• Pure Times Are Over
    Rollentopic            Praattopic 5


    Inter Orbis Terrarum
    Metanoia Academy


    Het Inter Orbis Terrarum, oftewel de Tussenwereld, is een wereld die zich bevind tussen het sterfelijke leven en de onsterfelijkheid. De Metanoia Academy is het enige gebouw in deze tussenwereld, voor de rest zal men enkel natuur en dichtbegroeide bebossing kunnen vinden. Echter is deze niet zo uitgestrekt als je zou verwachten. Sommige leerlingen krijgen het zelfs voor elkaar om stiekem weg te sluipen naar de rand van de Tussenwereld waar de grens ligt naar het Demonenrijk waar het uitgaansleven hoog aangeschreven staat.
          De leerlingen aan de academie worden volitare’s genoemd. De kinderen worden opgeleid om te bepalen wie ze de rest van hun leven willen dienen; de Heer of de Duivel. Het is een keuze die uiterst serieus genomen moet worden, hoewel niet alle volitare’s deze keuze vanuit het hart kunnen maken. Ze worden in de gaten gehouden en vaak beïnvloed door de volleerde Engelen en Demonen die zich in het Metanoia bevinden.

    Het gebouw zelf ziet eruit alsof het een oorsprong heeft van maar liefst duizenden jaren geleden, wat ook zeker het geval is. Ondanks deze oudheid en het feit dat op sommige plekken het kasteel langzaam in verval raakt, is het toch voor iedereen duidelijk dat hij nooit in zal storten. Over elke versiering in het marmer en steen is nagedacht. Daarbij is elke millimeter versierd met inkervingen en details, sommige onleesbaar aangezien ze vergaan zijn door de tand des tijds. De waterspuwers die waken over het gebouw hebben zowel de vorm van Engelen als Demonen, maar zijn ook aanwezig in de vorm van draken, paarden, honden en andere dieren.









    Volitares

    Charlize      ♢      The Queen of Mean      ♢      Veda
    Dinah      ♢      The Devilish Angel      ♢      Veda
    Zibiah      ♢      The Witchling      ♢      Veda
    Evelynn      ♢      The Girl That Went Rogue      ♢      Enjoy_20
    Alyssa      ♢      Ray of Sunshine      ♢      Enjoy_20
    Florence      ♢      The Queen of Hearts      ♢      Iotte
    Kali      ♢      The Little Rascal      ♢      Morrigann
    Zuzana      ♢      The Fluffball      ♢      Morrigann
    Leya      ♢      Persephone      ♢      Morrigann
    Aristotle      ♢      Status incoming      ♢      Morrigann
    Lara      ♢      The Sacrificed      ♢      calice
    Valentina      ♢      The Fair-feathered One      ♢      Dimitrescu
    Ramsey      ♢      The Troublemaker      ♢      calice
    Salem      ♢      Prince Charming      ♢      calice
    Elias      ♢      The Half-blood      ♢      Fika
    Jonah      ♢      The Fallen King      ♢      Fika
    Elijah      ♢      The Invisible Ink      ♢      Raccoon
    Luca      ♢      The New White King      ♢      Raccoon
    Donovan      ♢      The Mysterious One      ♢      Iotte
    Laslo      ♢      The Morally Grey      ♢      Amren
    Gabrièl      ♢      Lucifer Jr.      ♢      Amren
    Jouka      ♢      The Golden Advisor      ♢      Helvar
    Asherah      ♢      The Dark Princess      ♢      Epione
    Sorin      ♢      The Artist      ♢      Epione


    Docenten

    Asteria      ♢      Leer van het Sterfelijke en Onsterfelijke      ♢      Veda
    Evicka      ♢      Taken van een Aartsengel & Schoolpsycholoog      ♢      Veda
    Kenna      ♢      Taken van een Helbewaker & Taken van een Schaduw      ♢      Veda
    Yuliya      ♢      Demonenleer      ♢      Amren
    Jacob      ♢      Engelenleer      ♢      calice
    Belial      ♢      Zelfverdediging & Invaller Boogschieten      ♢      Raccoon
    Cyrus      ♢      Taken van een Adviseur & Schermen      ♢      Raccoon





                                                                                                   

    Regels

    — Quizlet huisregels
    — Zowel Engels als Nederlands is toegestaan
    — 16+ is toegestaan, wel aangeven aan begin van de post
    — Minimale woordenaantal staat op 150 woorden
    — Alleen ik, Nikita, maak de nieuwe topics aan
    — Vermelding post; naam, locatie en gezelschap
    — Laten we met z'n allen weer wat leven brengen op Q!




                                                                                                   

    Kamerindeling

    Ira : Evelynn, Laslo, Ramsey, Charlize
    Castitas : Sorin, Alyssa, Elias, Leya
    Acedia : Florence, Lara, Jouka, Aristotle
    Industria: Donovan, Elijah, Zibiah, Zuzana
    Humanitas : Dinah, Kali, Gabriél, Salem
    Temperantia : Luca, Valentina, Asherah, Jonah

    [ bericht aangepast door Kirsi op 17 juli 2021 - 11:18 ]


    I have seen my own sun darkened


    Evelynn
    20 | The girl who went roque | With Las | binnenplaats | Outfit


    ”Some people are not meant to be tamed."

          Een lichte verbazing had tijdens het gesprek door Eve haar hoofd gespeeld. Ze was nuchter en kon Las meer dan een enkele minuut uitstaan? De wonderen waren de wereld nog niet uit. Hoe hard ze het ook probeerde niet toe te geven voelde ze diep van binnen toch nog een zwak voor de jongen. “Wat ben je toch ontzettend lief dat je rekening wilt houden met mijn voorkeuren,” Eve knikte instemmend terwijl ze haar vlakke hand onder haar kin plaatste, haar hoofd iets kantelde en hem een overdreven glimlach schonk. Haar gespeelde zoetheid werd onderbroken door een rode lok die voor haar gezicht viel. Laslo leek geen moment te aarzelen en duwde de pluk zacht achter haar oor. De vertrouwdheid van zijn genegenheid beangstigde Eve lichtjes. ”Een haatdragende ex ben je zeker, Eve,” zei Laslo grinnikend waardoor het duidelijk werd dat de jongen de woorden op geen enkele manier meende. Opnieuw ging er lichte verbazing door de dame heen. Ze was de laatste jaren nou niet bepaald aardig voor hem geweest. Na de jongen zijn opmerking had Eve kort met haar ogen gerold waarna Las zijn mondhoeken zich vormde tot een brede grijns. Pas vanaf dat moment viel de roodharige haar blik op Ramsey die niet ver van hun vandaan stond samen met Kali – hoe kon het ook anders. Ramsey zijn blik stond op onweer en nog voor ze er erg in had, had ook Las zich omgedraaid. Hij stak nonchalant zijn middelvinger naar de starende jongen op. Eve had Las zijn arm zacht maar snel vastgepakt om de actie te onderbreken maar was al te laat. No way dat Ramsey de handeling niet gezien had. "Niet doen." had ze zacht gemompeld. Het laatste wat ze wilde was een scene op de eerste dag. ”Je moet je pitbull beter trainen, hij ziet eruit alsof hij mijn nek eruit wilt rukken met zijn tanden, terwijl ik gewoon een leuk gesprekje met je heb,” Eve had het niet kunnen laten ook al wilde ze graag serieus blijven maar had kort gelachen om de jongen zijn woorden. "Ik zal hem wel een keer meenemen naar een hondencursus." bleef de dame in haar lacherige bui hangen. Ze herpakte zich echter snel. "Nee, maar serieus, probeer het te negeren. Ik praat toch wel met wie ik zelf wil." voegde de dame aan haar eerdere woorden toe. Waar Eve Ramsey niet graag pissed off wilde maken, was het wel de waarheid. Als hij met Kali en Florence kon flirten waarom kon zij dan niet normaal met Las praten?

    Laslo zette zijn hand op zijn borst en keek quasi-beledigd toen Eve zei dat ze meer voor de alcohol kwam dan voor hem. “Auch, mijn hart zegt krak,” reageerde hij waarna deed alsof hij een traan wegveegde. Hierna rolde er een lach over zijn lippen die voor Eve aanstekelijk werkte.
    “Moet wel toegeven, de alcohol was ook wel erg sterk in die club. Beste dat ik in een lange tijd heb gehad denk ik. Ik zou je het slechts half kwalijk nemen als je die woorden meende.” Eve had geglimlacht. "Ja, het was goed spul." stemde ze met de jongen in. Het was duidelijk sterk genoeg geweest om deze twee weer aan de praat te krijgen. “Nou ik ben blij dat je me weer tolereert. Dan zijn mijn inspanningen om mijn fout goed te maken toch niet voor niets geweest,” De redhead voelde hoe de jongen haar hand voorzichtig vastpakte en er licht in kneep. Ze kon haar vinger er niet opleggen maar voelde een bepaalde spanning tussen hen. Alsof hij haar elk moment kon gaan zoenen. Eve wist dat dit een absurde gedachte was, maar wist niet hoe ze de korte spanning anders zou moeten omschrijven. Haar ogen schoten kort door de ruimte heen op zoek naar Lara. Ze moest haar beste vriendin straks echt hoognodig spreken. Eve had om de situatie luchtig te houden gevraagd of de jongen zin had in vanavond. ”Of ik zin heb in ronde twee? Evie–" Bij het horen van de afkorting van haar naam voelde ze lichte verwarring. Het was de afkorting die hij tijdens hun relatie altijd voor haar had gebruikt. "je weet wel tegen wie je praat toch? Wat is dat nu weer voor een vraag. Natuurlijk heb ik zin in ronde twee. Ik weet niet wat Dev allemaal geregeld heeft, maar hem kennende zal het wel goed zijn. Ik geloof dat hij ongeveer heel Metanoia en het demonen realm heeft uitgenodigd.” De kenmerkende grijns verscheen opnieuw op de jongen zijn gezicht waarna Eve hetzelfde deed. Zij wist wel wat Dev allemaal geregeld had en het zou zeker niet teleurstellen. "Oh, hij zal je zeker niet teleurstellen." zei ze dan ook expres om Las nieuwsgierig te maken. Eve haar ogen gleden over de jongen zijn lippen heen, waar hij kort op beet, om vervolgens opnieuw zijn blik te vinden. Schaamteloos staarde hij haar aan. Wat ging hij doen? Wat ging hij zeggen? ”Evie, zou ik vanavond een dans van je kunnen stelen? Slechts een enkele, de rest van de avond mag je met Ramsey doorbrengen. Al begrijp ik absoluut niet wat je in die mislukte abortie ziet, maar smaken verschillen nu eenmaal, hè?” Eve voelde gemixte emoties. Ze was gevleid dat hij met haar wilde dansen maar voelde zich ergens aangevallen door de jongen zijn kritiek op Ramsey. "Hm, ik snapte ook niet wat je in Kali zag tijdens onze relatie dus smaken verschillen zeker." had ze scherp geantwoord. "Maar als je het vanavond op een aardigere manier vraagt, zeg ik misschien wel ja. Al beloof ik niets." had ze er wat aardiger aan toegevoegd. Voor Eve haar hoofd nog meer op hol kon slaan was daar Dinah to the rescue.


    ”Feel like making a deal with the devil?"

    [ bericht aangepast door Enjoy_20 op 26 mei 2021 - 13:04 ]

          ISARA     
    pure soul, soft heart
    18 • Angel • with Aly • at binnenplaats


    She sees and calls out the good in them that they can’t even see themselves

    Isara had zich na de speech van Asteria verplaatst naar een van de pilaren van het kasteel, en op dit moment het rustigste plekje van het plein. “Hey you!” Begroette de goedlachse brunette Isara, waarna een knuffel volgde. Een glimlach verscheen op het gezicht van Isara bij het zien van haar vriendin. “Kijk eens wat ik heb meegenomen.” Ging Aly enthousiast verder terwijl ze een plastic bakje triomfantelijk omhoog hield. De meiden hadden gister samen gekookt en de overheerlijke brownie was door een klein inschattingsfoutje helaas niet meer opgegaan. Zo hadden de twee voor een heel weeshuis aan eten gemaakt en waren ze na het hoofdgerecht al tonnetje rond. “Oh en geen zorgen, ik ken de chefs persoonlijk.” Ging Aly grappend verder. “Het moeten wel hele getalenteerde chefs zijn, de geur alleen al laat me kwijlen.” Grapte Isara terug en pakte een brownie uit het bakje die Alyssa haar voorhield. “Hoe leuk dat we samen bij Evicka zitten," De enthousiasme van Aly was aanstekelijk. Isara had zin in dit jaar. "wat dat betreft hebben we het wel getroffen. Veel andere keken niet erg blij maar misschien komt dat vooral door slaapgebrek." Ging Aly onverstoorbaar verder. Dat kon Isara beamen. De meeste van hun jaargenoten leken voor de tweede keer gestorven te zijn. Of ze zich ook zo voelde was een tweede. Waar Aly’s ogen die van Luca zochten, gleden die van Isara over het plein opzoek naar Ruhn. Zo ver zij wist had Ruhn de gehele nacht zitten schilderen. Isara zag hem graag doen wat hij het liefste deed, maar gunde hem zijn alone time gedurende dit creatieve proces. Ze zou hem straks wel even op gaan zoeken. "Ga jij vanavond trouwens naar het feestje van Laslo? Iedereen is uitgenodigd hoorde ik?" Haalde Alyssa Isara uit haar gedachte. In haar stem hoorde de blondine een lichte twijfel. Isara wist maar al te goed waar deze twijfel vandaan kwam. “Het lijkt me wel leuk om te gaan.” Begon Isara, terwijl ze haar hand geruststellend even op Aly’s arm legde. “Ik vind dat we moeten gaan.” Ging Isara verder. “Geen zorgen, ik blijf bij je! Ik zal je geen moment uit het oog verliezen, we gaan er een leuke tijd van maken!” Voegde ze er nog aan toe. Niet alleen doelend op het verjaardagsfeestje van Laslo, maar op heel hun laatste jaar samen.

    [ bericht aangepast door Iotte op 28 mei 2021 - 16:08 ]


    not everyone you lose is a loss.

    ℟𝕒𝕞𝕤𝕖𝕪
    I'm crazy, but you like that, I bite back
    Volitare • 20 years old • The Troublemaker • Binnenplaats • moodKali Eve, Laslo and Flo


    * *kuch kuch* speeltopic 1
    "𝔻us die date he?” vroeg Ramsey met een tevreden grijns op zijn gezicht. “En wie bepaalt wat we gaan doen? Jij of ik?”
    Ramsey keek over de schouder van Kali heen en was gefocust op Evelynn, die aan het praten was met Laslo. Ze zag er goed uit met haar lange rode haren en korte zwarte jurkje. Voor een moment testte hij of hij eronder kon kijken... helaas, geen succes. Haar jurkje was net iets te lang. Zijn ogen vonden die van Eve, een vreemd gevoel vulde Ramsey zijn maag. Dat effect had Eve nu al een tijdje op hem. Zo fijn als het gevoel was wanneer hij in de ogen van Eve keek, zo chagrijnig werd hij bij het zien van Laslo zijn kop. De jongen had zich omgedraaid en stak een middelvinger naar Ramsey op.
    What the fuck?
    Ramsey balde zijn vuisten, beet zijn tanden stevig op elkaar en snoof luid. Wie dacht hij wel niet dat hij was?
    “Je bent één detail vergeten van onze weddenschap, prinses.” Kali haar gebruikelijke koosnaampje voor hem, wat hem meestal wel wist op te vrolijken, had nu niet het gewenste effect. “Onze weddenschap was dat we op date zouden gaan als je in het laatste jaar terecht kwam… maar we hebben niet afgesproken wanneer we dan op een date gaan. Kan vandaag zijn. Of morgen. Of over een paar maanden.”
    Kali leek haar opmerking erg amusant te vinden. “Maar, als het eenmaal zo ver is, dan mag jij gerust bepalen wat we gaan doen.” zei ze en ze gaf hem een klapje op zijn hoofd. “Ik zal je laten weten wanneer ik tijd heb.”
    Laslo was één ding, maar dit?! Ramsey trok zijn wenkbrauwen op uit ongeloof en schudde zijn hoofd. Hij liep zijn hele fucking leven al achter Kali aan. En had haar al een miljoen keer mee op date gevraagd, waarop zij steevast nee antwoordde. Nee, leuk joh, Kal dacht hij. Dit kon er ook nog wel bij. Vannacht lag ze nog in zijn bed, maar nu, zelfs nu, na al die jaren, wou ze niet eens één keer met hem op date?
    "Weet je wat, Kali?" begon hij op een zwaar geïrriteerde toon. "Laat die date maar zitten." Hij begon nu echt boos te worden. "Ik hoef je gezicht vandaag niet meer te zien."
    Met zijn schouder beukte hij tegen die van Kali aan en liep langs haar heen.
    Ze zocht het maar uit, er waren genoeg anderen die wél in hem geïnteresseerd waren.

    Het liefst was hij nu op Laslo afgestormd om hem tegen de grond te slaan en een paar flinke klappen te verkopen. Maar uit voorgaande jaren* had hij geleerd om geen gevechten te beginnen waar docenten bij waren. Belial zou het nog wel kunnen waarderen, maar die stuck up witgevleugelde freaks hadden geen humor. Daarnaast zag die nieuwe aartsengel eruit alsof ze al maanden geen goede beurt gehad heeft. Hij was niet van plan zichzelf op te offeren zodat zij haar frustraties op hem kwijt kon... ten minste, niet op de manier die zij waarschijnlijk in gedachte had. Bovendien was zijn nieuwe mentor Yuliya ook aanwezig. De enige reden dat hij haar had gekozen, was dat hij haar wel beter wou leren kennen buiten de lessen om. Gewoon hij en Yuliya. Ramsey was nieuwsgierig of ze dan ook nog zo feisty was, iets waar hij absoluut niets op tegen had. Maar uit de menigte geplukt worden, zou geen goede start van hun relatie zijn.

    Als de engel die ze was kwam net op dat moment Florence voorbij lopen. Perfecte timing.
    "Flo!" riep Ramsey, hij trok een sprintje naar haar toe en sloeg zijn arm om haar schouder. "The Queen of Hearts herself."
    Hij wist niet zeker of Florence er erg van gecharmeerd van zou zijn dat hij haar nu mee sleurde in de chaos, maar dat was zijn probleem niet.
    Ze kon het vast wel waarderen, bedacht hij zich toen, na al die tijd met Luca was ze nu wel toe aan iemand die iets spannender was dan die saaie bal gehakt van een nieuwe White King. Ook al was ze tot nu toe nog niet echt op zijn geflirt in gegaan.
    "Heb je een leuke ochtend?" vroeg hij haar dan ook extra galant. Ze kon hem niet het hele jaar blijven weerstaan, dat wist hij gewoon zeker. Het feit dat Flo zo hard to get speelde bij hem, zorgde ervoor dat hij extra gemotiveerd raakte. Het was een spel geworden die hij moest winnen.

    "Jullie ook goedemorgen." Ramsey zijn stem was hard en vrolijk. Met Florence onder zijn linkerarm liep hij op Laslo, Dinah en Eve af. Met zijn rechterhand gaf hij een harde klap op Laslo zijn bil. "Als je mijn aandacht wilt, kun je dat ook gewoon zeggen, Las." zei Ramsey geamuseerd. Hij cirkelde om Eve heen, liet Florence los en kuste Eve op haar wang. "Valt hij je lastig? Je weet dat je altijd naar mij toe kan komen, toch?" liet hij haar weten en gaf haar een speelse knipoog.
    Of het een probleem vormde dat hij tegelijk met Flo en Eve stond? Natuurlijk niet. Hij was niet zoals Laslo, die van al z'n relaties een zooitje leek te maken. Kali daargelaten... Hij flirtte al een tijdje met Flo, maar als dat al verboden was? Daarnaast was er zeker wel wat gaande tussen Eve en hem, maar ze hadden nog niet eens gezoend. Samenvattend hadden geen van beide dames een reden om boos op hem te worden, was Ramsey zijn logica. Dat hij nu met hen allebei stond in plaats van Kali, maakte de situatie nog zoveel mooier dan hij al was.
    "Is er vanavond geen feestje?" gooide hij in de groep. "Leuk, spontaan, zo'n feest om het begin van ons laatste jaar te vieren."
    Ramsey wist dat het feest werd georganiseerd voor Laslo en hoopte dat hij zou happen op zijn opmerking.

    [ bericht aangepast door calice op 27 mei 2021 - 12:30 ]


    you're my wonderland


    ZUZANA
    she had magic in her eyes even the stars envied
    nineteen • fluffball • outfit minus accessoires • luca and don • binnenplaats

    Stilletjes keek Zuze toe hoe Luca de paracetamol doorslikte. Bij Las had ze gisteravond al wat klaar gelegd op zijn nachtkastje, maar aan zijn huidige staat te zien ging het vrij goed met hem. Langs Luca’s schouders spiekte ze hoe hij met Evelyn aan het praten was. De sterren en planeten waren het niet met haar eens, maar stiekem vond ze het wel een leuk stelletje, hoewel ze betwijfelde of het ooit weer iets zou worden tussen die twee met hun geschiedenis.
          Haar aandacht gleed weer terug naar de engel voor haar toen hij haar een vraag stelde. “Het was gezelliger dan ik had verwacht,” gaf ze toe. Sinds Mik zijn keuze was ze nieuwsgieriger geworden naar het demonenrijk en Las’ feestje was een goede eerste ontdekkingstap. “Het is leuk om mensen te zien dansen. Wist je dat demonen nog best geinteresseerd zijn in astrologie? Ze vonden het niet zo leuk toen Laslo me wegsleepte.” Zuze zat net halverwege iemands verhaal toen hij was komen opdagen. “Zijn die clubs altijd zo…” Ze beet twijfelend op haar lip. “Zo druk?” Ze kon het niet laten om een opmerking te maken over Luca’s dansskills, of meer gebrek daar aan. De blos op zijn wangen liet haar lichtelijk glimlachen.
          "Ik ga het toch ietsje rustiger aandoen denk ik..." Hij haalde een hand door zijn haar, waarbij er een kleine cascade van glitters naar beneden viel. Zuzana’s ogen lichtten onmiddelijk op. Zonder er over na te denken zette ze een kleine stap naar voren, terwijl Luca verder praatte, en liet ze haar smalle hand door zijn haar gaan, opzoek naar de glitters. "...Al hoop ik vanavond toch een een dansje met jou te placeren, als je daar zin in hebt natuurlijk."
          Haar hand kwam tot stilstand in zijn donkere lokken en haar wangen kleurden langzaam aan rood. Had ze dat goed gehoord? Haar groene ogen gleden naar zijn gezicht, waar ze ook een blos vond.
          “Haar antwoord is nee, daar heeft ze geen zin in,” kwam een lage, mannelijk stem tussen beide, voor de vraag überhaupt goed en wel tot haar was doorgedrongen.
          Zuze’s mond viel een stukje open van verontwaardiging en langzaam draaide ze zich om. Donovan. Ze voelde zich net als een betrapt kind met haar hand in de snoeppot. En Luca was het snoepje. Don keek nog knorriger dan normaal. Er viel een stilte van enkele seconden waarin ze van Luca naar Don keek. “Nee,” zei ze resoluut. “Als in, nee tegen jou,” verduidelijkte Zuze, waarbij ze Don aankeek. Het liefst duwde ze hem nu weg achter een of andere pilaar. Of plant. Of iets. Haar blik viel op haar met glitter bedekte hand, waarna ze weer naar Don keek. Zonder pardon overbrugde ze de afstand tussen hun en veegde ze de glitters van haar hand af aan zijn wangen. “Misschien word je zo wat vrolijker. Jij hebt wat glitters nodig in je leven,” besloot ze. Voor in hoeverre ze er in staat was, gaf ze Don een waarschuwende blik, voor ze zich weer omdraaide naar Luca. Haar wangen waren nog steeds rood, zowel van Luca’s vraag als de schaamte die Don veroorzaakt had. Haar hart bonkte luid in haar keel en het zou haar niet verbazen als beide jongens het konden horen. “In tegenstelling tot wat Don zegt, wil ik wel met je dansen.” Als het mogelijk was om dood te gaan van de zenuwen, dan had ze dat zo juist wel gedaan. Zuze had nog altijd spijt van haar keuze om hem enkele jaren geleden af te wijzen. “Ik kan niet beloven dat je voeten veilig zullen zijn. Maar die van mij denk ik ook niet, als ik op gisteravond moet af gaan.”

    [ bericht aangepast door Shadowsinger op 26 mei 2021 - 21:02 ]


    To the stars who listen — and the dreams that are answered

    ☾       Dinah      ☽

    It is hard to sleep when your heart is at war with your mind

    20 years ⋆ The Devilish Angel ⋆ Outfit ⋆ Courtyard ⋆ Laslo, Evelynn & Ramsey




    Ik wierp Devrim een plagende handkus toe, wetend dat we hier beide van gruwelden, en liep met tassen en al in de richting van Laslo. Hij stond met zijn rug naar me toe waardoor ik hem een vriendelijk tikje tegen zijn achterhoofd gaf om zijn aandacht te trekken.
          “Ik snap dat Evelynn zeer aantrekkelijk gezelschap is, maar ik kom je aandacht even stelen, Lassy,” zei ik met een grote glimlach op mijn gezicht, wetende wat voor een effect die bijnaam op hem zou hebben. Ik pleurde mijn tassen aan de kant zodat ik hem om zijn nek kon vliegen. “Sorry, dat ik niet op je feestje kon komen gisteravond.” Ik keek naar hem op met een verontschuldigende uitdrukking op zijn gezicht.
          Net op het moment dat ik tegen Evelynn wilde zeggen dat ze Laslo weer voor haarzelf mocht hebben, voegde onze geliefde Ramsey zich bij ons gezelschap. Hoewel ik het niet eens was met Ramsey zijn methode had hij soms goede dagen ertussen zitten. Tenminste, anders kon ik het nauwelijks geloven dat mijn beide vriendinnen (Kali & Evelynn) hem zagen zitten. Beide hadden ze immers best hoge standaarden in een man, dat hoopte ik dan maar.
          Terwijl Ramsey het woord tot Laslo richtte, kwam ik dichterbij Eve staan. “Dus, zeg eens,” fluisterde ik. “Heb je een reddende engel nodig? Niet dat je deze situatie niet zelf aankan. Ik heb immers je rechtse hoek aan den lijven ondervonden.”


    I have seen my own sun darkened

    LASLO
    The Morally Grey • 25 • courtyard • with Evelynn

    Voordat Laslo zich besefte wat voor een gedoe het opsteken van een middelvinger naar Ramsey hem ging brengen en Evelynn hem van de actie kon weerhouden, had hij het al gedaan. Zonder er een moment spijt van te hebben. Een grijns verspreidde over zijn gezicht bij het zien van Ramsey’s reactie. Oh die jongen kon absoluut niks hebben. Daarna draaide hij zich weer terug naar de dame met wie hij aan het praten was.
          ”Een hondencursus lijkt me zeker een goede plek voor Ramsey om wat manieren aan te leren. Die heeft de jongen namelijk duidelijk niet,” zei Laslo terug, evenmin lachend. Het was lang geleden dat hij zo aan het grappen was met zijn roodharige ex-vriendin. Hij zuchtte bij haar andere woorden. Negeren. Alsof Ramsey een niets-aan-de-wereld-toevoegende pestkop was die Laslo allemaal slechte woorden noemde. Al was Ramsey op zich wel zo te beschrijven. “Die jongen is lastig te negeren als zijn penis al jaloers wordt wanneer hij ons alleen ziet praten, Eve. Maar ik waardeer het dat hij je niet weerhoudt van je eigen keuzes maken, zo controlerend is hij dan ook weer niet.”
          De spanning tussen de twee was duidelijk voelbaar, iets wat lang afwezig was geweest. Evelynn leek niet goed te weten hoe ze daarmee om moest gaan en leek haastig op zoek naar een ander persoon. Blijkbaar was degene onvindbaar en dus besloot Evelynn een ander onderwerp aan te slaan: het feestje vanavond. Er verscheen een soortgelijke grijns op haar gezicht als dat Laslo op zijn lippen had hangen. Het was duidelijk dat de dame meer van het feestje afwist dan hem en hij raakte nu wel heel benieuwd.
          ”Je gaat mij er zeker niks over vertellen, of wel? Ook niet als ik je heel lief aankijk?” vroeg Laslo aan Evelynn, terwijl hij bambi-ogen probeerde na te doen. Hoewel hij absoluut van verrassingsfeestjes hield, kon zijn nieuwsgierigheid het niet meer aan en wilde hij op zijn minst kleine details weten. Laslo nam uiteindelijk het risico om de dame te vragen om een dans, hopende dat ze ja zou zeggen door het goede gesprek dat ze hadden, maar het bleek al snel dat hij het totaal verkeerd had aangepakt. Laslo’s kenmerkende grijns viel van zijn gezicht af en hij haalde een hand door zijn ogen.
          Evelynn’s opmerking raakte hem direct in zijn hart. Het was niet zozeer dat ze fout zat, wat het alleen maar pijnlijker maakte. Kali was degene met wie hij was vreemdgegaan. Laslo had kunnen weten dat een leuk gesprek niet gelijk al haar wrok zou wegvagen. Zijn verraad deed Evelynn nog steeds zeer. Laslo nam het haar niet kwalijk of iets, maar hij kon wel dromen dat hij na een kleine twee jaar wel vergeven zou zijn.
          ”Evelynn, je weet toch dat ik spijt heb van die actie,” zei Laslo zachtjes. Hij zuchtte ongemakkelijk. Dit is niet hoe hij zijn eerste dag van het laatste jaar wilde laten verlopen. “Maar ik zal het vanavond op een betere manier vragen, beloofd.” Hij gaf Evelynn weer een kleine glimlach. Op dat moment kwam Dinah gelukkig tot de redding, die het ongemakkelijk wordende gesprek onderbrak. Hij omhelsde de dame en liet haar daarna weer los.
          ”Oh het geeft niet, zolang je er vanavond maar wel bent, want anders maak je me wel heel verdrietig,” zei hij, een smalle glimlach nog steeds om zijn lippen. Hij blikte even kort naar Evelynn, kon zichzelf wel voor zijn kop slaan om de domme opmerking die hij had gemaakt. Hij wist dat hij op dit moment omringt was door exen, maar gelukkig was het met Dinah goed uitgegaan. Laslo wilde een volgende opmerking maken, toen hij opeens een onaangenaam geluid in zijn oren hoorde, waarna een harde klap tegen zijn bil volgde. Dat moest Ramsey wel zijn.
          Laslo’s gezicht stond instant op onweer. Die jongen kon ook echt niks alleen laten, vreselijk was hij. Laslo draaide zich naar Ramsey en zag dat hij Florence had meegenomen. Waarom wist hij niet, maar zoveel dingen die Ramsey deed waren onbegrijpelijk en dom. “Ik zou niet eens je aandacht willen als ik ervoor betaalt werd, grapjas,” zei Laslo tegen de jongen, waarna hij met zijn ogen rolde. Zijn handen balden zich ondertussen tot vuisten. Hij wilde niet op zijn eerste dag al iemand in elkaar slaan en in de problemen komen, maar Ramsey haalde nu al het bloed onder zijn nagels vandaan.
          ”Volgens mij is de enige die haar op dit moment lastigvalt jij,” zei Laslo tegen het onderkruipsel. Hij drukte zijn nagels in zijn huid om zich te weerhouden. Hij wilde niet zijn eerste dag in Belial’s kantoor doorbrengen, als die man een simpel gevecht als dit al kon schelen. Waarschijnlijk zou hij het alleen doen omdat het van hem verwacht werd en verder niks met de situatie doen. “Kan je niet gewoon oprotten? Je ziet toch dat ik met haar in gesprek was? Of is je zwakke ego zo gekrenkt door mijn middelvinger dat je niet anders kan dan mijn tijd verdoen?” Laslo keek Ramsey uitdagend aan.
          ”Goedemorgen trouwens, Florence, heb je een goede nacht gehad? Vanavond ben je er ook bij toch? Ik heb je gisteravond wel gemist moet ik zeggen,” zei Laslo daarna, besloten om Ramsey maar gewoon te negeren. Een reactie is immers precies wat de jongen wilde. Aandacht, op welke manier het ook verkregen werd, daar geilde Ramsey op. Laslo gaf Florence een grote glimlach, waarna hij zich weer wilde focussen op zijn exen. Het onderkruipsel leek echter nog niet uitgepraat en dit was het moment dat Laslo toch echt zijn geduld verloor.
          In plaats van te reageren met woorden, gooide Laslo zijn vuist in Ramsey’s gezicht. Het was jammer dat ze als volitaires niet meer konden bloeden en niet meer gewond konden raken, want hij had geld betaald om het bloed uit Ramsey’s neusgaten te zien lopen. Dat was wel het minste wat de eikel verdiende. “Je weet net zoals iedereen in deze ruimte dat vanavond het beste feest van het jaar gegeven gaat worden, maar jouw uitnodiging is hierbij ingetrokken. Verbaasd me sowieso dat Dev in eerst instantie ook aan jou heeft gedacht.
          Die gozer zou inmiddels wel beter moeten weten, maar misschien deed hij het uit liefdadigheid, omdat arme Ramsey anders alleen op zijn kamer zou moeten doorbrengen, terwijl wij de tijd van ons leven hebben,” zei Laslo, zijn ogen vuurspuwend.
          Nee, hij snapte absoluut niet wat al de dames in deze volwassen kleuter zagen en hoe hij het ooit tot het laatste jaar had geschopt voor zijn vijfentwintigste. Het was overduidelijk dat Ramsey’s brein nog totaal onderontwikkeld was en hij niet in staat was zich als een goed-functionerende demoon te gedragen. Al hoopte hij ergens stiekem dat Ramsey in de toekomst de verkeerde persoon boos maakte en in de diepte van de Hel werd gegooid om te werken als een no-name slaaf van iemand. Meer dan dat verdiende de jongen toch niet en gezien Ramsey ook geen brein bezat, was er ook niet veel ander werk voor hem beschikbaar.



    [ bericht aangepast door Starsight op 27 mei 2021 - 15:23 ]


    The quickest way to a man's heart is through the fourth and fifth ribs.

    EVICKA
    247.000 years      —      Oldest Archangel      —      Outfit      —      Courtyard      —       w. Jacob


    "the woman with the highest walls — "

    " — have the deepest love."


    Jacob stelde voor om samen koffie te halen en met een dankbaar knikje ging ik in op zijn aanbod. Ik wist hoeveel moeite hij had met contact en ondanks onze 200 jaar aan vriendschap probeerde ik hem nog steeds zoveel mogelijk de ruimte te bieden. Onderweg vroeg ik of hij binnenkort misschien tijd zag om eens bij te kletsen, een aanbod waar hij gretig op in ging.
          “Ik ben echt blij dat je dit jaar naar Metanoia bent gekomen, we kunnen je hier goed gebruiken.” Ik glimlachte goedbedoeld. “Wat fijn om te horen. Ik hoop dat anderen hier net zo over denken,” zei ik waarna ik zijn blik volgde in de richting van de drie docenten die ik voor de aardse vakantie nog had gesproken. Met Jaromir had ik al een langere geschiedenis, eentje waar ik liever niet aan terugdacht. Graag wilde ik de aantrekkingskracht die ik toentertijd gevoeld had zo snel mogelijk vergeten.
          Gelukkig wist Jacob mijn aandacht te trekken door te vragen naar mijn mentorleerlingen. “Jazeker!” wist ik enthousiaster uit te brengen dan ik me daadwerkelijk bij het idee voelde. Natuurlijk leken Alyssa, Isara en Aiden prima studenten die goed hun best deden en keek ik ernaar uit hen te begeleiden, maar ik was hier niet naartoe gekomen uit vrije wil. “Volgens mij heb ik de twee dames al gespot,” zei ik met een hoofdknikje in de goede richting.
          Mede dat ik Isara en Alyssa aanwijs, springen me een groepje leerlingen in het oog met vleugels die behoren tot de meer donkere kleurschakeringen. “Dat is Laslo, nietwaar? Hij staat onder Belial’s hoede.” Ik nam bedenkelijk een slok van mijn koffie en keek toe hoe de jongeman een andere volitare onder de naam Ramsey een klap verkocht. Met samengeknepen ogen hield ik het schouwspel in de gaten, klaar om beide mannen uit elkaar te halen, mocht dit nodig zijn. Mijn aura maakte ik iets meer zichtbaar zodat de volitares dit ook zouden voelen.
          “En wie zijn jouw mentorleerlingen? Heb je een goed gevoel over ze?” vroeg ik Jacob zonder mijn ogen van Ramsey, Laslo, Evelynn, Florence en Dinah af te houden.


    I have seen my own sun darkened

          FLORENCE     
    She is a saint with the lips of a sinner and an angel with a devilish kiss
    19 • queen of hearts • with ramsey, evelynn, dinah, laslo • at binnenplaats



    In trying to avoid one sin, I've committed another


    Florence was laat geweest voor de welkomspeech van Asteria. Veel te laat. Ze was nog goed brak van de avond ervoor en had zichzelf met moeite uit bed weten te hijsen. Niet haar bed, besefte ze later. Beelden van de afgelopen nacht waren voorbij geflitst en herinneringen kwamen terug. Samen met Kali was Florence gister naar het pre-verjaardagsfeestje van Laslo gegaan. Lang waren de twee vriendinnen niet gebleven. Het feestje van Laslo was namelijk niet hun eind bestemming, maar een tussenstop om goed lam te worden. Het echte werk was een feest van een oudere demon die Kali en Florence tijdens het stappen afgelopen zomer hadden ontmoet. Het uitgaansleven in het Demonenrijk stond hoog aangeschreven. Dat wist iedereen op Metanoia, maar gisteravond sloeg alles. Afgelopen avond was er een voor in de boeken. Veel kon Florence zich echter niet herinneren. Zo had ze geen idee naast wie of waar ze wakker was geworden noch wat zijn naam was. Zij en Kali hadden wat gedanst en de alcohol had rijkelijk gevloeid. In de hoek van de club had Florence een knappe oudere demon gespot die haar aandacht had weten te trekken. Blikken waren uitgewisseld, en hier en daar was wat geflirt. Na er heel de avond omheen te hebben gedraaid en haar spelletje, die ze altijd speelt, gespeeld te hebben eindigde Florence haar avond toch bij deze demon in bed. Kali had het tweetal alleen gelaten nadat hun lippen aan elkaar vergroeid leken te zijn en was naar huis gegaan. Kali was altijd een goede wing woman geweest. De beste. Zonder afscheid te nemen of zelfs een briefje achter te laten had Florence de demon laten slapen en keerde ze in alle vroegte terug naar Metanoia. Hij was een prima one night stand geweest en daar zou het ook bij blijven. Looks: 8/10, skills: 6/10.
          Als Florence verstandig was geweest, was ze bij terugkomst meteen naar de binnenplaats gegaan zodat ze op tijd zou zijn geweest voor de speech, maar Florence was niet verstandig. Florence was ijdel en moest eerst douche en van outfit wisselen voordat ze haar mede volitaires en leraren te woord zou staan. Ter hoogte van Donovan, in de schaduwen van de binnenplaats, had Florence een klein deel van de speech van Evicka nog net meegekregen. Nadat de speech afgelopen was hadden haar ogen de binnenplaats afgezocht. Ze was opzoek naar Kali, want ze moesten de hoogtepunten van deze nacht nog even uitgebreid bespreken. “Flo!” Riep een stem die haar bekend in de oren klonk. RamseyThe Queen of Hearts herself.” Hij kwam bij haar staan en sloeg zijn arm om haar schouder. “Always a pleasure to see you, troublemaker” Grinnikte ze. Haar stem klonk ietwat sarcastisch. "Heb je een leuke ochtend?" Vroeg Ramsey, galant als altijd. “Ik mag niet klagen.” Antwoordde ze geheimzinnig, terugdenkend aan haar nachtelijke avontuurtje. “Hoe was jouw ochtend?” Sinds dat haar relatie met Luca, de White King stukgelopen was, had Ramsey als een van de duisterste volitaires haar aandacht getrokken. De troublemaker had nogal een reputatie binnen Metanoia en daar had Florence wel oren naar. Ze vond het woest aantrekkelijk, maar Florence zou Florence niet zijn als ze te bereikbaar voor hem zou worden. Ze was immers de Queen of Hearts en alles had zijn prijs. Als Ramsey interesse in haar had, en laten we eerlijk wezen: wie had dat niet?, dan moest ie daar zijn best voor doen. Zo simpel was het.
          Doelgericht liep Ramsey met Florence nogsteeds onder zijn linker arm op Laslo, Dinah en Eve af. De klok had nog geen elf geslagen, maar deze ochtend zou nu al een interessante wending krijgen. “Jullie ook goedemorgen.” Begroette Ramsey het drietal met een harde maar vrolijke stem, waarna hij Laslo met zijn vrije hand een harde klap op zijn achterste gaf. “Als je mijn aandacht wilt, kun je dat ook gewoon zeggen, Las”. Florence trok vragend haar wenkbrauwen op, ze had duidelijk wat gemist hier, maar de spanning tussen de twee heren was duidelijk voelbaar. “Ik zou niet eens je aandacht willen als ik ervoor betaalt werd, grapjas.” Was het antwoord van Laslo en rolde met zijn ogen. Het was Florence echter niet ontgaan hoe de vuisten van Laslo zich op datzelfde moment ook balde tot vuisten. Interessant. Als een aasgier cirkelde Ramsey vervolgens even om Eve heen waarna hij Florence losliet om een kus op Eve’s wang te planten. Wat een charmeur. “Valt hij je lastig? Je weet dat je altijd naar mij toe kan komen, toch?” vroeg hij en gaf haar een speelse knipoog. “Volgens mij is de enige die haar op dit moment lastigvalt jij,” antwoordde Laslo scherp. Als blikken konden doden. “Kan je niet gewoon oprotten? Je ziet toch dat ik met haar in gesprek was? Of is je zwakke ego zo gekrenkt door mijn middelvinger dat je niet anders kan dan mijn tijd voldoen?” Laslo’s blik werd uitdagend. Wacht.. wat gebeurde hier? Vroeg Florence zichzelf af. Ramsey zat toch achter haar aan of had ze al zijn signalen verkeerd begrepen? Waarom hadden ze nu ruzie om Evelynn en niet om haar? “Goedemorgen trouwens, Florence, heb je een goede nacht gehad?” Laslo had duidelijk besloten geen aandacht meer aan Ramsey te besteden en wende zich tot Florence. Desondanks Florence het spel met Ramsey zelf begonnen was, had Ramsey niet het recht om hard to get terug te gaan doen. Wat hij kan, kan zij ook. En beter. Probeert hij haar nu jaloers te maken met Evelynn? Geen probleem, dat richt zij haar pijlen op dit moment wel op Laslo. “Ik heb een hele leuke nacht gehad, en jij? Nog gefeliciteerd trouwens!” ze schonk hem een charmante glimlach. “Ik heb je gisteravond wel gemist moet ik zeggen.” Ging Laslo verder. “Jammer dat we elkaar gisteravond mis hebben gelopen, ik maak het vanavond met je goed, oke?” Knipoogde ze naar hem, waarna een grote glimlach doorbrak op het gezicht van Laslo. “Is er vanavond geen feestje?” Mengde Ramsey zich weer in het gesprek. Die jongen had echt geen uitknop. “Leuk, spontaan, zo’n feest om het begin van ons laatste jaar te vieren.” Ging Ramsey onverstoorbaar verder. Daarna ging het snel. Laslo leek zijn geduld nu echt verloren te hebben en zonder enige waarschuwing plantte hij zijn vuist in het gezicht van Ramsey. Florence sloeg een hand voor haar mond. Didn’t see that coming. In een reflex bekommerde ze zich om Ramsey die door de onverwachte klap down was gegaan. "Gaat het?" vroeg ze hem zachtjes. Maar Laslo was nog niet klaar met Ramsey. “Je weet net zoals iedereen in deze ruimte dat vanavond het beste feest van het jaar gegeven gaat worden, maar jouw uitnodiging is hierbij ingetrokken. Verbaasd me sowieso dat Dev in eerst instantie ook aan jou heeft gedacht. Die gozer zou inmiddels wel beter moeten weten, maar misschien deed hij het uit liefdadigheid, omdat arme Ramsey anders alleen op zijn kamer zou moeten doorbrengen, terwijl wij de tijd van ons leven hebben,” Woest keek hij op Ramsey neer, zijn ogen spuwde vuur. Wat een gezelligheid zo op de vroege ochtend, dit beloofde een plezierig laatste jaar te worden.

    [ bericht aangepast door Iotte op 28 mei 2021 - 16:08 ]


    not everyone you lose is a loss.

    NIKOLS NGELOV

          E V E R Y      year, since the beginning of her punishment, Asteria had been the one addressing the students. She must be weary, giving energy to something, or to someone she dislikes. Her words rang out in a clear voice, sounding nothing if not sure of herself —though, somewhat rehearsed. After all, he had heard the speech himself for quite some time now —even if with different names.
          A name of which he had hoped never to hear again. A person of whom he had hoped never to see again —for he had made himself a promise that it’d never happen again. That he’d do everything in his power to guard them from any harm.
    For a single moment his pine green eyes wandered over the students, ending at a certain individual. Her golden hair shined in the light, and bright, green orbs emitted a warm glow —reassuring him long enough to hear the end of Asteria’s speech without storming over and murdering him. However, now that was done with, he couldn’t ignore the boiling of animosity in his veins.
          Waiting for a moment to seize, he could feel his eyes staring daggers at him in an intense, fevered fashion. By doing this, Nikolas was unaware of his surroundings, or the people wanting to get his attention for smalltalk or otherwise. An aura of ice-cold proportions surrounded him in a single instant. His jaw clenched tight, grinding his teeth with foreshadowing promise. The knuckles of his fists white, and shaking like no tomorrow — all of it unbeknownst to him. His state of mind was solely at one place, and it sure as hell wasn’t right there and then.
    Merely noticing the way he curled his lips at others, silently taunting them and gauging how he could create chaos was enough to get the Angel going. As a matter of fact, he was.



    With one mission in mind, he marched over, almost pushing others out of the way to clear his path. And without any introduction or whatsoever, grabbing the respective figure by the arm, dragging him out of sight. Struggling didn’t help, yelling or any variation thereof also proved futile —his mind was set, after all. His grip could’ve easily snapped a pen in half, its strength was unyielding and ferocious. It was unlike Nikolas. And while everything in him screamed to get away from this man, this abnormality, he could not.
          “You”, A low grunt, shaking and full of emotion, left his lips as he threw him against the stone cold walls of the building. Even seeing how his back slammed against the tiles wasn't satisfying. “How dare you show up here of all places?”
          As a smug smile creeped upon Cyrus' lips, Nikolas couldn’t hear his words anymore. Reaching out to grasp the collar of his shirt, he shoved him against the side of the wall, slightly pushing him upwards. “Laughing? You think this is funny?” Cyrus’ feet started dangling above the ground as the Angel’ rage intensified.
          An animalistic growl in his throat roared, “I promise the Heavens that I’ll protect people from you. I’d give everything to make sure you’re banished from this school. From this world. Mark my words, I’m going to erase you like a stain. Let’s see if you’re still laughing then.”

    [ bericht aangepast door Hyonyeo op 28 mei 2021 - 18:53 ]


    Quiet the mind, and the soul will speak.


    Evelynn
    20 | The girl who went roque | With Las, Ramsey, Florence & Dinah | binnenplaats | Outfit


    ”Some people are not meant to be tamed."

          "Hm, ik snapte ook niet wat je in Kali zag tijdens onze relatie dus smaken verschillen zeker." Na het uitspreken van haar scherpe woorden voelde Eve enigszins spijt. Ze wist dat Las de laatste jaren zijn best deed om hun vriendschap opnieuw op te bouwen. Waarom kon zij dan niet gewoon af en toe op haar tong bijten en woorden inslikken. Ze had de scherpe opmerking proberen te verzachten door er een wat vriendelijkere achteraan te gooien. Uit Las zijn houding kon ze echter afleiden dat hij erdoor geraakt was. Ze keek soms dwars door hem heen. ”Evelynn, je weet toch dat ik spijt heb van die actie,” sprak Las zachtjes. De dame beet schuldig op haar onderlip en knikte kort. "I know.." mompelde ze geruststellend. De dame was van plan geweest haar mond open te doen en sorry te zeggen. De opmerking was ergens misschien wel overbodig geweest. Las was haar echter voor.
    “Maar ik zal het vanavond op een betere manier vragen, beloofd.” Hij gaf Evelynn weer een kleine glimlach die ze hem vriendelijk terug schonk. Nog voor Las haar hoofd nog meer op hol kon brengen, was daar Dinah. Ze raakte in gesprek met Las en Eve haar ogen schoten kort in de richting van Ramsey, althans dat dacht ze. De jongen leek uit het niets verdwenen te zijn. Hij stond daar net nog toch? "Jullie ook goedemorgen." klonk het vanaf de andere kant waardoor Eve haar hoofd razend snel omdraaide. Alsof het leven met haar speelde, keek ze recht in de brede grijns van Ramsey die met Florence onder zijn arm uit liep te sloven. Doesn't bother her... and that children is a lie.. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was, schoof het tweetal aan bij de groep. Het ontging Eve niet hoe Ramsey haar ex een tik op zijn bil gaf. "Als je mijn aandacht wilt, kun je dat ook gewoon zeggen, Las." Dit werd nog wat. “Dus, zeg eens,” fluisterde Dinah tegen de redhead terwijl ze dichterbij kwam staan. “Heb je een reddende engel nodig? Niet dat je deze situatie niet zelf aankan. Ik heb immers je rechtse hoek aan den lijven ondervonden.” Eve lachte kort. "Ik red me wel, ben tenslotte getraind door de beste!" refereerde Eve naar Dinah haar oudere broer Darrian terwijl ze de dame speels met haar schouder aantikte. "wel heel lief van je." Eve wilde het gesprek met haar vriendin voortzetten maar merkte hoe de spanning tussen de jongens groter werd.
    “Ik zou niet eens je aandacht willen als ik ervoor betaalt werd, grapjas,” De redhead kon zien hoe Las zijn handen tot vuisten balde. Niet al op de eerste dag.. Om de jongen te behoeden voor een domme actie reikte ze met haar hand iets op zij – ze stond bovendien nog steeds dicht naast hem. Haar hand raakte zijn vuist en net wanneer hij iets leek te ontspannen begon Ramsey om haar heen te cirkelen. Eve bewoog haar hand terug van Las en voelde hoe Ramsey zijn lippen op haar wang plantte. Een kleine glimlach kon ze niet onderdrukken. "Valt hij je lastig? Je weet dat je altijd naar mij toe kan komen, toch?" Las leek die vraag voor haar te beantwoorden. ”Volgens mij is de enige die haar op dit moment lastigvalt jij,” De redhead schraapte kort haar keel. "Ik denk dat ik prima zelf kan bepalen wie me wel of niet lastig valt jongens." reageerde ze op beide. Haar opmerking had echter geen effect. Las bleef geïrriteerde opmerkingen richting Ramsey maken. Snel daarna richtte Las zich echter tot Florence. Het ergerde Eve hoe vriendelijk Las tegen de blondine was. Waarom moest iedereen haar aanbidden? De opmerking dat hij haar gisteravond gemist had, viel helemaal verkeerd bij de roodharige. "Ja, we hebben je allemaal heel erg gemist.." voegde Eve sarcastisch toe. Hij had haar gemist? yeah right.. je leek je anders prima met mij te vermaken.. “Jammer dat we elkaar gisteravond mis hebben gelopen, ik maak het vanavond met je goed, oke?” Eve rolde geïrriteerd met haar ogen. Queen of hearts was het toch? Het leek eerder queen of dicks.. Haar charmante knipoog ontging Eve niet. Was het een kink voor de blondine om iedereen van de school af te gaan ofso? Doordat ze zo in haar jaloerse gedachtes opgeslokt werd, kreeg Eve vrij weinig mee van de volgende opmerkingen. Ze werd echter ruw uit haar gedachtes gerukt toen Las zijn vuist in Ramsey zijn gezicht duwde. De jongen was down gegaan maar Eve had zich eerst vooral op haar ex gefocust. "Las.. hey! stop.." had ze gepoogd de jongen te onderbreken terwijl ze hem met haar handen geplaatst tegen zijn borst iets naar achter had bewogen. De actie leek echter niets te helpen. De jongen was woest met zijn tirade verder gegaan terwijl zijn ogen vuur spuwden.
    Eve had zich daardoor kort naar Ramsey omgedraaid. "Shit... Ramsey.. Gaat het?" vroeg ze bezorgd niet wetende dat Florence al eerder hetzelfde had gevraagd.


    ”Feel like making a deal with the devil?"

    [ bericht aangepast door Enjoy_20 op 28 mei 2021 - 22:50 ]

    Jonah

    24 – The Fallen King - Outfit - Alone Binnenplaats
          Met zijn volle aandacht had hij geluisterd naar de speech van Asteria ondanks dat het een variatie was op de speech van de voorgaande jaren. Hij had bewust zijn blik niet af laten dwalen, wetend dat er genoeg met afgunst naar de docent keken. Onzin, als je het hem vroeg hoewel die hij die mening niet deelde met de jongere versie van zichzelf—tot zijn schaamte.
          De opdracht was duidelijk; zoek je mentor op. Echter had Jonah zijn mentor Nikolas al vrij snel uit het oog verloren, al was dat meer een geluk bij een ongeluk. Erg veel behoefte aan een gesprek had hij immers niet. Waar zou dat over moeten gaan? Het was de bedoeling dat dit zijn laatste jaar was en zelf wist hij nog geen eens wat hij ervan wilde gaan maken. Hij kon teruggaan naar de persoon die hij was geweest, en gegarandeerd aan de lichte kant eindigen, maar dat zou ook betekenen dat hij bepaalde dingen moest opgeven waar hij eigenlijk nog te veel van genoot. Het was wel duidelijk dat zijn oude versie niet meer bestond, maar wie was hij nu dan wel? En bovenal; in welke positie zou hij eindigen?
          Zijn blauwe kijkers gleden door de ruimte. Geen een van de mede Volitares leek zijn of haar mentor opgezocht te hebben. In plaats daarvan trokken er hier en daar groepjes bij een. Jonah daarentegen begaf zich naar de dranktafel waar de keuze tussen thee of koffie was, al was er beduidend minder koffie aanwezig. Jonah wist dat een zeker feestje daar de reden voor was. Vanavond zou er nog zo'n feest plaatsvinden en verassend genoeg was Jonah ook uitgenodigd. Goed, Laslo en Jonah mochten dan niet echt meer bevriend zijn, vijanden waren ze echter ook niet, daarbij leken de verschillen tussen de twee af te nemen.
          Juist op dat moment ontstond er rumoer rond het groepje waar Laslo zich bij bevond. Uit nieuwsgierigheid hield hij het groepje in de gaten, al drinkend van de thee. Vijandigheid genoeg op Metanoia al was Jonah inmiddels allang kwijt wie wel en niet met elkaar op konden schieten. In ieder geval konden Ramsey en Laslo het absoluut niet met elkaar vinden, al waren er meer die niet met Ramsey op konden schieten. Hijzelf daarbij inbegrepen. Ramsey bevond zich zeker op de lijst van Volitares waar Jonah liever niet meer op één kamer eindigde.
          Over de kamers gesproken. Nogmaals keek Jonah om zich heen. Zou het al acceptabel zijn om naar de slaapvertrekken te gaan? Nu was er immers nog volop kans om het beste bed te kiezen en bovendien stroomde de nieuwsgierigheid naar zijn kamergenoten de gele ochtend al door zijn lichaam. Het liet hem zich rusteloos voelen.

    [ bericht aangepast door Lunation op 28 mei 2021 - 22:54 ]


    -growth is a process

    JACOB
    671 years • Engelenleer • Binnenplaats • w. Evicka



    "Wat fijn om te horen. Ik hoop dat anderen hier net zo over denken.” liet Evicka weten.
    Jacob was blij dat ze naar de school was gekomen, maar betwijfelde of dit voor iedereen gold. De rivaliteit tussen de Engelen en Demonen leek met het jaar meer te worden. De spanningen liepen hoger op.
    “Jazeker!” Ze reageerde enthousiast op de vraag of ze blij was met haar mentorleerlingen. “Volgens mij heb ik de twee dames al gespot.”
    Evicka zou dit jaar toezien op Alyssa, Isara en Aidan. Stuk voor stuk fijne studenten als je het Jacob vroeg.
    Jacob keek naar Evicka, hij moest gewoon kijken naar haar donkere wenkbrauwen en wimpers.
    “Dat is Laslo, nietwaar? Hij staat onder Belial’s hoede.” vroeg Evicka en ze nam een slok van haar koffie. Hoe haar lippen haar beker aanraakten... Jacob leek even niet meer op de binnenplaats te staan.
    “Wat?” bracht Jacob een beetje verward uit. Hij was helemaal niet bezig met de rest van hun gezelschap, slechts met de vrouw voor hem.
    Hij volgde haar blik om te begrijpen waar Evicka het over had.
    Op het moment dat Jacob Laslo zocht, deelde hij een klap uit aan Ramsey. Jacob kon het niet helpen dat hij glimlachte. Om twee redenen deed dit incident hem goed. Ten eerste, hij mocht Ramsey niet en had hem ook nooit gemogen. Als de regels anders waren dan had Jacob de jongen zelf allang hardhandig aangepakt, maar dat kon hij niet doen. Ten tweede, het was een goed teken dat Laslo het aan de stok had met een demon. Al een tijdje had Jacob zijn focus op Laslo, in de hoop hem te kunnen overhalen naar de zijde van God. De jongen was inmiddels 25 en het feit dat hij na al die jaren nog steeds geen keuze had gemaakt, betekende dat er nog hoop was. Jacob gaf pas op wanneer twijfelaars de school verlieten.

    “Ja, dat is Laslo.” zei Jacob op een gedempte toon. “En eerlijk gezegd had ik hem liever niet onder Belial’s hoede gezien.” Hij zuchtte. “Maar helaas moeten we de school delen met onze duistere wederhelften.”
    “De jongen die hij slaat is Ramsey, een lost cause. Het meisje het de rode haren, Eve, is ook verloren, zoals je kunt zien aan haar vleugels. Dinah bruin haar, is een erg fijne leerlinge en de blondine heet Florence, zij is een van mijn mentorleerlingen.” En ik wou dat ik haar bij die jongens weg kon sleuren, maar die gedachte hield hij voor zichzelf.
    “Verder..” wou Jacob beginnen te vertellen over zijn andere mentor leerling Zuzana, maar een nieuw incident trok zijn aandacht.
    Cyrus en Nikolas leken een niet zo heel fijn wederzien te hebben.
    “Kende jij hem al?” vroeg Jacob, knikkend in de richting van de twee docenten. “die Cyrus?”
    Jacob was niet bekend met de donkerharige docent die dreigend tegenover zijn vriend Nikolas stond. Alle docenten hadden wel kennis met elkaar gemaakt, maar hij was benieuwd of Evicka meer informatie had, naast zijn naam.

    [ bericht aangepast door calice op 29 mei 2021 - 10:21 ]


    you're my wonderland


    LUCA

    The Truthfull one
    The New White King
    ♔ With Zuzana & Donovan ♔ At the courtyard



    “Het was gezelliger dan ik had verwacht,” Sprak Zuze over het feestje van gisteren “Het is leuk om mensen te zien dansen. Wist je dat demonen nog best geïnteresseerd zijn in astrologie? Ze vonden het niet zo leuk toen Laslo me wegsleepte.” Ik gniffelde even, het was zeker leuk om anderen te zien dansen, maar zelf vond ik het fijner om zelf op de dansvloer te staan. Het waren echter haar laatste woorden dat me amuseerden. Ik kon het zo al voor me zien hoe Zuze uitgebreid aan het vertellen was over de sterrenstelsels om dan midgesprek opgetild te worden door Laslo. Nouja ik zag er geen slechte intenties in, al snapte ik zeker dat Zuzana liever har door blijven praten. “ Ja dat zal vast wel, zeker als jij degene bent die over de astrologie spreekt.” Vertelde ik haar oprecht. Zelf was ik ook niet into de sterren, zeker sinds Zuzana me vertelde dat we niet zouden matchen met onze ‘sterrenbeelden’, wat erg zuur was geweest. Maar het was de overtuiging van de dame die je aan haar lippen kon laten hangen. “Zijn die clubs altijd zo…Zo druk?” De brunette beet even op haar volle roze onderlip waardoor ik even knipperde. “Nou dat is wel de bedoeling van een goede dancing.” Sprak ik haar met een klein grinnikje toe. “De leukste clubs zijn vaak het drukste.” Vervolgde ik dan eerlijk. Nu we het over de dancing hadden, en het volgende feest van vanavond zag ik mijn kans om Zuzana te vragen voor een dansje. Echter leek de jongedame iets geïnteresseerder in de vele glitters in mijn haar, waardoor ze haar smalle handen door mijn lokken haalde en ik met een blos op mijn wangen ook de dame aansprak. Na mijn vraag stopte ze abrupt waardoor haar hand op mijn hoofd bleef liggen en ik een klein gebedje in mijn hoofd deed dat de sterren niet tegen dansen waren.
    “Haar antwoord is nee, daar heeft ze geen zin in,” Een kleine frons vormde zich op mijn hoofd, de sterren hadden me niet graag… En ze klonken verdacht veel op Donovan. Mijn blauwe kijkers gleden omhoog en ik rechtte mijn rug ook iets toen de duistere verschijning achter Zuzana opdoemde.
    “Donovan.” Sprak ik iets minder vriendelijk ter begroeting al zag ik hem liever 10 meter van me vandaan. Misschien zelf in een ander gebouw. Zuze liet haar handen uit mijn haar glijden en draaide zich dan ook om naar de nieuwe vervoeging van ons eerder gezellige gesprek. Haar groene ogen gleden nog even naar mij en daarna weer naar de andere kerel. “Nee,” Mijn hart zonk even in mijn schoenen, echter was haar blik niet gericht op mij, maar op Donovan. “Als in, nee tegen jou,” Mijn blik gleed van de brunette naar de norse jongen en ik haalde iets verbaasd mijn wenkbrauwen op. Ik had de jongedame amper zo gezien, maar het sierde haar dat ze voor zichzelf op kwam. Toen Zuzana dan ook de jongen besmeurde met een hand vol glitter kon ik het niet laten om even te lachen met het zicht. Zeker niet met de bedoeling om Donovan uit te lachen, maar zijn blik was gewoon hillarisch. “Misschien word je zo wat vrolijker. Jij hebt wat glitters nodig in je leven,”
    Vervolgens draaide ze zich weer om naar mij waar ik misschien ook wel een wang aan glitters zou krijgen van de dame, al deed ze dit nog niet. “In tegenstelling tot wat Don zegt, wil ik wel met je dansen.” Een blosje vormde zich om haar wangen waardoor ik ook zeker niet kon ontkennen dat mijn hart een sprongetje maakte. Ik glimlachte mijn witte tanden bloot in een meer dan tevreden glimlach. “Dat zou ik fijn vinden.” Wist er nog over mijn lippen te rollen, compleet vergetend dat een reus van een Donovan met een heuze donderwolk mij dood aan het bliksemen was met zijn donekre poelen. “Ik kan niet beloven dat je voeten veilig zullen zijn. Maar die van mij denk ik ook niet, als ik op gisteravond moet af gaan.” Haar woorden deden me lachen , waarbij mijn witte vleugels zachtjes mee wipten met mijn schouders die op en neer gingen. “ Misschien dat we op die manier nog de dansvloer voor ons alleen krijgen.” Sprak ik wat speels al hield ik vanuit mijn ooghoeken Donovan toch in de gaten. De jongeman zag er niet bepaald gelukkig uit met de glitters op zijn gezicht.

    [ bericht aangepast door Mirabel op 29 mei 2021 - 18:05 ]


    I caught a golden trout! But the real treusure? Friendship - ACNH


    Alyssa
    20 | Ray of sunshine | With Isara | binnenplaats | Outfit


    ”Let kindness be the language of your heart."

          “Het moeten wel hele getalenteerde chefs zijn, de geur alleen al laat me kwijlen.” Aly had met haar mond dicht geglimlacht. Ze had ondertussen namelijk al een hap genomen. Met een hand voor haar mond reageerde ze op haar vriendin. "Echt he, en die smaak..pfoeee" Met haar hand maakte ze een klein ontploffingsgebaar naast haar hoofd. Nadat Aly haar ogen Luca hadden gevonden, had ze de blik van haar vriendin gevolgd. Zo kwam Ruhn in haar beeld. Aly glimlachte kort. Ze was super blij dat haar vriendin zo gelukkig was. Ze vond het tweetal een super leuk stel en niet alleen omdat Ruhn ook een goede vriend van haar was. De twee haalde simpelweg gewoon het beste in elkaar naar boven. Aly was benieuwd hoe het tussen de twee ging en zou daar later nog wel even naar polsen. Ze had eerst haar zorgen over het aankomende feestje van Laslo geuit. Waar Aly iets gestrest raakte, stelde Isara haar meteen gerust. De blondine legde een hand op Aly haar arm en het had gelijk een kalmerend effect. "Ik vind dat we moeten gaan.” Aly knikte zachtjes al instemmend. “Geen zorgen, ik blijf bij je! Ik zal je geen moment uit het oog verliezen, we gaan er een leuke tijd van maken!” Er verscheen een glimlach op de brunette haar gezicht.


    "Dat gaan we zeker doen! Dankje Is, dit had ik echt even nodig." De brunette nam voldaan opnieuw een hap van haar brownie. Het was bizar wat voor een effect Isa op Aly kon hebben. Met een simpele zin of knuffel kon de blondine haar altijd kalmeren of geruststellen. Het was misschien wel om die reden dat ze de dame haar beste vriendin noemde. Kort legde ze haar hoofd op Isara haar schouder terwijl haar ogen weer terug naar Ruhn gleden. "Hoe gaat het trouwens tussen jullie?" vroeg Aly nieuwsgierig terwijl ze subtiel in de richting van Ruhn knikte. "Nog steeds zo verliefd?" vervolgde ze zoetjes terwijl ze haar hoofd weer van Isa haar schouder tilde om haar aan te kunnen kijken. Zelf kon de dame niet wachten om zichzelf ook weer in de liefde te verliezen. Tot die tijd besloot ze maar te genieten van de relaties van haar vrienden. Thirdhweeling was lang zo verkeerd nog niet. Op dat moment merkte Aly hoe er steeds meer mensen dezelfde kant op begonnen te kijken. Ze volgde de blikken en zag hoe er wrijving ontstond tussen Laslo en Ramsey. Daarnaast zag ze hoe Donovan zich bij Luca leek te voegen, wat haar een vreemde combinatie leek en zag ze hoe een van haar lievelingsleraars Nikolas ergens op af stormde. "Wat hangt er in de lucht vandaag?" vroeg Aly zich verbaasd hardop af. Ze nam nog een hap van haar brownie en wendde zich weer tot haar vriendin. "Met wie denk je dat je op de kamer zal komen?" Ze kantelde haar hoofd ietwat vragend. "Zullen ze rekening houden met vriendschappen?" een hoopvolle ondertoon kon de dame niet onderdrukken.


    "There is strength in your softness."


    CYRUS

    The Assistent Advisor ☸ Getting pulled away by this angel scum




    Ik duwde heel even mijn bril iets beter op mijn neus tijdens de speech van de miserabel uitziende redhead. De absolute walging in haar stem niet ontgaand toen ze mijn naam uitsprak tijdens het voorstellen van de nieuwe docenten. Malficer* had gelijk gehad, dit jaar was ik niet de enige nieuwe docent aan Metanoia. Aan gods zijde werd de aarstengel Evicka voorgesteld een dame waar ik al zeker van gehoord had en een Aura die zelf van hier aan te voelen was. Ik had me aan de andere kant van het podium geplaatst, gezien me dit het perfecte overzicht haf van zowel de docenten en de studenten. Naast me stond Francoise, een demoon wiens loyaliteit na al die jaren nogsteeds bij Lucifer zat. De dame snoof even haar neus optrekkend eens Asteria het podiu verliet. “Dat akelig wicht maakt me altijd misselijk.” Sprak Francoise, haar bekakt frans accent duidelijk hoorbaar. “Ik vind het anders geen verkeerd zicht.” Grijnsde ik licht uitdagend naar de vrouw. Het zicht van Asterias verminkte vleugels was voor mij een gloriezicht. Ik had deze engel laten vallen, niet veel anderen konden dit nadoen. De vrouw hufte even afkeurend en ik trok mijn jasje even recht. De leeste docenten had ik enkele dagen geleden ontmoet, hoewel een echt aangename ontmoeting kon ik het niet noemen. Zelf nu voelde ik enkele blikken op me branden al negeerde het schorum. Mijn aandacht lag nu even bij de jonge volitaires die stilaan als happige vissen naar de koffie en thee gingen of eerder met elkaar groepeerden als een stelletje zeemeeuwen.
    Ik had enkele dagen geleden al te horen gekregen dat ik twee studenten had om te begeleiden, twee voornamelijk donkere volitaires die ik dus moest begeleiden naar de onderwereld, zou normaal geen probleem moeten worden. Ik wilde net Francoise vragen of ze me de twee leerlingen kon aanwijzen in de wilde zee van wit,zwart,grijs tot een wel erg norse viking mijn kant kwam opgestormd. Ik haalde ongeïntereseerd mijn wenkbrauw op naar de man die ik vaag herkende als een engelen leeraar. Echter ging hem negeren me niet lukken, gezien de man me aan mijn arm meesleepte. Geen woord verliet mijn lippen, het was best geen grote scéne te maken en meteen op mijn eerste dag als dramaqueen bestempeld te worden. Daarbij zag ik wel hoe groot de witte vleugels van de barbaar waren, tegenstribbelen was gewoon geen optie.
    Mijn gezicht stond echter wel op onweer en eens we uit de buurt van de ceremonie bleken leek de engel zijn ‘genadige’ masker te laten vallen. “Ey!” riep ik het dan ook uit doen hij me hardhandig tegen de ruwe muur van het schoolgebouw aanramde. Mijn vleugels had ik uitgespreid om zo min mogelijk schade op te lopen. “You” Gromde hij ,zijn handen had hij aan mijn kraag van mijn hemd vast, me iets in de lucht tillend. Ik fronsde terwijl mijn gifgroene ogen zijn gezicht bestudeerden. Nee ik had geen flauw idee wie dit viswijf was. “How dare you show up here of all places?” aan de toon van de man kon ik achterhalen da tik hem ooit het leven zuur had gemaakt. Good, een grimmige grijns kulde om mijn lippen. “Do I know you, good sir?” vroeg ik geamuseerd wat me nog een hardhandige duw tegen de muur opleverde. De lucht werd even uit mijn longen geslagen al had ik niet veel tijd om op adem te komen of hij had me weer bij mijn kraag beet en tilde me enkele centimeters boven de grond omhoog.
    “Laughing? You think this is funny?” Hij klonk vrij serieus, waardoor de brede grijns om mijn lippen voor een kleine seconde afstierf, alvorden toch even te lachen om de pure haat die ik bleek te veroorzaken bij deze Engel. “I promise the Heavens that I’ll protect people from you. I’d give everything to make sure you’re banished from this school. From this world. Mark my words, I’m going to erase you like a stain. Let’s see if you’re still laughing then.” Ik liet mijn gifgroene ogen in zijn donkere kijkers schijnen. “You know some stains are impossible to erase right?” sprak ik kalmpjes terug. “I have no idea who the fuck you are Lad, but the fact that I made you so pissed only proves to me that I am amazing at my job.” Ik boog mezelf iets dichter naar hem toe. “If I were you I’d let me go, your students are staring. Don’t want to suck at this job too right?” draagde ik hem met een ijzige rust uit. Dat hij me in Davy Jones locker wilde boren was dan maar zijn probleem. Een Angel met hatred haf me enkel maar het idee dat ik hier zeker op mijn plek zat.


    (Malficer is zijn baas)


    I caught a golden trout! But the real treusure? Friendship - ACNH