnlijk werkte ze beter mee als hij zich niet als een klootzak gedroeg.
    'Kris,' antwoordde hij. hij hield zijn pas iets in. 'Mijn vriend is vergiftigd en als ik naar de ziekenzaal ga, krijg ik het antigif niet. Dus als jij zijn pijn wat kan verlichten of hem misschien in slaap kan brengen, sta ik flink bij je in het krijt.'


    Every villain is a hero in his own mind.

    Fayr

          'Vergiftigd?' Fayr keek geschokt naar de jongen op. 'Maar-' ze wist even niet wat ze kon zeggen. Zijn pijn verlichten? Hóe dan? Ze had geen idee. Ze had wel geleerd hoe ze sommige delen van het menselijk lichaam kon helen, maar dat waren vooral... tastbare dingen. Geen vergif...


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    Kris

    Zijn borst verkrampte bij het zien van haar gezicht. Kon ze dat niet? 'Je zit hier toch al een jaar op school? Hebben ze je niet eens geleerd om het werk van een pijnstiller te doen?' Hij snoof. Niet dat jij heel verbaasd was. De school haalde wel vaker rare fratsen uit.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Fayr

    Fayr probeerde het zich niet persoonlijk aan te trekken en hield zichzelf maar voor om verder geen vragen meer te stellen, want het humeur van de andere jongen leek met de seconde te verslechteren. Als zijn vriend vergiftigd op bed lag, dan snapte ze dat wel.
          'Zo werkt het niet,' zei ze zacht. Fayr haalde even gecontroleerd adem om zichzelf weer een beetje in de hand te krijgen en probeerde een bemoedigende glimlach. 'Maar ik zal alles doen wat ik kan.'


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!