• EXPERIUM - THE PREQUEL

    Voordat de Zuivering begon, speelden er heel andere verhalen...



    LIONS
    ⚜️
    Fire Vuur
    Fox Dieren veranderen
    Astreal Astral projection
    Tony Onzichtbaar in het donker
    Emil Duplicatie
    ~
    Onna Ondoordringbare huid
    Vera Vliegen
    Serena Stembeheersing
    Heidi Groene vingers
    8226 Praten met dieren

    Buffalo's
    ⚜️
    Ednoces Tijd bevriezen voor 10 sec
    Dalit Immuniteit voor gaven
    Goliath Ant-man
    Rai Electriciteit
    8034 Gevarensonar
    ~
    Sarah Onbekend
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]

    Rhino's
    ⚜️
    Romeo Emoties manipuleren
    Damon Dementor
    Peter Spiderman
    Azrael Krachten afnemen en aanvullen.
    Darian Objecten materialiseren
    ~
    Maaya Hallucinates.
    Melissa [Onbekend]
    Alice Spiegelloper
    Medusa Verstenen onder haar blik
    Naamloze Gedachtenlezen

    Elephants
    ⚜️
    [Onbekend] [Onbekend]
    Vision Met zintuigen spelen
    Nish Aanwezigheid verbergen
    [Onbekend] [Onbekend]
    [Onbekend] [Onbekend]
    ~
    Kijo Veranderen in een Oni.
    Stella Licht ombuigen.
    Vera Leugendetector.
    Helene Genezing.
    [Onbekend] [Onbekend]



    Oud-studenten
    Conway Lion [Onbekend]
    Raz Lion [Onbekend]
    Ylva Lion [Onbekend]
    Tuuli Lion Wind
    Kris Buffalo Edelstenen manipulatie
    Safira Buffalo Drakengedaante
    Zebediah Rhino Manipulatie
    Thor Rhino Sterk
    Moacir Rhino [Onbekend]
    Adrasteia Rhino Via bloed gave overnemen
    Ryan Panther [Onbekend]

                     
    Eerdere topics
    Speeltopic 1: Klik ^^
    Speeltopic 2: Klik ^^
    Speeltopic 3: Klik ^^
    Speeltopic 4: Klik ^^
    Speeltopic 5: Klik ^^
    Speeltopic 6: Klik ^^
    Speeltopic 7: Klik ^^
    Speeltopic 8: Klik ^^
    Speeltopic 9: Klik ^^
    Speeltopic 10: Klik ^^
    Speeltopic 11:Klik ^^
    Speeltopic 12:Klik ^^
    Speeltopic 13: Klik ^^
    Speeltopic 14: Klik ^^
    Speeltopic 15: Klik ^^
    Speeltopic 16: Klik ^^
    Speeltopic 17: Klik ^^
    Speeltopic 18: Klik ^^
    Speeltopic 19: Klik ^^
    Speeltopic 20: Klik ^^
    Speeltopic 21: Klik ^^
    Speeltopic 22: Klik ^^
    Speeltopic 23: Klik ^^

    ~
    Rollentopic

    ~
    Tijdlijn
    ✧ (2009) - Aankomst 1 (Zebediah)
    ✧ (November 2011) - Aankomst 861 (Fire)
    ✧ (Februari 2012) - Aankomst Romeo
    ✧ (2012) - Aankomst 1694 (Onyx)
    ✧ (2012) - Aankomst 1695 (Maaya)
    ✧ (Juni 2013) - Aankomst 2194 (Fox)
    ✧ (Mei 2015) - Aankomst 4184 (Jester)
    ✧ (Juli 2015) - Aankomst 4585 (Dezi)
    ✧ (Juli 2015) - Aankomst 4965 (Vienna)
    ✧ (September 2015) - Aankomst 5666 en 5667 (Fersephone en Fayr)
    ✧ (September 2016) - Aankomst 6445 (Yrla)
    ✧ (Augustus 2019) - Aankomst 7223 (Merrin)
    ✧ (Juli 2020) - Aankomst 8102 (Nenya)
    ✧ (Augustus 2020) - Aankomst 8175 (Adam)


    [ bericht aangepast door ProngsPotter op 11 sep 2020 - 18:46 ]


    Dammit Bard, you're going to set the cat on fire!

    December 2016


    Nish


    Het antwoord luchtte hem ontzettend op en hij glimlachte terug. ‘Dat geeft niet, natuurlijk. We hebben al een hoop gepraat vanavond. Laat maar weten als je weer naar binnen wilt, dan kunnen we misschien nog even dansen?’ stelde hij voor.


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    “Klinkt goed,” zei hij met een grijns. Als ze zouden bewegen zou het vast allemaal weer meevallen. Dit betekende vast niets en als dat wel zo zou zijn, dan kwam hij daar vanzelf wel achter. “Ik heb tegenwoordig toch betere dansmoves dan jij, dus ik snap wel dat je niet alleen meer durft.” Hij duwde grijnzend zachtjes tegen Nish arm aan, zodat die van de stoel loskwam.


    It's never gonna happen, ladies.

    December 2016


    Nish


    ‘Hé als ik zelf de show niet meer kan stelen, moet ik daar iemand anders voor gebruiken hè,’ zei hij met een grijns. Opgetogen stond hij op, blij dat de jongen weer een beetje zijn oude zelf was. Misschien zocht hij er ook wel gewoon te veel achter en was hij gewoon een beetje moe geweest. Ze liepen weer naar binnen toe. Het was al een stuk rustiger, de avond liep op zijn einde. Her en der stonden koppels te zoenen of elkaar te betasten. Het vergrootte zijn eigen zin en hij keek rond op zoek naar Kris. Die stond bij de bar met Darian te praten en keek helderder uit zijn ogen dan hem lief was. Als hij nou óók flink aangeschoten was, zou hij hem misschien wel terugzoenen en zijn achterlijke vriendje vergeten. Gelukkig had hij Yrla nog. Die zoen van net was best wel goed geweest en hij verlangde naar meer.
          Met een grijns trok hij Yrla met zich mee naar de dansvloer.
          Hij wist niet precies hoe, maar op een gegeven moment stonden ze in een donker hoekje, Yrla met zijn rug tegen de muur. Nish staarde in Yrla’s ogen, voelde een heftig verlangen door zijn aderen vloeien. Met zijn vingers streek hij langs de zijkant van Yrla’s gezicht.
          ‘Je bent fucking knap, weet je dat?’ Zijn stem klonk schor.
          Zijn gedachten pendelden heen en weer tussen de blonde jongen die inderdaad knap was en zijn beste vriend, die hij al wilde sinds de dag dat hij hier op school kwam. Hij kon Kris’ blik in zijn rug voelen prikken.
          Hij had hem dan wel aangemoedigd – maar zou het hem écht niets doen als hij met Yrla zoende? Zou hij hem van de jongen wegtrekken, zou hij hem tegen de muur klemzetten en hem zoenen zoals hij Fox nooit gezoend had?
          De fantasie zette hem in vuur en vlam.
          Hij bewoog zijn hand naar Yrla’s gezicht, tilde zijn kin ietsje op en drukte zijn lippen op die van hem. Wat begon als een tedere zoen, sloeg al gauw over naar een passionele kus die die van eerder tienmaal overtrof. Met onstuimige ogen keek hij Yrla aan, hij hongerde naar meer. Het was lang geleden dat een verlangen als dit door hem heen had geraasd terwijl hij daadwerkelijk een warm lichaam tegen zich aan voelde. Hij boog zijn hoofd, begon de jongen in zijn nek te zoenen. Yrla ademde scherp in.


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    De zoen had hem overvallen. Dit was zeker geen dare meer. En Nish had hem zojuist knap genoemd. De opmerking had een flauwe glimlach op zijn gezicht veroorzaakt, die Nish vast aangemoedigd had om hem opnieuw te zoenen. Hij had niet goed geweten wat te doen, maar had uiteindelijk aarzelend toegegeven aan Nish, wetende dat de vorige zoen ook niet verkeerd was. Misschien kon hij zijn gevoelens voor Nish ontdekken als hij nog een keer toe zou geven aan Nish. De zoen liet zijn hoofd duizelen en hij wist even niet meer wat onder of boven was.
          Toen Nish hem los liet, keek hij de jongen met een glimlach aan. Maar die glimlach bevroor zodra hij in de ogen van Nish keek. De hongerige ogen waarmee Nish hem aankeek, bezorgde hem de kriebels over zijn rug. Zodra Nish in zijn nek begon te zoenen, ademde hij scherp in. Yrla voelde de onrust door zijn borst gieren. Wat was Nish aan het doen? Dit.. dit wilde hij niet. “Nish..” zei hij zachtjes. “Nish, niet doen.”


    It's never gonna happen, ladies.

    December 2016


    Nish


    Nish keek op toen Yrla begon te protesteren. Hij klonk aarzelend, gespannen en een beetje verward misschien. Maar niet alsof hij het écht niet wilde. Hij had natuurlijk geen enkele ervaring, waarschijnlijk was hij gewoon bang voor het onbekende.
          ‘Relax,’ fluisterde hij. ‘Ik doe niks wat je niet lekker zult vinden.’
          Hij zoende hem opnieuw en liet een hand onder zijn shirt glijden. Zijn huid was soepel en glad, zijn buik gespierd. De naakte huid onder zijn hand liet al het bloed naar zijn middel glijden.
          Yrla was zenuwachtig, hij merkte het aan de verminderde passie waarmee hij hem terug zoende. Het gaf niet. Hij drukte kussen langs zijn kaak, tot aan zijn nek.
          Meer, hij wilde meer. Zijn hand zakte verder naar beneden, tot de rand van zijn broek. Met twee vingers kreeg hij de knoop en de rits los.
          ‘Relax,’ fluisterde hij opnieuw. ‘Niemand die ons ziet. Ik maak ons wel onzichtbaar.’
          Hij wist niet of hij dat echt kon. Zijn gedachten waren mijlenver bij zijn gave vandaan, maar als het Yrla hielp ontspannen was dat alleen maar goed. Hij liet zijn hand in Yrla’s broek glijden, streek langs zijn geslachtsdeel totdat die begon te zwellen. Hij duwde zijn boxer wat lager, nam hem helemaal in zijn hand en keek er lichtjes hijgend naar.


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    Hij wilde dit niet. Hij wilde dit echt niet. “Nish,” probeerde hij nog een keer. Maar de jongen luisterde niet naar hem. Het was alsof een monster bezit van hem had genomen en als een hongerige wolf had Nish zich op hem gestort. Zodra hij Nish zijn hand zijn broek in voelde glijden, verstijfde hij van angst. Hij probeerde met zijn handen Nish uit zijn broek te halen, maar zijn verweer was te slap om Nish echt weg te krijgen. Nadat Nish tot twee keer toe zijn handen had weggeduwd, en zelfs een keer die van hem op zijn Nish lichaam had geplaatst, durfde hij niets meer in te brengen. Hij wilde Nish niet aanraken, hij wilde niet dat Nish hém aanraakte. Onrust maakte meester van hem en tranen vochten aan de rand van zijn ogen. Het voelde alsof zijn lichaam hem verraadde, want ondanks dat hij zich ontzettend smerig voelde, wist hij dat alles in zijn lichaam op Nish reageerde. Yrla wendde zijn gezicht omhoog, zodat hij niet kon zien wat Nish deed en keek langs zijn gezicht heen naar het plafond. Hij wilde Nish niet zien, hij wilde niet zien wat hij aan het doen was, waar hij mee bezig was. Als hij net deed alsof Nish er niet was, dan gebeurde het gewoon niet.


    It's never gonna happen, ladies.

    December 2016


    Nish


    ‘Je voelt fucking lekker.’
          Toen hij opkeek, zag hij Kris’ rood-paarse ogen voor zich. De jongen grijnsde naar hem, voor hij zijn lippen weer op de zijne drukte en hem stevig begon af te trekken. Al snel vervaagde het beeld en zag hij Yrla’s bleke gezicht, zijn grote ogen. Hij ademde zwaar.
          Nish begon zijn hand sneller te bewegen, voelde dat de jongen ook hard begon te worden. Hij kuste hem weer in zijn hals. ‘Je mag het ook bij mij doen.’
          Hij wilde zijn lippen weer aanvallen – maar voor dat kon gebeuren, greep iemand hem bij de hals van zijn shirt en rukte hem naar achteren. Hij struikelde achteruit. Vloekend keek hij om. Direct kreeg hij een dreun in zijn gezicht. Bloed gleed direct uit zijn neus vandaan. Door het waas heen zag hij Kris’ boze gezicht.
          ‘Ik wist het. Ik wist dat je het niet kon aanzien.’
          ‘Ben je wel goed bij je hoofd?’ snauwde Kris. ‘Wat de fuck ben je aan het doen?’
          Zijn ogen waren donkerpaars. Zo adembenemend mooi.
          ‘We hadden het gewoon gezellig. Als je –‘
          ‘Word wakker, idioot!’ Met een vlakke hand sloeg Kris hem in zijn gezicht. ‘Hij is verstijfd van angst. Ik dacht dat je hem leuk vond!’
          Nish lachte schamper. ‘Kom op zeg. Hij betekent niks voor me, wat denk je zelf? Ik had hem gewoon nodig om jou te laten merken dat je wél wat voor me voelt. En nu…’
          ‘Je bent fucking gestoord,’ gromde Kris. Hij duwde hem hard tegen de muur.
          Precies zoals hij had voorspeld. Vol verlangen keek hij zijn vriend aan. Hij wilde hem, ruw en ruig, zonder dat hij zich inhield.
          ‘Dit is nog niet klaar,’ siste Kris, die hem nog steeds bij zijn kraag vasthield. ‘Wacht hier.’
          Nish grijnsde loom. Hij wist best hoe dit ging. Nu was hij boos, straks zou hij zich aan hem overgeven.

    [ bericht aangepast door Croweater op 31 aug 2020 - 20:56 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Kris



    Kris liet zijn vriend los. Hij voelde zich boos en verward, maar hij duwde zijn eigen gevoelens weg en keerde zich naar Yrla. De arme jongen. Met trillende handen maakte hij zijn broek weer vast. Schuld brandde in Kris’ maag. Had hij dit aan moeten zien komen? Nish ging nooit zo ver, hij snapte niet waar het vandaan was gekomen. Kris was er nog niet helemaal zeker van dat Yrla hem écht leuk vond en hij had zijn vriend een beetje in de gaten gehouden zodat hij hem kon opvangen als hij een blauwtje liep. Geen moment had hij gedacht dat hij de jongere jongen zou aanranden. Woede vlamde weer op. Voor zijn ogen had hij dat gedaan! Terwijl hij wíst dat Kris eens iemand verkracht had zien worden en dat hij de dader vermoord had. Wat de fuck was er door zijn hoofd gegaan?
          Hij gaf een kort kneepje in Yrla’s schouder. ‘Het spijt me knul. Ik – ik ken hem zo niet.’
          Yrla staarde naar de grond. Die moest natuurlijk niets meer van hem hebben.
          Kris keek om zich heen, op zoek naar iemand die de jongen kon opvangen. De meesten leken niets door te hebben gehad – een gevecht rond dit tijdstip was niet echt nieuw en het “leukste” was nu voorbij. Vanaf een afstandje zag hij echter wel Dezi toekijken. Hij mocht het mens niet – ze was iemand die altijd op haar eigen gewin uit was en ook nu had ze een berekenende blik, alsof ze zich afvroeg hoe ze hier een slaatje uit zou kunnen slaan. Toch was ze samen met Ryan wel de enige Panther – de enige die de jongen een beetje kende.
          Kris stapte op haar af en greep haar bij haar arm. Zijn ogen boorden zich in de hare.
          ‘Je hebt het gezien, nietwaar?’
          Ze keek hem uitdagend aan. ‘Misschien.’
          Met een grom kneep hij zijn vingers samen totdat hij pijn over haar gezicht zag flitsen. ‘Geen geintjes, stomme snol. Vang je afdelingsgenoot op en breng hem naar huis. Als je iemand vertelt wat je hebt gezien, breek ik al je fucking botten.’
          Ze snoof en trok haar arm terug. ‘Als ik hem help, is het omdat ik hem ken en hij mijn afdelingsgenoot is. Niet omdat jouw dreigementen me wat doen, freak.’
          ‘Ook goed,’ bromde hij. Hij duwde haar van zich af.


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    Kris woorden kwamen nauwelijks bij hem binnen. Het duurde even voor hij door had wat er gebeurd was. Kris had Nish van hem afgehaald. Nish was weg, die stond even verderop met zo’n onsmakelijke grijns dat Yrla ervan huiverde. Zo snel als hij kon had hij zijn broek weer dicht geknoopt. Hij moest hier weg, hij moest weg. Waarheen maakte niet uit, maar hij moest weg.
    Het voorval met Nish had alle alcohol uit zijn bloed laten verdampen voor zijn gevoel. Opeens was namelijk zijn hoofd zo helder dat hij het idee had dat hij alles twee keer zo scherp meemaakte. Yrla merkte dat zijn handen trilden en had het gevoel dat de sporen van Nish nog op zijn huid brandden. Hij voelde zijn handen nog, alsof ze een roodgloeiende streep over zijn borst hadden getrokken. Zijn broek leek te kloppen, maar het was vooral alsof hij een laag modder over zijn huid was uitgesmeerd. Hij voelde zich smerig en nog erger. Hij voelde schaamte in hem opkomen. Hoe had hij niet in kunnen zien hoe Nish was? Wat voor monster hij was? Had iedereen het gezien? Had iedereen gezien hoe Nish los was gegaan? Hoe hij dat gewoon toe had gestaan? Hij voelde zich verschrikkelijk, hij had Nish van zich af moeten duwen. Maar het was hem niet gelukt. Hij wilde weg hier, hij moest weg hier. Hij wilde verdwijnen en nooit meer terugkomen.
    Maar voor hij weg kon glippen stond opeens Dezi voor zijn neus.


    It's never gonna happen, ladies.

    Dezi



    Er werd wel vaker wat gevoosd op feestjes als deze. Ze maakte er zelfs regelmatig deel van uit. Meestal lette ze ook niet echt op anderen – er waren toch weinig dingen waar ze van opkeek – maar Yrla en Nish had ze al die tijd al een vreemde combinatie gevonden en toen de twee elkaar tegen de muur begonnen te zoenen, had ze er toch naar zitten kijken. Het was best een beetje opwindend. Of wel een beetje meer dan een beetje, toen Nish haar klasgenoot begon af te trekken en Yrla duidelijk niet wist wat hem overkwam. Ze was dan zelfs een beetje teleurgesteld toen Kris de show verpestte voordat Yrla klaarkwam – al werd haar nu wel weer een gouden kans toegeworpen. Yrla had nu ongetwijfeld een schouder nodig om op uit te huilen. Die wilde ze best bieden. Kwetsbare jongens waren makkelijk. Heerlijk.
          Ze liep naar de blonde jongen toe en legde zachtjes een hand op zijn schouder. ‘Ik zag wat er gebeurd was. Wat een smeerlap zeg. Kom, laten we naar huis gaan.’ Ze wreef haar hand op en neer.


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    Hij was een beetje verbaasd om Dezi haar vriendelijkheid. Ze was wel de laatste van wie hij verwacht had dat die vriendelijk tegen hem zou doen. Hij had misschien zelfs wel verwacht dat ze zou lachen om zijn ellende. Dat deed ze echter niet. Haar hand op zijn schouder voelde zwaar aan, maar het was anders dan die van Nish. Het was in geenszins dwingend, het was ook niet pijnlijk. En ze noemde hem een smeerlap. Was Nish dat?
          Yrla knikte alleen maar, bang dat als hij zou gaan praten, dat hij letterlijk over zijn nek ging. Hij stond nog steeds te trillen als een rietje en liet zich gewillig door Dezi naar buiten begeleiden. Niets klonk nu beter dan naar huis gaan, naar huis. Douchen en naar bed. Yrla wist donders goed dat een douche niet zou helpen voor het feit dat hij zich smerig voelde, maar hij probeerde zichzelf ervan te overtuigen dat een douche alle smerigheid zou wegspoelen. Het zou de handen van Nish van zijn huid spoelen. Daarna zou hij gewoon gaan slapen, alsof er niets was gebeurd. Heeeel lang slapen, hij wilde namelijk niemand onder ogen komen.


    It's never gonna happen, ladies.

    December 2016

    Kris



    Nadat Dezi en Yrla waren weggegaan, had hij Nish mee naar buiten getrokken, naar een bankje aan de rand van de feestlocatie. Er waren slechts twee anderen buiten, anders had hij een andere plek gezocht. Maar deze plek was slecht te vinden en hij wilde zich niet óók nog op de bewakers hoeven focussen. Hij had Nish op een bankje gekwakt, maar voelde zich te onrustig om zelf ook te gaan zitten. Er zat een ontzettende knoop in zijn maag. Dat hij de jongen had aangerand was één ding, maar het had geklonken alsof Krís daar de aanzet toe was geweest.
          Uiteindelijk zakte hij gefrustreerd naast zijn vriend neer. Iedereen deed weleens domme dingen als ze dronken waren. Hij wilde Nish niet te hard oordelen – niet voordat hij precies wist wat er aan de hand was.
          ‘Had je echt niet door dat hij het niet wilde?’ vroeg hij aarzelend. Misschien had hij zich gewoon laten meeslepen, door de drank en de lust. Dat maakte het niet beter, maar hij begréép zijn vriend dan in ieder geval.
          Nish haalde zijn schouders op en staarde naar de grond. ‘Ik dacht dat hij het wel lekker zou vinden. Dat hij gewoon zenuwachtig was.’
          Het deed verontwaardiging opvlammen. ‘Als hij zenuwachtig is dan ga je toch niet door? Dan zorg je toch eerst dat hij zich op zijn gemak voelt?’ viel hij uit. ‘Het was in het openbaar – die jongen wist niet wat hem overkwam!’
          Nish was een tijd stil. ‘Deed het je niets?’
          ‘Deed het me niets?’ herhaalde Kris. ‘Zie je niet hoe kwaad ik ben? Wat is er met je aan de hand man?’
          ‘Dat bedoel ik niet,’ bromde Nish. ‘Ik –’ Hij wreef over zijn gezicht. ‘Deed het je niet ergens aan denken? Ik wilde gewoon – dat je terugdacht aan… aan…’
          ‘Aan wat? Fucking Maaya met d’r leraar?’ snauwde hij.
          ‘Nee!’ snauwde hij terug. ‘Aan ons, Kris! Dit was toch niet anders als wat wij deden? Weet je dat dan niet meer, die nacht na het Zomerfeest?’
          ‘Natuurlijk weet ik dat nog wel,’ reageerde hij geërgerd. ‘Maar hoe kun je dat hiermee vergelijken? Wij waren al een lange tijd vrienden, we hadden allebéí twijfels over onze geaardheid en wilden samen wat proberen. Dat kun je toch niet met Yrla vergelijken? Die jongen wilde níét, en zeker niet publiekelijk!’
          ‘Het ging me niet om Yrla, het ging me om jou! Ik wilde dat jij – dat jij zou inzien dat je ook wat voor mij voelt. Dat je – dat je mij wil.’
          Na die bekentenis was Kris stil. Er was ontzettend veel boosheid in hem omdat Nish de jongen gebruikt had, maar hij schrok ook van het feit dat het Nish’ gevoelens voor hém waren geweest die tot zoiets wanhopigs als een aanranding hadden geleid.
          ‘Je bent op me verliefd?’ vroeg hij verbluft.
          Hij wist het antwoord wel, zeker na wat Nish net gezegd had, maar een deel van hem wilde het gewoon niet geloven.
          ‘Ja,’ bromde hij. ‘Al jaren. Fucking jaren. En al die tijd verkies jij Fox boven mij. Heb je enig idee hoe dat voelt? Wij waren beste vrienden – en opeens komt die huppelkut langs en laat je me vallen. En ik snap – ik snap gewoon niet hoe je iets voor hem kunt voelen! Hij is irritant en stompzinnig en hij gedraagt zich als een fucking kleuter. Jullie hele relatie is een lachertje. Iedereen fluistert achter jullie rug om hoe idioot het is en jij ziet het gewoon niet!’
          Kris snoof. ‘Het valt niet mee om zulke woorden serieus te nemen van iemand die blijkbaar gewoon stikjaloers is.’
          Nish balde zijn vuisten. ‘Dat is niet waar! Iédereen vind jullie een absurd stel.’
          ‘So what? Ze denken maar lekker wat ze willen, wat kan mij dat schelen?’ Hij draaide zich naar Nish toe. ‘Luister Nish – ik vind het vervelend voor je dat je zulke gevoelens voor me hebt, maar ik ben al tweeënhalf jaar samen met Fox en ik heb er nog geen seconde spijt van gehad. Ik hou van hem,’ benadrukte hij. ‘Ik hou meer van hem dan van wie dan ook en het spijt me voor je dat dat pijn doet. Maar het is gewoon zo.’
          ‘Dan zorg ik dat hij verdwijnt.’
          Kris’ schouders spanden zich aan. ‘Wát zei je?’
          ‘Niks,’ zei Nish vlug. ‘Ik – ik dacht niet na. Sorry. Het komt door de drank en – sorry, ik weet gewoon niet wat er met me aan de hand is.’ Plotseling gleden er tranen langs zijn wangen. ‘Ik hou zo veel van je, Kris. Veel meer dan hij. Weet je – weet je echt zeker dat je geen vrienden wil zijn? Misschien besef je het gewoon niet. Moet je voelen dat… dat…’
          Nish boog zich naar hem toe en kuste hem vol op de mond.
          Kris duwde hem weg. ‘Kap daarmee. Ik wil niet meer dan vrienden zijn, Nish. Ik – ik verdomme weet niet eens of ik nog wel vríénden met je wil zijn.’
          ‘W-wat?’ stamelde Nish.
          ‘Ik ken je niet meer terug. Al die hatelijke opmerkingen over mijn vriend zijn één ding en die heb ik lang genoeg geslikt, maar dat je nu ook nog iemand hebt aangerand om mijn aandacht te trekken? Ik vind het walgelijk. Jij bent niet meer de jongen met wie ik jaren geleden bevriend raakte. Je jaloezie heeft je in een monster veranderd.’
          Het deed pijn om die woorden uit te spreken, maar het was waar. Hij kende deze jongen niet. Hij had al een hele tijd het gevoel dat ze uit elkaar groeiden en hij begreep nu pas dat dat kwam door Nish’ gevoelens voor hem.
          Hij stond op, maar Nish sprong ook overeind.
          ‘Je kunt me niet zo maar aan de kant schuiven! Je bent mijn beste vriend.’
          ‘Misschien,’ antwoordde Kris kortaf. ‘Maar jij bent niet meer de mijne.’
          Nish duwde hem naar achteren, zo onverwacht dat Kris op het bankje viel.
          ‘Hier krijg je spijt van,’ brieste hij. ‘Als ik je niet krijg, krijgt niemand je!’
          ‘Ga je roes uitslapen, Nish.’ Hij zuchtte vermoeid. ‘Je hebt geen idee wat je allemaal zegt en doet.’
          Nish spuwde naar zijn voeten. ‘Val dood. Al die tijd heb ik me aan de kant laten schuiven. Nu ben ik het zat. Ik verdien wel wat beters dan jij.’
          ‘Whatever.’ Kris kon hem niet meer volgen. Hij wilde wel boos zijn, hij wilde teleurgesteld zijn, maar hij zag vooral zijn beste vriend weglopen en wist dat hij niet meer zou terugkomen. Hij mocht dan wel niet op hem verliefd zijn, maar na Fox was hij wel de belangrijkste persoon in zijn leven.
          En nu was hij hem kwijt.
          Vlak bij de uitgang van het terrein bleef Nish staan. Iemand zei iets tegen hem. Toen een wolk voor de maan vandaan schoof, zag hij dat het Zebediah was. Zijn maag trok samen en hij staarde woedend naar de jongen die zijn blik op hem liet rusten en toen naar hem grijnsde.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Dezi



    In stilte liepen ze naar hun campus toe. Had Yrla het echt zo erg gevonden? Nish was een mooie jongen, hij mocht maar wat graag zijn vingers bij haar naar binnen schuiven. Wat dat betreft was Yrla dan ook een beetje een aansteller, al hield ze in gedachten dat hij ondanks zijn arrogantie nog maar net op school zat. Hij was iemand met een grote mond en een klein hartje, zo bleek wel.
          ‘Sorry dat ik je niet gewaarschuwd heb. Nish staat bekend om zijn losse handjes. Maar met jouw gave, dacht ik dat je je wel zou redden. Je kon immers zo wegflitsen.’ Ze keek hem nieuwsgierig aan. ‘Of vond je het eigenlijk wel lekker? Dat – dat kan natuurlijk ook. De homo’s hier zijn dan wel allemaal freaks waar iedereen met een boog omheen loopt, maar zo hoef je natuurlijk niet te worden. Al… zullen ze je waarschijnlijk wel zo zien.’


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Zebediah


    Soms had hij het gevoel dat zijn gave niet alleen invloed had op andere mensen – maar ook op het hele universum. Alles verliep zoals hij het wilde. Of eigenlijk beter nog. Nish en Kris die knallende ruzie hadden, ze waren al zo lang zo close dat hij dat niet meer voor mogelijk had gehouden. Maar nu dan was de bom gebarsten. Júíst nu. Het was prachtig. Ronduit prachtig.
          Hij liep naar de donkerharige jongen toe die nog in zijn eentje aan de zijkant zat. Zijn ogen gloeiden als kooltjes.
          ‘Blijf uit mijn fucking buurt of ik steek je ogen uit.’ Drie bloedrode kristallen staken als de klauwen van Wolverine tussen zijn vingers vandaan.
          ‘Altijd zo’n zonnestraaltje.’ Hij negeerde het dreigement en ging naast hem zitten. ‘Je kunt beter eerst luisteren naar wat ik te zeggen heb, anders raak je vanavond niet alleen je beste vriend kwijt.’
          Kris keek met een ruk op.
          De jongen had een hoop potentie. Was bereid veel te doen wanneer hij ergens in geloofde. Hij had alleen één mega zwakte en dat was de hyperactieve krullenbol. Een zwakte die Zebediah tot het uiterste zou uitbuiten.
          ‘Ik heb twee dingen van je nodig. Een pistool en een lockpick set.’
          Kris staarde hem aan. ‘Je bent gestoord.’
          Zebediah grinnikte. ‘Is dat nieuws voor je?’
          ‘Waarom denk je in vredesnaam dat ik dat voor je ga doen.’
          ‘Omdat je vriendje al drie uur in bed ligt te creperen en je hem voor het einde van de week kunt begraven als ik je het tegengif niet geef.’ Hij glimlachte donker. ‘Bedank je buddy Nish maar voor de afleiding vanavond. Ik denk dat vriendlief al een paar uur je naam ligt te jammeren. Als ik je daarmee niet overtuig, weet ik het ook niet meer.’

    [ bericht aangepast door Croweater op 31 aug 2020 - 21:51 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    December 2016

    Yrla



    Hij keek met grote ogen naar Dezi. Was hij een freak? Om wat er gebeurd was? Maar hij kon er helemaal niets aan doen! Het was Nish die... Yrla merkte dat zijn ademhaling opnieuw versnelde. Hij wilde geen freak zijn, hij wilde al helemaal niet dat mensen zo over hem dachten. Hij had hier niets aan kunnen doen! Maar Dezi haar vraag was hetgeen wat hem nog meer angst aanjoeg. Had hij het lekker gevonden? Dezi had gelijk, hij had zo weg kunnen flitsten toch? Dat had hij niet gedaan... Had hij het stiekem gewild? Had hij dit over zichzelf heen geroepen? Zijn lichaam had wel gereageerd op wat Nish gedaan had. Om een of andere reden had hij zich niet tegen Nish kunnen verzetten...
          "I-i--ik weet het niet," stotterde hij angstig. En zodra zijn stem schor over zijn lippen was gekomen, kwam alles er als een stortvloed uit. "Ik wilde het echt niet, Dezi. Hij.. Ik vroeg nog hem te stoppen. Maar hij ging gewoon door. En ik... ik kon niet weg. Ik wilde wel weg, maar niets wilde. En.." De eerste tranen stroomden over zijn wangen heen en de paniek kwam met zo'n rotvaart ineens los dat zijn ademhaling versnelde en hij begon te hyperventileren. Yrla greep Dezi haar schouder vast om zichzelf staande te houden. Ergens wilde hij nu niets liever dan ergens in wegkruipen en heel hard huilen. Iets wat hij niet vaak deed. Hij voelde zich zo verslagen, zo vies. "Ik wil geen freak zijn," zei hij angstig tussen een paar ademhalingen door. "Ik wilde het niet!" schreeuwde hij bijna.
          Zijn handen begonnen nog erger te trillen. Hij kon zoveel schreeuwen als hij wilde, maar hij was bang dat Dezi gelijk had. Dat hij dit over zichzelf had afgeroepen, dat het zijn eigen stomme fout was dat Nish zich aan hem vergrepen had.


    It's never gonna happen, ladies.