• The Path to War
    It's changing out there. There's a storm coming, Harry... just like last time.






    THE STORY
    Voldemort is terug. Nadat zelfs minister van Toverkunst Droebel het moest toegeven lijkt er geen weg meer terug. De tovenaarsgemeenschap bevindt zich op de vooravond van een oorlog. Inmiddels is Droebel afgetreden en daar is Schobbejak voor in de plaats gekomen. De gemeenschap heeft de hoop dat hij hun door deze donkere tijden zal leiden. Tot dus ver heeft hij echter weinig succes gehad. Een massauitbraak uit Azkaban, dementors die de tovenaarsgevangenis hebben verlaten en zich hebben aangesloten bij Hij Die Niet Genoemd Mag Worden en de vele moorden die worden gepleegd... Het lijkt alsof deze storm nog lang niet gaat liggen.

    De zesdejaars leerlingen keren na een donkere zomer terug op Hogwarts, wat gaat dit jaar hun brengen? En is iedereen veilig?
    Hoe reageert de school na dreigementen aan het adres van leerlingen en wat uiteindelijk leidt tot de vermissing van één van hen?


    THE STUDENTS
    Gryffindor
    ♂ Aster Muir — Lerwick
    ♂ Archer St.James — Sisu
    ♂ Ashley Joseph Jones — calice
    ♂ Castor Aelius Black — Morrigann
    ♀ Margaret 'Margo' Graves — Klaar
    ♀ Jordyn Mariah Kingsley — Peitho

    Hufflepuff
    ♂ Aidan Tomas Fenwick — Helvar
    ♂ Julian Nolan Lartius — Fika
    ♀ Aiofe Zara O'Conner — Iotte
    ♀ Sasha Diggory — calice
    ♀ Novalie Aria Fitzgerald — Peitho

    Ravenclaw
    ♂ Ilias Eisenberg — Amren
    ♀ Lorraine Venus Malfoy — DarkOne
    ♀ Jemina Gauthier— Morrigann
    ♀ Pandora Lovegood — Calice
    ♀ Avalon Isolde Fitzgerald — Iotte

    Slytherin
    ♂ Dmitri Viktor Volkov — calice
    ♂ Zaheer Aceves Selwyn — Iotte
    ♀ Zoya Elaine Crawfort — Peitho
    ♀ Amira Lucretia Black — Schumacher
    ♀ Eileen Greengrass — Klaar


    STORYOVERVIEW
    ϟ pandora — ashley — margo — ilias / great hall / next up : margo
    ϟ amira — eileen / great hall / next up : amira
    ϟ aidan — novalie / hufflepuff common room/ next up : aidan
    ϟ castor — aiofe / somewhere outside/ next up : castor
    ϟ zoya — zaheer / slytherin common room / next up : zoya
    ϟ avalon — dmitri / where / next up : ava
    ϟ jordyn — archer — julian / great hall / next up : jordyn
    ϟ jemina— aster — sasha/ just outside of the great hall/ next up : jem

    alone: no one (:





    [ bericht aangepast door calice op 4 mei 2021 - 16:14 ]


    you're my wonderland

    The Path to War
    It's changing out there. There's a storm coming, Harry... just like last time.


    LET'S GET THIS STORY STARTED
    Dumbledore zijn stem galmde door de Great Hall, terwijl het jaarlijkse feestmaal tot een einde kwam. Het plafond van de Great Hall liet een perfecte weerspiegeling zien van de buitenlucht die avond. De sterren aan de hemel staken sterk af tegen de gitzwarte duisternis van de nacht.

    First off, let me introduce the newest member of our staff. Horace Slughorn. Professor Slughorn, I'm happy to say, has agreed to resume his old post... as Potions Master. Meanwhile, the post of Defense Against the Dark Arts... will be taken by Professor Snape. As you know, each and every one of you were searched upon your arrival here tonight. And you have the right to know why.
    Once, there was a young man. Like you, sat in this very hall. Walked this castle's corridors. Slept under it's roof. You see, to all the world, a student like any other.
    His name: Tom Riddle. Today of course, is known all over the world by another name. Which is why as I stand, looking out upon you all tonight, I'm reminded of a sobering fact. Every day, every hour, this very minute, perhaps... dark forces attempt to penetrate this castle's walls. But in the end, that greatest weapon...is you.
    Just something to think about. Now off to bed,beep beep.


    De woorden van Dumbledore hadden impact, voor één kort moment was het doodstil in de de zaal. De stilte werd snel weer ingeruild voor de vele stemmen van de leerlingen. Banken verden verschoven en docenten begonnen de Great Hall te verlaten. Het was de taak van de Prefects om de eerstejaars naar de Common Room te begeleiden. Veel ouderejaars bleven nog even zitten, om de chaos van nieuwkomers in de gangen te ontwijken.
    ϟ ϟ ϟ

    Ons verhaal start een half uur nadat Dumbledore de leerlingen verzocht hun slaapzalen op te zoeken. De docenten hebben grotendeels de Great Hall verlaten. De prefects hebben de jongere jaars begeleidt naar hun Common Rooms en hebben hun taken voor vanavond daarbij volbracht.
    In de Hogwarts Express hebben een aantal leerlingen en uitnodiging gekregen om dit jaar lid te worden van de Slug Club, een elite clubje van de nieuwe Potions Master Horace Slughorn. De leerlingen die een zilveren envelop met een uitnodiging op perkament hebben ontvangen zijn: Zaheer, Zoya, Jemina, Eileen, Aster, Pandora, Avalon en Novalie. Binnenkort zal de eerste Slug Club Borrel worden georganiseerd, waar de leerlingen opnieuw een uitnodiging voor zullen ontvangen.
    Daarnaast hangt er een perkament op alle prikborden in de school, met de uitnodiging voor alle zesdejaars om zich op te geven voor de Duelleer Club.
    De Duelleer Club zal worden geleid door Professor Snape, dit jaar de Defense Against The Dark Arts professor.
    Onze zesdejaars staat het vrij om nog even te blijven hangen in de Great Hall, ergens anders hun vrienden te ontmoeten of om terug te gaan naar hun Common Room.


    you're my wonderland

    ❂ Pandora Lovegood ❂
    Experimental Witch
    17 years old • Ravenclaw • Free Spirit • Great Hall • Ravenclaw Uniform • Ashley


    Pandora zat aan de tafel van Gryffindor, tussen de benen van haar beste vriend Ashley Jones in. Ze hadden zowat de hele zomer bij elkaar gelogeerd, iets waar haar moeder niet van op de hoogte was. Pandora en Ashley woonden gelukkig maar een paar blokken van elkaar verwijderd in London. 's Avonds liet Pandora altijd haar schuine dakraam open, zodat Ashley via de brandtrap naar boven kon klimmen en vervolgens naar binnen kon glippen.
    Ze leunde tegen Ash aan terwijl ze genoot van haar laatste beetje pudding. Oplettend hield ze het schaaltje met haar favoriete toetje stevig vast. Ze wist dat het moment dat ze hem zou loslaten, hij werd weggetoverd naar de keukens van het kasteel.
    "Is die fles nog langs de Aurors gekomen?" fluisterde Ashley in haar oor.
    Er verscheen een kleine glimlach op het gezicht van Pandora. Ze knikte. Kort trok ze de zoom van haar gewaad op om onder de tafel een fles sterke drank te ontsluieren.
    Ash keek over haar schouder naar de grond. "Geweldig, dat had ik niet verwacht, eerlijk gezegd."
    "Ik ook niet..." Gaf Pandora toe. Voor ze vertrok richting Hogwarts had ze die fles gejat uit haar ouders drankenkast. "Als ik dit al mee heb kunnen krijgen, wat zou er nog meer het kasteel zijn in gesmokkeld?"
    "Dat is een goede vraag..." zei Ashley op een zachte toon. ".. waar ik me morgen over ga buigen. Vanavond wil ik het leuk hebben."
    Pandora knikte en at de laatste hapjes van haar pudding en zette het schaaltje op de Gryffindor tafel weg. Het moment dat haar huid het schaaltje losliet verdween het schaaltje met een zachte plop.

    Ashley ging met één hand speels door Pandora haar haren en bracht zijn gezicht naast dat van haar. "Wil je anders onze favo puffs vragen om ons te joinen vanavond?" zei hij met een knikje richting de Hufflepuff tafel, doelend op Aidan Fenwick en Julian Lartius. Alhoewel Pandora beide jongens niet zo snel zag zitten.
    Pandora voelde haar wangen lichtrood worden. "Misschien..." zei ze twijfelachtig. Ze had er naar uit gekeken om Julian weer te zien.
    "Of heb je na deze zomer alleen maar interesse in gladde Slytherins?" plaagde Ashley haar. "Heb je je nieuwe vriend Zaheer al begroet?"
    "Ash, stoppen." zei Pandora hoofdschuddend. Het enige wat Ash wist is dat ze deze zomer een diner gehad heeft met haar ouders, Zaheers vader en Zaheer zelf. De verdere details van die avond had ze voor Ash verborgen gehouden.
    "Denk je dat hij je gaat begroeten nu we weer op school zijn?" vroeg hij verder. Ashley had een sterk uitgesproken mening over Zaheer Selwyn en deze was, zacht uitgedrukt, niet heel positief.
    Pandora haalde haar schouders op, terwijl haar ogen zochten naar die van Ash. "Geen idee, en dat doet er ook niet toe, je zei toch dat je het vanavond leuk wilt hebben? Dan moet je ophouden met praten over mensen die je haat."
    "Je hebt ook gelijk." gaf Ash toe. "Vanavond geen politieke gesprekken, oke?"
    "Beloofd?" vroeg Pandora en ze stak haar pink naar hem uit.
    Ash pakte deze vast met zijn eigen pink. "Beloofd." bracht hij, met tegenzin uit.
    "Nou, wat mij betreft gaat deze avond van start." Besloot Pandora, ze greep onder de tafel naar de fles sterke drank en draaide het dopje er af. Ash keek om zich heen om te zien of er geen prefects in de buurt waren.
    "go." fluisterde hij in haar oor.
    Pandora bracht hun glazen pompoensap onder te tafel en voegde in beide glazen een aanzienlijke hoeveelheid drank toe.

    [ bericht aangepast door calice op 27 april 2021 - 12:39 ]


    you're my wonderland

    MT


    not everyone you lose is a loss.

    MT


    ''Disappoint anyone, hell, disappoint everyone, but don’t ever disappoint yourself.''

    Mt


    I caught a golden trout! But the real treusure? Friendship - ACNH

    Mt!


    "You're better than waffles, Matthias Helvar."

    MT


    No flame burns forever. Some don't even last the night.

    MT.


    To the stars who listen — and the dreams that are answered

    Margo Graves
    17 › Gryffindor › Great Hall › op dit moment bij Ashley & Pandora

    Er waren weinig dingen die Margo echt gelukkig maakten aan de vooravond van de herfst, maar terugkeren naar Hogwarts was daar absoluut één van. De zomer was lang geweest, en tijdens de laatste dagen van augustus was de tijd bijzonder rijp geworden voor een terugkeer naar de plek waar ze met een heleboel minder discussies en confrontaties overweg moest kunnen. Ze had er de hele vakantie naar uitgekeken, niet zozeer omdat ze niet graag thuis was of omdat ze niet graag tijd spendeerde met haar familie, maar ze kon de rust op Hogwarts gebruiken.
          Rust was echter niet het eerste gevoel dat bij haar opgekomen was toen ze de Aurors aan de poorten tegenkwam. Ze had in de kranten dan wel gelezen dat er extra beveiliging rond de school ging komen, maar ze had zich daar eerder spreuken en meer controle van leerkrachten bij voorgesteld dan een meute Ministerieambtenaars die letterlijk elke stap die ze zette verdacht vonden. Eén had haar zelfs een onheilspellend blik toegeworpen toen ze hem wijs probeerde maken dat de pen in haar zak iets was om mee te schrijven. ‘Er zit inkt ín,’ trachtte ze hem uit te leggen. ‘Het is een dreuzelmechanisme. Deze zomer op vakantie in Hongarije ontdekt. Je morst er veel minder inkt mee.’ De Auror had zijn bedenkelijke blik niet losgelaten. ‘Ik ging het gewoon gebruiken voor wat niet-schoolgerelateerde dingen mee op te schrijven,’ – ze wist namelijk maar al te goed dat ze niet moest proberen een opstel voor Sneep te schrijven met een dreuzelpen -, ‘zodat ik minder vereninkt moet verspillen.’ De Auror bleef haar verdacht aankijken. Ze had er een zucht uitgelaten. ‘Weet je,’ had ze afgesloten, ‘laat ook maar. Houd maar bij.’ Ze had weinig reden gehad zich er echt aan te ergeren, ze was te tevreden met het zicht op Hogwarts in de verte en het feit dat ze dit jaar captain van het Quidditch team geworden was. Haar vrienden terugzien daargelaten, was dat hetgeen waar ze het meest naar uitgekeken had. God, wat had ze er zin in.
          Pas na het avondmaal, toen alle eerstejaars en de meeste andere studenten naar de slaapzalen getrokken waren en Dumbledore zijn jaarlijkse speech beïndigd had, begon ze echt te bevatten hoe anders dit jaar ging zijn. Het waren niet enkel de zorgwekkende feiten die zich voorbije zomer afgespeeld hadden; er was meer aan de hand. De sfeer op Hogwarts was voelbaar meer bedorven dan voorbije jaren. Er hing iets in de lucht, een soort gemeenschappelijk begrip doch ontkenning van de ernstigheid van de hele situatie. Schei uit, Margo, dacht ze. Schei uit, je bent terug, je gaat er het beste van maken, het komt allemaal wel goed, wees gewoon blij. Ze ademde diep in, sloot haar ogen, en krulde haar lippen omhoog. Ze voelde zich direct een heel stuk opgeluchter. De tijd om zich zorgen te maken over dat soort dingen zou nog komen, maar daar was het nu niet het moment voor.
          Even verderop aan de Gryffindortafel zag ze Ashley en Pandora praten en één of andere drank achteroverslaan. Ze was hen blijkbaar zowel op de trein als tijdens het feestmaal misgelopen. ‘Ik hoop dat ik niet stoor?’ vroeg ze, terwijl ze zich aan de overkant van de tafel neerzette. ‘Zin in dit jaar?’

    [ bericht aangepast door Klaar op 28 april 2021 - 0:38 ]


    Even as we grieved, we grew; even as we hurt, we hoped; even as we tired, we tried

    MT


    -growth is a process

    Amira Lucretia Black
    Sixteen years old | Slytherin| Prefect & Chaser | Slytherin uniform + hair | With Eileen | Slytherin Common Room -> Great Hall



    Na het avondmaal was het onder andere de taak van Amira om de eerste jaars te begeleiden naar de Common Room en alle informatie te geven die ze op dat moment nodig hadden. Er waren enkele vragen geweest en vooral veel gegiechel om de Giant Squid die te zien was via de ramen waardoor je naar de Black Lake kon kijken. Toen Amira dus eenmaal de meisjes naar de meisjesslaapzaal had begeleidt zaten haar taken als Prefect er al weer op voor de avond.

    Amira was terug aan het lopen richting de Great Hall sinds de kans groot was dat Eileen daar nog zou zitten. Voor haar gevoel was de sfeer op Hogwarts redelijk gespannen. Mede door de controle die bij de poort van het terrein werd verricht door de Aurors. Nu had ze zelf gelukkig geen bijzonderheden bij zich en kon ze relatief snel verder: het gevoel van dat iemand je constant aanstaart was nog wel aanwezig bij Amira.
    Ze had kunnen weten na het einde van het vorige schooljaar dat er meer controle zou zijn op Hogwarts. Maar op deze manier? Nee, dat had ze niet verwacht. Al het gelukkig minder erg was dan de Dementors die in haar derde jaar aanwezig waren. De speech van Dumbledore had niet geholpen bij haar gevoel. Dit jaar zou anders zijn dan alle anderen en misschien zou de wereld voor een langere tijd zo messed up zijn.

    Al deze gevoelens zette Amira opzij toen ze de Great Hall voor de tweede keer deze avond binnen stapte. Ze kon Ashley, Pandora en Margo zien zitten aan de Gryffindor tafel. Amira was echter onderweg naar de Slytherin tafel. Ze liep langs de enkeling die er nog zat tot ze bij Eileen aangekomen was. ''Hey,'' begroette ze haar, terwijl ze plaats nam. ''grimmige sfeer, hm?'' voegde ze er vervolgens aan toe, terwijl ze een glas pompoensap pakte. Amira nam een slok van haar drankje en keek Eileen weer aan. ''Ben je klaar voor het Quidditch seizoen?''.

    [ bericht aangepast door Schumacher op 27 april 2021 - 20:39 ]


    ''Disappoint anyone, hell, disappoint everyone, but don’t ever disappoint yourself.''

    A I D A N      F E N W I C K


    16 jaar ~ Hufflepuff prefect ~ Hufflepuff Common Room ~ met Novalie



    'Pfff, ik wist niet dat eerstejaars zo vermoeiend konden zijn,' klaagde Aidan, terwijl hij op een bank in de Common Room neerplofte. Hij en Novalie hadden zojuist als prefects na het avondmaal de eerstejaars naar hun Common Room gebracht en ze daar wegwijs gemaakt na een korte uitleg van de regels. De kinderen hadden zo veel vragen gehad, dat Aidan het gevoel had gekregen dat hij uren bezig was geweest met antwoorden geven. Alhoewel, ze waren wel schattig. Sowieso hadden jonge Hufflepuffs vaak wel een extra hoog schattigsheidgehalte.
          'Voel jij het ook, of stel ik me gewoon aan?' vroeg hij aan Novalie, terwijl hij zijn hoofd op de leuning achter hem liet rusten. Vanwege zijn lengte niet de meest comfortabele houding.
          Aidan was wel blij om nu even wat tijd met haar alleen te hebben. Na hun begroeting op het perron waren er altijd wel anderen in hun buurt geweest en juist na een lange zomer wilde hij eigenlijk wel wat quality time met zijn beste vriendin. De Common Room was nu nog leeg op hen na. De eerstejaars waren druk bezig hun slaapzalen te ontdekken en spullen uit te pakken, terwijl de rest waarschijnlijk nog in de Grote Hal zat of ergens anders in het kasteel rondzwierf. Niet dat het hier nog lang leeg zou blijven, want de eerste mensen zouden nu vast gauw verschijnen.
          'Noof, wat wil je? Zullen we nog even terug naar de Grote Zaal of blijf je liever hier?' Zelf wilde Aidan eigenlijk het liefst hier blijven, ook al zou de Common Room vast gauw vollopen met andere studenten. In de Grote Zaal zou het vast nog drukker zijn en de toespraak van Dumbledore had een ietwat gespannen sfeer achtergelaten. Aidan was gewoon moe van de dag, dus zowel de drukte als gespannen sfeer vermeed hij voor nu liever.

    [ bericht aangepast door Helvar op 27 april 2021 - 20:52 ]


    "You're better than waffles, Matthias Helvar."

    Eileen Greengrass
    16 › Slytherin › Great Hall › bij Amira

    De tijd was voorbij gevlogen en het openingsfeestmaal zat er alweer op. Eileen had haar uiterste best gedaan niet al te goed naar Dumbledore's toespraak te luisteren, want daar werd ze toch maar nijdig van. Kon nu echt niemand eens over wat anders praten dan de Dark Lord? Ze had al de hele zomer mogen aanhoren hoe hij weer aan de macht zou komen en wat voor enorme impact de uitbraak uit Azkaban zou hebben op zowel de kansen van You-Know-Who als op de moraal van 'de bloedverraders'. 'Nu zullen ze merken dat het geen kinderspel meer is,' had haar zus Eleanor gemekkerd, 'misschien gaan meer volbloedtovenaars - en halfbloedjes, als het echt moet - beginnen inzien dat we onszelf moeten beschermen.' Elke keer haar zus het over een "halfbloedje" had, klonk dat bijna als een scheldwoord. Dacht Lene daar eindelijk even vanaf te zijn nu ze terug op Hogwarts was, een plek waar dat soort gedachtegoed niet bepaald gesmaakt werd, kwam Dumbledore aanzetten met een al even onzinnige tegenovergestelde boodschap. Dat ze toch allemaal eens lekker optyften met hun gezeik over een "naderende oorlog". Zo ver was het nog lang niet.
          Ondanks alle onzin die de laatste tijd uit zowat iedereens mond kwam, was Eileen toch blij weer op Hogwarts te zijn. Hier kon ze zich tenminste wat focussen op haar studies, lol trappen en Quidditch. Bovendien zag ze echt uit naar de lessen dit jaar - vooral Potions en Herbology - op N.E.W.T.-niveau. Voor het eerst zouden ze echt geavanceerde magie en technieken aangeleerd krijgen, en daar keek ze echt al jaren naar uit. Plots kwam Amira weer bij haar zitten. 'Hey,' zei ze. Eileen schrok wat op uit haar gedachten. Ze kwam waarschijnlijk net terug van de kerkers. Lene hoopte dat haar nieuwe afdelingsgenoten zich wat zouden amuseren in de Common Room en Hogwarts over het algemeen. 'Grimmige sfeer, hm? Ben je klaar voor het Quidditch seizoen?'
          'Nog geen beetje, mijn God.' Eileen rolde met haar ogen. 'Wat ís dat toch met iedereen. Mochten we nu eens gewoon met z'n allen besluiten ons niets aan te trekken van deze hele farce, het zou de sfeer er beduidend gezelliger op maken.' Ze wist niet goed of ze haar eigen woorden wel geloofde. Ze wílde ze in elk geval wel geloven, en dat was op dit moment genoeg voor haar. 'En ja! Ik zie Quidditch echt helemaal zitten dit jaar. Ik heb gehoord dat Dmitri captain geworden is, dus ik heb er ook wel vertrouwen in.' Ze glimlachte. Het idee dat ze weer voor haar doelen zou mogen vliegen, fleurde haar op. 'Zie jij het wat zitten? En hoe was het met de eerstejaars, trouwens? Vallen ze wat mee?'

    [ bericht aangepast door Klaar op 28 april 2021 - 0:39 ]


    Even as we grieved, we grew; even as we hurt, we hoped; even as we tired, we tried

    Mt.


    I wish common sense was more common


    CASTOR AELIUS BLACK

    sixteen • gryffindor • beater • with aiofe • somewhere outside
          Waar Hogwarts normaal gesproken vol enthousiasme is na het eerste feestmaal, was er nu niet veel van te bespeuren. Cas was opgelucht dat zijn jongere broertje en zusje het volgende jaar pas zouden beginnen, en niet in deze doomsday situatie. Hoewel Dumbledore altijd al een van was geweest van dramatische speeches, voelde het dit keer anders. Hij hoopte in elk geval dat de Aurors niet het gehele schooljaar zouden rondhangen.
          Het kostte hem grote moeite om te blijven zitten toen ze eindelijk mochten gaan. Het enige wat hem ervan weerhield was een grote bak met ijs die hij op het laatste moment nog wist te pakken. Hij had er ook niet veel zin in om Gryffindor nu al punten te kosten door het omver kegelen van een stel eerstejaars.
          Enkele minuten later was het al een stuk makkelijker. Achteloos zette hij de bak ijs neer, murmelde hij een ‘doei’ naar zijn vrienden en sprong hij over de Gryffindor tafel heen om bij die van Hufflepuff te komen – want waarom omlopen? Zijn ogen vonden al snel de kleine brunette die hij zocht. Het was de hele dag druk geweest, vol met mensen, en hij had nog geen kans gehad om haar alleen te zien. Ze hadden in de zomer veel tijd doorgebracht, met z’n tweeën en weinig mensen om hen heen, waardoor het vreemd haar nu weer op school te zien, waar ze verre van alleen waren.
          “Hallo daar.” Nonchalant legde Cas zijn arm rondom Aiofe’s schouder. “Beschouw Aiofe bij deze als gekidnapt. Ik beloof plechtig haar weer heelhuids af te leveren,” vertelde hij haar vrienden, waarna hij haar de Great Hall loodste. De gangen wemelden nog met mensen, wat waarschijnlijk voorlopig nog wel zou blijven.
          “Op naar buiten?” opperde Cas. Een brede lach verscheen op zijn gezicht en hij trok haar voorzichtig de deuren uit. De koud sloeg gelijk toe, maar wonder boven wonder regende het niet. “Volgende keer moeten we thee of koffie meenemen,” mompelde hij, meer tegen zichzelf dan tegen Aiofe. Het was in elk geval stil, alle geluiden binnen gesloten. Zelfs een druktemaker als Cas had daar soms behoefte aan. “Ik had nog wat wat voor je meegenomen voor in de trein, maar uh…” Met een schaapachtige lach haalde hij de zak met snoepjes uit de binnenkant van zijn gewaad. De zak was al voor de helft leeggeroofd. “Ik kreeg honger.”


    To the stars who listen — and the dreams that are answered