Renate1983

Laatst online: 4 uur geleden

~*~

Renate1983 is offline

In my mind

36

Professional Dreamer




Never make big changes. That's harder to work with.
If you really want to make some changes, start small.






Met de geleende motor, rij ik de parkeergarage in. Om dan de sleutel om te draaien en af te stappen. Vervolgens wandel ik het gebouw verder in naar een kamer, die gereed lijkt te zijn voor mijn komst. Ik word zelfs verwelkomt door een zes mannen met een geweer. Voor de veiligheid van de werknemers én tegen mij want de geweren zijn op mij gericht.
De dokter kijkt even op van zijn werk. 'Ga zitten. Hoe was de missie?'
Kort knik ik terwijl ik eerst mijn leren jack uit trek en op zij leg. Daarna neem ik plaats in de stoel, die in het midden staat. Gelijk komt er iemand om mijn armen vast te binden. Mijn benen nog net niet, maar het scheelt niet veel. De machine komt dan tot leven en krijg ik iets in mijn mond. Ter bescherming van mijn gebit voor de pijn, welke ik van de machine krijg.
'Hoe hoog, doc? Op maximale volume?' vraagt iemand.
De dokter schudt zijn hoofd. 'Nee, vijftig procent is meer dan genoeg.'
De machine wordt dan echt aan gezet en komt half om mijn hoofd. Daarbij een oog bedekkend. Mintea mea. Corpul meu. Nimeni nu detine mine. Wel dat de pijn toch door mijn lichaam gaat want de spieren trekken samen. Lang duurt het niet of de machine wordt lager gezet. De mantra, die door mijn hoofd blijft gaan, verdwijnt en kan ik iets horen van mijn omgeving. Om dan het alarm te horen en een rode lamp bij de deur gaat aan. Dat betekend problemen.
'Doc, je moet hier weg! Nu!' Iemand komt de ruimte in. De man staat even stil. 'Ligt het aan mij of kan ze de pijn steeds beter hebben?'
De dokter draait zich naar mij toe. 'Haar pijngrens is opmerkelijk verbeterd. Wat niet het enige is. Ik zou zelfs zeggen dat ze beter is dan hem. Wat is er aan de hand?'
'De anderen soldaten willen uitbreken. We zijn hem zelfs kwijt.'
Abrupt verdwijnt de pijn en hoor ik meer van mijn omgeving. Met mijn ogen volg ik de dokter, die de machine uitzet.
'Dan moeten we hier weg...'
De ander komt dichterbij. 'Wij moeten hier weg.' Hij bedoelt duidelijk zichzelf en de dokter. 'We mogen haar niet los laten in de wereld.'
'Zij is je enige kans om hier levend weg te komen. Maak haar los,' beveelt de dokter.
Aarzelend maakt de man een hand los.
Meteen schiet mijn hand uit naar zijn nek. Gelijk merk ik dat de dokter mijn andere arm los maakt. Om dan op te staan en tegelijk dat ik de man van de grond til. Niet voor lang want de dokter legt zijn hand op mijn arm. Het is mij duidelijk dat de zes mannen de ruimte verlaten hebben om te helpen waar het nodig is. Dus we zijn nog met zijn drieën over hier.
'We hebben alle hulp nodig om hier weg te komen. Je kan met mij mee. Ik heb geld genoeg voor ons beide,' verzekert de dokter mij.
Ik gooi de man opzij. Als de dokter hier weg wilt, heeft hij mij nodig. Waarop ik hem met mij mee trek maar wel achter mij houdt.
'Doc, je moet goed gek zijn om haar buiten los te laten,' reageert de man. 'Ze is een soldaat. Een super soldaat, dankzij dat verdomde serum van jullie. God, ze is nog erger dan die zes die uit proberen te breken. Dan wil jij haar los laten in de wijde wereld. Niet verstandig.'
'Nou moet je eens luisteren. Als we die zes tegenkomen, ik hoop van niet, dan is zij onze enige kans om hier uit te komen.' De dokter knikt kort naar mij. 'We gaan.'
Meer hoef ik niet te weten en verlaat ik de ruimte. De weg ken ik goed genoeg om met een omweg naar de garage te gaan. De wapenkamer eerst. Ik ga hier niet ongewapend weg.
Zelfs de man, die er tegen is, komt achter ons aan. Hij moppert wat onverstaanbaar.

Voor slechts een paar minuten is het rustig maar dan komt de eerste te voorschijn. Vooraf heb ik schoten gehoord. Nu niet meer dus zijn munitie is dan op. Ik ontwijk zijn vuist en sla meteen terug. Wat een rake klap in het gezicht is en doet de man een paar stappen achteruit. Flexibel spring ik omhoog en wikkel ik mijn benen strak om zijn nek. Vervolgens gooi ik mijzelf over zijn hoofd. De man lanceert als het ware door de gang. Niet zonder een lichte pijn te voelen als ik met mijn rug op de betonnen vloer land. Soepel spring ik overeind op mijn voeten. Kort kijk ik naar de man, die nog altijd zijn witte doktersjas aan heeft, en hou ik mijn hand op.
'Alsjeblieft.' De man durft wat te glimlachen.
Ik pak het elastiekje over en bindt mijn haren snel in een lage staart. Beter voor een gevecht. Tegelijk zie ik nog twee mannen onze kant op komen. Bij de eerste klem ik mijn benen in een schaarbeweging om zijn rug en buik, om hem op zijn rug te gooien. Direct erna laat ik mijn vuist in zijn gezicht landen. Gelijk sta ik op voor de volgende. Hij valt meteen aan met een vuist. Wat ik makkelijk blokkeer en grijp ik de man bij zijn keel. Om hem zo van de grond te halen. Een harde vuist in zijn buik laat hem een stukje vliegen maar beland dan op de betonnen vloer en beweegt niet meer.
'De garage is deze kant op...'
'Doc, wat doe je? Ik snap dat je hier levend uit wilt komen maar als je haar bij je houdt, is zij straks vrij in de wereld. Dat is nooit de bedoeling,' reageert de ander en houdt hij de dokter tijdelijk tegen.
Zelf herken ik waar we zijn en open ik de wapenkamer. Gelijk grijp ik een vest met verschillende zakken. Welke ik vul met alles dat ik kan vinden. Uit het rek pak ik twee Kali messen, de Gerber Mark II gevechtsmes, twee Gerber Yari II Tanto messen, de Intratec Tec-38, twee Glocks, twee SIG Sauers, een Beretta Inox en de Derringer. Met nog een extra tas, gooi ik er van alles in. Munitie voor mijn wapens, messen, ronde Soviet handgranaten en speciale disk granaten die magnetisch zijn.
'Dat is meer dan genoeg.' De dokter gooit iets naar mij toe.
Wat ik handig opvang en is het mijn eigen leren jack. Gelijk trek ik de leren jack aan en rits die bijna helemaal dicht. Het gevulde tactische vest gaat daar overheen en doe ik half dicht. Wat genoeg is. Ik doe de tas met wapens over mijn hoofd, pak de SIG Sauer in mijn rechterhand. Extra munitie direct bij de hand in mijn vest. Als laatste grijp ik nog de FN Mk 13, voor de disk granaten.
'Doc, je hebt hier niet echt over nagedacht. Wie wil je redden? Haar of gebruik je haar om hier uit te komen?' klinkt de ander weer. Hij loopt mij zelfs voorbij.
Zonder iets te zeggen, trek ik hem terug naar achteren. Geen moment te laat want kogels worden afgevuurd.
'Ik gebruik haar niet.'
Ik trek een wenkbrauw op terwijl ik naar de man kijk. Hoofdschuddend ga ik de hoek om, tegelijk vuur ik mijn SIG Sauer af. Waardoor ik er nog drie raak. De enige die overblijft, is degene die voorzichtig om de hoek kijkt. Maar een blik op mij en, met grote ogen, hij rent weg als een lafaard. De weg naar de garage lijkt rustig te verlopen. Slechts een paar mannen, beveiligers, die snel de dood vinden door mijn wapen.
In de garage zelf, wijst de dokter naar zijn auto. Wat een degelijke auto is.
Ik krijg de sleutels, stap in en zet de tas met wapens op de schoot van de dokter. Samen met de Beretta Inox. Hoewel hij het niet snel zal gebruiken, wil ik er makkelijk bij kunnen.
De man, die nog altijd achter ons aan loopt, stap even snel in. 'Ik ben het er nog steeds niet mee eens. Denk je dat je haar onder controle kan houden? Ze is het eerste prototype na hem.'
Zelf rij ik de garage deur eruit en ga ik hard genoeg om door te schakelen naar de derde versnelling. Vooral omdat ik gezien heb dat er een paar achter ons aan komen. Nog een keer dat ik hard door rij en doorschakel naar de vijfde versnelling.
'Ze heeft toch wel tegen hem gevochten? Hoe is dat afgelopen?' gaat de man door.
De dokter kijkt achterom. 'Ja, ze heeft tegen hem gevochten en het gevecht gewonnen. Dat is de voorwaarde om als een soldaat ingezet te worden.'
Mij begint het te irriteren. We kunnen makkelijk zonder het gezeur. De dokter heeft alleen mij nodig om weg te komen en we zijn nu weg. In de achteruitkijkspiegel zie ik dat ze dichterbij komen. 'Raam omlaag of ik breek het.'
'Oh, dus ze kan wel praten?' De man kijkt kort naar mij maar luistert dan en doet het raam open.
Waarop ik de tas naar de achterbank gooi. Samen met het geweer. Zonder te veel problemen ga ik het raam uit en naar de achterbank. De dokter vervangt mij meteen om door te rijden. De man schuif ik opzij en leun ik uit het raam met de Beretta Inox, richtend op de eerste auto achter ons. Met een paar kogels op de wielen, schakel ik de eerste auto uit.
'Dit komt dus omdat we haar bij ons hebben.' De man heeft achterom gekeken. 'Denk je echt dat je voor haar kan zorgen?'
Van mijn vest pak ik een granaat en gooi het naar een andere auto. Welke door een ontploffing over de kop gaat. Om nu te zien dat er nog drie auto's over zijn. Nog een keer dat ik een granaat naar onze achtervolgers gooi. Met de Baretta schakel ik een tweede auto uit, die net uit de ontploffing weet te komen. Alsof dat nog niet genoeg is, komt er een helikopter aan.
'Sneller, doc. Die helikopter schiet ons anders overhoop.'
De automatische machinegeweer in de helikopter begint op ons te schieten.
Waardoor de dokter zijn auto manoeuvreert om de kogels te ontwijken. Dat is, totdat een reeks kogels de auto alsnog raakt en gaan we haast over de kop. Meteen klem ik mij vast zodat ik geen schade op kan lopen. Tot het moment dat het toch even zwart wordt voor mijn ogen. ~ Malina Clarke

Social media
Twitter: @Renate_Fessem
Instagram: @renate.fessem
Wattpad: @Renate1983
Pinterest: renatevanfessem


Disclaimer:
~ ik schrijf mijn verhalen alleen op Quizlet & Wattpad ~ alles is fictief ~ nooit wil ik mensen aanzetten voor automutilatie of andere dingen ~ elke karakter in mijn verhaal is niet op de waarheid gebaseerd ~ mocht er een overeenkomsten zijn met een ander verhaal is dit toeval ~ mijn karakters hebben een geheel eigen mening en is niet per definitie mijn mening ~

©Renate1983


~ I'm a writer. Anything you say or do may be used in a story. ~

5 jaar geleden

4 uur geleden

1 maanden 1 dagen

4024 [24 uur]

3

20

7

3

5

785

298

9986

1287

421



Gastenboek (1)

  • Renate1983



    I'll read it - I'll answer it & I will delete it



    Stelchs 77% van de msenen kan dit leezn:

    Vlgones een oznrdeeok op een Eglnese uvinrietsiet mkaat
    het neit uit in wlkee vloogdre de ltteers in een wrood saatn,
    het einge wat blegnaijrk is
    is dat de eretse en de ltaatse ltteer op de jiutse patals saatn. De rset van de ltteers mgoen wllikueirg gpletaast
    wdoren en je knut vrelvogens gwoeon lzeen wat er saatt. Dit kmot
    odmat we neit ekle ltteer op zcih lzeen maar het wrood als gheeel.

    Als je het kan lzeen zet het in je pfeirol.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen