• Hogwarts • The Final Year

    SPEELTOPIC




    Het verhaal speelt zich af gedurende Harry Potter and the Half Blood Prince, dus het zesde jaar van Harry Potter. Onze personages zitten een jaar hoger: in hun laatste jaar. De wereld wordt duisterder nu Voldemorts macht zich steeds verder uitbreidt, ook op Hogwarts verandert de sfeer en zullen de leerlingen moeten beslissen aan welke kant ze staan. Los van alles wat er buiten de kasteelmuren gebeurt, hebben ze ook hun eigen machtsstrijd binnen de school, worden ze met hun eigen problemen geconfronteerd en is Voldemort wellicht niet eens het grootste gevaar dat hen te wachten staat…

    Personages
    Onderstreepte zwerkbalposities houden in dat de spelers team captains zijn.

    Gryffindor

    • Lane • Isolophilia
    • Rafael • Beater/Prefect • Slughorn
    • Justin • Keeper • Catan
    • Andreas • Sombre
    • Brenn • Trijn
    • Margo • Chaser• Klaar
    • Jordyn • Beater• Croweater
    • Kyra • Chaser/Prefect • Morrigann
    • Arianna • Frangente
    •
    Ravenclaw

    • Nomad • Catan
    • Roman • Keeper/Headboy • Croweater
    • Noah • Trijn
    • Cole • Catan
    •
    • Blythe • Chaser• Catan
    • Isabella • Slughorn
    • Jemina • Morrigann
    • Rhae • Croweater
    • Elsie • Catan
    Slytherin

    • Casper • Croweater
    • Mosh • Seeker • Croweater
    • Marcus • Beater • Frangente
    • Thomas • Slughorn
    • Evan • Sombre
    • Prudence • Trijn
    • Lene • Keeper • Klaar
    • Daphne • Croweater
    • Zoya • Head girl • Catan
    • Nora • Morrigann
    Hufflepuff

    • Lee • Chaser • Croweater
    • Theo • Chaser/Prefect • Frangente
    • Vinnie • Croweater
    •
    •
    • Mavis • Beater • Catan
    • Rosalie • Slughorn
    • Tilly • Catan
    • Maddie • Trijn
    • Novalie • Prefect •Slughorn

    [ bericht aangepast door Ringwraith op 15 juni 2021 - 19:13 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    Casper Ainsworth

    >> Op de rotsen aan The Great Lake met Lee <<



    Oh – gingen ze nu over hem praten?
          Daar had Casper niet echt zin in.
          ‘Waarom zou ik hier niet in m’n eentje gaan zitten?’ vroeg hij. Hij knikte naar een paar eenden die in het meer zwommen. ‘Je kunt niet ontkennen dat die daar gezelliger zijn dan die afdelingsgenoten van mij.’
          Lee grinnikte. ‘Jij bent ook zo’n gezelligheidsdier.’
          Casper trok een mondhoek op terwijl hij de fles weer aan zijn mond zette. Hij was het niet echt gewend, iemand die zo direct was. Niet op een soort humoristische manier.
          ‘Heeft het niets met Rosalie te maken?’
          Caspers gezicht betrok. Tot zover waardeerde hij zijn directheid…
          ‘Wat zou het met haar te maken moeten hebben?’ bromde Casper.
          Lee haalde zijn schouders op. ‘Was het niet gek om haar weer te zien?’
          Een onrustig gevoel nestelde zich in zijn maag. ‘Ik wist niet eens dat ze terug was,’ loog hij. ‘En het boeit me ook niet.’
          ‘Ze heeft een uil die haar helpt, Ravi.’
          Zijn vingers verstevigden om de hals van de fles. ‘Fijn voor haar.’
          ‘Jij bent goed in Bezweringen toch? Dat is voor haar nu heel moeilijk. Misschien kunnen we een manier verzinnen om dat voor haar te vergemakkelijken.’
          ‘Ben jij wel goed bij je hoofd?’ vroeg Casper met een sneer. ‘Denk je nou echt dat ze mij in haar buurt laat als ik ook nog eens met spreuken ga rondstrooien?’
          De jongen kleurde rood. ‘Oké misschien niet.’ Hij boog zijn hoofd en trok een stuk onkruid tussen de rotsen vandaan. ‘Maar het schuldgevoel moet vreselijk zijn. Ik dacht – misschien dat ik je kan helpen.’
          ‘Ik ben een Slytherin, weet je nog? Wij hebben geen schuldgevoel. Als je iets verkloot, dan heb je pech. Klaar.’ Hij trok zijn wenkbrauwen op. ‘En het verbaast me dat jij niet onder schuldgevoel bedolven wordt omdat je hier zit te chillen en gitaarles wil van degene die haar heeft blind gemaakt. Wat denk je – ze ziet het toch niet?’ schamperde hij.
          ‘Nee…’ De jongen keek hem verward aan. ‘Daar had ik nog niet eens aan gedacht.’
          ‘Nee dat zal,’ snoof Casper. ‘Jij raakt blijkbaar wel vaker op domme manieren vrienden kwijt.’
          Hij wist niet wat er met die Nomad was gebeurd – en het kon hem niet schelen ook – maar hij had ze weleens samen gezien en wist dat ze vrienden waren geweest.
          Er stonden tranen in Lee’s ogen toen de jongen hem aankeek.
          Mooi, ga maar weer weg.
          ’En jij raakt niet op domme manieren vrienden kwijt?’ klonk Sages stemmetje. Hij duwde het beest met zijn voet opzij.
          Tyf op.
          ’Jullie hebben best een klik, hij zou best een vriend van je kunnen worden…’
          Wat hij helemaal niet wilde. Alsof dat jong daar wat mee opschoot. Hij had er zat, en Casper had ze niet nodig.
          ‘Wat?’ vroeg hij uitdagend aan Lee. ‘Ga je nou weer janken?’

    [ bericht aangepast door Ringwraith op 31 mei 2021 - 23:04 ]


    Every villain is a hero in his own mind.

    Justin Trelawny

    Justin was even compleet met stomheid geslagen toen hij in plaats van de verwachte plagerige duw van Jordyn - of misschien zelfs een poging om hém onder water te krijgen - een pets in z'n gezicht kreeg. 'Het was een grapje, ik dacht dat je daar van hield,' zei hij licht verbijsterd. Het was niks voor Jordyn om zo heftig op deze grap te reageren - het was niks voor Jordyn om érgens zo heftig op te reageren, dus wat was er aan de hand?


    If you want the rainbow, you gotta put up with the rain

    Jordyn Mariah Kingsley


    >> In de Kamer van Hoge Nood <<


    Jordyn klemde haar kiezen op elkaar. Ze had zich enorm laten kennen en ze haatte zichzelf erom. Het feit dat Andreas meteen kwam aandraven vond ze schijtirritant en ze kon al helemaal de verbijsterde uitdrukking op Justins gezicht niet hebben.
          ‘Whatever,’ bromde ze. Ze stapte tussen de twee jongens door en klom uit het bad vandaan. Ze had het gevoel dat haar brandwonden oplichtten. Zonder nog iets te zeggen, griste ze haar kleren bij elkaar en gooide de deur achter zich dicht. Ze twijfelde er niet aan dat ze hier vast ook allemaal hun mening over klaar hadden, maar dat deden ze dan maar lekker achter haar rug om, dat was een stuk minder ongemakkelijk.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Lane Favian Thornton
    Seventeen      •       Gryffindor      •       @ room of requirement      •       with all the Gryffindors

          De jongen had zijn bovenarmen op de rand laten rusten waardoor hij gemakkelijk boven water bleef tot zijn schouders. Met een lichte grijns keek hij toe hoe Andreas en Kyra samen in het water belanden en wat aan het klooien waren. Hij had vervolgens met een lichte verbazing naar de gebeurtenis tussen justin en Jordyn gekeken maar greep verder niet in, er waren genoeg wie dat zouden doen. Wel deed het hem even twijfelen toen Jordyn wel erg heftig reageerde en niet erg gecharmeerd leek van Andreas die zijn hulp aanbood. Kort schudde hij zijn hoofd toen de brunette het bad en de kamer verliet. Ook hij verliet het bad, niet om achter haar aan te gaan - dat zou ze waarschijnlijk toch niet op prijs stellen - maar om zijn eerste drankje te bemachtingen. Hij opende een flesje bier en ging terug het water in. Zonder veel te zeggen nam hij een slok en zette het flesje op de rand van het bad. Lane liet zichzelf helemaal onder water zinken en kwam na enkele seconden weer boven, zijn krullen aan zijn voorhoofd plakkend. Er was nog geen eens drank in het spel geweest, en de hel was al losgebroken.



    "I choose being real over being perfect."

    [ bericht aangepast door Isolophilia op 31 mei 2021 - 23:27 ]


    • Everyone wants a magical solution to their problem, and everyone refuses to believe in magic. •

    JEMIMA GAUTHIER
    ravenclaw • ravenclaw table • roman
    Jem glimlachte naar Roman. "Dat maakt het enkel schattiger." De Great Hall was ondertussen zo'n beetje verlaten en ze stond zelf ook op. "Maar goed, geen plannen dus voor vanavond?"


    To the stars who listen — and the dreams that are answered

    NORA PENELOPE LESTRANGE
    slytherin • secret balcony • daphne, prudence and mosh
    Vier maanden. Hoe dachten ze ooit dat zij in zo'n korte tijd iemand in bed kon krijgen? Van het idee alleen al, dat ze binnen nu en kerst bij iemand in bed zou liggen, kreeg Nora het benauwd. Ze rook aan het flesje, maar het drankje was geurloos. Inderdaad Veritaserum waarschijnlijk. "En als het niet lukt, dan blijft het niet meer geheim?" concludeerde Nora met een zachte stem. "Vier maanden is... kort?"


    To the stars who listen — and the dreams that are answered

    Justin Trelawny

    Justin stond even met zijn mond vol tanden - en liep toen toch achter haar aan. Ze was echter razend snel en het duurde even voor hij haar had ingehaald. 'Jor, wacht. Wat gebeurde er nou net?'


    If you want the rainbow, you gotta put up with the rain

    Daphne Saunders


    >> Op het Slytherin-balkon met Mosh, Prudence en Nora <<


    Daphne ving haar blik en glimlachte bemoedigend. ‘Ik zou je hier nooit aan laten meedoen als ik niet zeker wist dat je zou kunnen slagen. Voor jou is het delen van je geheim dan ook vooral voor de vorm – als je een beetje je best doet, weet ik zeker dat het jou lukt om de jongen die ik voor je op het oog heb om je vinger te winden. Mosh daarentegen,’ ze wierp even een veelbetekenende blik op de jongen, ‘krijgt iemand bij wie hij alles uit de kast zal moeten trekken, dus die heeft wel een beetje extra motivatie nodig. En ik heb zo het idee dat Pru het ook niet makkelijk voor me gaat maken. We krijgen allemaal een uitdaging op niveau, zullen we maar zeggen.’ Ze gaf het meisje een plagerig schouderduwtje. ‘Je mag me best een beetje meer vertrouwen, hoor.’


    Every villain is a hero in his own mind.

    Jordyn Mariah Kingsley


    >> Op de gang naast de Kamer van Hoge Nood met Justin <<


    Ga weg.
          Om de een of andere reden voelde Jordyn zich vernederd. Het laatste wat ze wilde was dat er iemand achter haar aankwam die haar wilde geruststellen of troosten of wat voor onzin dan ook.
          Ze draaide dan ook haar hoofd van Justin weg en beende verder, hopend dat hij haar met rust liet. Ze wilde geen uitleg geven. Ze wilde er niet over praten. Ze wilde gewoon doen alsof dit nooit gebeurd was en alsof niemand haar net zo achterlijk had zien reageren.


    Every villain is a hero in his own mind.

    Roman Keegan

    >> In de eetzaal met Jemima en Cole <<


    ‘Ik niet.’ Roman stond ook op en zag dat Cole hetzelfde deed. ‘Behalve een relaxed bad nemen.’ Hij keek heen en weer tussen Jemima en Cole. ‘En jullie?’


    Every villain is a hero in his own mind.

    Cole Esworthy

    'Slapen,' zei Cole, die op dat moment moest gapen en direct duidelijk maakte waaróm hij wilde slapen. 'Ik ben kapot, joh. En die bedden hier liggen zo goed. Jij hebt geen hoofdmonitor-taken meer te doen vandaag?'

    [ bericht aangepast door Caverna op 1 juni 2021 - 12:04 ]


    If you want the rainbow, you gotta put up with the rain

    Justin Trelawny

    'Jor.' Hij pakte haar bij het eerste wat hij kon pakken - haar pols - om haar tegen te houden.


    If you want the rainbow, you gotta put up with the rain

    Rafaël Wilson
    In de Room of Requirement


    Nogal ongemakkelijk keek Rafaël zijn beste vrienden achterna. Jordyn had jaren geleden tegen hem gezegd dat in dit soort situaties hij haar beter maar kon laten. Dat Justin erachteraan ging, was misschien ook niet helemaal goed. Of misschien juist wel. Hij wist het niet Een beetje ongemakkelijk bleef hij achter in het bad en twijfelde voor even wat hij moest doen. Hij vond het vervelend dat dit gebeurd was, maar hij wist wel zeker dat hij op het moment niet kon helpen. En dus keek hij even om zich heen en haakte maar aan bij Arianna, die even verderop zat.
          Om niet aan de situatie te hoeven denken, begon hij maar even over totaal iets anders. "Hi. Hoe was je vakantie?" Hij vond het niet de beste vraag om te stellen, maar Raf wist even niet een betere manier om een gesprek te denken en even niet te denken aan Justin en Jordyn die er allebei vandoor waren gerend.


    It's never gonna happen, Guys.

    KYRA ALIYEVA
    gryffindor • chaser • prefect • room of requirement • gryffindors
    Voor Kyra ook maar iets kon doen, gooide Andreas haar al in het water. "Verdomme, Andreas." Ze stond op het punt om haar middelvinger op te steken, toen er van alles gebeurde, eindigend met Jordyn die de kamer uit stormde, gevolgd door Justin. Twijfelend keek ze haar vriendin achterna, om uiteindelijk te besluiten dat ze er later op de avond naar zou vragen, zonder anderen in de buurt. Kyra verschoof haar aandacht naar Lane. "Wat begin je braafjes rustig aan met biertje." Zelf had ze wel behoefte aan iets sterkers. "Shots, iemand?"


    To the stars who listen — and the dreams that are answered

    Lee Williams

    >> Op de rotsen aan de Great Lake met Casper <<


    Natuurlijk deden Caspers woorden wel pijn, maar Lee zag ook wel in dat het enkel een middel was om hem af te schrikken. Bleef er weleens iemand zitten, als hij zo uitviel? Deed er weleens iemand moeite voor hem? Hij kon zich niet herinneren hem ooit met iemand anders te hebben gezien. Lee kon zich geen leven zonder zijn vrienden voorstellen en hij had ergens wel met Casper te doen.
          ‘Ik schaam me niet voor mijn tranen,’ zei Lee schouderophalend. Huilde Casper weleens? Het leek hem een type dat alles opkropte. Hij wist wel dat hij met vuur speelde, maar hij was eigenlijk wel heel nieuwsgierig naar deze jongen en naar de reden waarom hij van die gigantische muren om zich heen had opgetrokken.
          Misschien zat er stiekem wel een aardige jongen in hem verscholen.
          Ergens dacht hij van wel – totdat hij over Rosalie was begonnen en waarschijnlijk een gevoelige snaar had geraakt, was hij verbazingwekkend aardig geweest.
          ‘We hoeven niet over Rosalie te praten hoor,’ zei Lee. ‘Dat kun je ook gewoon zeggen in plaats van zo bot te doen.’ Hij zag dat Casper zijn vingers stevig om de fles heen had geslagen. Hij geloofde er niets van dat Casper er zo onverschillig over was als hij Lee wilde laten geloven. Dat liet hem lichtjes glimlachen. Dan was hij lang niet zo erg als Mosh of Daphne. Zijn blik viel op de witte rat – en Lee was op slag verliefd. ‘Wat een lief beestje. Hoe heet hij?’ Hij stak zijn hand naar het dier uit, dat nieuwsgierig zijn hand besnuffelde.
          Hij weerstond een grijns toen Casper antwoordde. Dieren konden altijd ijs breken.
          ‘Het is een zij. Ze heet Sage.’
          Lee hield zijn hand op, waarna de rat erop klom. Hij zette het dier op zijn knie.
          ‘Hoi knapperd. Hou jij het wel een beetje vol met zo’n chagrijnig baasje? Of is hij stiekem wel lief?’ Hij streek over de bleke haartjes en stak plagend zijn tong uit naar Casper, die met zijn ogen rolde en een slok nam. Zijn boosheid leek echter toch weer een beetje gezakt, wat Lee toch wel een overwinning vond.
          Casper wierp een argwanende blik op Sage, daarna pakte hij Lee’s gitaar weer uit en begon een beetje te spelen. Lee vroeg zich af of iemand anders het ratje ooit geaaid had. Hij nam ook een slok en keek nieuwsgierig naar Casper.
          Hij had hem niet gezien in de trein. Was hij op terrein gebleven?
          Lee had dat ook moeten doen als hij Mavis niet had leren kennen. Hij vond het wel triest dat de jongen in zeven jaar niet een vriend had gemaakt bij wie hij had kunnen blijven.
          ‘Heeft iemand je weleens een knuffel gegeven?’
          De vraag flapte eruit – Lee schrok er zelf ook van.
          Casper liet zijn hand zakken en staarde hem aan. ‘Wát?’
          Lee voelde dat hij rood werd. Hoe ging hij zich hier nou weer uit redden? Hij durfde niet te zeggen dat hij hem zielig vond omdat hij geen vrienden had, hij wist zeker dat Caspers humeur weer helemaal omsloeg.
          ‘Niks, laat maar,’ mompelde hij. ‘Het is gewoon… ik knuffel al mijn vrienden?’
          Zijn hart ging weer iets rustiger kloppen. Ja, dat was best een veilig antwoord.
          ‘Aha. En iedereen met wie jij praat noem je je vriend ofzo?’
          ‘Nee maar… Nou ja, ik heb best ruimte voor meer vrienden. Als je wilt.’
          Goh, dit ging soepeltjes. Als Casper zijn gitaar maar niet naar beneden gooide.
          ‘Ik heb geen vrienden nodig.’
          ‘Maar iemand moet toch happy birthday voor je zingen als je jarig bent?’ Hij keek naar de rat en kietelde die onder zijn kin. ‘Of piep jij dat voor hem?’
          ‘Als je ooit voor me gaat zingen dan eindig je op de bodem van het meer.’
          ‘Waarom? Ik kan best mooi zingen.’
          Na een waarschuwende blik van de Slytherin hield hij er maar braaf over op.
          ‘Hou je mond.’
          Caspers reactie kwam zo laat dat Lee verward opzij keek. Tot zijn verbazing zag hij dat de jongen naar zijn rat keek.
          ‘Kun je met je rat praten?’ vroeg Lee met grote ogen.
          Casper wendde zijn blik af en mompelde iets wat hij niet kon verstaan.
          Lee boog zijn hoofd en fluisterde tegen Sage: ‘Kon jij dat verstaan?’
          Het dier keek hem met haar rode kraaloogjes aan en sprong daarna op de grond, waarna het op Caspers been klom.
          ‘Kun je met dieren praten?’ vroeg Lee nog een keer voorzichtig.
          Ze zaten allebei bij Magical Creatures, hij wist dat de jongen een interesse in dieren had.
          ‘Doe niet zo idioot.’
          ‘Nou ik verbaas me hier nergens over, hoor.’
          Casper zweeg, terwijl zijn vingers het witte vachtje streelde.
          Lee stal nog een slok uit de fles en merkte dat het al wat wazig werd in zijn hoofd. Misschien moest hij stoppen, voor hij echt domme dingen gingen zeggen. Of doen.


    Every villain is a hero in his own mind.